Αργυρότοπος Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°25′0.8″N 20°18′52.9″E / 39.416889°N 20.314694°E / 39.416889; 20.314694

Αργυρότοπος Θεσπρωτίας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Αργυρότοπος Θεσπρωτίας
39°25′1″N 20°18′53″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Ηγουμενίτσας
Γεωγραφική υπαγωγήΉπειρος
Πληθυσμός164
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Ο Αργυρότοπος είναι χωριό στο νομό Θεσπρωτίας, 20 περίπου χλμ νότια της Ηγουμενίτσας και εντός των ορίων της πρώην επαρχίας Θυάμιδος. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας του Δήμου Συβότων που περιλαμβάνει και το χωριό Πολυνέρι Θεσπρωτίας. Ο πληθυσμός του το 2011 ανερχόταν στους 164 κατοίκους, ενώ η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια ασχολία των κατοίκων του.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με οθωμανική απογραφή του 1895, το χωριό είχε 379 κατοίκους ενώ ως το 1928 ονομαζόταν Αρβενίτσα[1]. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Αργυρότοπος λεηλατήθηκε από Γερμανούς στρατιώτες και Αλβανούς ένοπλους συνεργάτες τους ενώ έξι κάτοικοι έχασαν τη ζωή τους[2].

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1895 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 379[3] 406 448[4] 200 316 265 202 331 293[5] 164[6]


  • Τα στοιχεία είναι παρμένα κυρίως από το Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 96. Όπου έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετική πηγή, αυτή αναφέρεται.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 96
  2. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ 136 και 140.
  3. Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, σελ 310.
  4. Χαρίτωνος Κ. Λάμπρου, Οι Τσάμηδες και η Τσαμουριά, Αθήναι 1949, σελ 9.
  5. «Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2013. 
  6. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2013.