Αρίλλας Θεσπρωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°21′34.97″N 20°17′28.89″E / 39.3597139°N 20.2913583°E / 39.3597139; 20.2913583 Για συνώνυμους οικισμούς στην Κέρκυρα δείτε τα λήμματα: Αρίλλας Καββαδάδων Κέρκυρας και Αρίλλας Μαγουλάδων Κέρκυρας

Αρίλλας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αρίλλας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΗπείρου
Περιφερειακή ΕνότηταΘεσπρωτίας
ΔήμοςΗγουμενίτσας
Δημοτική ΕνότηταΠέρδικας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΉπειρος
Υψόμετρο130
Πληθυσμός69 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚεφαλάρι
Ταχ. κωδ.46030
Τηλ. κωδ.+30 26650

Ο Αρίλλας είναι χωριό στην περιφερειακή ενότητα Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 130 μέτρα[2].

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αρίλλας είναι κτισμένος σε κατάφυτη πλαγιά με θέα προς το Ιόνιο Πέλαγος, σε απόσταση 35 χλμ. Ν. (οδηγικά) από την Ηγουμενίτσα και 19 χλμ. ΒΔ. από την Πάργα. Νοτιοδυτικά του χωριού, μετά από κατηφορική διαδρομή περίπου 2,5 χλμ. και ανάμεσα σε ελιές υπάρχει η αμφιθεατρική παραλία του Αρίλλα και το λιμανάκι για βάρκες και εκδρομικά σκάφη που αποτελεί το επίνειο της Πέρδικας. Η παλιά ονομασία του είναι Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 181Α - 14/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρπίτσης (Πέρδικας). Το 1927 μετονομάστηκε σε Κεφαλάρι για να καταργηθεί το 1940. Επανασυστάθηκε ως Αρίλλας το 1961. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πέρδικα, το Καραβοστάσι και τη Βουνίστρα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Πέρδικα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πέρδικας του δήμου Ηγουμενίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 69 μόνιμους κατοίκους[3].

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [4][5][6]
Έτος Πληθυσμός
1991 79
2001 74
2011 69
Πραγματικός (de facto) [7][8][9]
Έτος Πληθυσμός
1961 122
1971 89
1981 79
1991 96
2001 77
2011 69

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)