Κάτω Σαξωνία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Κάτω Σαξωνία
Σημαία της Κάτω Σαξωνίας
Χάρτης
Σημαία
Έμβλημα της Κάτω Σαξωνίας
Έμβλημα
Χώρα: Γερμανία
Πρωτεύουσα: Αννόβερο
Έκταση: 47.619,63 χλμ²
Πληθυσμός: 7.774.253 (2011)
Πυκνότητα: 160 κάτ./χλμ²
Ιστοσελίδα: niedersachsen.de
Πολιτική
Πρωθυπουργός: Στέφαν Βέιλ (SPD)
Χάρτης

Η Κάτω Σαξωνία (γερμανικά: Niedersachsen, σάτερ φρισικά: Läichsaksen) είναι ομόσπονδο κρατίδιο της βόρειας Γερμανίας. Συνορεύει με τα κρατίδια της Βρέμης, του Αμβούργου, του Σλέσβιχ-Χολστάιν, του Μεκλεμβούργου-Προπομερανίας, της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και της Έσσης. Έχει ως πρωτεύουσα την πόλη Αννόβερο, ενώ άλλες σημαντικές πόλεις του κρατιδίου είναι το Μπράουνσβαϊκ, το Οσναμπρικ, το Ολδεμβούργο , το Γκέτινγκεν και το Βόλφσμπουργκ. Έχει συνολικό πληθυσμό 7.774.253 κατοίκους (2011).

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βορειοδυτική μεριά της χαμηλότερης Κάτω Σαξωνίας είναι ένα μέρος της Φριζίας, η ανατολική Φριζία (Ostfriesland) και βρίσκεται στην ακτή της Βόρειας Θάλασσας. Περιλαμβάνει επτά νησιά, γνωστά ως νησιά ανατολικής Φριζίας (Ostfriesische Inseln). Στο νοτιοδυτικό σημείο της Κάτω Σαξωνίας είναι το Έμσλαντ (Emsland), μια αραιά κατοικημένη περιοχή. Το βόρειο μισό της Κάτω Σαξωνίας είναι απόλυτα επίπεδο, αλλά υπάρχουν δύο αλυσίδες βουνών στο νότο: το υψίπεδο Βέζερ (Weserbergland) και το Χαρτζ (Harz). Στην κεντρική περιοχή του κρατιδίου βρίσκονται οι μεγαλύτερες πόλεις και οικονομικά κέντρα: Αννόβερο, Χίλντεσχαιμ, Βόλφσμπουργκ, Σάλτζγκιτερ και Μπράουνσβαϊκ. Η περιοχή στα βορειοανατολικά καλείται Λίνεμπουργκερ Χάιντε (Lüneburger Heide), και ειναι το μεγαλύτερο ρείκι της Γερμανίας, στους μεσαιωνικούς χρόνους ηταν πλούσιο λόγω του εμπορίου αλατιου. Στο Βορρά ο ποταμός Έλβας (Elbe) χωρίζει την Κάτω Σαξωνία από το Αμβούργο, το Σλέσβιχ-Χολστάιν, το Μεκλεμβούργο-Προπομερανία και το Βραδεμβούργο. Η περιοχή στις νότιες όχθες καλείται Άλτες Λαντ (Altes Land), και χαρακτηρίζεται από χιλιάδες οπωροφόρα δέντρα.

Διοικητικές επαρχίες της κάτω Σαξωνίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κάτω Σαξωνία διαιρείται σε 38 Διοικητικές επαρχίες (Landkreise ή απλά Kreise):

  1. Ammerland
  2. Aurich (district)
  3. Bentheim
  4. Celle (επαρχία)
  5. Cloppenburg (επαρχία)
  6. Cuxhaven (επαρχία)
  7. Diepholz (επαρχία)
  8. Emsland
  9. Friesland
  10. Gifhorn (επαρχία)
  11. Goslar (επαρχία)
  12. Γκέτινγκεν (επαρχία)
  13. Hameln-Pyrmont
  1. Αννόβερο(επαρχία)
  2. Harburg
  3. Helmstedt
  4. Χίλντεσχαιμ (επαρχία)
  5. Holzminden
  6. Leer
  7. Lüchow-Dannenberg
  8. Lüneburg (επαρχία)
  9. Nienburg (επαρχία)
  10. Northeim (επαρχία)
  11. Ολδεμβούργο (επαρχία)
  12. Οσναβρικ (επαρχία)
  13. Osterholz
  1. Osterode (επαρχία)
  2. Peine (επαρχία)
  3. Rotenburg (επαρχία)
  4. Schaumburg
  5. Soltau-Fallingbostel
  6. Stade (επαρχία)
  7. Uelzen (επαρχία)
  8. Vechta (επαρχία)
  9. Verden (επαρχία)
  10. Wesermarsch
  11. Wittmund (επαρχία)
  12. Wolfenbüttel (επαρχία)

Map of Lower Saxony with the district boundaries

Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες:

  1. Μπράουνσβαϊκ
  2. Delmenhorst
  3. Emden
  4. Ολντενμπουρκ
  5. Οσναβρικ
  6. Σάλτζγκιτερ
  7. Βιλχελμσχάφεν
  8. Βόλφσμπουργκ

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κρατίδιο έλκει την ονομασία του από τους Σάξονες. Οι Σάξονες έζησαν στο σημερινό Σλέσβιχ-Χολστάιν και συγχωνεύτηκαν με τους Chauci στις αριστερές όχθεις του ποταμού Έλβα μέχρι τα μέσα του 10ου αιώνα.

Επεκτάθηκαν έπειτα πέρα από το σύνολο της σημερινής Κάτω Σαξωνίας και περαιτέρω. Αρχικά η περιοχή ονομάστηκε απλά Σαξωνία, ωστόσο το κέντρο εξουσίας του δουκάτου της Σαξωνίας κινήθηκε προς τα σημερινά κρατίδια της Σαξωνίας-Aνχαλτ και της Σαξωνίας. Στην περιοχή δόθηκε πλέον το όνομα της Κάτω Σαξωνίας, την οποία είχε έως το 15ο αιώνα. Το κράτος επανιδρύθηκε το 1946 από τη βρετανική στρατιωτική κυβέρνηση, η οποία συγχώνευσε τα πρώην κράτη Braunschweig-Lüneburg, το Όλντενμπουργκ, και Schaumburg-Lippe με την πρώην Πρωσική επαρχία του Αννόβερου. Μετά από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι στρατιωτικές αρχές διόρισαν την πρώτη νομοθετική συνέλευση (Landtag) το 1946. Επιπλέον, η πρώτη κρατική κυβέρνηση αντιμετώπισε επίσης την πρόκληση της ενσωμάτωσης των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από τα πρώην εδάφη της Γερμανίας στην ανατολή (όπως η Σιλεσία και η ανατολική Πρωσία), η οποία είχε προσαρτηθεί από την Πολωνία και τη Σοβιετική Ένωση.

Διοικητικές Περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κάτω Σαξωνία διαιρείται σε τέσσερις διοικητικές περιφέρειες (Regierungsbezirke ή απλά Bezirke):

  • Braunschweig
  • Hannover
  • Lüneburg
  • Weser-Ems

Πολιτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τοπικό Κοινοβούλιο (Landtag) στο Αννόβερο

Από το 1948 κυριαρχούν στην πολιτική ζωή του κρατιδίου η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) και το αριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

Πρωθυπουργοί του κρατιδίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την ίδρυση του κρατιδίου το 1946, έχουν διατελέσει πρωθυπουργοί οι :

Περίοδος Πρωθυπουργός Κόμμα Συνασπισμός
1946 - 1955 Χίνρικ Βίλελμ Κοπφ SPD
1955 - 1959 Χάινριχ Χέλβεγκε Γερμανικό Κόμμα
1959 - 1961 Χίνρικ Βίλελμ Κοπφ SPD
1961 - 1970 Γκέοργκ Ντίντερικς SPD
1970 - 1976 Άλφρεντ Κούμπελ SPD
1976 - 1990 Ερνστ Άλμπρεχτ CDU
1990 - 1998 Γκέρχαρντ Σρέντερ SPD
1998 - 1999 Γκέρχαρντ Γκολγκόφσκι SPD SPD
1999 - 2003 Ζίγκμαρ Γκάμπριελ SPD SPD
2003 - 2010 Κρίστιαν Βουλφ CDU CDU-FDP
2010 - 2013 Ντέιβιντ Μακάλιστερ CDU CDU-FDP
2013 - σήμερα Στέφαν Βέιλ SPD SPD και Πράσινοι

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις τελευταίες πολιτειακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Ιανουαρίου του 2013 επικράτησε οριακά ο υποψήφιος του συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών, και Πράσινων Στέφαν Βέιλ με ποσοστά 32,6% και 13,7% αντίστοιχα, έναντι του υποψηφίου και τότε κυβερνήτη του κρατιδίου Νταβίντ ΜακΆλιστερ των χριστιανοδημοκρατών. Μετά τις εκλογές σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στο SPD και στους Πρασίνους, με πλειοψηφία μόλις 1 έδρας.[1]


Landtag, 20 Ιανουαρίου 2013
Κόμμα Ψήφοι Έδρες
Ψήφοι % +/– Έδρες +/–
Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
Christlich Demokratische Union Deutschlands - CDU
1.287.730 36,0% -6,5% 54 -14
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας
Sozialdemokratische Partei Deutschlands - SPD
1.165.538 32,6% +2,3% 49 +1
Συνασπισμός '90/Οι Πράσινοι
Bündnis 90/Die Grünen
489.572 13,7% +5,7 % 20 +8
Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
Freie Demokratische Partei – FDP
354.971 9,9% +1,7% 14 +1
Η Αριστερά
Die Linke
112.215 3,1% -4,0% 0 -11
Λοιπά κόμματα 165.235 4,7% +0,8% Straight Line Steady.svg Straight Line Steady.svg
Έγκυρα 3.575.261 98,7% Green Arrow Up Darker.svg0,2%
Άκυρα 45.733 1,3% Red Arrow Down.svg0,2%
Σύνολα και συμμετοχή 3.620.994 59,4% Green Arrow Up Darker.svg2,3% 137 Red Arrow Down.svg15
Εκλογικό σώμα 6.100.218 100,00
Πηγή: Landeswahlleiterin Niedersachsen

Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο, που διεξήχθησαν στις 27 Ιανουαρίου 2008[2], το κυβερνών CDU παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο κρατίδιο, παρά τις απώλειες σε ψήφους και έδρες. Ο συνασπισμός του CDU με το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα διατήρησε την πλειοψηφία του παρά τη μείωση από 29 έδρες σε 10. Για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 2008 εισήλθε στη Βουλή το κόμμα "Η Αριστερά".

Αποτελέσματα εκλογών 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τοπικό Κοινοβούλιο (Landtag , 27 Ιανουαρίου 2008
Κόμμα Ιδεολογία Ψήφοι % (μεταβολή) Έδρες (μεταβολή) Έδρες %
Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CSU) κεντροδεξιό 42,5% -5,8% 68 -23 44,7%
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) κεντροαριστερό 30,3% -3,1% 48 -15 31,6%
Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) φιλελεύθερο 8,2% +0,1% 13 -2 8,6%
Συνασπισμός '90/Κόμμα των Πρασίνων (Bündnis 90/Grünen) περιβαλλοντολογικό, αριστερής πτέρυγας 8,0% +0,4% 12 -2 7,9%
Η Αριστερά (Die Linke) αριστερό 7,1% +6,6% 11 +11 7,2%
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD) ακροδεξιό, εθνικιστικό 1,5% +1,5% 0 +0 0%
Ελεύθεροι Ψηφοφόροι (FW) διάφορες ιδεολογίες, δεξιάς κλίσης 0,5% +0,5% 0 +0 0%
Λοιποί (κέρδισαν λιγότερο του 0,5%) 2,0% +0,0% 0 +0 0%
Σύνολο 100,0%   152 -31 100,0%

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. The vincible chancellor, The Economist, 26 -1-2013
  2. Ελεύθερος Τύπος, Αμηχανία για τη Μέρκελ, 27 Ιανουαρίου 2008.