Κοκκινιά Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°36′02″N 20°25′47″E / 39.60056°N 20.42972°E / 39.60056; 20.42972

Κοκκινιά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κοκκινιά
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΦιλιατών
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΘεσπρωτίας
Υψόμετρο360
Πληθυσμός130 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚοκκινίτσα ή Κοκκινίστα

Η Κοκκινιά (παλιότερα ονομαζόταν Κοκκινίτσα ή Κοκκινίστα) είναι ελληνικό ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Απέχει 32 χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα του δήμου, Φιλιάτες και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 360 μέτρων[1] επί της δεξιάς όχθης του Θυάμιδος στις υπώρειες του όρους "Άι Λιας". Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011, ο πληθυσμός της Κοκκινιάς ανέρχεται σε 130 κατοίκους[2].

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1874, σύμφωνα με την έκθεση του επισκόπου Παραμυθιάς Άνθιμου, στην Κοκκινιά ζούσαν 40 οικογένειες, ενώ στον οικισμό λειτουργούσε κοινό ελληνικό σχολείο με έναν δάσκαλο και είκοσι μαθητές[3]. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας (1910) η Κοκκινιά ήταν κεφαλοχώρι με πληθυσμό 500 κατοίκων, ενώ διέθετε πεντατάξιο ελληνικό δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 75 μαθητές[4]. Απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, ενώ το 1915 φοιτούσαν στο σχολείο του χωριού 51 μαθητές και μαθήτριες[5]. Το 1928 η Κοκκινιά αριθμούσε 399 κατοίκους[6].

Στην Κοκκινιά γεννήθηκαν ο ποιητής και στιχουργός Άλκης Αλκαίος, ο συγγραφέας και μεταφραστής Αθανάσιος Γιάγκας[7], ο ποιητής και λαογράφος Σπύρος Θ. Χρηστίδης[8] και ο αντιστασιακός και απεσταλμένος του ΕΑΜ στην ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Βαγγέλης Δούπης[9].

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πληθυσμός του οικισμού ασχολείται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Παλαιότερα διοικητικά η Κοκκινιά ανήκε στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, ενώ η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου[1].

Απογραφές Πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 399[6] 422[10] 460[11] 403[10] 209[10] 189[10] 208[12] 160[1] 130[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ, Ορεινά Δημοτικά και Κοινοτικά Διαμερίσματα: Δήμος Φιλιατών - Δ.Δ. Κοκκινιάς». ntua.gr. Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 Καραμήτσος, Φιλήμων (29 Δεκεμβρίου 2012). «Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011». epirusonline.gr. Epirus Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016. 
  3. Χαράλαμπος Φούκης, Η βασική εκπαίδευση στη Θεσπρωτία (ύστερη τουρκοκρατία, 1854 - 1913), Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα 2008, σελ. 194.
  4. Χαράλαμπος Φούκης, 2008, σελ. 604.
  5. Βούλα Σκαμνέλου, Η ελληνική δημοτική εκπαίδευση στην Ήπειρο της ύστερης τουρκοκρατίας (1861 - 1913). Θεωρία και πράξη, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Διδακτορική Διατριβή, Γιάννινα 2001, σελ. 365.
  6. 6,0 6,1 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΙΔ΄, σελ. 677.
  7. Οικονόμου, Φωτίου Γ. (1979). Η Θεσπρωτία από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των ημερών ημών. Αθήναι. σελ. 132. 
  8. Ηπειρωτικό Ημερολόγιο. Α'. Ιωάννινα: Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών. 1979. σελ. 423. 
  9. Δαλιάνης, Μενέλαος (2000). Η εθνική αντίσταση της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία (1940-1944). Ιωλκός. σελ. 112. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος, Ερμής, Αθήνα 2001, σελ. 359.
  11. Βασίλειον της Ελλάδος, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951, Εν Αθήναις, 1955, σελ. 80
  12. «Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991». statistics.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.