Αυτοκινητάμαξα σειράς 520 ΟΣΕ (AEG DE IC-2000N)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σειρά 520 ΟΣΕ (AEG DE IC 2000Ν, ex 601/651)
J26 381 Bf Néi Póri, 520 206.jpg 20090516-Kallipefki-521157.jpgOSE Class 520 interior in Trikala.jpg
Πάνω: Το 520 106/206/306/406 στους Νέους Πόρους το 2016

Μέση: Πεντάδυμη αυτοκινητάμαξα σειράς 520 στην περιοχή της Καλλιπεύκης το 2009

Κάτω: Εσωτερικό της σειράς
Πληροφορίες
Σε λειτουργία1989– (1η παρτίδα), 1995- (2η παρτίδα)
ΚατασκευαστήςAEG/LEW
Τόπος κατασκευήςΓερμανία
Κατασκευάστηκαν12 (Α Παρτίδα) & 8 (Β' Παρτίδα) Σύνολο: 20
Σχεδιασμός4 οχήματα ανά συρμό (1η παρτίδα) 5 οχήματα ανά συρμό (2η παρτίδα)
Αριθμός συρμών520 101/201/301/401 έως 520 112/212/312/412/512 Β Παρτ: 520 151-551 έως 158-558
Χωρητικότητα36 (1η θέση, 1η παρτίδα), 75 (1η θέση, 2η παρτίδα), 144 (2η θέση). Σύνολο: 180 (1η παρτίδα), 219 (2η παρτίδα)
ΔιαχειριστήςΤΡΑΙΝΟΣΕ
ΓραμμέςΑμαξοστοιχίες στην Βόρεια Ελλάδα
Διευκρινίσεις
Πόρτες4 ανά όχημα
Μέγιστη ταχύτητα165 km/h
Βάρος210 τόνοι (σε τάξη πορείας χωρίς επιβάτες)
17 τόνοι (κατά άξονα)
Έλξη150 kN
Πρωτοστάτης2 x Δ/Κ MTU 12V 396TC 13
Είδος μηχανής2 x Δ/Κ MTU 12V 396TC 13
ΜετάδοσηΗλεκτρική
Παροχή ενέργειαςΠετρέλαιο
Κανονικό (1.435 μ.)

Η Σειρά 520 του ΟΣΕ, γνωστή και ως AEG DE IC-2000N, είναι σειρά αυτοκινηταμαξών που λειτουργεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Πρόκειται για την παλαιότερη σειρά αυτοκινηταμαξών που κυκλοφορεί στο Ελληνικό Σιδηροδρομικό Δίκτυο μέχρι σήμερα. Οι αυτοκινητάμαξες της πρώτης παραλαβής (1989), είναι τετράδυμες (τεσσάρων οχημάτων) και κατασκευάστηκαν από γερμανική κοινοπραξία AEG (Δυτική Γερμανία)/LEW (Ανατολική Γερμανία)[1] ως σειρά 601 (τώρα 520 10Χ/20Χ/30Χ/40Χ). Συνολικά κατασκευάστηκαν 12 τετράδυμες αυτοκινητάμαξες, χωρητικότητας 180 επιβατών, 36 στην πρώτη θέση και 144 στην δεύτερη. Η δεύτερη παραλαβή (1995), είναι πεντάδυμες (5 οχημάτων) κατασκευής AEG, ως σειρά 651 (τώρα 520 15Χ/25Χ3/55Χ/45Χ/55Χ). Η δεύτερη και η τελευταία νεότερη παραλαβή, περιελάβανε 8 μονάδες 5 οχημάτων με αρίθμηση 520 151/551 έως 520 158/558, χωρητικότητας 214 επιβατών, 75 στην πρώτη θέση και 144 στη δεύτερη.

Συνολικά, κατασκευάστηκαν 20 μονάδες.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αυτοκινητάμαξες διαθέτουν δύο ντιζελοκινητήρες κατασκευής M.T.U., τύπου 396 TC 13,[2][3] με συνδυασμένη ισχύ των 2000 kW (1000kW έκαστος) για την έλξη και 4 ηλεκτροκινητήρες στα ενδιάμεσα οχήματα για τον κλιματισμό, καθώς και βοηθητικούς δηζελοκινητήρες κατασκευής ΜΑΝ,[4] ενώ φτάνουν ταχύτητες μέχρι 165 χλμ/ω. Επίσης, είναι κλιματιζόμενες και διαθέτουν εγκατάσταση για μουσική/εκφωνήσεις, μπαρ, εστιατόριο, κυλικείο, αυτόματες πόρτες ασφαλείας (εσωτερικές και εξωτερικές),[2]καθώς και ηχομόνωση και θερμομόνωση. [5] Ακόμη, έχουν διάταξη αξόνων Β'Β'-2'2'-2'2-Β'Β', διάμετρο τροχών 920 χιλιοστά, είναι σε μορφή εύρους γραμμής 1.435 χιλιοστά, το περιτύπωμά τους είναι UIC 505, έχουν βάρος 210 τόνων σε τάξη πορείας χωρίς επιβάτες και 17 κατά άξονα, μήκος συρμού από μέτωπο συγκρουστήρα 101.800 χιλιοστά, πλάτος 2.824 χιλιοστά, ύψος 4.200 χιλιοστά, δηζελοηλεκτρική μετάδοση κίνησης, αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων και κατανάλωση καυσίμου 2.7 λίτρα ανά χιλιόμετρο (Οι τετράδυμες) και 3 λίτρα ανά χιλιόμετρο (οι πεντάδυμες),[2][3]

Θάλαμος οδήγησης

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1983-1989: Παραγγελία και παραλαβή Α Παρτίδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1983, ο Ο.Σ.Ε. προχωρά στην παραγγελία νέων αυτοκινηταμαξών υψηλών ανέσεων. Με τη σύμβαση 294/1983 παραγγέλνονται 12 αυτοκινητάμαξες από τα εργοστάσια της AEG-LEW στο Henningsdorf, συρμοί που αποτελούνται από 4 οχήματα, 2 κινητήρια στα άκρα και 2 επιβατικά ενδιάμεσα, συμβατικού κόστους 2,8 δις. δραχμών. Τα ενδιάμεσα οχήματα κατασκευάστηκαν από τις εταιρίες: VEB Vaggonbau Bautzen, Man-Bussing, Behr, Voith, Siemens, Knorr-Bremse, Luwa, Varta, Hassler, Fabeg, Deugra, GWB, κα., ενώ η διάταξη αξόνων είναι Β'Β'-2'2'-2'2-Β'Β'. [6]

Τα καθίσματα είναι αεροπορικού τύπου και χωρίζονται σε 144 καθίσματα Β' και 36 Α' θέσης. Στο δε ενδιάμεσο όχημα υπήρχε κυλικείο και κουζίνα για την παρασκευή γευμάτων. Τα τζάμια της καμπίνας επιβατών είναι φιμέ, ενώ τα οχήματα είναι εξοπλισμένα με σύστημα αναγγελιών. Ήταν οι πρώτες δηζελοηλεκτρικές αυτοκινητάμαξες, μετά τις Florisdorf του 1936, και τα πρώτα τραίνα που κατασκευάστηκαν από συνεργασία Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας. Το πρώτο δοκιμαστικό δρομολόγιο με αυτοκινητάμαξα σειράς 520 εκτελέστηκε από την 609/610 στις 14 Σεπτεμβρίου 1989 και ξεκίνησαν δρομολόγια στις 16 Οκτωβρίου του ιδίου έτους. Το πρώτο αυτό δρομολόγιο ήταν το IC 504 "Αίολος", Αθήνα-Θεσσαλονίκη ενώ στις 30 του μηνός έγιναν τα εγκαίνια στην Χαλκίδα. Αργότερα, δρομολογήθηκαν στη γραμμή Λάρισας-Βόλου από Αθήνα (512/511 "Τρικούπης") και Θεσσαλονίκη-Αλεξανδρούπολη (610/613 "Ολυμπία")[2]. Σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία.

1994-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1993 ο ΟΣΕ, λόγω της μικρής χωρητικότητας των τότε υφιστάμενων AEG, προβαίνει στην παραγγελία επιπλέον αυτοκινηταμαξών. Οι νέες αυτοκινητάμαξες κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της AEG. Οι διαφορές είναι λίγες, με την πιο σημαντική να αποτελεί την προσθήκη μιας ενδιάμεσης επιβατάμαξας. Έτσι τα νέα τρένα διαθέτουν 144 καθίσματα Β θέσης και 75 καθίσματα Α θέσης[7]

Μετά την δρομολόγηση των μηχανών AdTranz σειράς 220 (DE2000) και των επιβαταμαξών Κιολεΐδη, αλλά και λόγω της σταδιακής ηλεκτροκίνησης της γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης, η λειτουργία τους κρίθηκε περιττή, έτσι αποσύρθηκαν για μερικά χρόνια, πριν επιστρέψουν κατά τα τέλη της δεκαετίας του 2010 στο ζεύγος 58. Το 2017, σε μια τέτοια αμαξοστοιχία, ένα τέτοιο τρένο εκτροχιάστηκε στο Άδενδρο, ενώ κινούταν με ταχύτητα των 144 km/h. Ανάμεσα στους νεκρούς (3 συνολικά), ήταν και ο μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας.[8][9] Σήμερα, τα τρένα, λειτουργούν αποκλειστικά στην Βόρειο Ελλάδα.

Τα τρένα προς Θράκη, στα οποία λειτουργούσαν οι AEG, έκλεισαν προσωρινά το 2019.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. τότε η Γερμανία χωρίζονταν σε ανατολική και δυτική
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Κουρμπέλης, Απόστολος (Μάρτιος 1991). «Intercity: Μια καλή αρχή για τον Ελληνικό σιδηρόδρομο». Σιδηροτροχιά. http://sfs.gr/2020/02/14/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-8-%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%bf/. 
  3. 3,0 3,1 Γεώργιος Κ.Δ. Σαχαρίδης: Υπολογισμός ρύπων στις μεταφορές λαμβάνοντας υπόψη την κλίση του εδάφους (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πολυτεχνική σχολή, Τμήμα μηχανολόγων Μηχανικών)
  4. Κολίτσης Γ. Αναστάσιος (Νοέμβριος 2016): Γνωριμία με το Τροχαίο Υλικό Κανονικής Γραμμής του Ελληνικού Σιδ. Δικτύου (1435mm) & με τα Συγκροτήματα Συντήρησης Τροχαίου Υλικού
  5. Σιδηροτροχιά. Δεκέμβριος 1994. «;Έρχονται τα 8 νέα Intercity στο δίκτυο του ΟΣΕ.». 
  6. Κουρμπελης, Αποστόλης (Μάρτιος 1991). «Intercity: Μια καλή αρχή για τον Ελληνικό σιδηρόδρομο.». Σιδηροτροχιά. 
  7. Κλώνος, Αρτέμης; Νάθενας, Γιώργος (Δεκέμβριος 1999). «10 χρόνια Intercity.». Σιδηροτροχιά. http://sfs.gr/2020/02/15/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-19/. 
  8. Newsroom (20 Μαΐου 2017). «Δυστύχημα στο Άδενδρο: Γιατί δεν πάτησε φρένο ο μηχανοδηγός (pics)». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020. 
  9. «Πόρισμα για τραγωδία στο Άδενδρο: Το τρένο πήγαινε με 144 χιλιόμετρα πριν εκτροχιαστεί». ProtoThema. 19 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020. 
  10. «Θα ξανασφυρίξει τρένο στην Θράκη;». www.xronos.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020.