Ασηκρήτις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ασηκρήτις (ἀσηκρῆτις) ήταν βυζαντινός αυλικός και κρατικός τίτλος, ανώτερος από όλους τους γραμματείς της αυτοκρατορικής αυλής κατά τους 6ο έως και τον 12ο αιώνα που αντικαταστάθηκε από το αξίωμα του Γραμματικού[1]. Το αξίωμα φαίνεται να ανασυστάθηκε μαζί με αυτό του προϊσταμένου του Πρωτοασηκρήτι το 1261 από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄[2]. Ο Πρωτοασηκρήτις φέρεται να ήταν αιρετός δικαστής στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Kazhdan, Alexander (1991), "Asekretis", The Oxford Dictionary of Byzantium, New York and Oxford: Oxford University Press, σελ. 204. ISBN 978-0-19-504652-6
  2. Βυζαντινά Σύμμεικτα 22, Ανδρέας Ε. Γκουτζιουκώστας, Το μολυβδόβουλλο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου «Τοῖς ἀθετοῦσι τὴν δίκην τοῦ σεκρέτου…»
  3. Το βασιλικό σέκρετον, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα 2013