Καρτέρι Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°23′9.61″N 20°22′49.88″E / 39.3860028°N 20.3805222°E / 39.3860028; 20.3805222

Καρτέρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καρτέρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΔήμος Ηγουμενίτσας
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΝομός Θεσπρωτίας
Υψόμετρο160
Πληθυσμός369 (1991)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚαρτέρεζα
Ταχ. κωδ.46030
Τηλ. κωδ.26650

Το Καρτέρι είναι ελληνικό ορεινό χωριό που υπάγεται διοικητικά στο Νομό Θεσπρωτίας στη πρώην επαρχία Μαργαριτίου. Βρίσκεται ΒΔ. του Μαργαριτίου σε υψόμετρο 160 μ. Το 1928 αριθμούσε 123 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 301 κατοίκους.

Αναδρομή στα περασμένα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καρτέρεζα[1], ή Καρτέριζα και πολύ παλαιότερα Σμοκοβίνα[2].

Η περιοχή κατοικήθηκε για πρώτη φορά περίπου το 1500. Το Καρτέρι ήταν χριστιανικό χωριό, σε αντίθεση με κάποια χωριά της γύρω περιοχής, όπως, Μαζαρακιά, Λαδοχώρι, ορισμένα από τα χωριά Φιλιατών και Παγκράτες που είχαν εξισλαμιστεί.

Οι κάτοικοι έχτισαν εκκλησίες, με παλαιότερη τον Άγιο Νικόλαο, που χτίστηκε το 1795, αν και στην περιγραφή έχει τη χρονολογία 1895.

Πριν το 1913, το Καρτέρι αποτελούσε κοινότητα με αιρετό κοινοτικό συμβούλιο. Την περίοδο 1941-1944, το χωριό πυρπολήθηκε από Τσάμηδες. Οι κάτοικοι του χωριού διώχθηκαν. Ορισμένοι που προσπάθησαν να αντισταθούν σκοτώθηκαν.

Οι κάτοικοι του χωριού, ακόμα και σήμερα, ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η γλώσσα τους, ήταν η ελληνική και η αρβανίτικη, η οποία ομιλείται ακόμα και σήμερα.

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος (Σχέδιο Καλλικράτης) το Καρτέρι αποελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγομενίτσας.
Εκκλησιαστικά το Καρτέρι υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

Οι ενδυμασίες των κατοίκων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Για τους άνδρες, ήταν το σημερινό παντελόνι, η πουκαμίσα και ορισμένοι φορούσαν τσαρούχια.
  • Για τις γυναίκες, ήταν το μακρύ φόρεμα, η ποδιά, το γιλέκο και διάφορα ασημένια ή χρυσά στολίδια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πανδέκτης
  2. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΓ΄, σελ.911.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]