Ανώπολη Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°18′10″N 25°15′28″E / 35.30278°N 25.25778°E / 35.30278; 25.25778

Ανώπολη
Η Ανώπολη από τα νότια
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ανώπολη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτη
ΔήμοςΧερσονήσου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΗρακλείου
Υψόμετρο200
Πληθυσμός261 (2001)
Άλλα
Ταχ. κωδ.700 08
Τηλ. κωδ.700 08
www.hersonisos.gr

Η ΑνώποληΆνω Πόλη), είναι χωριό της Επαρχίας Πεδιάδας και έδρα της τοπικής κοινότητας Ανώπολης της δημοτικής ενότητας Γούβων του Δήμου Χερσονήσου. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την θάλασσα, στα βορειοανατολικά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου και σε απόσταση 17 χιλιομέτρων ανατολικά από την πόλη του Ηρακλείου.

Διοικητικές Μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1925, η Ανώπολις έγινε έδρα ομώνυμης κοινότητας και προστίθενται σε αυτήν οι οικισμοί Γούρνες, Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου και Καινούργιο Χωριό. Το 1930, το Καινούργιο Χωριό αποσπάται από την κοινότητα Ανώπολης και σχηματίζει αυτοτελή κοινότητα. Το 1940 αναγνωρίσεται ο οικισμός Χάνιον του Κοκκίνη και προσαρτάται στην κοινότητα Ανώπολις. Με το Σχέδιο Καποδίστριας το 1998 υπήχθη στο Δήμο Γουβών.[1] Με το σχέδιο Καλλικράτη, ο Δήμος Γουβών εντάσσεται στον Δήμο Χερσονήσου.

Η τοπική κοινότητα Ανωπόλεως αποτελείται από τέσσερις οικισμούς και έχει συνολικά 2.645 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Οι οικισμοί αυτοί συνοδευόμενοι από τον πληθυσμό τους είναι:

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτη αναφορά

Η Ανώπολις αναφέρεται για πρώτη φορά σε ντοκουμέντο της βενετοκρατούμενης Κρήτης σε συμβόλαιο του 1271 :

Iohannes Cauco dare tenetur... boni viri puri cretensis mostatos C (100) de suis vineis casalis Anopoli[2]

Ενετοκρατία-Τουρκοκρατία

Στην απογραφή των Ενετών το 1583, η Ανώπολις έχει 113 κατοίκους[3]. Στη διάρκεια των Επαναστάσεων στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη του 1866 και του 1897, πολλοί κάτοικοι του χωριού και μοναχοί της Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου σφαγιάστηκαν.

Τοπική Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ανώπολη κατά την μεγαλύτερη έκταση της είναι πεδινή περιοχή, ενώ η κύρια ασχολία των κατοίκων εντοπίζεται στην αγροτική οικονομία. Τα κυριότερα αγροτικά προϊόντα που παράγει η περιοχή είναι ελαιόλαδο, σταφίδα, κηπευτικά και κτηνοτροφικά φυτά. Στο χωριό υπάρχει επίσης νηπιαγωγείο και δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ανωπόλεως[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ανωπόλεως βρίσκεται στα νοτιανατολικά της Ανωπόλης και σε υψόμετρο 170 μ. Πρωτύτερα, το σημερινό μοναστήρι ήταν μετόχι της Μονής Αγίου Ιωάννου του «Μπεζέτη», ανατολικά της Ανώπολης, στη συνέχεια όμως εγκαταστάθηκε στην τωρινή του θέση, εξαιτίας των συχνών επιδρομών. Η μονή συμμετείχε στον αγώνα για την απελευθέρωση και μνημονεύεται η ύπαρξη κρυφού σχολειού για τα Κρητικόπουλα της περιοχής. Το 1896 οι καλόγεροι της μονής και οι κάτοικοι της Ανώπολης σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς, και το μοναστήρι καταστράφηκε. Αργότερα ο ηγούμενος Καλλίνικος επανίδρυσε τη Μονή, το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Η μονή γιορτάζει στις 8 Μαΐου, ανήμερα του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου.

Υδάτινο πάρκο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται υδάτινο πάρκο Water City.[4]

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Καπετάν Εμμανουήλ Κοκκίνης. Γεννήθηκε στην Ανώπολη το 1826. Οπλαρχηγός Μεραμπέλλου, επικηρύχτηκε από τους τούρκους στην επανάσταση του 1866. Έπεσε μαχόμενος στην πολιορκία της Ιεράπετρας το 1897.
  • Τιμόθεος Βενέρης, κατά κόσμον Ιωάννης Βενέρης (1876-1941), Μητροπολίτης Κρήτης. Ανέβηκε στον Μητροπολιτικό θρόνο της Κρήτης το 1933. Με Συνοδική απόφαση το 1941 κηρύχθηκε έκπτωτος μετά από καταγγελίες θεολόγων και χωρίς να κληθεί σε απολογία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.
  • Στέργιος Γ. Σπανάκης, Η Κρήτη, τόμος Α', Κεντρική Ανατολική, Τουρισμός Ιστορία Αρχαιολογία, τρίτη έκδοση, Εκδόσεις ΣΦΑΚΙΑΝΟΣ, λήμμα Ανώπολη σελ.132-133.
  • Γεώργιος Μιχ. Πατεράκης, Η Ανώπολη και η Περιοχή της, έκδ. Πολιτιστικός Σύλλογος Ανώπολης, 2002, ISBN 9608679206 [5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]