Αγία Ελεούσα Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°4′36″N 21°46′13″E / 38.07667°N 21.77028°E / 38.07667; 21.77028

Αγία Ελεούσα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγία Ελεούσα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΕρυμάνθου
Δημοτική ΕνότηταΦαρρών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Υψόμετρο220
Πληθυσμός61 (2011)

Η Αγία Ελεούσα είναι μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας, το οποίο υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Ελληνικού της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.

Εκτείνεται σε μια ημιορεινή τοποθεσία, σε ύψωμα ευρισκόμενο δίπλα στον ποταμό Πείρο, νότια αυτού, και σε υψόμετρο περίπου 220 μέτρων. Συνορεύει με με τους οικισμούς Λαλιωταίικα (Άγιος Νικόλαος) και Μπακαλαραίικα.

Απέχει οδικώς περίπου 5 χιλιόμετρα από το Ελληνικό, 10 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα και 24 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελεί σχετικά καινούριο οικισμό της Αχαΐας και δημιουργήθηκε από κατοίκους των γειτονικών περιοχών[1]. Η Αγία Ελεούσα πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο ναό που βρισκόταν στην περιοχή και ο οποίος υπάρχει και λειτουργεί μέχρι σήμερα[2]. Πριν δημιουργηθεί ο εκεί οικισμός, αναφέρεται στα 1795 ως θέση της πρώην Κοινότητας Καλάνιστρας με την ονομασία «Αγία Ηλιόσα»[2].

Διοικητική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελεί οικισμό της Κοινότητας Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος «Καλλικράτης» που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011[3]. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί συνεχώς τμήμα της Κοινότητας Ελληνικού[4] σε όλες τις διοικητικές μεταβολές που ακολούθησαν[3][5].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογράφεται για πρώτη φορά το 1920, ως τμήμα της Κοινότητας Καλάνιστρας, και τότε βρέθηκε να έχει πληθυσμό 31 κατοίκους[6].

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[7][8], από την επίσημη αναγνώρισή του ως οικισμός κ.εξ., είναι η εξής:

1961 1971 1981 1991 2001 2011
212[6] 239[6] 231[6] 214[6][9] 198[6][9][10] 61[11]

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αγία Ελεούσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]