Ιωάννης του Ραντάτσο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ιωάννης της Αραγωνίας)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης
Aragon arms.svg
Θυρεός του Οίκου της Βαρκελώνης
Δούκας των Αθηνών
Περίοδος1348 - 1355
ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος Β΄
ΔιάδοχοςΦρειδερίκος Α'
Δούκας των Νέων Πατρών (Υπάτης)
Περίοδος1348 - 1355
ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος B'
ΔιάδοχοςΦρειδερίκος Α'
Γέννηση1317
Θάνατος7 Απριλίου 1348 (ετών 31)
ΣύζυγοςΚαισάρεια της Κασταλνασέττα
ΕπίγονοιΦρειδερίκος Α'
ΟίκοςΒαρκελώνης-Σικελίας
ΠατέραςΦρειδερίκος Β΄ της Σικελίας
ΜητέραΕλεονόρα Καπετιδών-Ανζού
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ή Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας (Giovanni d'Aragona, 1317 - 7 Απριλίου 1348) ήταν δούκας του Ραντάτσο, των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1338 - 1348), κόμης της Μάλτας και αντιβασιλιάς της Σικελίας (1342 - 1348). Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο τέταρτος υιός του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας του Ανζού, τρίτης κόρης του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο πιο ισχυρός ευγενής της Σικελίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αδελφού του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και του ανιψιού του Λουδοβίκου της Σικελίας. Όταν απεβίωσε ο αδελφός του Πέτρος Β΄ (1342), ανέλαβε την αντιβασιλεία και την κηδεμονία του Λουδοβίκου, υιού του Πέτρου Β΄. Την εποχή του έγινε πάπας ο Κλήμης ΣΤ΄ (1242) και αποφάσισε μπροστά στον Οθωμανικό κίνδυνο να συμφιλιωθεί με τους Καταλανούς και να διακόψει οριστικά τον πόλεμο που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ με τους αφορισμούς. Ο πάπας ανέθεσε στον Λατίνο πατριάρχη και την σύναψη ειρήνης ανάμεσα στους Καταλανούς και στον Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν. [1] Η Οθωμανική εκστρατεία που ακολούθησε απέτυχε αλλά οι Καταλανοί επέστρεψαν στους κόλπους της παπικής εκκλησίας.

Μπόρεσε και κράτησε την ειρήνη κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας του, αν και υποστήριζε τη μερίδα των Καταλανών έναντι των ευγενών της Σικελίας. Έτσι όρισε τον Καταλανό Μπλάσκο Β΄ ντ' Αλαγκόνα ως διάδοχό του. Απεβίωσε το 1348 κατά τη διάρκεια της Επιδημίας Πανώλους και ετάφη στον Καθεδρικό της Κατάνης, δίπλα στον πατέρα του. Μετά το θάνατό του ξέσπασε πόλεμος.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την Καισάρεια, κόρη του Πέτρου κόμη της Καλταμπελότα και είχε τέκνα:

  • Φρειδερίκος Α΄ των Αθηνών, 1340 - 1355, κόμης της Μάλτας· διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών.
  • Ελεονόρα 1346 - μετά το 1369, παντρεύτηκε τον Γκουιλλέν δε Περάλτα κόμη της Καλταμπελότα.
  • Κωνσταντία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / William Miller, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, σ.397

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John, Duke of Randazzo της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ιωάννης του Ραντάτσο
Γέννηση: 1317 Θάνατος: 7 Απριλίου 1348
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Γουλιέλμος B' των Αθηνών
Δούκας των Αθηνών
Blason fam fr La Roche (Ducs d'Athènes) (selon Gelre).svg

1338 - 1348
Διάδοχος
Φρειδερίκος Α΄ των Αθηνών
Δούκας των Νέων Πατρών
Coat of Arms of the Duchy of Neopatria.svg

1338 - 1348