Καρπέτα Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°52′37″N 21°39′1″E / 37.87694°N 21.65028°E / 37.87694; 21.65028

Καρπέτα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καρπέτα
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Ερυμάνθου
Δημοτική ενότητα Τριταίας
Τοπική κοινότητα Σκιαδά
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Υψόμετρο 259
Πληθυσμός 112 (2011)
Το χωριό Καρπέτα Αχαΐας στην άκρη του κάμπου της Βουντούχλας.
Σε πρώτο πλάνο το χωριό Καρπέτα και σε δεύτερο πλάνο ο λόφος Σγάρτσικο, ενώ ξεχωρίζει στις πλαγιές του βουνού Σκιαδοβούνι, στο αριστερό μέρος της φωτογραφίας, το κεφαλοχώρι του Σκιαδά.

Το Καρπέτα είναι μικρός οικισμός της Αχαΐας και υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Τριταίας του Δήμου Ερυμάνθου.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται στην περιοχή της Τριταίας στο νοτιότερο σημείο του κάμπου της Βουντούχλας, σε υψόμετρο 250 μέτρων περίπου, πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως (Ε.Ο. «111»). Ελάχιστα μέτρα μετά τον οικισμό διέρχεται ο ποταμός Πηνειός, ο οποίος αποτελεί στην περιοχή το διοικητικό όριο των νομών Αχαΐας και Ηλείας. Εγγύς του οικισμού και στην γύρω περιοχή βρίσκονται τα χωριά Σκιαδάς, Αγία Τριάδα (Μποκοβίνα), Κάλφας, Μπαράκες, Σκούρας, το μοναστήρι των Νοτενών, το δάσος της Κάπελης καθώς και το Σκιαδοβούνι. Ανήκει διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Σκιαδά.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέκυψε από το επίθετο του πρώτου κατοίκου της περιοχής ο οποίος έκτισε εκεί το ομώνυμο χάνι[1].

Είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός με το όνομα Καρπέτα με το ΦΕΚ της 05/04/1981 και υπήχθη αρχικά στην Κοινότητα Σκιαδά έως το 1997, που με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010, όπου και εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης"[2].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[3][4] είναι η εξής:

1981 1991 2001 2011
203[5] 180[5] 188[5][6] 112[7]

Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου[1] ενώ ο ενοριακός στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]