Ελληνικό Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κανελλάκι Αχαΐας)

Συντεταγμένες: 38°3′12″N 21°48′21″E / 38.05333°N 21.80583°E / 38.05333; 21.80583

Ελληνικό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ελληνικό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΕρυμάνθου
Δημοτική ΕνότηταΦαρρών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Έκταση17,658 χλμ2
Υψόμετρο500
Πληθυσμός84 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΜπούμπα
Ταχ. κωδ.250 08
Τηλ. κωδ.2694
www.erymanthou.gr

Το Ελληνικό (παλαιά ονομασία: Μπούμπα) είναι χωριό του Νομού Αχαΐας και αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ερυμάνθου.

Το χωριό βρίσκεται χτισμένο αμφιθεατρικά, σε βορινή περίοπτη τοποθεσία, στους βόρειους πρόποδες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 500 μέτρων περίπου[1][2]. Απέχει οδικώς 31 χλμ. από την πόλη της Πάτρας και 9 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου[3].

Κοινότητα Ελληνικού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρειά της Κοινότητα Ελληνικού ανήκουν επίσης οι ημιορεινοί και ορεινοί οικισμοί Αγία Ελεούσα, Βαλμαντούρα[4], Κανελλάκι[4][5], Κούμανι, Νεοχώρι και Χρυσαυγή (Μπολιώτη). Άλλοι μικροί συνοικισμοί ή οικιστικές θέσεις, που απαρτίζουν την κοινότητα είναι τα Γκολφιναίικα[6], τα Καθίσματα[6], τα Καλύβια[6], τα Καρυδαίικα[6], τα Κοσμαίικα[6], οι Μουρίνες[6], τα Μπακαλαραίικα, τα Νιαχαίικα[6] και οι Χαμοκέλες.

Κατά την εθνική απογραφή του 2011 η Τοπική Κοινότητα Ελληνικού βρέθηκε να έχει πληθυσμό 260 μόνιμους κατοίκους, ενώ το ομώνυμο χωριό ως αυτοτελής οικισμός έχει πληθυσμό 84 μόνιμους κατοίκους[7].

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό στις 20/4/1835, που τότε είχε την ονομασία Μπούμπα, προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών[8]. Στις 28/8/1912 (ΦΕΚ 256Α), με την θέσπιση των κοινοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο οικισμός υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κούμανη[8][9].

Στις 10/10/1955 (ΦΕΚ 287Α) το χωριό μετονομάστηκε σε Ελληνικό[8]. Στις 23/12/1968 (ΦΕΚ 306Α) ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Κούμανη[8], που μετονομάστηκε αργότερα σε Κοινότητα Ελληνικού (ΦΕΚ 147Α - 31/07/1969)[9].

Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο νέο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, που, με την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καλλικράτης", εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), στον οποίο υπάγεται μέχρι σήμερα[8].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Έτος Πληθυσμός
2001 49[10][11]
2011 84[7]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικά χιλιόμετρα από το χωριό και πιο ψηλά υψομετρικά βρίσκεται το χωριό Κούμανι, το οποίο βρίσκεται στις παρυφές ενός πυκνού ελατόδασους σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων και το οποίο αποτελεί παραθεριστικό οικισμό[12]

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναζήτηση υψόμετρου από διεύθυνση στον χάρτη, advancedconverter.com. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.
  2. Υψόμετρο. Εύρεση μέτρηση online σε χάρτη, βουνό, χωράφι Αρχειοθετήθηκε 2018-11-14 στο Wayback Machine., helppost.gr. Ανακτήθηκε: 08/12/2017.
  3. Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.
  4. 4,0 4,1 Χωριό που όμως πριν την αναγνώρισή του το 2011 ως αυτοτελή οικισμό, εθεωρείτο «γειτονιά» της πρώην Κοινότητας Ελληνικού. Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 263.
  5. Αναφέρεται και ως Κανελακαίικα, γειτονιά της πρώην Κοινότητας Ελληνικού. Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 263.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Λουλούδης 2010, σελ. 263.
  7. 7,0 7,1 ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.
  9. 9,0 9,1 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.
  10. Λουλούδης 2010, σελ. 261.
  11. Μόνιμος πληθυσμός: 30 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  12. Παρουσίαση Δήμου Ερυμάνθου - Ελληνικό.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μπούμπα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]