Πρωτοψάλτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο τίτλος Πρωτοψάλτης αντιστοιχεί στον πρώτο ιεροψάλτη του δεξιού χορού (χορωδίας του ιερού ναού) και δίδεται σε άνδρες στους οποίους έχει προηγηθεί η χειροθεσία τους σε αναγνώστη. Αντιπροσωπεύει τους άνδρες κατά την απόδοση τον ύμνων σε αντίθεση με τον αριστερό χορό, που πσλαιά κατείχαν οι γυναίκες.

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ο Πρωτοψάλτης είναι ο πρώτος στην ιεραρχία των ψαλτών· ακολουθεί ο Λαμπαδάριος τού αριστερού χορού και έπεται ο Δομέστικος. Από το 1648 άρχοντες Πρωτοψάλτες της Μεγάλης τού Χριστού Εκκλησίας ήταν οι εξής:

Μανουήλ Χρυσάφης ο Β΄ 1648-1661
Γεώργιος Ραιδεστηνός ο Α΄ 1670-1685
Παναγιώτης Χαλάτζογλους 1727-1748
Ιωάννης Τραπεζούντιος 1748-1765
Δανιήλ ο από Τυρνάβου 1766-1789
Ιάκωβος Πελοποννήσιος 1789-1801
Πέτρος Βυζάντος 1802-1804
Μανουήλ Βυζάντιος 1805-1819
Γρηγόριος Λευΐτης 1819-1822
Κωνσταντίνος Βυζάντιος 1822-1855
Ιωάννης Βυζάντιος 1856-1866
Σταυράκης Γρηγοριάδης 1866-1871
Γεώργιος Ραιδεστηνός Β΄ 1871-1875
Γεώργιος Βιολάκης 1875-1905
Αριστείδης Νικολαΐδης 1905-1911
Ιάκωβος Ναυπλιώτης 1911-1939
Κωνσταντίνος Πρίγγος 1939-1959
Θρασύβουλος Στανίτσας 1960-1964
Βασίλειος Νικολαΐδης 1965-1985
Λεωνίδας Αστέρης 1985 και εξής.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο
  • Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, Εγχειρίδιον Ιεροψάλτου, Αθήνα. 2000