Μετάβαση στο περιεχόμενο

Έμα Στόουν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Έμμα Στόουν)
Έμα Στόουν
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Emily Stone (Αγγλικά)
ΨευδώνυμοEmma Stone
Γέννηση6  Νοεμβρίου 1988
Σκότσντεϊλ
ΚατοικίαΛος Άντζελες (από 2016)
Γκρίνιτς Βίλατζ (2009–2016)
ΕθνικότηταΣουηδοαμερικανοί[1], Ελβετοαμερικανοί[1], Ιρλανδοαμερικανοί[1], Γερμανοαμερικανοί[1] και Βρετανοαμερικανοί[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςXavier College Preparatory και Young Actors Space
Ιδιότηταηθοποιός ταινιών[2], ηθοποιός τηλεόρασης, ηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός φωνής, ηθοποιός και παραγωγός ταινιών[3]
ΣύζυγοςΝτέιβ ΜακΚάρι (από 2020)
ΤέκναΛουίζ Μακάρι
ΓονείςKrista Jean Stone
ΒραβεύσειςΧρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία (2017)[4], Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου (26  Φεβρουαρίου 2017)[5], Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου (2017)[6], Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία (2023)[7], Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου (10  Μαρτίου 2024)[8], κύπελλο Βόλπι καλύτερης ηθοποιού (10  Σεπτεμβρίου 2016)[3][9], Golden Globe for best actress[3] και Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου (2024)[6]
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Η Έμιλι Τζιν "Έμα" Στόουν (αγγλ: Emily Jean "Emma" Stone), (γενν. 6 Νοεμβρίου 1988)[10] είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παραγωγός ταινιών. Οι διακρίσεις που έχει λάβει περιλαμβάνουν δύο βραβεία Όσκαρ, δύο Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και δύο Χρυσές Σφαίρες. Το 2017, ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη γυναίκα ηθοποιός, ενώ το περιοδικό Time την συμπεριέλαβε στη λίστα με τους 100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.

Η Στόουν ξεκίνησε την υποκριτική ως παιδί στην θεατρική παράσταση The Wind in the Willows το 2000. Όταν ήταν έφηβη, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην σειρά In Search of the New Partridge Family (2004), η οποία έβγαλε μόνο ένα πιλοτικό επεισόδιο που δεν πουλήθηκε από κάποιο κανάλι. Μετά από μικρούς τηλεοπτικούς ρόλους, εμφανίστηκε σε μία σειρά από εφηβικές κωμικές ταινία που έτυχαν καλής αποδοχής, όπως το Superbad (2007), το Zombieland (2009) αλλά και το Εύκολη...κατά λάθος (2010), που ήταν ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Στόουν. Ακουλουθώντας αυτήν την επιτυχία, πρωταγωνίστησε στην ρομαντική κομεντί Crazy, Stupid, Love (2011) και την δραματική ταινία εποχής Υπηρέτριες (2011), ενώ έλαβε ευρύτερη αναγνώριση με το ρόλο της ως Γκουέν Στέισι στην υπερηρωική ταινία του 2012 The Amazing Spider-Man (ταινία) και στο σίκουελ της το 2014. Έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως μίας γυναίκα που βρίσκεται σε απεξάρτηση από τα ναρκωτικά στην δραματική κωμωδία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου, Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας (2014).

Το 2016, η Στόουν πρωταγωνίστησε ως μία επίδοξη ηθοποιός στο ρομαντικό μιούζικαλ La La Land (2016), κερδίζοντας το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της.[11][12] Μετά από αυτό, υποδύθηκε την αθλήτρια τένις Μπίλυ Τζιν Κινγκ στο Η Μάχη των Φύλων (2017) και, αργότερα, τον ομώνυμο ρόλο στο Κρουέλα (2021). Έλαβε ιδιαίτερη αναγνώριση για τις συνεργασίες της με τον σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε τέσσερις από τις ταινίες του. Έλαβε την δεύτερη υποψηφιότητα της για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως Άμπιγκεϊλ Μασάμ στο Η Ευνοούμενη (2018), κέρδισε δεύτερο Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για τους ρόλο της στην κωμωδία φαντασίας Poor Things (2023), και την πρώτη της υποφηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας επειδή ήταν παραγωγός στην δεύτερη. [13]. Έπειτα, πρωταγωνίστησε στην ανθολογία του Λάνθιμου Ιστορίες καλοσύνης (2024) και στην μαύρη κωμωδία του Βουγονία (2025). Στην τηλεόραση, έχει πρωταγωνιστήσει στις μίνι μαύρες κωμικές σειρές Maniac (2018) και The Curse (2023).

Στο Μπρόντγουεϊ, η Στόουν πρωταγωνίστησε ως Σάλι Μπόουλς στην αναβίωση του μιούζικαλ Καμπαρέ (2014-2015). Μαζί με τον σύζυγο της, Ντέιβ ΜακΚάρι, ίδρυσαν την εταιρία παραγωγής Fruit Tree το 2020.

Η Στόουν γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1988 στο Σκότντεϊλ της Αριζόνα[14][15] από τον Τζέφρι Τσαρλς Στόουν (Jefrey Charles Stone), ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο μιας γενικής εργοληπτικής εταιρείας και τη νοικοκυρά Κρίστα Τζιν Στόουν (πρώην Γίγκερ).[16][17] Η Στόουν ζούσε με την οικογένεια της στo Κέιμελμπλακ Ιν ρεζόρτ (Camelblack Inn resort) από την ηλικία των 12 μέχρι των 15 ετών.[18][19] Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Σπένσερ.[20] Ο παππούς της από την μεριά του πατέρα της, ο Κόνραντ Όστμπεργκ Στεν, ήταν σουηδικής καταγωγής και άλλαξε το επώνυμο του σε "Στόουν". Έχει, επίσης, γερμανική, αγγλική, σκωτσέζικη και ιρλανδική καταγωγή.


Το Θέατρο Valley Youth στο Φοίνιξ της Αριζόνα, όπου η Στόουν εμφανίστηκε σε δεκαέξι παραγωγές

Όταν ήταν βρέφος, η Στόουν είχε κολίτιδα και έκλαιγε συχνά. Αυτό είχε ως αποτέλσμα να αναπτύξει όζους και κάλους στις φωνητικές της χορδές όσο ήταν παιδί.[21] Η Στόουν έχει περιγράψει τον εαυτό της ως "φωνακλού" και "αυταρχική" όσο μεγάλωνε.[22] Φοίτησε στο δημοτικό Sequoya και στη συνέχεια στο γυμνάσιο Cocopah για την έκτη τάξη. Στην Στόουν δεν άρεσε το σχολείο, παρόλο που κάποια στιγμή δήλωσε ότι η τάση της να ελέγχει τα πάντα σήμαινε ότι "φρόντιζα να παίρνω σε όλα άριστα".[23] Έχει υποφέρει από κρίσεις πανικού και άγχος ως παιδί,[24] και έχει δηλώσει ότι αυτά προκάλεσαν μείωση στις κοινωνικές της δεξιότητες.[25] Η Στόουν έκανε ψυχοθεραπεία αλλά δήλωσε ότι η συμμετοχή της σε τοπικές θεατρικές παραστάσεις την βοήθησαν να θεραπεύσει τις κρίσεις, λέγοντας:

Την πρώτη φορά που έπαθα κρίση πανικού καθόμουν στο σπίτι της φίλης μου και νόμιζα ότι στο σπίτι καιγόταν. Πήρα τηλέφωνο της μαμά μου και με γύρισε στο σπίτι, και για τα επόμενα τρία χρόνια απλώς δεν σταματούσε. Πήγαινε στην νοσοκόμα του σχολείου τις περισσότερες μέρες και απλώς έσφιγγα τα χέρια μου. Ρωτούσα την μαμά μου πως θα πήγαινε η μέρα, και την ξαναρωτούσα μετά από 30 δευτερόλεπτα. Χρειαζόμουν απλώς να ξέρω ότι κανείς δεν θα πέθαινε και τίποτα δεν θα άλλαζε.[24]

Η Στόουν ήθελε να γίνει ηθοποιός από την ηλικία των τεσσάρων.[19] Αρχικά, ήθελε να κάνει καριέρα στη κωμωδία με σκετς, αλλά στη συνέχει το ενδιαφέρον της μεταφέρθηκε στο μουσικό θέατρο και έκανε μαθήματα φωνητικής για αρκετά χρόνια.[26] Έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός, στην ηλικία των 11 ετών, σε μία θεατρική παραγωγή του The Wind in the Willows, παίζοντας την Βίδρα.[27] Η Στόουν έκανε μαθήματα στο σπίτι για δυο χρόνια, στη διάρκεια των οποίων εμφανίστηκε σε δεκαέξι παραγωγές του Θεάτρου Valley Youth του Φόινιξ — συμπεριλαμβανομένων των Η Πριγκίπισσα και το Μπιζέλι,Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, και Ιωσήφ και ο Καταπληκτικός Πολύχρωμος Χιτώνας[16] — και έκανε παραστάσεις με την κωμική ομάδα αυτοσχεδιασμού του θεάτρου.[28] Περίπου την ίδια περίοδο, ταξίδεψε στο Λος Άντζελες και πέρασε ανεπιτυχώς από οντισιόν για έναν ρόλο στη σειρά του Nickelodeon, '[All That.[29] Οι γονείς της, αργότερα, την έστειλαν για ιδιαίτερα μαθήματα υποκριτικής με έναν γηγενή καθηγητή υποκριτικής που είχε δουλέψει στο πρακτορείο του Ουίλιαμ Μόρις τη δεκαετία του 1970.[17]

Η Στόουν φοίτησε στο Xavier College Preparatory — ένα καθολικό λύκειο θηλέων — ως πρωτοετής αλλά τα παράτησε μετά από ένα εξάμηνο για να γίνει ηθοποιός.[16] Ετοίμασε μια παρουσίαση PowerPoint στους γονείς της με τίτλο "Πρότζεκτ Χόλιγουντ" ((με μουσική υπόκρουση το τραγούδι του 2003 "Χόλιγουντ" (Hollywood) της Μαντόνα), ώστε να τους πείσει να μετακομίσουν στην Καλιφόρνια για να επιδιώξει μια καριέρα ως ηθοποιός.[26] Τον Ιανουάριο του 2004, μετακόμισε με την μητέρα της σε ένα διαμέρισμα στο Λος Άντζελες. Η ίδια θυμάται "Πέρασα από οντισιόν για κάθε σειρά του Disney Channel και για κάθε ρόλο κόρης σε όλες της κωμικές σειρές", προσθέτοντας ότι, "Κατέληξα να μην κερδίσω καμία"[19] Ανάμεσα στις οντισιόν, γράφτηκε σε διαδικτυακά μαθήματα σχολείου και δούλευε σε ένα φούρνο με σνακ για σκύλους.[17][24]

Ξεκίνημα της καριέρας (2004-2009)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν η Στόουν έγινε μέλος του Σωματείο Αμερικανών Ηθοποιών στην ηλικία των 16 ετών, το όνομα "Έμιλι Στόουν" ήταν ήδη πιασμένο, και για μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιούσε το όνομα "Ράιλι Στόουν".[30] Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως Λόρι Πάτριτζ στην τηλεοπτική εκπομπή ταλέντων του VH1, In Search of the New Partridge Family (2004). Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της εκπομπής, άλλαξε τον τίτλο του σε The New Partridge Family (2004), αλλά παρέμεινε ένας απούλητος πιλότος.[31] Αφού έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στις τηλεοπτικές σειρές Medium (2005) και Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ (2006), αποφάσισε να αλλάξει το καλλιτεχνικό της όνομα σε "Έμα", το οποίο επέλεξε προς τιμήν της Έμα Μπάντον των Spice Girls, επειδή δυσκολευόταν να συνηθίσει το όνομα Ράιλι.[α][30][34] Στην συνέχεια, εμφανίστηκε στην σειρά του Louis C.K. στο HBO, Lucky Louie (2006), και πέρασε από οντισιόν, χωρίς επιτυχία, για τον ρόλο της Κλερ Μπένετ στην δραματική σειρά επιστημονικής φαντασίας του NBC, Heroes (2007), κάτι που αργότερα χαρακτήρισε ως το "ναδίρ" των εμπειριών της. Τον Απρίλιο του 2007, υποδύθηκε τον ρόλο της Βάιολετ Τριμπλ, στην δραματική σειρά δράση Drive, αλλά η σειρά ακυρώθηκε μετά από επτά επεισόδια.

Η Στόουν έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην κωμωδία του Γκρεγκ Μότολα Superbad (2007), με συμπρωταγωνιστές τον Μάικλ Σέρα και τον Τζόνα Χιλ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο μαθητών λυκείου που περνάνε από μια σειρά κωμικών ατυχιών αφού σχεδιάζουν να αγοράσουν αλκοόλ για ένα πάρτυ. Προκειμένου να παίξει το ερωτικό ενδιαφέρον του χαρακτήρα του Χιλ, έβαψε τα μαλλιά της κόκκινα.[35] Ένας κριτικός του περιοδικού The Hollywood Reporter την βρήκε "ελκυστική", αλλά ένιωσε ότι ο ρόλος της ήταν κακογραμμένος.[36] Η Στόουν χαρακτήρισε της εμπειρία της από την πρώτη ταινία που συμμετείχε ως "υπέροχη αλλά πολύ διαφορετική από άλλες εμπειρίες που είχε έκτοτε".[37] Η ταινία έγινε εισπρακτική επιτυχία, και της χάρισε το βραβείο Young Hollywood Award για Εντυπωσιακό Καινούριο Πρόσωπο.[38][39]

Η Στόουν το 2009

Τον επόμενο χρόνο, η Στόουν έπαιξε στην κωμωδία The Rocker (2008) ως Αμέλια Στόουν, η "σοβαρή" μπασίστρια μίας μπάντας. Για τον ρόλο της σε αυτήν ταινία έμαθε να παίζει μπάσο.[40] Η ηθοποιός, που έχει αποκαλέσει τον εαυτό της ως "ένα άτομο που χαμογελάει και γελάει συνέχεια", δήλωσε ότι δυσκολεύτηκε να παίξει έναν χαρακτήρα της οποίας η προσωπικότητα ήταν τόσο διαφορετική από την δική της. Η ταινία και η ερμηνεία της έλαβαν αρνητικές κριτικές και ήταν εισπρακτική αποτυχία.[41][42] Η επόμενη ταινία που συμμετείχε, ήταν η κομεντί Κουνελάκι από Σπίτι, η οποία έκανε υψηλότερες εισπράξεις, και έγινε μια ήπια εισπρακτική επιτυχία.[43] Στην ταινία υποδύθηκε την πρόεδρο μίας αδελφότητας και τραγούδησε μία εκδοχή του τραγουδιού του 1982 των The Waitresses, "I Know What Boys Like".[44] Οι κριτικές για την ταινία ήταν, σε γενικές γραμμές, αρνητικές,[45] αλλά η ερμηνεία της Στόουν επαινέθηκε,[46] με τον κριτικό του TV Guide, Κεν Φοξ να γράφει ότι "είναι για τα καλά στον δρόμο για να γίνει σταρ".[47]

Η Στόουν εμφανίστηκε σε τρεις ταινίες που κυκλοφόρησαν το 2009. Η πρώτη από αυτές ήταν δίπλα στον Μάθιου ΜακΚόναχι, την Τζένιφερ Γκάρνερ και τον Μάικλ Ντάγκλας στο Τα Φαντάσματα των Πρώην του Μαρκ Γουότερς. Εμπνευσμένη ελαφρώς από την νουβέλα του 1843 του Καρόλου Ντίκενς, Χριστουγεννιάτικη ιστορία, η ταινία είναι μία ρομαντική κομεντί στην οποία υποδύεται ένα φάντασμα που στοιχειώνει το πρώην αγόρι της. Οι κριτικές για την ταινία ήταν αρνητικές, αλλά ήταν μία ήπια εισπρακτική επιτυχία.[48][49] Η πιο οικονομικά επικερδής συμμετοχή της εκείνη την χρονιά ήταν η κωμωδία τρόμου του Ρούμπεν Φλάισερ Zombieland, η οποία συγκέντρωσε $102.8 εκατομμύρια[50] στην οποία έπαιξε μαζί με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ, Γούντι Χάρελσον και Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν. Στην ταινία, εμφανίζεται ως μία απατεώνισσα και επιζήσασα μίας αποκάλυψης ζόμπι, σε έναν ρόλο για τον οποίο ο Κρις Χιούιτ του περιοδικού Empire έγραψε ότι τον βρήκε "κάπως πρόχειρα γραμμένο".[51] Σε μία πιο θετική κριτική, ο Τιμ Ρόμπεϊ της The Daily Telegraph έγραψε ότι "η πάρα πολλά υποσχόμενη Στόουν είναι ένα σκληρό καρύδι που εκπέμπει την αύρα ότι είναι σοφότερη από την ηλικία της".[52] Η τρίτη κυκλοφορία της Στόουν για το 2009 ήταν η ταινία του Κίραν και την Μισέλ Μαλρόνεϊ, Κατά φαντασίαν Ήρωας, μία δραματική κωμωδία που απογοήτευσε τους κριτικούς.[53]

Άνοδος της δημοσιότητας (2010–2013)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Στόουν έδωσε την φωνή της σε έναν αυστραλιανό ποιμενικό στο Marmaduke (2010), μία κωμωδία από τον σκηνοθέτη Τομ Ντέι, βασισμένη στην σειρά καρτούν του Μπραντ Άντερσον με το ίδιο όνομα.[54] Η πρώτη της μεγάλη επιτυχία ήρθε την ίδια χρονιά με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Εύκολη...κατά λάθος, μία εφηβική κωμωδία σε σκηνοθεσία του Γουίλ Γκλουκ.[55][56] Ελαφρώς βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1850 του Ναθάνιελ Χόθορν, Το Άλικο Γράμμα, η ταινία λέει την ιστορία της Όλιβ Πέντεργκαστ (Στόουν), μίας μαθήτριας λυκείου που εμπλέκεται σε ένα κωμικό σεξουαλικό σκάνδαλο μετά από μία ψευδή φήμη ότι είναι σεξουαλικά ανήθικη. Η Στόουν διάβασε το σενάριο πριν το εγχείρημα επιλεγεί για παραγωγή και κυνήγησε τον ρόλο μαζί με τον μανατζέρ της όταν ρυθμιζόταν οι τελευταίες λεπτομέρειες της παραγωγής. Βρήκε το σενάριο "τόσο διαφορετικό και μοναδικό από οτιδήποτε είχε διαβάσει μέχρι τότε" και το χαρακτήρισε "αστείο και γλυκό"..[57] Όταν η Στόουν ανακάλυψε ότι η ταινία είχε ξεκινήσει την παραγωγή, συναντήθηκε με τον Γκλουκ, εκφράζοντας τον ενθουσιασμό της για το εγχείρημα. Λίγους μήνες αργότερα, ξεκίνησε η διαδικασία των ακροάσεων και συναντήθηκε ξανά με τον Γκλουκ και ήταν μία από τις πρώτες ηθοποιούς που πέρασαν από οντισιόν.[58] Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές, ενώ η ερμηνεία της Στόουν θεωρήθηκε το μεγαλύτερο της ατού.[59] Η Άννα Σμιθ του περιοδικού Time Out έγραψε, "η Στόουν δίνει μία εξαιρετική ερμηνεία, η γνωστή αργή ομιλία της υποδηλώνει εξυπνάδα και διαφορετικότητα με μία υποβόσκουσα οικειότητα."[60] Η ταινία ήταν εισπρακτική επιτυχία, συγκεντρώνοντας $75 εκατομμύρια έναντι προϋπολογισμού $8 εκατομμυρίων.[61] Η Στόουν έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστέρα και για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού, και κέρδισε το βραβείο MTV Movie Award για Καλύτερη Κωμική Ερμηνεία.[62]

Η Στόουν στην προώθηση του The Amazing Spider-Man το 2012

Τον Οκτώβριο του 2011, η Στόουν ανέλαβε χρέη οικοδέσποινας για ένα επεισόδιο της κωμικής εκπομπής με σκετς Saturday Night Live. Οι εμφανίσεις της περιλάμβαναν και ένα σκετς που έκανε πλάκα με την ομοιότητα της με την Λίντσεϊ Λόχαν.[63] Η Στόουν χαρακτήρισε την συμμετοχή της ως "την σπουδαιότερη εβδομάδα της ζωής μου".[64] Επέστρεψε ως οικοδέσποινα το 2011, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο το 2014 και στην επετειακή εκπομπή του σόου για τα 40 του χρόνια το 2015.[65] Μία σύντομη εμφάνιση στην σεξουαλική κωμωδία Όχι μόνο Φίλοι (2011) την επανένωσε με τον Γκλουκ.[66] Στην συνέχεια, συμμετείχε με έναν δευτερεύοντα ρόλο στην ρομαντική κομεντί του Γκλεν Φικάρα και του Τζον Ρέκβα Crazy, Stupid, Love (2011), πλάι στους Στιβ Καρέλ, Ράιαν Γκόσλινγκ και Τζούλιαν Μουρ. Στην ταινία, υποδύθηκε μια απόφοιτη νομικής και το ερωτικό ενδιαφέρον του χαρακτήρα του Γκόσλινγκ. Παρόλο που βρήκε "κάποιες αναπόφευκτα λάθη" στην ταινία, ο Ντρου ΜακΓουίνι του περιοδικού HitFlix έγραψε ότι η Στόουν "είναι ο συνδετικός κρίκος όλης της ταινίας".[67] Στα Βραβεία Teen Choice του 2012, κέρδισε το Βραβείο Teen Choice Καλύτερης Ηθοποιού σε Κωμωδία, για την ερμηνεία της στην ταινία.[68] Το Crazy, Stupid, Love ήταν μία εισπρακτική επιτυχία, συγκεντρώνοντας $142.9 εκατομμύρια παγκοσμίως έναντι παραγωγής $50 εκατομμυρίων.[69]

Από άγχος να μην τυποποιηθεί υποκριτικά ως "το σαρκαστικό ερωτικό ενδιαφέρον του άντρα πρωταγωνιστή", η Στόουν συμπρωταγωνίστησε με την Βαϊόλα Ντέιβις στην δραματική ταινία εποχής του Τέιτ Τέιλορ, Υπηρέτριες (2011), μία ταινία που βρήκε απαιτητική.[70] Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του 2009 με το ίδιο όνομα της Κάθριν Στόκετ και είναι τοποθετημένο στην δεκαετία του 1960 στο Τζάκσον του Μισισίπι. Συναντήθηκε με τον Τέιλορ για να εκφράσει την επιθυμία της να δουλέψει στην ταινία. Ο σκηνοθέτης δήλωσε, "[Η Στόουν] ήταν εντελώς άβολη και αδέξια, με την χαρακτηριστική αργή φωνή της, και καθίσαμε κατώ και μεθύσαμε λίγο και περάσαμε φανταστικά και απλά σκέφτηκα, 'Θεέ μου, αυτή είναι η Σκίτερ."[71] Πήρε τον ρόλο της Ευγενίας "Σκίτερ" Φέλαν, μίας επίδοξης δημοσιογράφου που κάνει έρευνα για την ζωή των Αφρο-Αμερικανών υπηρετριών. Ως μέρος της προετοιμασίας της για τον ρόλο, έμαθε να μιλάει με Αμερικανική προφορά του Νότου και έκανε έρευνα πάνω στο κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων μέσα από την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο.[72] Με παγκόσμια έσοδα $216 εκατομμυρίων έναντι προϋπολογισμού $25 εκατομμυρίων, το Υπηρέτριες έγινε η πιο εμπορική ταινία της Στόουν μέχρι εκείνη την στιγμή.[73] Η ταινία και η ερμηνεία της, έλαβαν θετικές κριτικές. Γράφοντας για το περιοδικό Empire, η Άννα Σμιθ βρήκε την Στόουν "καλοπροαίρετη και πολύ συμπαθή" παρόλο που βρήκε ελαττώματα στον χαρακτήρα.[74] Η ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας,[75] και κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Συνόλου Ηθοποιών στο Women Film Critics Circle και στο Broadcast Film Critics Association.[76][77]

Η Στόουν απέρριψε έναν ρόλο στην κωμωδία δράσης 21 Jump Street, επειδή είχε υπογράψει για να συμμετέχει στην ταινία του 2012 του Μαρκ Γουέμπ, The Amazing Spider-Man, μία επανεκκίνηση της σειράς ταινιών Spider-Man του Σαμ Ράιμι.[78][79] Υποδύθηκε την Γκουέν Στέισι, το ερωτικό ενδιαφέρον του ομώνυμου ήρωα (τον οποίο υποδύθηκε ο Άντριου Γκάρφιλντ).[80] Η Στόουν επέστρεψε στα φυσικό ξανθό χρώμα μαλλιών της για τον ρόλο, αφού πιο πριν τα είχε βαμμένα κόκκινα.[81][82] Παραδέχτηκε ότι δεν είχε διαβάσει ποτέ τα κόμικς, με αποτέλεσμα να νιώθει υποχρεωμένη να εκπαιδεύσει τον εαυτό της σχετικά με τον Spider-Man, δηλώνοντας: "Η εμπειρία μου ήταν με τις ταινίες του Σαμ Ράιμι και πάντα υπέθετα ότι η Μαίρη Τζέιν ήταν η πρώτη του αγάπη",[83] προσθέτοντας ότι η μόνη επαφή που είχε με τον χαρακτήρα της Στέισι ήταν όπως τον υποδύθηκε η Μπράις Ντάλας Χάουαρντ στο Spider-Man 3.[84][85] To The Amazing Spider-Man ήταν μία εισπρακτική επιτυχία και η έβδομη πιο εμπορική ταινία εκείνης της χρονιάς με παγκόσμια έσοδα $757.9 εκατομμυρίων.[86] Η Λίζα Σβάρτσμπαουμ του Entertainment Weekly βρήκε την Στόουν "ακαταμάχητη",[87] και ο Ίαν Φριρ του Empire εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα με τις ερμηνείες της Στόουν και του Γκάρφιλντ[88] Στην ετήσια απονομή των Βραβείων People's Choice, ήταν υποψήφια για τρία βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Αγαπημένης Ηθοποιού σε Ταινία.[89] Αργότερα, την ίδια χρονιά, η Στόουν δάνεισε την φωνή της στο αστυνομικό video game Sleeping Dogs, για το οποίο κέρδισε ένα Βραβείο Spike Video Game.[90]

Η Στόουν, στις αρχές του 2013, έδωσε την φωνή της στο ταινία της DreamWorks Animation, Οι Κρουντς, η οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.[91] Έπειτα, ακολούθησε η ταινία Movie 43, μια σπονδυλωτή ταινία, που αποτελείται από 16 σύντομες ιστορίες, παίζοντας τον ομώνυμο ρόλο στην ιστορία με τίτλο "Βερόνικα".[92] Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε δίπλα στον Ράιαν Γκόσλινγκ και τον Σον Πεν στην ταινία του Ρούμπεν Φλάισερ Οι Διώκτες του Εγκλήματος 2013), ένα αστυνομικό θρίλερ τοποθετημένο στο Λος Άντζελες στην δεκαετία του 1940.[93] O A. O. Σκοτ του The New York Times χαρακτήρισε την ταινία ως ένα "κακέκτυπο" αλλά επαίνεσε την χημεία ανάμεσα στην Στόουν και τον Γκόσλινγκ.[94]

Αναγνωρισμένη Ηθοποιός (2014–2017)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2014, η Στόουν επανέλαβε τον ρόλο της Γκουέν Στέισι στο The Amazing Spider-Man 2. Πίστεψε ότι στην ταινία ο χαρακτήρας της δεν εξαρτιόταν από τον πρωταγωνιστή, δηλώνοντας: "Αυτή τον σώζει περισσότερες φορές από όσες την σώζει εκείνος. Είναι εξαιρετικά βοηθητική για τον Spider-Man. Αυτός είναι οι μύες και αυτή το μυαλό."[95] Η ερμηνεία της έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς,[96], ενώ ένας κριτικός του Empire σχολίασε ότι ξεχώρισε στην ταινία, γράφοντας: "Η Στόουν είναι ο Χιθ Λέτζερ αυτής της σειράς ταινιών, κάνοντας κάτι απροσδόκητο με έναν δευτερεύοντα χαρακτήρα που θα μπορούσε εύκολα να ξεχαστεί."[97] Για αυτόν τον ρόλο κέρδισε το Βραβείο Αγαπημένης Ηθοποιού στα Βραβεία Nickelodeon Kids' Choice του 2015.[98] Αργότερα την ίδια χρονιά, η Στόουν πήρε έναν ρόλο στην ρομαντική κομεντί του Γούντι Άλεν, Μαγεία στο Σεληνόφως, μία ήπια εισπρακτική επιτυχία.[99] Ο Α. Ο. Σκοτ σχολίασε αρνητικά τον ρόλο της, αλλά και την χημεία της με τον Κόλιν Φερθ, χαρακτηρίζοντας την ως "το είδος αυτής την διδακτικής ανοησίας που προσπαθεί να επιδείξει ανώτερη εξυπνάδα".[100]

Η μαύρη κωμωδία Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας, σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου, ήταν η τελευταία ταινία της Στόουν που κυκλοφόρησε το 2014. Με συμπρωταγωνιστές τον Μάικλ Κίτον και τον Έντουαρντ Νόρτον, έπαιξε τον ρόλο της Σαν Τόμπσον, της κόρης του ηθοποιού Ρίγκαν Τόμπσον (Κίτον) που βρίσκεται σε απεξάρτηση από τα ναρκωτικά και γίνεται η βοηθός του. Ο Ινιάριτου δημιούργησε τον χαρακτήρα με βάση την εμπειρία που είχε με την δική του κόρη.[101] To Birdman έλαβε πολύ θετικές κριτικές,[102] και ήταν η πιο πετυχημένη ταινία στα 87α Βραβεία Όσκαρ. Ήταν υποψήφια για εννιά βραβεία, κερδίζοντας τέσσερα, ανάμεσα σε αυτά και το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.[103] Το κανάλι The Movie Network χαρακτήρισε την ερμηνεία της στην ταινία ως μία από τις καλύτερες ερμηνείες της Στόουν μέχρι εκείνη την στιγμή και ο Ρόμπι Κόλιν του The Daily Telegraph την βρήκε "εξαιρετική" και "απίθανη" σε αυτόν τον ρόλο, ενώ έκανε ειδική μνεία στον μονόλογο της στην ταινία, την οποία χαρακτήρισε ως "γροθιά στο στομάχι".[104][105] Έλαβε υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ, BAFTA, Χρυσή Σφαίρα και SAG για την ερμηνεία της σε αυτήν την ταινία.[106]

Η Στόουν σε μία προβολή του La La Land (2016). Για την ερμηνεία της σε αυτήν την ταινία κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου

Από τον Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015, η Στόουν πρωταγωνίστησε στο Μπρόντγουεϊ στην αναβίωση του μιούζικαλ Cabaret στον ρόλο της Σάλι Μπόουλ αντικαθιστώντας την Μισέλ Ουίλιαμς.[107] Χαρακτηρίζοντας την ως "το πιο αγχωτικό πράγμα που έχει κάνει ποτέ", η Στόουν άκουγε έναν γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό για να προετοιμαστεί πνευματικά για τον ρόλο.[108][109] Η Μέριλιν Στάσιο του Variety ήταν επικριτική ως προς τις τραγουδιστικές της ικανότητες και βρήκε την ερμηνεία της "ελαφρώς περιορισμένη ως προς το συναισθηματικό κομμάτι του ρόλους, αλλά μία έξυπνη επιλογή για τις υποκριτικές της ικανότητες και απόλυτα ταιριαστή για την αιχμηρή ευφυΐα και την κινητική της ενέργεια."[110] Και οι δύο ταινίες που κυκλοφόρησαν με την Στόουν το 2015, η ρομαντική κομεντί Aloha και η δραματική ταινία Παράλογος Άνθρωπος, ήταν εισπρακτικές και κριτικές αποτυχίες, και οι ρόλοι της σχολιάστηκαν αρνητικά από τους κριτικούς.[99][111] Στο Aloha του Κάμερον Κρόου, έπαιξε τον ρόλο μίας πιλότου της πολεμικής αεροπορίας στο πλευρό του Μπράντλεϊ Κούπερ και στο Παράλογος Άνθρωπος του Γούντι Άλεν, έπαιξε το ερωτικό ενδιαφέρον του χαρακτήρα του Χοακίν Φίνιξ, μία καθηγήτρια φιλοσοφίας. Η πρώτη ταινία έγινε αντικείμενο αμφιλεγόμενων σχολίων λόγω whitewashing των χαρακτήρων, καθώς ο χαρακτήρας της Στόουν ήταν γραμμένος ως μία γυναίκα Ασιατής, Χαβανέζικης και Σουηδικής καταγωγής. Η ίδια, αργότερα, μετάνιωσε για την συμμετοχή της στην ταινία, αναγνωρίζοντας το whitewashing ως ένα ευρέως διαδεδομένο πρόβλημα στο Χόλιγουντ.[112] Παρά τις αντιδράσεις, η Στόουν έλαβε υποψηφιότητα για Αγαπημένη Ηθοποιός του Κοινού στα Βραβεία Teen Choice του 2015.[113] Επίσης, εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο για το τραγούδι του Γουίλ Μπάτλερ, "Anna".[114]

Κατά την διάρκεια των παραστάσεων του Cabaret, η Στόουν γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Ντάμιεν Σαζέλ, ο οποίος εντυπωσιασμένος από την ερμηνεία της, την προσέλαβε στο κωμικό-δραματικό μιούζικαλ του La La Land.[115] Η ταινία, που σήμανε την τρίτη της συνεργασία με τον Γκόσλινγκ, είχε ως πρωταγωνίστρια την Στόουν στον ρόλο της Μία Ντόλαν, μίας επίδοξης ηθοποιού που ζει στο Λος Άντζελες.[116] Η Στόουν δανείστηκε αρκετές προσωπικές της εμπειρίες για τον χαρακτήρα, και καθώς προετοιμαζόταν για τον ρόλο είδε το Οι Ομπρέλες του Χερβούργου και ταινίες του Φρεντ Ασταίρ και της Τζίντζερ Ρότζερς.[117][118] Για το σάουντρακ της ταινίας ηχογράφησε έξι τραγούδια.[β] Το La La Land ήταν η εναρκτήρια ταινία του 73ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, όπου έλαβε πολύ θετικές κριτικές και χάρισε στην Στόουν το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού.[120] Η ταινία κατάφερε να γίνει εισπρακτική επιτυχία, συγκεντρώνοντας $440 εκατομμύρια παγκοσμίως έναντι προϋπολογισμού $30 εκατομμυρίων.[121] Ο Πίτερ Μπράντσο της εφημερίδας The Guardian έγραψε ότι η Στόουν δεν έχει ξαναϋπάρξει καλύτερη: πανέξυπνη, πνευματώδης, ευάλωτη, τα μεγάλα ελαφίσια μάτια της ακτινοβολούν ευφυΐα, ειδικά όταν γεμίζουν από δάκρυα."[122] Για την ερμηνεία της, η Στόουν κέρδισε Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο SAG και BAFTA για Α΄ Γυναικείο Ρόλο.[123]

Η μοναδική ταινία της Στόουν που κυκλοφόρησε το 2017 ήταν το Η Μάχη των Φύλων, βασισμένο στον φημισμένο αγώνα του 1973 ανάμεσα στους παίκτες τένις Μπίλυ Τζιν Κινγκ (Στόουν) και Μπόμπι Ριγκς (Στιβ Καρέλ). Ως μέρος της προετοιμασίας της για τον ρόλο η Στόουν συνάντησε την Κινγκ, παρακολούθησε παλιά τηλεοπτικά πλάνα και συνεντεύξεις της, συνεργάστηκε με έναν προπονητή διαλέκτων για να μάθει να μιλάει με την προφορά της Κινγκ και έπινε πρωτεϊνικά ροφήματα με πολλές θερμίδες προκειμένου να πάρει 7 κιλά.[124][125] Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο του 2017 λαμβάνοντας θετικές κριτικές, ενώ ορισμένοι κριτικοί χαρακτήρισαν την ερμηνεία της Στόουν ως την καλύτερη της καριέρας της.[126] Ο Μπέντζαμιν Λι της The Guardian της επαίνεσε για τον κόντρα ρόλο που έπαιξε και επειδή ήταν "ισχυρή" και "πειστική" στον ρόλο.[127] Παρόλα αυτά, η ταινία συγκέντρωσε λιγότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό των $25 εκατομμυρίων.[128] Η Στόουν έλαβε την τέταρτη υποψηφιότητα της για Χρυσή Σφαίρα για αυτήν την ταινία και παρευρέθηκε στην τελετή μαζί με την Κινγκ.[129]

Ταινίες με τον Γιώργο Λάνθιμο και επαγγελματική επέκταση (2018–σήμερα)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η Στόουν συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτης Γιώργο Λάνθιμο σε διάφορες ταινίες, όπως το Η Ευνοούμενη (2018) και Poor Things (2023)

Το 2018 η Στόουν και η Ρέιτσελ Βάις υποδύθηκαν την Άμπιγκεϊλ Μασάμ και την Σάρα Τσώρτσιλ, δύο ξαδέρφες που μονομαχούν για την προσοχή της Βασίλισσας Άννας (Ολίβια Κόλμαν), στο ιστορικό κωμικό δράμα του Γιώργου Λάνθιμου, Η Ευνοούμενη. Θεώρησε ιδιαίτερη πρόκληση το γεγονός ότι ήταν η μοναδική Αμερικανή ανάμεσα σε ένα καστ αποτελούμενο αποκλειστικά από Βρετανούς ηθοποιούς, και δυσκολεύτηκε μέχρι να τελειοποιήσει την προφορά του χαρακτήρα.[130] Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 75ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, λαμβάνοντας θετικές κριτικές.[131] Ο Μάικλ Νορντίν της ιστοσελίδας IndieWire επαίνεσε την Στόουν για την επιλογή της να αναλάβει έναν τόσο τολμηρό ρόλο μετά την επιτυχία του La La Land, και χαρακτήρισε τις τρεις πρωταγωνίστριες "μία μεγαλειώδη τριάδα σε μία ταινία εποχής που είναι τόσο τραγική όσο και ξεκαρδιστική."[132] Η Στόουν, στη συνέχεια, ανέλαβε χρέη εκτελεστικού παραγωγού και πρωταγωνίστριας στην μαύρη κωμωδία του Netflix, Maniac (2018), σε σκηνοθεσία του Κάρι Γιότζι Φουκουνάγκα. Στην σειρά παίζουν η Στόουν και ο Τζόνα Χιλ ως δύο άγνωστοι των οποίων οι ζωές αλλάζουν λόγω μίας μυστηριώδους φαρμακευτικής δοκιμής. Καθώς ήταν θαυμάστρια της δουλειάς του Φουκουνάγκα, συμφώνησε να συμμετέχει στην σειρά χωρίς να διαβάσει το σενάριο.[133] Η Τζούντι Μπέρμαν του περιοδικού Time εντυπωσιάστηκε από την Στόουν και τον Χιλ για την εξέλιξη τους ως ηθοποιοί από το Superbad και τόνισε την πολυπλοκότητα των ερμηνειών τους.[134] Η Στόουν έλαβε την πέμπτη υποψηφιότητα της για Χρυσή Σφαίρα και την τρίτη υποψηφιότητα της για Όσκαρ για το Η Ευνοούμενη, ενώ παράλληλα έλαβε υποψηφιότητες SAG και για το Maniac και για το Η Ευνοούμενη.[135][136][137] Την ίδια χρονιά, η Στόουν εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο του Πολ ΜακΚάρτνεϊ για το τραγούδι του "Who Cares".[138]

Η Στόουν επανέλαβε τον ρόλο της ως Γουίτσιτα στο Zombieland: Διπλή Βολή (2019), την συνέχεια της ταινίας του 2009 Zombieland, το οποίο έλαβε μέτριες κριτικές και συγκέντρωσε $125 εκατομμύρια παγκοσμίως.[139][140] Ήταν η αφηγήτρια της σειράς ντοκιμαντέρ του Netflix The Mind, Explained (2019) και επανέλαβε τον ρόλο φωνής της Ιπ στο Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή (2020), την συνέχεια της ταινίας του 2013 Οι Κρουντς.[141][142][143] Το 2021, η Στόουν υποδύθηκε την Κρουέλα Ντε Βιλ (ρόλος που έπαιξε πρώτη η Γκλεν Κλόουζ στις προηγούμενες live-action κινηματογραφικές μεταφορές) στην αστυνομική κωμωδία του Κρεγκ Γκιλέσπι, Κρουέλα, μία παραγωγή της Disney που βασίζεται στην ταινία κινουμένων σχεδίων του 1963, Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας. Πρωταγωνιστώντας μαζί με την Έμμα Τόμσον, η Στόουν ήταν και εκτελεστική παραγωγός της ταινίας μαζί με την Κλόουζ.[144][145] Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ και στο Disney+ Premier Access με θετικές κριτικές και συγκέντρωσε $233 εκατομμύρία έναντι προϋπολογισμού $100 εκατομμυρίων.[146] Ο Τζάστιν Τσανγκ της εφημερίδας Los Angeles Times έγραψε ότι παρά τα ψεγάδια που είχε το σενάριο, η Στόουν ήταν "απόλυτα αφοσιωμένη και πιστή στην τελειότητα". Ο Τσανγκ συνέκρινε την ερμηνεία της σε αυτήν την ταινία με την ερμηνεία της στο Η Ευνοούμενη, προσθέτοντας ότι "τελειοποίησε κάθε λεπτομέρεια ως άλλη μία ταπεινή νεαρή γυναίκα που μετατρέπεται σε μία φιλόδοξη δολοπλόκα".[147] Για το Κρουέλα, η Στόουν έλαβε ακόμα μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.[148]

Το 2020, η Στόουν και ο σύζυγος της, Ντέιβ ΜακΚάρι, ίδρυσαν την εταιρεία παραγωγής Fruit Tree.[149] Το πρώτο του εγχείρημα ήταν η ανεξάρτητη ταινία When You Finish Saving the World, η οποία σήμανε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζέσι Άιζενμπεργκ σε ταινία μεγάλου μήκους.[150] Η ταινία εκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς του 2022, και έλαβε μέτριες κριτικές.[151][152] Η επόμενη κυκλοφορία της εταιρείας ήταν η κωμωδία Problemista, σε σκηνοθεσία του Χούλιο Τόρες.[153] Έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ South by Southwest του 2023 και ήταν αρχικά προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει την ίδια χρονιά, αλλά καθυστέρησε λόγω της απεργίας SAG-AFTRA του 2023.[154][155] Η παραγωγή και των δύο ταινιών έγινε με συνεργασία με την A24.[156]

Η Στόουν στην πρεμιέρα του Αληθινός Πόνος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2024, όπου φορούσε περούκα για να κρύψει το ξυρισμένο της κεφάλι για τον ρόλο της στο Βουγονία, θέλοντας να κρατήσει της εμφάνιση για έκπληξη.[157]

Συνεχίζοντας την συνεργασία της με τον Λάνθιμο, η Στόουν πρωταγωνίστησε στην ταινία μικρού μήκου Βληχή (2022) και στην ταινία μεγάλου μήκους Poor Things (2023).[158] Η δεύτερη, μία φανταστική ταινία ενηλικίωσης, βασίστηκε στο μυθιστόρημα Χαμένα κορμιά του Άλασντερ Γκρέι.[159] Η Στόουν ήταν επίσης παραγωγός της ταινίας, στην οποία πρωταγωνίστησε ως Μπέλα, μία νεαρή Βικτωριανή γυναίκα που επαναφέρεται στη ζωή μετά την αυτοκτονία της. Βρήκε την εμπειρία του να παίζει έναν χαρακτήρα απελευθερωμένο από τις κοινωνικές πιέσεις "εξαιρετικά απελευθερωτική",[160], ενώ εμφανίστηκε γυμνή και γύρισε αρκετές σκηνές σεξ για την ταινία.[161] Ο Ντέιβιντ Ρούνεϊ του The Hollywood Reporter έγραψε ότι η Στόουν "πέφτει με τα μούτρα στον ρόλο δίνοντας μία θαρραλέα ερμηνεία που χαράζει μία τεράστια πορεία όπου οι περισσότεροι ηθοποιοί θα μπορούσαν μόνο να ονειρευτούν", και επαίνεσε ιδιαίτερα την ικανότητα της να ερμηνεύσει σωματική κωμωδία.[162] Η Στέφανι Ζάχαρεκ του Time χαρακτήρισε την ερμηνεία της "υπέροχη, ζωντανή, εξερευνητική, σχεδόν τρελή μέσα στην τέλεια εκκεντρικότητα της".[163] Στην συνέχεια, η Στόουν έγινε εκτελεστική παραγωγός και πρωταγωνίστρια της σατιρική κωμωδία του Showtime The Curse.[164] Υποδύθηκε την Γουίτνεϊ, μία ινφλουένσερ που παρουσιάζει μία εκπομπή μαζί με τον σύζυγο της.[165] Σχολιάζοντας τα επιτεύγματα της για εκείνη την χρονιά, η Κάριν Τζέιμς του BBC Culture αποφάνθηκε ότι "η Στόουν έχει προχωρήσει γρήγορα από την δημοσιότητα του Χόλιγουντ προκειμένου να δώσει σοβαρά καλλιτεχνικά διαπιστευτήρια".[166] Έλαβε ακόμα δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού για τις ερμηνείες της στο Poor Things και το The Curse, κερδίζοντας για το πρώτο.[167][168] Επίσης, για το Poor Things, κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ και BAFTA της Α΄ Γυναικείου Ρόλου, αλλά και μία υποψηφιότητα για Καλύτερη Ταινία.[169][170]

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς του 2024 σήμανε την κυκλοφορία δύο ταινιών σε παραγωγή της Στόουν για την Fruit Tree, την ταινία τρόμου I Saw the TV Glow και την δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Αίζενμπεργκ, Αληθινός Πόνος.[171] Η δεύτερη, μία δραματική κωμωδία σχετικά με δύο αταίριαστα ξαδέρφια, Αμερικάνοι εβραϊκής καταγωγής, έλαβε θετικές κριτικές και αρκετά βραβεία.[172] Στην τέταρτη συνεργασία της με τον Λάνθιμο, η Στόουν έπαιξε τρεις χαρακτήρες στην σουρεαλιστική σπονδυλωτή ταινία Ιστορίες καλοσύνης, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2024.[173] Ο Ρόμπερτ Ντάνιελς της ιστοσελίδας, Mashable, την θεώρησε ως την πιο αδύναμη από τις συνεργασίες τους και την χαρακτήρισε ως "λάθος επιλογή για τους ρόλους".[174]

Το 2025, η Στόουν εμφανίστηκε στο σύγχρονο γουέστερν του Άρι Άστερ Eddington, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, και πρωταγωνίστησαν επίσης οι Χοακίν Φίνιξ, Πέδρο Πασκάλ και Όστιν Μπάτλερ.[175][176] Ο Μπεν Κρολ του περιδικού The Wrap ένιωσε ότι ενώ η Στόουν και ο Πασκάλ ήταν "αναμφίβολα έτοιμοι να ξεφύγουν", στους χαρακτήρες τους "δεν δίνονται πολλά να κάνουν πραγματικά - καθώς και οι δύο στήνονται ως λιγότερο ολοκληρωμένοι χαρακτήες και περισσότερο ως εικόνες για ποθεί ή να ανταγωίζεται (ο χαρακτήρα του Φίνιξ)."[177] Η Στόουν επανενώθηκε με τον Λάνθιμο στην ταινία Βουγονία, ένα ριμέικ της Νοτιοκορεάτικης ταινίας Save the Green Planet!.[178] Για τον ρόλο της στην ταινία, ξύρισε το κεφάλι της και φορούσε περούκες στις δημόσιες εμφανίσεις της, τους μήνες που ακολούθησαν, θέλοντας να το κρατήσει ως έκπληξη για το κοινό.[157]

Η Στόουν με τον Άντριου Γκάρφιλντ το 2014.

Η Στόουν μετακόμισε από τον Λος Άντζελες στο Γκρίνουιτς Βίλατζ στη Νέα Υόρκη το 2009.[26] Το 2006, επέστρεψε στο Λος Άντζελες. Παρά την έντονη επιμονή των μέσων μαζική ενημέρωσης, αρνείται να συζητάει δημόσια για την προσωπική της ζωή. Επικεντρωμένη στο να ζει μία φυσιολογική ζωή, η Στόουν έχει δηλώσει ότι δεν της αρέσει να μαζεύονται παπαράτσι έξω από το σπίτι της.[179] Έχει εκφράσει την αγάπη της για το επάγγελμα της, έχοντας αναφέρει την Ντάιαν Κίτον ως υποκριτική επιρροή, χαρακτηρίζοντας την ως "μία από τις πιο ολοκληρωμένες ηθοποιούς όλων των εποχών". Η Στόουν έχει στενή σχέση με την οικογένεια της. Έχει δηλώσει, "Είμαι ευλογημένη με μία υπέροχη οικογένεια και υπέροχους ανθρώπους γύρω μου που θα ήταν διατεθειμένοι να με κλωτσήσουν στο καλάμι αν έστω για μια στιγμή χαθώ στα σύννεφα. Είμαι πολύ τυχερή υπό αυτήν την έννοια."[180]


Η Στόουν είχε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στο Κατά φαντασίαν Ήρωας, Κίραν Κάλκιν για δύο χρόνια. Το 2011, ξεκίνησε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στο The Amazing Spider-Man Άντριου Γκάρφιλντ για τέσσερα χρόνια.[181][182] Η σχέση τους άρχισε να συζητιέται στα μίντια με διάφορες υποθέσεις, ωστόσο το ζευγάρι αρνήθηκε να μιλήσει δημόσια για το θέμα, παρόλο που έκαναν αρκετές δημόσιες εμφανίσεις μαζί. Το 2014, σε ένα περιστατικό στην Νέα Υόρκη, η Στόουν και ο Γκάρφιλντ ενθάρρυναν τους παπαράτσι να επισκεφθούν ιστοσελίδες που εξαπλώνουν την ευαισθητοποίηση για θέματα όπως ο αυτισμός.[183] To 2015, έγινε γνωστό ότι χώρισαν.[184][185]

Η Στόουν γνώρισε τον υπεύθυνο ενοτήτων του Saturday Night Live, Ντέιβ ΜακΚάρι στις 3 Δεκεμβρίου 2016, όταν ανέλαβε χρέη οικοδέσποινας της εκπομπής. Ξεκίνησαν την σχέση τους την επόμενη χρονιά. Στις 4 Δεκεμβρίου 2019, ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους. Παντρεύτηκαν σε μία ιδιωτική τελετή τον Σεπτέμβριο του 2020.[186] Τον Μάρτιο του 2021, η Στόουν γέννησε την κόρη τους, η οποία πήρε το όνομα Λουίζ Τζιν.[187][188][189] Από το 2021, η οικογένεια ζει στο Όστιν του Τέξας.[190] Το 2022, η Στόουν πούλησε το σπίτι της στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια για $4.425 εκατομμύρια,[191] και το 2024 πούλησε το σπίτι της στο Λος Άντζελες για $4 εκατομμύρια.[192]

Η Στόουν έχει δηλώσει ότι πάσχει από άσθμα, κάτι που ανακάλυψε όταν είχει δυσκολία να αναπνεύσει στα γυρίσματα του Εύκολη...κατά λάθος.[193] Η μητέρα της είχε διαγνωστεί με τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού και θεραπεύτηκε το 2008.[194] Η Στόουν και η μητέρα της το γιόρτασαν κάνοντας τατουάζ από πόδια πουλιών, σχεδιασμένα από τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ, ως μία αναφορά στο τραγούδι των Beatles, "Blackbird", το οποίο η ίδια και η μητέρα της αγαπούν.[195] Η Στόουν είναι υποστηρίκτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Planned Parenthood και εμφανίστηκε στην τελετή των Όσκαρ 2017 φορώντας μία κονκάρδα του οργανισμού στο φόρεμα της.[196][197]

Υπόμνημα
Films that have not yet been released Ταινίες που δεν έχουν ακόμη προβληθεί
Έτος Τίτλος Ρόλος Σημειώσεις
2007 Superbad Τζουλς
2008 The Rocker Αμέλια Στόουν
Κουνελάκι απο Σπίτι (The House Bunny) Νάταλι Σάντλερ
2009 Τα Φαντάσματα των Πρώην (Ghosts of Girlfriends Past) Άλισον Βάντερμιρς
Κατά φαντασίαν Ήρωας (Paper Man) Άμπι
Zombieland Γουίτσιτα / Κρίστα
2010 Marmaduke Mειζι Φωνή
Εύκολη...κατά λάθος (Easy A) Όλιβ Πέντεργκαστ
2011 Όχι Μόνο Φίλοι (Friends with Benefits) Κέιλα
Crazy, Stupid, Love Χάνα Γουίβερ
Υπηρέτριες (The Help) Ευγενία "Σκίτερ" Φέλαν
2012 The Amazing Spider-Man Γκουέν Στέισι
2013 Οι Διώκτες του Εγκλήματος (Gangster Squad) Γκρέις Φάραντέι
Movie 43 Βερόνικα Κεφάλαιο: "Veronica"
Οι Κρουντς (The Croods) Ιπ Κρουντ Φωνή
2014 The Amazing Spider-Man 2 Γκουέν Στέισι
Μαγεία στο Σεληνόφως (Magic in the Moonlight) Σόφι Μπέικερ
Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας (Birdman or The Unexpected Virtue of Ignorance) Σαμ Τόμσον
Η Συνέντευξη (The Interview) Ο Εαυτός της Σύντομο πέρασμα
2015 Aloha Αλισον Ινγκ
Παράλογος άνθρωπος (Irrational Man) Τζιλ Πόλαρντ
2016 Popstar: Never Stop Never Stopping Κλαούντια Κάτρελ Σύντομο πέρασμα που δεν αναράφεται στους τίτλους
La La Land Μία Ντόλαν
2017 Η Μάχη των Φύλων (Battle of the Sexes) Μπίλυ Τζιν Κινγκ
2018 Η Ευνοούμενη (The Favourite) Άμπιγκεϊλ Μασάμ
2019 Zombieland: Διπλη Βολη (Zombieland: Double Tap) Γουίτσιτα / Κρίστα
2020 Οι Κρουντς 2: Νέα Εποχή (The Croods: A New Age) Ιπ Κρουντ Φωνή
2021 Κρουέλα (Cruella) Κρουέλα Ντε Βιλ Επίσης και εκτελεστικός παραγωγός
2022 Βληχή (Bleat) Γυναίκα Ταινία μικρού μήκους
2023 Poor Things Μπέλα Μπάξτερ Επίσης και παραγωγός
2024 Ιστορίες καλοσύνης (Kinds of Kindness) Ρίτα/ Λιζ/ Έμιλι
2025 Eddington Λουίζ Κρος
Βουγονία (Bugonia) Μισέλ Φούλερ Επίσης και παραγωγός
  1. ↑ Το 2024, η Στόουν αποκάλυψε ότι ζητάει από τους συναδέλφους της και τους στενούς συνεργάτες της να την φωνάζουν Έμιλι, συμπληρώνοντας ότι προτιμάει να την αποκαλούν με το πραγματικό της όνομα.[32][33]
  2. ↑ "Another Day of Sun", "City of Stars", "Someone in the Crowd", "A Lovely Night", "Audition (The Fools Who Dream)" και "City of Stars (Humming)"[119]
  1. 1 2 3 4 5 ethnicelebs.com/emma-stone.
  2. ↑ WikiGrok.
  3. 1 2 3 Ανακτήθηκε στις 23  Μαρτίου 2024.
  4. ↑ «Golden Globes 2017: The Complete List of Nominations». 12  Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουλίου 2022.
  5. ↑ www.oscars.org/oscars/ceremonies/2017.
  6. 1 2 www.bafta.org/awards/film/leading-actress.
  7. ↑ «Golden Globes: ‘Oppenheimer’ Leads With Five Wins, ‘Succession’ Tops TV With Four (Complete Winners List)». (Αγγλικά) 8  Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8  Ιανουαρίου 2024.
  8. ↑ «The 96th Academy Awards | 2024». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 22  Ιουλίου 2024.
  9. ↑ www.labiennale.org/en/history-venice-film-festival.
  10. ↑ "Celebrity birthdays on Nov. 6[νεκρός σύνδεσμος]". The Miami Herald. November 6, 2009. Ανακτήθηκε June 26, 2010.
  11. ↑ «Emma Stone». www.goldenglobes.com. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2017.
  12. ↑ Naftemporiki (2017-12-02). «BAFTA 2017: Στο «La La Land» το βραβείο καλύτερης ταινίας». naftemporiki.gr. http://www.naftemporiki.gr/story/1204203/bafta-2017-sto-la-la-land-to-brabeio-kaluteris-tainias. Ανακτήθηκε στις 2017-02-13.
  13. ↑ «Θρίαμβος για το Oppenheimer στα Όσκαρ 2024 – Τέσσερα βραβεία για το Poor Things του Γιώργου Λάνθιμου». Newsbeast. 11 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.
  14. ↑ Acosta, Tiffany. «Emma Stone is one of Arizona's biggest stars: What to know about her ties to the state». The Arizona Republic (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  15. ↑ Shocket, Kathy Shayna. «AZ Insider: Movie Star's Paradise Valley Home Sells $3.53M». AZFoothills.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2025.
  16. 1 2 3 «Emma Stone Biography». FYI. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2025.
  17. 1 2 3 Diehl, Jessica; Wolfe, Alexandra. «Hollywood Is Her Oyster». Vanity Fair. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 12, 2016. https://web.archive.org/web/20160312131935/http://www.vanityfair.com/news/2011/08/emma-stone-201108. Ανακτήθηκε στις November 11, 2025.
  18. ↑ Barker, Lynn (19 Αυγούστου 2008). «"Rockin'" with Emma Stone». TeenHollywood.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2025.
  19. 1 2 3 «Emma Stone Biography». People. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2025.
  20. ↑ Thomas, Leah (January 12, 2015). «Emma Stone Brings Brother Spencer to the Golden Globes, Adding to the Trend of the Night». Bustle. http://www.bustle.com/articles/57994-emma-stone-brings-brother-spencer-to-the-golden-globes-adding-to-the-trend-of-the-night. Ανακτήθηκε στις November 11, 2025.
  21. ↑ Wilner, Norman (July 27, 2011). «Q&A: Emma Stone». Now. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 20, 2012. https://web.archive.org/web/20120620013944/http://www.nowtoronto.com/daily/movies/story.cfm?content=181989. Ανακτήθηκε στις November 13, 2025.
  22. ↑ Hirschberg, Lynn (January 2011). «Emma Stone». W. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 25, 2016. https://web.archive.org/web/20160425004045/http://www.wmagazine.com/people/celebrities/2011/01/emma_stone_easy_a_actress/. Ανακτήθηκε στις November 13, 2025.
  23. ↑ Schuman 2013, σελίδες 11–12.
  24. 1 2 3 Eells, Josh (June 17, 2015). «Emma Stone Talks 'Irrational Man,' the Sony Hack and Keeping Her Personal Life Private». The Wall Street Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 16, 2016. https://web.archive.org/web/20160316045141/http://www.wsj.com/articles/emma-stone-talks-irrational-man-the-sony-hack-and-keeping-her-personal-life-private-1434547660. Ανακτήθηκε στις November 11, 2025.
  25. ↑ Fisher, Luchina (June 21, 2012). «Emma Stone Has History of Panic Attacks». ABC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 26, 2016. https://web.archive.org/web/20160326092353/http://abcnews.go.com/blogs/entertainment/2012/06/emma-stone-has-history-of-panic-attacks/. Ανακτήθηκε στις November 13, 2025.
  26. 1 2 3 Barna, Ben (October 2, 2009). «'Zombieland's' Emma Stone Dreams of SNL and Mexican Food». BlackBook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-10-22. https://web.archive.org/web/20111022221855/http://www.blackbookmag.com/article/zombielands-emma-stone-dreams-of-snl-and-mexican-food/11382. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  27. ↑ «Emma Stone: Before She Was Famous». HuffPost. January 4, 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 22, 2016. https://web.archive.org/web/20160322100722/http://www.huffingtonpost.com/2011/11/04/emma-stone-before-she-was-famous-theater-productions_n_1076798.html. Ανακτήθηκε στις November 13,2025.
  28. ↑ Outhier, Craig (August 16, 2008). «Emma Stone explores comedy with latest roles». East Valley Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 19, 2012. https://web.archive.org/web/20120919164526/http://www.eastvalleytribune.com/article_9aeedb12-8c94-54f1-b507-9ff97ffb0cc3.html. Ανακτήθηκε στις November 11, 2025.
  29. ↑ Owings 2014, σελ. 22.
  30. 1 2 Riley, Jenelle (July 9, 2015). «Emma Stone, Parker Posey on Woody Allen's "Irrational Man" and Roles for Women». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 7, 2016. https://web.archive.org/web/20160807105918/http://variety.com/2015/film/awards/emma-stone-parker-posey-woody-allen-irrational-man-1201537278/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  31. ↑ Grossberg, Josh (June 7, 2013). «Emma Stone Flashback: See Star Sing on Partridge Family Reality Competition in Pre-Fame Days». E!. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 8, 2016. https://web.archive.org/web/20160508123457/http://www.eonline.com/news/427693/emma-stone-flashback-see-star-sing-on-partridge-family-reality-competition-in-pre-fame-days. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  32. ↑ Abramovitch, Seth (April 24, 2024). «Nathan Fielder and Emma Stone Take a Ride on the Wild Side as TV's Cringiest Couple». The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/tv/tv-features/emma-stone-nathan-fielder-interview-the-curse-1235879506/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  33. ↑ Rackham, Annabel (April 26, 2024). «Emma Stone wants people to use her real first name». BBC News. https://www.bbc.co.uk/news/articles/c9xze30w64eo. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  34. ↑ Arnold, Ben (13 Νοεμβρίου 2018). «Emma Stone reveals the hilariously bad reason she stopped using her real name». Yahoo! Finance. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  35. ↑ Duan, Noel. «Emma Stone's Best Hair Moments». Teen Vogue. http://www.teenvogue.com/gallery/emma-stone-hair-styles. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  36. ↑ Farber, Stephen (August 6, 2007). «Superbad». The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/review/superbad-158043. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  37. ↑ «Rising Star: Emma Stone». Access Hollywood. June 4, 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 9, 2008. https://web.archive.org/web/20080609021459/http://www.accesshollywood.com/article/9785/rising-star-emma-stone/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  38. ↑ «Superbad». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  39. ↑ «Emma Stone, une muse qui ne craint pas les défis» (στα γαλλικά). L'Express. October 14, 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 19, 2015. https://web.archive.org/web/20151019031823/http://www.lexpress.fr/culture/cinema/emma-stone-une-muse-qui-ne-craint-pas-les-defis_1723443.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  40. ↑ McConnell, Mariana (9 Ιουνίου 2008). «Interview: Emma Stone And Teddy Geiger Of The Rocker». Cinemablend.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  41. ↑ «The Rocker». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2016.
  42. ↑ Hendrix, Graddy (October 29, 2010). «Rainn Wilson on His New Spiritual Book and How The Rocker's Epic Flop Changed His Life for the Better». New York. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 6, 2016. https://web.archive.org/web/20160406052037/http://www.vulture.com/2010/10/the_vulture_transcript_rainn_w.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  43. ↑ «French auds flock to 'Barcelona'». Variety. October 14, 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 4, 2016. https://web.archive.org/web/20160404124644/http://variety.com/2008/film/news/french-auds-flock-to-barcelona-1117993958/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  44. ↑ Sullivan, Kevin (June 2, 2008). «An interview with Emma Stone of The House Bunny». North by Northwestern. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 12, 2012. https://web.archive.org/web/20120312165049/http://www.northbynorthwestern.com/story/the-house-bunny/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  45. ↑ «The House Bunny». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  46. ↑ «The Talent in the House». The New Yorker. March 29, 2012. https://www.newyorker.com/culture/richard-brody/the-talent-in-the-house. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  47. ↑ Fox, Ken. «The House Bunny». TV Guide. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 30, 2025. https://web.archive.org/web/20160407025625/http://www.tvguide.com/movies/house-bunny/review/293511/. Ανακτήθηκε στις March 24, 2016.
  48. ↑ «Ghosts of Girlfriends Past (2009)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  49. ↑ «Ghosts of Girlfriends Past (2009)». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  50. ↑ «2009 Yearly Box Office Results». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  51. ↑ Hewitt, Chris (October 9, 2009). «Zombieland Review». Empire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 25, 2016. https://web.archive.org/web/20160625030310/http://www.empireonline.com/movies/zombieland/review/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  52. ↑ Robey, Tim (October 8, 2009). «Zombieland, review». The Daily Telegraph. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 24, 2016. https://web.archive.org/web/20160424003803/http://www.telegraph.co.uk/culture/film/6273649/Zombieland-review.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  53. ↑ Lawrence, Will (April 18, 2014). «The heart of Stone». Irish Independent. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 10, 2016. https://web.archive.org/web/20160610191804/http://www.independent.ie/entertainment/movies/the-heart-of-stone-30192722.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  54. ↑ Kit, Borys (3 Νοεμβρίου 2009). «Owen Wilson signs on for 'Marmaduke'». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  55. ↑ Wilner, Norman (September 9, 2010). «Emma Stone». Now. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 14, 2016. https://web.archive.org/web/20160114112247/https://nowtoronto.com/movies/cover-story/emma-stone/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  56. ↑ «Emma Stone On 'Obsessing' Over Her Breakout Role In 'Easy A'». Access Hollywood. April 30, 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 9, 2016. https://web.archive.org/web/20160409071552/http://www.accesshollywood.com/videos/emma-stone-on-obsessing-over-her-breakout-role-in-easy-a-23090/. Ανακτήθηκε στις March 27, 2016.
  57. ↑ Takeuchi, Craig (September 8, 2010). «For Easy A, Emma Stone lets character lead the way». The Georgia Straight. https://www.straight.com/article-345033/vancouver/easy-emma-stone-lets-character-lead-way. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  58. ↑ Roberts, Sheila (11 Σεπτεμβρίου 2010). «Emma Stone Interview Easy A». Collider. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  59. ↑ Thorpe, Vanessa (October 23, 2010). «Lies, paranoia and jealousy on the internet's social networks inspire Hollywood». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 20, 2016. https://web.archive.org/web/20160920225141/https://www.theguardian.com/film/2010/oct/24/easya-social-network-chatroom-catfish. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  60. ↑ Smith, Anna (October 19, 2010). «Easy A». Time Out. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 13, 2016. https://web.archive.org/web/20160413204448/http://www.timeout.com/london/film/easy-a. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  61. ↑ «Easy A (2010)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  62. ↑ «Nominees Are Announced Orange Wednesdays Rising Star Award». British Academy of Film and Television Arts. 6 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
    Kaufmann, Amy (December 15, 2010). «Golden Globes 2011 nominations: Newcomers Emma Stone, Jennifer Lawrence and Mila Kunis react». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 18, 2010. https://web.archive.org/web/20101218181041/http://theenvelope.latimes.com/awards/globes/la-et-globes-newcomers-20101215%2C0%2C5904052.story. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
    «2011 MTV Movie Awards». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2016.
  63. ↑ Setoodeh, Ramin (September 1, 2011). «Emma Stone's Lohan Problem». The Daily Beast. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 5, 2016. https://web.archive.org/web/20161005131215/http://www.thedailybeast.com/articles/2011/09/01/emma-stone-s-lindsay-lohan-problem.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  64. ↑ «SNL Season 36 Episode 04 – Emma Stone, Kings of Leon.». NBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 22, 2016. https://web.archive.org/web/20160822050025/http://www.nbc.com/saturday-night-live/season-36/episode/4-emma-stone-with-kings-of-leon-60496. Ανακτήθηκε στις August 1, 2016.
  65. ↑ McGee, Ryan (13 Νοεμβρίου 2011). «Recap: 'Saturday Night Live' – Emma Stone and Coldplay». HitFix. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
    Monde, Chinderah (May 4, 2014). «Andrew Garfield, Emma Stone spoof 'Amazing Spider-Man 2' with awkward make-out sessions on 'Saturday Night Live'». Daily News (New York). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 5, 2016. https://web.archive.org/web/20160405193939/http://www.nydailynews.com/entertainment/tv/andrew-garfield-emma-stone-awkwardly-kiss-snl-article-1.1779073. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
    Stedman, Alex (November 22, 2015). «Watch: Jon Hamm, Emma Stone Audition for 'Star Wars: The Force Awakens' on 'SNL'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 25, 2016. https://web.archive.org/web/20160225104850/http://variety.com/2015/tv/news/jon-hamm-emma-stone-star-wars-snl-1201646236/. Ανακτήθηκε στις Apil 30, 2025.
  66. ↑ Siegel, Tatiana (July 13, 2010). «A-Rod goes from big leagues to bigscreen». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 4, 2013. https://web.archive.org/web/20131004214849/http://variety.com/2010/film/news/a-rod-goes-from-big-leagues-to-bigscreen-1118021649/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  67. ↑ McWeeny, Drew (21 Ιουλίου 2011). «Review: Ryan Gosling, Emma Stone, and Steve Carell excel in smart, adult 'Crazy, Stupid, Love'». HitFix. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  68. ↑ Ng, Philiana (March 27, 2016). «Teen Choice Awards 2012: Breaking Dawn, Snow White Lead Second Wave of Nominees». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 15, 2012. https://web.archive.org/web/20120615201747/http://www.hollywoodreporter.com/news/teen-choice-awards-breaking-dawn-snow-white-huntsman-337825. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  69. ↑ «Crazy, Stupid, Love. (2011)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  70. ↑ «Stone: Typecasting is frustrating». Belfast Telegraph. October 28, 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 1, 2019. https://web.archive.org/web/20190601211625/https://www.belfasttelegraph.co.uk/entertainment/film-tv/news/stone-typecasting-is-frustrating-28675472.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  71. ↑ «Summer Movies We Can't Wait To See». Entertainment Weekly. June 2, 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-11-14. https://web.archive.org/web/20161114144359/http://www.ew.com/gallery/summer-movies-we-cant-wait-see/477434_help-august-12. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  72. ↑ Kung, Michelle (April 12, 2010). «'Paper Man' Co-Star Emma Stone on Playing Skeeter Phelan in 'The Help'». The Wall Street Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 18, 2010. https://web.archive.org/web/20100418211049/https://blogs.wsj.com/speakeasy/2010/04/12/paper-man-co-star-emma-stone-on-playing-skeeter-phelan-in-the-help/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  73. ↑ «Emma Stone». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  74. ↑ Smith, Anna (October 26, 2011). «The Help Review». Empire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 18, 2016. https://web.archive.org/web/20160918025349/http://www.empireonline.com/movies/help-2/review/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  75. ↑ «The 84th Academy Awards (2012) Nominees and Winners». Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 26, 2013. https://web.archive.org/web/20130226215926/http://www.oscars.org/awards/academyawards/legacy/ceremony/84th-winners.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  76. ↑ Adams, Ryan (19 Δεκεμβρίου 2011). «The Women Film Critics Circle Awards». Awards Daily. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  77. ↑ «17th Annual Critics' Choice Movie Awards (2012)». Broadcast Film Critics Association. December 13, 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις November 7, 2012. https://web.archive.org/web/20121107224146/http://www.criticschoice.com/movie-awards/17th-annual-critics-choice-movie-awards-2012/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  78. ↑ Ditzian, Eric (24 Νοεμβρίου 2010). «Exclusive: Emma Stone Not Starring in '21 Jump Street' Reboot». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  79. ↑ Kroll, Justin; Stewart, Andrew (September 23, 2010). «Emma Stone tangled in Sony's web». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 5, 2016. https://web.archive.org/web/20160305074025/http://variety.com/2010/biz/news/emma-stone-tangled-in-sony-s-web-1118024559/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  80. ↑ Garcia, Chris (July 28, 2011). «Emma Stone has grown up since 'Easy A,' starring opposite Ryan Gosling in 'Crazy, Stupid, Love' Lya». New York Daily News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 28, 2012. https://web.archive.org/web/20121028171524/http://articles.nydailynews.com/2011-07-28/entertainment/29840506_1_emma-stone-andrew-garfield-gwen-stacy. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  81. ↑ Herbst, Kendall (6 Δεκεμβρίου 2010). «Emma Stone goes blonde for Spiderman». InStyle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  82. ↑ Ditzian, Erik (November 24, 2010). «'Spider-Man' Star Emma Stone on Going Blonde, Science Class, And Becoming Gwen Stacy». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 12, 2012. https://web.archive.org/web/20120612155349/http://splashpage.mtv.com/2010/11/24/spider-man-emma-stone-gwen-stacy/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  83. ↑ Lacker, Chris (July 24, 2011). «Interview: Emma Stone Plays Spider-Man's First Love». The Vancouver Sun. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 5, 2016. https://web.archive.org/web/20160805180300/http://www.vancouversun.com/touch/interview%2Bemma%2Bstone%2Bplays%2Bspider%2Bfirst%2Blove/5152459/story.html?rel=5155561. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  84. ↑ Huver, Scott (2 Απριλίου 2012). «"Spider-Man" Director and Star Talk Up "Amazing" New Film». NBC Chicago. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  85. ↑ Plumb, Ali (August 1, 2011). «Emma Stone on the Amazing Spider-Man». Empire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 28, 2011. https://web.archive.org/web/20111228061738/http://www.empireonline.com/news/story.asp?nid=31646. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  86. ↑ «2012 Worldwide Grosses». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  87. ↑ Schwarzbaum, Lisa (July 4, 2012). «The Amazing Spider-Man». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-05. https://web.archive.org/web/20160405081326/http://www.ew.com/article/2012/07/04/amazing-spider-man. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  88. ↑ Freer, Ian (July 3, 2012). «The Amazing Spider-Man Review». Empire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 6, 2016. https://web.archive.org/web/20160406223101/http://www.empireonline.com/movies/amazing-spider-man/review/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  89. ↑ «People's Choice Awards 2013 Nominees & Winners». People's Choice Awards. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  90. ↑ Horgan, Richard (December 7, 2012). «Xbox Users Set to Play with a Unique Awards Show Component – 'Samuel L. Jackson Mode'». Adweek. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 28, 2017. https://web.archive.org/web/20170128135139/http://www.adweek.com/fishbowlny/2012-video-game-awards-spike-samuell-jackson-mark-burnett/186503. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  91. ↑ «2014 Oscar Nominees». Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  92. ↑ Skinner, M. Scot (November 4, 2010). «After 'Hours', a Q & A with star». Arizona Daily Star. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 7, 2016. https://web.archive.org/web/20160307081337/http://tucson.com/entertainment/movies/article_4ab2465e-9a9f-58c7-9b54-c18b2d60d8e1.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  93. ↑ Sneider, Jeff (July 26, 2011). «Emma Stone rounds up 'Gangster Squad'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 31, 2013. https://web.archive.org/web/20130731201616/http://variety.com/2011/film/news/emma-stone-rounds-up-gangster-squad-1118040460/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  94. ↑ Scott, A.O. (January 10, 2013). «These Law Enforcers Will Stop at Nothing». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 16, 2017. https://web.archive.org/web/20170516073551/http://www.nytimes.com/2013/01/11/movies/gangster-squad-with-sean-penn-ryan-gosling-and-emma-stone.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  95. ↑ «Emma Stone talks saving Spidey in The Amazing Spider-Man 2». Total Film. January 4, 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 1, 2014. https://web.archive.org/web/20140701013428/http://www.totalfilm.com/news/emma-stone-talks-saving-spidey-in-the-amazing-spider-man-2. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  96. ↑ Silman, Anna (May 3, 2014). «Review Roundup: The Amazing Spider-Man 2 Belongs to Emma Stone». Vulture.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 4, 2014. https://web.archive.org/web/20140504140535/http://www.vulture.com/2014/05/review-roundup-amazing-spider-man-2-emma-stone.html. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  97. ↑ Newman, Kim (April 16, 2014). «The Amazing Spider-Man 2 Review». Empire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 24, 2016. https://web.archive.org/web/20160524190307/http://www.empireonline.com/movies/amazing-spider-man-2/review/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  98. ↑ «Kids' Choice Awards 2015: The Complete Winners List». The Hollywood Reporter. March 28, 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 9, 2016. https://web.archive.org/web/20160209001551/http://www.hollywoodreporter.com/news/kids-choice-awards-complete-winners-783761. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  99. 1 2 Smith, Nigel M (August 21, 2015). «Arthouse blues: why did indie films have such a terrible summer?». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 16, 2016. https://web.archive.org/web/20160416183345/http://www.theguardian.com/film/2015/aug/21/arthouse-blues-indie-films-terrible-summer. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  100. ↑ Scott, A. O. (July 24, 2014). «Metaphysical Sleight of Heart». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 15, 2016. https://web.archive.org/web/20160715090504/http://www.nytimes.com/2014/07/25/movies/magic-in-the-moonlight-another-woody-allen-odd-couple.html. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  101. ↑ Mitchell, Elvis (September 10, 2014). «Alejandro González Iñárritu». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 14, 2016. https://web.archive.org/web/20160414004601/http://www.interviewmagazine.com/film/alejandro-gonzalez-inarritu/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  102. ↑ McMillan, Graeme (February 23, 2015). «The Secret Life of the Other Birdman». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 22, 2016. https://web.archive.org/web/20160822124933/http://www.hollywoodreporter.com/heat-vision/secret-life-birdman-775822. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  103. ↑ «The 87th Academy Awards (2015) Nominees and Winners». Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 23, 2015. https://web.archive.org/web/20150223171100/http://www.oscars.org/oscars/ceremonies/2015. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  104. ↑ Brian, Greg (13 Νοεμβρίου 2014). «Was 2014 the Most Significant Breakthrough Year for Emma Stone? Oscar Chances for 'Birdman'». The Movie Network. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  105. ↑ Collin, Robbie (February 23, 2015). «Birdman: 'spectacular'». The Daily Telegraph. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 2, 2016. https://web.archive.org/web/20160502150729/http://www.telegraph.co.uk/films/2016/04/14/birdman-spectacular/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  106. ↑ «The 87th Academy Awards (2015) Nominees and Winners». Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 10 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
    «Supporting Actress Nominees in 2015». British Academy of Film and Television Arts. 9 Ιανουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
    Gray, Tim (December 15, 2014). «'Birdman,' 'Grand Budapest' Top Critics Choice Awards Nominations». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 16, 2014. https://web.archive.org/web/20141216035611/http://variety.com/2014/film/news/birdman-grand-budapest-pace-noms-for-critics-choice-awards-1201379383/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
    «72nd Annual Golden Globes Nominations». Golden Globe Awards. 11 Δεκεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
    «The 21st Annual Screen Actors Guild Awards». Screen Actors Guild Awards. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  107. ↑ Stasio, Marilyn (December 5, 2014). «Broadway Review: Emma Stone in 'Cabaret'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 5, 2016. https://web.archive.org/web/20160305014529/http://variety.com/2014/legit/reviews/broadway-review-emma-stone-in-cabaret-1201372234/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  108. ↑ Miller, Julie (October 14, 2014). «Emma Stone Is Mentally Preparing for the Moment Taylor Swift Sees Her Sing in Broadway's Cabaret». Vanity Fair. https://www.vanityfair.com/hollywood/2014/10/emma-stone-cabaret-taylor-swift. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  109. ↑ Miller, Julie (January 9, 2015). «Here's What Emma Stone Does Before Each Cabaret Performance on Broadway». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 12, 2016. https://web.archive.org/web/20160412224855/http://www.vanityfair.com/hollywood/2015/01/emma-stone-cabaret-sally-bowles-pre-show-rituals. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  110. ↑ Stasio, Marilyn (December 5, 2014). «Broadway Review: Emma Stone in 'Cabaret'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 5, 2016. https://web.archive.org/web/20160305014529/http://variety.com/2014/legit/reviews/broadway-review-emma-stone-in-cabaret-1201372234/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  111. ↑ «Aloha». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
    «Irrational Man». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
    «Aloha». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  112. ↑ Robinson, Joanna (July 15, 2015). «Emma Stone Says Her 'Eyes Have Been Opened' by Aloha Controversy». Vanity Fair. https://www.vanityfair.com/hollywood/2015/07/emma-stone-responds-aloha-whitewashing. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  113. ↑ «Teen Choice Awards 2015 Winners: Full List». Variety. August 16, 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 10, 2016. https://web.archive.org/web/20160110215656/http://variety.com/2015/tv/news/teen-choice-awards-winners-2015-full-list-1201571268/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  114. ↑ Geslani, Michael (8 Οκτωβρίου 2015). «Emma Stone is absolutely magnetic in Will Butler's "Anna" video — watch». Consequence of Sound. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  115. ↑ Grobar, Matthew (5 Νοεμβρίου 2016). «Emma Stone Reveals Unorthodox 'La La Land' Audition; Mel Gibson on 'Hacksaw Ridge' Inspiration – The Contenders». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  116. ↑ Coggan, Devan (March 7, 2016). «Ryan Gosling, Emma Stone musical La La Land pushed to December». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-07. https://web.archive.org/web/20160407094609/http://www.ew.com/article/2016/03/07/ryan-gosling-emma-stone-la-la-land-release-date. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  117. ↑ McGovern, Joe (August 30, 2016). «'La La Director' Director On the 'Timeless Glamour' of Ryan Gosling & Emma Stone». Entertainment Weekly. https://www.ew.com/article/2016/08/30/ryan-gosling-emma-stone-la-la-land. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  118. ↑ Alter, Ethan (16 Σεπτεμβρίου 2016). «Emma Stone on Reteaming With Ryan Gosling in 'La La Land' and Her New Appreciation of Los Angeles». Yahoo! Movies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  119. ↑ Desta, Yohana (August 23, 2016). «Emma Stone Shows Off Her Delicate Singing Voice in Soaring La La Land Trailer». Vanity Fair. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 28, 2016. https://web.archive.org/web/20161028083421/http://www.vanityfair.com/hollywood/2016/08/emma-stone-singing-la-la-land. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  120. ↑ Vivarelli, Nick (June 17, 2016). «Damien Chazelle's 'La La Land' to Open Venice Film Festival in Competition». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 8, 2016. https://web.archive.org/web/20160908012048/http://variety.com/2016/film/festivals/damien-chazelles-la-la-land-to-open-venice-film-festival-in-competition-1201797771/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  121. ↑ «La La Land (2016)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  122. ↑ Bradshaw, Peter (January 12, 2017). «La La Land review – Gosling and Stone sparkle in a gorgeous musical romance». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 12, 2017. https://web.archive.org/web/20170112204822/https://www.theguardian.com/film/2017/jan/12/la-la-land-review-ryan-gosling-emma-stone-musical-romance-movie. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  123. ↑ Weatherby, Taylor (January 8, 2017). «Here Is the 2017 Golden Globes Winners List». Billboard. https://www.billboard.com/articles/news/awards/7647883/golden-globes-2017-winners-list. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
    «Baftas 2017: full list of winners». The Guardian. February 12, 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 12, 2017. https://web.archive.org/web/20170212225353/https://www.theguardian.com/film/2017/feb/12/baftas-2017-film-full-list-of-winners. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
    «Oscar winners 2017: the full list updated live». The Guardian. February 26, 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 27, 2017. https://web.archive.org/web/20170227032811/https://www.theguardian.com/film/2017/feb/27/oscar-winners-2017-the-full-list-academy-awards. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  124. ↑ Coggan, Devan (August 15, 2017). «Emma Stone on Preparing to Play Billie Jean King: 'I Was a Real Creep'». Entertainment Weekly. https://ew.com/movies/2017/08/15/emma-stone-battle-of-the-sexes-interview/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  125. ↑ Randone, Amanda (19 Σεπτεμβρίου 2017). «How Emma Stone Gained 15 Pounds for Battle of the Sexes». E!. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  126. ↑ Giles, Jeff (28 Σεπτεμβρίου 2017). «American Made Is Certified Fresh». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  127. ↑ Lee, Benjamin (September 11, 2017). «Battle of the Sexes review – Emma Stone serves up rousing, timely tennis drama». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 19, 2017. https://web.archive.org/web/20170919185458/https://www.theguardian.com/film/2017/sep/11/battle-of-the-sexes-review-toronto-film-festival-tiff. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  128. ↑ Ende, Maura (October 11, 2017). «'Battle of the Sexes' has important messages about prejudice, sexuality». The Buffalo News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 20, 2018. https://web.archive.org/web/20180920084021/https://buffalonews.com/2017/10/11/battle-sexes-important-messages-prejudice-sexuality/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  129. ↑ Pett, Stephanie (January 7, 2018). «Emma Stone Brings Billie Jean King, Who she Played in Battle of the Sexes, as Globes Date». People. https://people.com/movies/golden-globes-2018-emma-stone-brings-billie-jean-king/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  130. ↑ Galloway, Stephen (September 2, 2018). «Telluride: Emma Stone Reveals Her Acting Breaking Points». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 4, 2018. https://web.archive.org/web/20180904190438/https://www.hollywoodreporter.com/news/emma-stones-reveals-acting-breaking-points-1139241. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  131. ↑ Anderson, Ariston (July 25, 2018). «Venice to Kick Off Awards Season With New Films From Coen Brothers, Luca Guadagnino and Alfonso Cuaron». The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/news/venice-film-festival-unveils-full-lineup-1129426. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  132. ↑ Nordine, Michael (30 Αυγούστου 2018). «'The Favourite' Review: Yorgos Lanthimos' Royal Drama Is His Crowning Achievement — Venice». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  133. ↑ Jeffery, Morgan (21 Σεπτεμβρίου 2018). «Emma Stone opens up about Maniac rewrites». Digital Spy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  134. ↑ Berman, Judy (September 20, 2018). «Maniac Is the Most Exciting Netflix Drama Since Stranger Things». Time. https://time.com/5400995/maniac-netflix-review-emma-stone-jonah-hill/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  135. ↑ «Golden Globe Nominations: Complete List». Variety. December 6, 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 6, 2018. https://web.archive.org/web/20181206235056/https://variety.com/2018/film/news/golden-globe-nominations-2019-1203082075/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  136. ↑ Nordyke, Kimberly (27 Ιανουαρίου 2019). «SAG Awards: 'Black Panther' Nabs Top Film Prize; Rami Malek, Glenn Close Among Winners». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  137. ↑ «Oscars: Nominations List». The Hollywood Reporter. January 22, 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 22, 2019. https://web.archive.org/web/20190122160706/https://www.hollywoodreporter.com/lists/oscar-nominations-2019-complete-list-nominees-1172407. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  138. ↑ Grow, Kory (December 19, 2018). «See Paul McCartney, Emma Stone Shrug Off Bullies in 'Who Cares' Video». Rolling Stone. https://www.rollingstone.com/music/music-news/see-paul-mccartney-emma-stone-shrug-off-bullies-in-who-cares-video-771060/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  139. ↑ «Zombieland: Double Tap (2019)». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  140. ↑ «Zombieland: Double Tap (2019)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  141. ↑ Gordon, Claire (12 Σεπτεμβρίου 2019). «The mind, explained in five 20-minute Netflix episodes». Vox. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  142. ↑ Kroll, Kroll (19 Σεπτεμβρίου 2017). «'Croods 2,' Revived as Animated Sequel, and Jason Blum's 'Spooky Jack' Get Release Dates». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  143. ↑ D'Alessandro, Anthony (April 12, 2019). «'Sing 2' To Croon Summer 2021; 'The Croods 2' Moves To Holiday Season 2020». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις August 28, 2019. https://web.archive.org/web/20190828024514/https://deadline.com/2019/04/sing-2-croods-2-release-date-changes-1202594951/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  144. ↑ D'Alessandro, Anthony (25 Απριλίου 2016). «Disney Puts A Slew Of Dates On Hold For 'Jungle Book 2', 'Maleficent 2', 'Dumbo', 'Cruella' & More». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  145. ↑ Fleming, Mike Jr. (4 Δεκεμβρίου 2018). «Craig Gillespie In Talks To Direct Emma Stone In 'Cruella'». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  146. ↑ D'Alessandro, Anthony (23 Μαρτίου 2021). «Disney Shifts 'Black Widow' & 'Cruella' To Day & Date Release In Theaters And Disney+, Jarring Summer Box Office». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  147. ↑ Chang, Justin (May 26, 2021). «Review: 'Cruella' is dazzling fun but shows too much sympathy for the de Vil». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 30, 2021. https://web.archive.org/web/20210530193545/https://www.latimes.com/entertainment-arts/movies/story/2021-05-26/cruella-review-disney-emma-stone-emma-thompson-101-dalmatians. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  148. ↑ «Here's the list of 2022 Golden Globe nominations: live updates». Los Angeles Times. December 13, 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 8, 2022. https://web.archive.org/web/20220208021832/https://www.latimes.com/entertainment-arts/awards/story/2021-12-13/2022-golden-globes-nominations-list. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  149. ↑ Fleming, Mike Jr. (5 Αυγούστου 2020). «Emma Stone & Dave McCary Plant Fruit Tree Production Banner With A24 First-Look TV Deal». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  150. ↑ Jackson, Angelique (January 21, 2022). «From 'Zombieland' to Sundance: Jesse Eisenberg on Teaming With Emma Stone for 'When You Finish Saving the World'». Variety. https://variety.com/2022/film/news/jesse-eisenberg-when-you-finish-saving-the-world-sundance-emma-stone-1235159490/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  151. ↑ «First 'When You Finish Saving the World' Image Shows Finn Wolfhard and Julianne Moore in Jesse Eisenberg's Directorial Debut». Collider. 9 Δεκεμβρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  152. ↑ «When You Finish Saving the World». Rotten Tomatoes. Fandango. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  153. ↑ Grobar, Matt (11 Νοεμβρίου 2021). «Greta Lee, Laith Nakli, Isabella Rossellini, RZA & More Board Julio Torres' Film For A24 And Emma Stone's Fruit Tree». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  154. ↑ D'Alessandro, Anthony (21 Ιουλίου 2023). «A24 Pauses Problemista August Theatrical Release Due to Strikes». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  155. ↑ Zilko, Christian (11 Ιανουαρίου 2023). «'Dungeons and Dragons,' 'Evil Dead Rise' Headline First Wave of 2023 SXSW Film Lineup». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  156. ↑ Kroll, Justin (7 Οκτωβρίου 2021). «A24 And Emma Stone's Fruit Tree Banner Reunite On Jane Schoenbrun's 'I Saw The TV Glow'». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  157. 1 2 Lee, Michelle; Smith, Nigel (October 27, 2025). «Emma Stone Reveals Why She Kept Her Bald Bugonia Transformation a Secret for Months (Exclusive)». People. https://people.com/emma-stone-reveals-why-she-hid-bugonia-bald-transformation-exclusive-11837912. Ανακτήθηκε στις November 13, 2025.
  158. ↑ Bergeson, Samantha (April 19, 2022). «Emma Stone and Yorgos Lanthimos Reunite for Black-and-White Short 'Bleat'». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 5, 2022. https://web.archive.org/web/20220505163835/https://www.indiewire.com/2022/03/emma-stone-yorgos-lanthimos-bleat-short-trailer-1234710216/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  159. ↑ White, James (March 2, 2021). «Yorgos Lanthimos And Emma Stone Reportedly Reuniting For Frankenstein-Style Tale Poor Things». Empire. https://www.empireonline.com/movies/news/yorgos-lanthimos-and-emma-stone-reportedly-reuniting-for-frankenstein-style-tale-poor-things/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  160. ↑ Specter, Emma (May 31, 2023). «Exclusive: Emma Stone and Yorgos Lanthimos on Creating a Woman Free of Shame in Poor Things». Vogue. https://www.vogue.com/article/emma-stone-yorgos-lanthimos-poor-things-interview. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  161. ↑ Parkel, Inga (September 2, 2023). «Emma Stone receives huge praise for 'fearless', full-throttle sex scenes in Poor Things». The Independent. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 3, 2023. https://web.archive.org/web/20230903011204/https://www.independent.co.uk/arts-entertainment/films/news/poor-things-emma-stone-sex-scenes-b2403724.html. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  162. ↑ Rooney, David (September 1, 2023). «'Poor Things' Review: Emma Stone Is Stupendous as a Reanimated Woman Reinventing Herself in Yorgos Lanthimos' Fantastical Odyssey». The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-reviews/poor-things-review-emma-stone-mark-ruffalo-yorgos-lanthimos-1235579912/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  163. ↑ Zacharek, Stephanie (September 1, 2023). «Venice Review: Emma Stone Works Twisted Fairytale Magic in Poor Things». Time. https://time.com/6310400/poor-things-review-emma-stone/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  164. ↑ Bergeson, Samantha (26 Σεπτεμβρίου 2023). «A24 Series 'The Curse' with Emma Stone, Nathan Fielder, and Benny Safdie Sets Release Date». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  165. ↑ Poniewozik, James (November 9, 2023). «'The Curse' Review: People Who Live in Glass Houses». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 11, 2024. https://web.archive.org/web/20240111044535/https://www.nytimes.com/2023/11/09/arts/television/the-curse-review.html. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  166. ↑ James, Caryn (13 Οκτωβρίου 2023). «The Curse review: Emma Stone comes up trumps again in this brilliantly unsettling new television comedy». BBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  167. ↑ Hipes, Patrick (11 Δεκεμβρίου 2023). «Golden Globe Nominations: 'Barbie', 'Oppenheimer' Top Movie List; 'Succession' Leads Way In TV». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  168. ↑ Couch, Aaron (January 8, 2024). «Emma Stone Declares 'Poor Things' a Rom-Com with Her Golden Globe Win». The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/golden-globes-best-actress-musical-comedy-emma-stone-poor-things-1235780596/. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  169. ↑ «Oscar Nominations: The Complete List». Deadline Hollywood. 23 Ιανουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  170. ↑ Barnes, Brooks (March 10, 2024). «Oscars 2024 Highlights: 'Oppenheimer' Wins Best Picture, and Emma Stone Wins Best Actress for 'Poor Things'». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 10, 2024. https://web.archive.org/web/20240310213033/https://www.nytimes.com/live/2024/03/10/movies/oscars-academy-awards. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  171. ↑ Zuckerman, Esther (January 23, 2024). «This Was the Year Emma Stone Could Do Anything, and Did». GQ. https://www.gq.com/story/this-was-the-year-emma-stone-could-do-anything-and-did. Ανακτήθηκε στις May 2, 2025.
  172. ↑ Ellwood, Gregory (27 Δεκεμβρίου 2024). «Jesse Eisenberg On 'A Real Pain': "The Greatest Prize Is That This Movie Might Allow Me To Make Two More"». The Playlist. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  173. ↑ D'Alessandro, Anthony (16 Μαΐου 2024). «'Kinds of Kindness': 'Kinds Of Kindness', Yorgos Lanthimos' Latest, Gets Six-Minute Ovation At Cannes Premiere». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  174. ↑ Daniels, Robert (21 Ιουνίου 2024). «'Kinds of Kindness' review: A poor thing from Yorgos Lanthimos». Mashable. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  175. ↑ Shanfeld, Ethan (March 12, 2024). «Ari Aster Casts Joaquin Phoenix, Emma Stone, Austin Butler, Pedro Pascal in Next A24 Movie 'Eddington'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 12, 2024. https://web.archive.org/web/20240312190250/https://variety.com/2024/film/news/ari-aster-eddington-cast-joaquin-phoenix-emma-stone-austin-butler-pedro-pascal-1235939668/. Ανακτήθηκε στις November 13, 2025.
  176. ↑ «The films of the Official Selection 2025». Festival de Cannes (στα Αγγλικά). 10 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  177. ↑ Croll, Ben (16 Μαΐου 2025). «'Eddington' Review: Ari Aster Reunites With Joaquin Phoenix – and Emma Stone, Pedro Pascal – in Risqué Political Fantasia». The Wrap. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  178. ↑ Lodderhose, Diana· D'Alessandro, Anthony (18 Μαΐου 2024). «Focus Features Takes Worldwide Rights To Yorgos Lanthimos' Next Movie 'Bugonia' With Emma Stone & Jesse Plemons – Cannes». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  179. ↑ «Emma Stone 'uncomfortable' with paparazzi attention». Mid-Day. January 27, 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 17, 2024. https://web.archive.org/web/20240117092540/https://www.mid-day.com/entertainment/hollywood-news/article/emma-stone--uncomfortable--with-paparazzi-attention-15944191. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  180. ↑ «Emma Stone». AskMen.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  181. ↑ Sony Pictures (October 5, 2010). Spider-Man Gets His Girl: Emma Stone To Play Female Lead. Δελτίο τύπου.
  182. ↑ «Emma Stone and Andrew Garfield: a timeline of their relationship». Cosmopolitan. 25 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  183. ↑ «Boy with Autism Thanks Emma Stone for Spreading Awareness». Autism Speaks. 20 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  184. ↑ Miller, Julie (October 27, 2015). «Emma Stone and Andrew Garfield Have Reportedly Split For Good». Vanity Fair. https://www.vanityfair.com/hollywood/2015/10/emma-stone-andrew-garfield-break-up. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  185. ↑ Saad, Nardine (October 28, 2015). «Emma Stone, Andrew Garfield split 'a couple of months ago,' reports say». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 20, 2016. https://web.archive.org/web/20160220103816/http://www.latimes.com/entertainment/gossip/la-et-mg-emma-stone-andrew-garfield-split-20151027-story.html. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  186. ↑ Kaloi, Stephanie (21 Ιουνίου 2024). «Emma Stone and Dave McCary's Relationship Timeline». Peoplemag. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  187. ↑ VanHoose, Benjamin (March 28, 2021). «A Baby Girl! Emma Stone Welcomes First Child with Husband Dave McCary». People. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 29, 2021. https://web.archive.org/web/20210329235146/https://people.com/parents/emma-stone-dave-mccary-welcome-first-child/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  188. ↑ Kirkpatrick, Emily (May 24, 2021). «Emma Stone's Baby's Name Has a Special Family Meaning». Vanity Fair. https://www.vanityfair.com/style/2021/05/emma-stone-baby-daughter-name-revealed-louise-jean-dave-mccary?outputType=amp. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  189. ↑ Yu, Yi-Jin (8 Ιουλίου 2024). «What to know about Emma Stone and her family». ABC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  190. ↑ Allen, Kelly (19 Ιανουαρίου 2024). «Every Home in Emma Stone's Covetable Real Estate Portfolio». House Beautiful. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  191. ↑ Wenger, Stephanie (5 Ιουλίου 2022). «Emma Stone Sells Her Dreamy Malibu Beach House Over Asking for $4.4 Million — See Inside!». Peoplemag. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  192. ↑ Palumbo, Jacqui (19 Ιανουαρίου 2024). «Step inside Emma Stone's century-old, sunlit LA home, just listed for $4 million». CNN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  193. ↑ Warner, Kara (September 15, 2010). «Emma Stone Recalls Asthma Attack During 'Easy A' Fake-Sex Scenes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 8, 2016. https://web.archive.org/web/20160408212317/http://www.mtv.com/news/1647971/emma-stone-recalls-asthma-attack-during-easy-a-fake-sex-scenes/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  194. ↑ Masica, Kristen (May 22, 2013). «Emma Stone: My Mom's Cancer Diagnosis 'Was Terrifying'». People. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 13, 2016. https://web.archive.org/web/20160513222906/http://www.people.com/people/article/0%2C%2C20702530%2C00.html. Ανακτήθηκε στις April 9, 2016.
  195. ↑ Abrams, Natalie (October 18, 2010). «Emma Stone Has Paul McCartney Design Mother-Daughter Tattoo». TV Guide. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 1, 2016. https://web.archive.org/web/20160401225622/http://www.tvguide.com/news/emma-stone-tattoo-1024493/. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.
  196. ↑ Soellner, Mica (9 Απριλίου 2018). «Hoax website claims that Emma Stone is a converted Trump supporter». PolitiFact. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2025.
  197. ↑ Weaver, Hilary (February 27, 2017). «Dakota Johnson and Emma Stone Supported Planned Parenthood at the Oscars». Vanity Fair. https://www.vanityfair.com/style/2017/02/dakota-johnson-planned-parenthood-pin-oscars. Ανακτήθηκε στις April 30, 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Έμα_Στόουν&oldid=11365014"