Λαμπαδάριος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Λαμπαδάριος είναι εκκλησιαστικό και πολιτικό αξίωμα. Στα Βυζαντινά χρόνια ήταν ο υπεύθυνος για το άναμμα των φώτων θα λέγαμε της Εκκλησίας η μίας Περιοχής. Σταδιακά περιορίστηκε να ονομάζεται ο αριστερός Πρώτος Ψάλτης του Χορού (Χορωδίας) και αντιπροσωπεύει τις γυναίκες κατά την απόδοση των ύμνων. Ο τίτλος του Λαμπαδάριου δίδεται σε άντρες στους οποίους προηγήθηκε η χειροθεσία τους σε Αναγνώστη. Μέγας Λαμπαδάριος ήταν αυτοκρατορικός τίτλος στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και σήμαινε Μέγας Φωτοδότης-Αυτός που δίνει το φως του πολιτισμού στον κόσμο.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο.
  • Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, Εγχειρίδιον Ιεροψάλτου, Αθήνα 2000.
  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ΗΛΙΟΥ,1978, Τόμος ΙΓ, σελίδα 145