Παπαστράτος (συνοικία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ιερός ναός Αγίου Διονυσίου Πειραιώς

Η συνοικία Παπαστράτος είναι παλιά μεγάλη βιομηχανική περιοχή του Πειραιά, που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο εργοστάσιο του μεγάλου καπνεμπόρου, το οποίο οικοδομήθηκε το 1931 και καταστράφηκε μερικώς στον εμφύλιο πόλεμο. Ονομάζεται και Άγιος Διονύσιος από την ομώνυμη μεγάλη εκκλησία στο τέρμα της Ακτής Κονδύλη: ήταν η πρώτη μεγάλη εκκλησία που χτίστηκε στον σύγχρονο Πειραιά επί δημαρχίας Κυριάκου Σερφιώτη (1835 - 1841).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το εργοστάσιο Παπαστράτου στην σημερινή του κατάσταση
Παπαστράτειο Δημοτικό Γυμναστήριο και Κολυμβητήριο Πειραιά
Έξοδος της Οδού Κόνωνος στο λιμάνι στην περιοχή του Παπαστράτου

Η περιοχή της εκκλησίας του Αγίου Διονυσίου χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα σαν το νεκροταφείο του Πειραιά, με τον ερχομό των νέων κατοίκων το 1909 το νεκροταφείο μετακόμισε στα βόρεια στην Ανάσταση Κερατσινίου. Η περιοχή ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα κέντρο εκδιδόμενων γυναικών με οίκους ανοχής ανάμεσα στα πρώτα καλντερίμια, παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα με την σταδιακή κατασκευή των βιομηχανιών μετακόμισαν προς την Τρούμπα. Η Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων ή Ελληνικά Λιπάσματα ήταν η πρώτη που κατασκεύασε μεγάλο εργοστάσιο στην περιοχή στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο πιο διάσημος καπνέμπορος Ευάγγελος Παπαστράτος οικοδόμησε το 1931 ανατολικά του Αγίου Διονυσίου τη μεγάλη καπνοβιομηχανία του που άφησε το όνομα στην περιοχή. Το εργοστάσιο καταστράφηκε τμηματικά στον εμφύλιο αλλά συνέχισε να υπολειτουργεί έως το 1960, σήμερα βρίσκεται σε καλή κατάσταση και αποτελεί δημοτικό περιουσιακό στοιχείο.

Σταδιακά έγινε το κέντρο της μεγαλύτερης βιομηχανικής ζώνης στην Ελλάδα με πλήθος από εργοστάσια, συνεργεία, μηχανουργεία, ελασματουργία και λαμαρινάδικα. Το κέντρο της βιομηχανικής περιοχής ήταν η Οδός Θεσμοφορίου από όπου περνούσαν οι εγκατελλειμένες σήμερα γραμμές του ΟΣΕ, εκεί βρίσκονται τα ερείπια του εργοστασίου παραγωγής ραπτομηχανών ΣΙΓΓΕΡ. Από την περιοχή περνούσε και το εγκατελειμμένο σήμερα τραμ για το Πέραμα.

Ο Παπαστράτος σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμερα μικρό ποσοστό από τα παλιά εργοστάσια λειτουργούν κανονικά τα περισσότερα υπολειτουργούν ή έχουν ερειπωθεί. Τα ερείπια διακρίνονται ανάμεσα σε στενούς δρόμους σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους, προέρχονται από τα καλντερίμια του 19ου αιώνα αλλά έχουν μεγάλη κίνηση επειδή βρίσκονται απέναντι από το κεντρικό λιμάνι του Πειραιά. H περιοχή δεν είχε μέχρι σήμερα κανένα ενδιαφέρον για νέα ανοικοδόμηση ενώ σαν περιοχή κατοικίας δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ. Πρόσφατα έδειξαν ενδιαφέρον οι εφοπλιστές για μετατροπή της περιοχής Παπαστράτου σε ναυτιλιακή ζώνη, κατεδαφίζοντας πολλά από τα παλιά ερείπια οικοδομούν τα πολυτελή γραφεία και τις επιχειρήσεις τους. Στην Ακτή Κονδύλη απέναντι ακριβώς από το λιμάνι βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της "ΑΝΕΚ", των "Μινωικών Γραμμών" και της "Hellenic Seaways" Στα ανατολικά της συνοικίας πολύ κοντά στο εργοστάσιο και πάνω στην Οδό Παπαστράτου βρίσκεται Παπαστράτειο Δημοτικό Γυμναστήριο και Κολυμβητήριο Πειραιά "Πέτρος Καπαγέρωφ", κτίσθηκε το 1970 και είναι χωρητικότητας 700 θέσεων.

Θέση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται στα βόρεια του λιμένα του Πειραιά, βόρεια της ακτής Κονδύλη, όπου βρίσκονται στο λιμάνι οι πύλες Ε3 και Ε4 με προορισμό την Κρήτη. Συνορεύει στα βόρεια με την συνοικία της Αγίας Σοφίας με όριο την Οδό Κονδύλη, δυτικά με την Δραπετσώνα στην περιοχή της Πειραϊκής συνοικίας Βούρλα μέσω της οδού Θεσμοφορίων και ανατολικά με την συνοικία Ρετσίνα.

Βορειοδυτικά: Ταμπούρια Βόρεια: Αγιά Σοφιά Βορειοανατολικά: Παλαιά Κοκκινιά
Δυτικά: Δραπετσώνα Παπαστράτος Ανατολικά: Ρετσίνα
Νοτιοδυτικά: Δραπετσώνα Νότια: Λιμάνι Πειραιά Νοτιοανατολικά: Γούβα του Βάβουλα

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βασίλης Πισιμίσης: «Βούρλα-Τρούμπα»: Μια περιήγηση στο χώρο του υποκόσμου και της πορνείας του Πειραιά, Εκδόσεις Τσαμαντάκη
  • "Νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας και του Πειραιά", Φωτογραφικό λεύκωμα, Στέλιος Σκοπελίτης (1975)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]