Μηχανή σειράς A.321 ΟΣΕ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σειρά ΟΣΕ Α.321
20090924-ALCo A-326 at AIR depot.jpg
Μηχανή σειράς Α.321 στο Αμαξοστάσιο Αγίου Ιωάννη Ρέντη το 2009
ΚατασκευαστήςALCo - American Locomotive Company
Είσοδος σε λειτουργία1966
Κατασκευάστηκαν7
ΔιαχειριστήςΟΣΕ
ΜηχανοστάσιαΑ.Ι.Ρ
Διευκρινίσεις
Μήκος οχήματος17,7 μ.
Ύψος4,1 μ.
Διάμετρος τροχών1016 χιλ.
Μέγιστη ταχύτητα120 χλμ/ώρα
Βάρος107 τόνοι
ΠρωτοστάτηςALCo 12-251C
Είδος μηχανήςALCo 12-251C
Ελκτική δύναμη18.000 kg
ΜετάδοσηΗλεκτρική
Σύστημα πέδηςWestinghouse
1,435 μ. (Κανονικό)

Η σειρά Α.321 ήταν μια παλιά σειρά ντηζελοκίνητων μηχανών έλξης που αποτελούσε τμήμα του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ. Κατασκευάστηκε το 1966 από την ALCo για τους ΣΕΚ και τέθηκε σε λειτουργία στον ΟΣΕ το 1971, με την ίδρυσή του. Συνολικά, παράχθηκαν 7 μονάδες, με αρίθμηση Α.321 έως Α.327. Είχαν κινητήρα Alco 12-251C, με συνδιασμένη ισχύ των 2000hp και έφταναν ταχύτητες μέχρι 120 χιλιόμετρα την ώρα.[1][2] Η σειρά ήταν το μοντέλο DL543 RSD34. Οι μηχανές ήταν γνωστές στον κύκλο των σιδηροδρομικών ως "Τριακοσοεικοσάρες". Σήμερα διατηρούνται οι Α.325 και Α.326 σε λειτουργική κατάσταση, και χρησιμοποιούνται κατά καιρούς σε εκδρομικές αμαξοστοιχίες.

Κατάλογος μονάδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μονάδες Α.321-Α.327 Alco
Αρίθμηση Εικόνα Σ/Α Σημείωσεις
Α.321 S3347-01 Καταστράφηκε σε ατύχημα
Α.322 S3347-02 Εκποιήθηκε
Α.323 S3347-03 Καταστράφηκε σε ατύχημα
Α.324 Bf ThessalonÍki, A 324.jpg S3347-04 Εκποιήθηκε
Α.325 20091129-7520-Mandritsa Bridge-A325 A326.jpg S3347-05
Α.326 20090924-ALCo A-326 at AIR depot.jpg S3347-06
Α.327 S3347-07 Εκποιήθηκε

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαετία του '60-'70[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την δεκαετία του '60, δρομολογούνται νέες δηζελάμαξες κανονικού εύρους, μετά την πολύ επιτυχημένη προμήθεια των Alco μετρικού εύρους, μηχανών σειράς Α.9101. Δρομολογήθηκε στις μεγάλες επιβατικές αμαξοστοιχίες στον Άξονα Πειραιά-Θεσσαλονίκης αλλά και σε διάφορα άλλα αρτηριακά δρομολόγια. Ανάμεσα στις αμαξοστοιχίες που εξυπηρετούσαν, ήταν και οι διεθνείς συνδέσεις με το εξωτερικό, όπως η Acropolis Express, στο οποίο μάλιστα η Α.326 ήταν η πρώτη μηχανή που το εκτέλεσε το 1968. Σε μια τέτοια διεθνή αμαξοστοιχία, η Α.323, συγκρούστηκε μετωπικά με την Αμαξοστοιχία 121, μεταξύ Ορφανών και Δοξαρά. Το δυστήχημα ήταν πολύνεκρο. Έδρα τους, αποτελούσε το Αμαξοστάσιο Αγίου Ιωάννη Ρέντη (Μ.Α.Ι.), αλλά με την παραλαβή των ισχυρότερων δηζελαμάξων MLW (Σειράς Α.451 και Α.501), μεταφέρθηκαν στο Αμαξοστάσιο Θεσσαλονίκης στην Μενεμένη, σε βαριές επιβατικές και εμπορικές αμαξοστοιχίες στην περιφέρεια Μακεδονίας-Θράκης.[3]

Δεκαετία του '80-2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αρχικός τους χρωματισμός, αποτελούνταν από ασημένιες λωρίδες σε βαθύ μπλε αμάξωμα. Το 1986, βάφτηκαν πορτοκαλί, με άσπρες ρίγες (η λεγόμενη "πορτοκαλοποίηση"), έτσι ώστε να διακρίνονται καλύτερα στις ισόπεδες διασταυρώσεις ή πασάγια. [3]

Σταδιακά, μέχρι το 2002, 4 μονάδες, εκποιήθηκαν ( 321 322 324 327 για παλιοσίδερα. Σήμερα κυκλοφορούν μονάχα δύο τέτοιες μηχανές, και αυτές είναι η Α.325 και η Α.326, ως μουσειακές.[3]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σιδηροτροχιά (ΣΦΣ) (10): 8. Δεκέμβριος 2013. https://issuu.com/sfsofathens/docs/_ce_a3_ce_b9_ce_b4_ce_b7_cf_81_ce_b. 
  2. (Σ.Φ.Σ.), Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου (1997). Οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι: Η διαδρομή τους από το 1869 έως σήμερα. Εκδόσεις Μίλητος. σελ. 174. ISBN 9789608460072. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Σιδηροτροχιά (ΣΦΣ) (10): σ. 9. Δεκέμβριος 2013. https://issuu.com/sfsofathens/docs/_ce_a3_ce_b9_ce_b4_ce_b7_cf_81_ce_b. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]