Ολυμπιακός (καλαθοσφαίριση)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου, δείτε: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Ψευδώνυμο Θρύλος
Ερυθρόλευκοι
Κόκκινοι
Διοργανώσεις Ευρωλίγκα
Μπάσκετ Λιγκ
Κύπελλο Ελλάδας
Έτος ίδρυσης 1931 (Σύλλογος: 1925)
Ιστορία Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1931–σήμερα
Έδρα Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας
(χωρητικότητα: 14.940)
Περιοχή Πειραιάς, Ελλάδα
Χρώματα Κόκκινο, Λευκό
         
Πρόεδρος Flag of Greece.svg Παναγιώτης Αγγελόπουλος
Προπονητής Flag of Greece.svg Γιάννης Σφαιρόπουλος
Πρωταθλήματα 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης
1 Διηπειρωτικό Κύπελλο
10 Πρωταθλήματα Ελλάδας
9 Κύπελλα Ελλάδας
Ιστοσελίδα olympiacosbc.gr
Εμφανίσεις
Kit body whitestripes3.png
Kit shorts.png
Εντός
Kit body thinredsides.png
Kit shorts.png
Εκτός
Kit body thinwhitesides.png
Kit shorts.png
Τρίτη

Η Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός είναι ελληνικός καλαθοσφαιρικός σύλλογος με έδρα δραστηριοτήτων του την πόλη του Πειραιά και είναι τμήμα του Ολυμπιακού Σ.Φ. Πειραιώς. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1931 και αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Aγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό.

Ο Ολυμπιακός το 1997 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά το Τριπλ Κράουν (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα). Την ίδια χρονιά, αγωνίστηκε ως Πρωταθλητής Ευρώπης στο τουρνουά McDonald's Open όπου αντιμετώπισε στον τελικό της διοργάνωσης τους πρωταθλητές του NBA Σικάγο Μπουλς, του μεγαλύτερου καλαθοσφαιριστή όλων των εποχών,[1] του Μάικλ Τζόρνταν.[2]

Το 2012 ο Ολυμπιακός κατέκτησε το δεύτερο Πρωτάθλημα Ευρώπης στην ιστορία του στο Final Four της Κωνσταντινούπολης με νίκη 62–61 επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ανατρέποντας διαφορά 19 πόντων στα τελευταία 12 λεπτά και πετυχαίνοντας έτσι τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των ευρωπαϊκών τελικών και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ.[3][4][5]

Το 2013 ο Ολυμπιακός κατέκτησε για 2η συνεχόμενη φορά και 3η συνολικά το Πρωτάθλημα Ευρώπης, νικώντας στον τελικό του Final Four του Λονδίνου τη Ρεάλ Μαδρίτης με 100–88, ανατρέποντας και πάλι διαφορά 17 πόντων που είχε διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκαλέπτου.[6] Έγινε έτσι η μοναδική ελληνική ομάδα και η μόνη ομάδα –μαζί με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ – στο ευρωπαϊκό μπάσκετ που έχει κατακτήσει δύο συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ευρώπης από την καθιέρωση του συστήματος Final Four τo 1988, καθώς και μόλις η τρίτη ομάδα στην Ευρώπη που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα συνεχόμενες χρονιές (back-to-back Euroleague Champions), μετά την Γιουγκοπλάστικα και τη Μακάμπι.[7] Μετά την κατάκτηση της δεύτερης συνεχόμενης Ευρωλίγκας, ο Ολυμπιακός κατέκτησε την ίδια χρονιά και το Διηπειρωτικό Κύπελλο στη Βραζιλία.[8]

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση και πρώτες δεκαετίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ομάδα του Ολυμπιακού το 1943, αποτελούμενη από νέους της Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ομάδες στον ελληνικό και στον ευρωπαϊκό χώρο. To 1931 αθλητές του τμήματος πετοσφαίρισης της ομάδας, ξεκίνησαν την δημιουργία της ομάδας καλαθοσφαίρισης.

Το 1937 η καλαθοσφαίριση έχει ατονίσει στον Πειραιά. Η διοίκηση του Ολυμπιακού επιθυμώντας να φέρει και πάλι στην επιφάνεια το άθλημα, καλεί ορισμένους φιλάθλους του Πειραιά και τους εξουσιοδοτεί εν λευκώ να δημιουργήσουν και πάλι ομάδα καλαθοσφαίρισης. Με επικεφαλής τον Γ. Ιερώνυμο, έφορο τον Γιάννη Κουτσουλέντη και βοηθούς τους Σ. Παπαδάκη, Μ. Κρικίδη και με παίκτες από την Ιωνίδειο Σχολή Πειραιά (η οποία είχε εξαιρετική ομάδα αποτελούμενη από μαθητές που ήταν φίλαθλοι του Ολυμπιακού) ο Ολυμπιακός αποκτά και πάλι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ομάδα καλαθοσφαίρισης.

Την προπόνηση είχε αναλάβει ο Ν. Καραβιάς, ο οποίος μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε φτιάξει ένα ισχυρό συγκρότημα, το οποίο αποτέλεσαν οι γνωστοί καλαθοσφαιριστές της εποχής εκείνης: Ξενοφών Νικολαΐδης, Σπύρος Ανδρεάδης, ο αδελφός του Γιώργος Ανδρεάδης, Πέτρος Δημητρόπουλος, Μανώλης Χατζηνικολάου, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Σ. Μιχόπουλος, Κατσαβής, Αναγνωστόπουλος. Πριν όμως ισχυροποιηθεί η ομάδα ήρθε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και σταμάτησε κάθε κίνηση. Αμέσως μετά τον πόλεμο ο Ολυμπιακός με γενικό αρχηγό τον Γιάννη Κουτσουλέντη βρίσκεται εξ' αρχής μεταξύ των καλύτερων ομάδων.

Το πρώτο γήπεδο που χρησιμοποίησε η ομάδα ήταν αυτό του «Μπάκαλα» στην Καστέλλα, το οποίο κατασκευάστηκε το 1938 με προσωπική εργασία μελών του Ολυμπιακού. Το 1948 μεταφέρθηκε στο γήπεδο της οδού Μικράς Ασίας και μετέπειτα στο Πασαλιμάνι.

Πρώτες επιτυχίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1949 ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρώτο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην ιστορία του μετά από νίκη στον τελικό του πρωταθλήματος επί του Τρίτωνα. Σημαντικότεροι παίκτες και πρωταγωνιστές της κατάκτησης του τίτλου ήταν οι Γιάννης και Αλέκος Σπανουδάκης, Εμμανουήλ Χατζηνικολάου, Αλέξανδρος Κουτσούκος και Στυλιανός Τσικάτος. Ο Αλέκος Σπανουδάκης μάλιστα, αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.

Το δεύτερο πρωτάθλημα του Ολυμπιακού θα έρθει 11 χρόνια μετά, το 1960, με πρωταγωνιστές και πάλι τα αδέρφια Σπανουδάκη και τους Θεόδωρο Βαμβακούση, Βασίλη Φασιλή, Νίκο Νικολαϊδη, Μάρκο Καλούδη και Μίμη Δουράτσο. Με την κατάκτηση του τίτλου ο Ολυμπιακός εξασφάλισε την συμμετοχή του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του, όπου αντιμετώπισε τη Γαλατασαράι.

Οι αδερφοί Αλέκος και Γιάννης Σπανουδάκης, ο οποίος ήταν παίκτης-προπονητής του Ολυμπιακού και στα 2 πρώτα πρωταθλήματα που κατέκτησε η ομάδα, εφάρμοσαν σημαντικές καινοτομίες στον τρόπο παιχνιδιού. Ο Αλέκος Σπανουδάκης ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που χρησιμοποίησε το τζαμπ σουτ, ενώ ο Γιάννης είχε μάθει αρκετά από τα μυστικά του αθλήματος από τον θρυλικό παίκτη και προπονητή του NBA Μπομπ Κούζι.[9] Οι δυο τους υπήρξαν σημαντικότατοι συντελεστές στη δημιουργία μιας αξιόλογης ομάδας και ήταν από τους πρωταγωνιστές στα πρωταθλήματα του 1949 και του 1960.

Το αήττητο πρωτάθλημα και οι επιτυχίες της δεκαετίας του '70[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Στηβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Γιώργος Μπαρλάς, Παύλος Διάκουλας, Πολ Μελίνι, Νίκος Σισμανίδης, Θανάσης Ράμμος. Παρασκευάς Τσάνταλης, Γιάννης Γκαρώνης, Τόλης Σπανός και Κίμωνας Κοκορόγιαννης με προπονητή τον Φαίδωνα Ματθαίου, οδηγούν τον Ολυμπιακό στο πρώτο νταμπλ της ιστορίας του, το 1976. Μεγάλη επιτυχία ήταν ότι τη χρονιά εκείνη κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα, αήττητος, έχοντας 22 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, ενώ έφτασε και στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Νωρίτερα και συγκεκριμένα τη σεζόν 1972–73, ο Ολυμπιακός υπό τις οδηγίες του Ματθαίου είχε αγωνιστεί για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Κύπελλο Κυπελλούχων, φτάνοντας στους 16 της διοργάνωσης. Στα ευρωπαϊκά παιχνίδια εκείνης της σεζόν, την ομάδα είχε ενισχύσει και ο σπουδαίος Αμερικανός Τσάρλι Γιέλβερτον που είχε αγωνιστεί στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς.

Το 1977 θα κατακτήσει και πάλι το Κύπελλο Ελλάδας με τον Κώστα Μουρούζη στον πάγκο της ομάδας, με πιο χαρακτηριστική τη νίκη με 110–68 επί του Παναθηναϊκού εκτός έδρας σε νοκ-άουτ παιχνίδι, που συνιστά την μεγαλύτερη νίκη στις αναμετρήσεις μεταξύ των 2 αιωνίων αντιπάλων (42 πόντοι διαφορά και μάλιστα εκτός έδρας).[10] Πρωταγωνιστές του Ολυμπιακού ήταν οι Μελίνι με 24 πόντους και Καστρινάκης με 22, ενώ σημαντική ήταν η συνεισφορά των Διάκουλα με 18 και Γιατζόγλου με 15 πόντους αντίστοιχα.

Το επόμενο Πρωτάθλημα που κατακτήθηκε το 1978 συνοδεύτηκε πάλι με την κατάκτηση του Κυπέλλου και η ομάδα πανηγύρισε την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου ντάμπλ σε τρία χρόνια. Διακριθέντες ήταν και πάλι οι Στηβ Γιατζόγλου και Γιώργος Καστρινάκης με προπονητή τον Κώστα Μουρούζη. Το 1979 ο Ολυμπιακός έφτασε στην τελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (ημιτελικός γύρος των «6»), που αποτελεί τη σημαντικότερη επιτυχία του μέχρι τότε στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Η περίοδος ΓιατζόγλουΚαστρινάκη ολοκληρώθηκε με 1 ακόμα Κύπελλο Ελλάδος το 1980, έχοντας για προπονητή τον Γιώργο Μπαρλά. Από τότε ξεκινάει μια εποχή πτώσης για την ομάδα, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Η περίοδος κρίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα επόμενα χρόνια υπήρξε στον Ολυμπιακό μια σταδιακή ανανέωση, όμως οι αθλητές που αποκτήθηκαν δεν ήταν σε θέση να κάνουν τη διαφορά και να κατακτήσουν κάποιο τίτλο. Το 1986 κατέκτησε τη δεύτερη θέση και ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Μεγάλη μορφή της ομάδας εκείνη την περίοδο ήταν ο Αργύρης Καμπούρης, που ταυτίστηκε με την ομάδα. Στα τέλη της δεκαετίας αξιόλογοι ξένοι, όπως ο Κάρεϊ Σκάρι, που αποκτήθηκε από το ΝΒΑ, ο Λάρι Μίντλετον και ο Τοντ Μίτσελ, δεν κατάφεραν να οδηγήσουν την ομάδα σε διακρίσεις.

Η περίοδος των μεγάλων επιτυχιών: 5 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος, Πρωτάθλημα Ευρώπης και Τριπλ Κράουν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1991 ανέλαβε την προεδρία της ομάδας ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο οποίος προσέλαβε ως προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη και ο σύλλογος μετά από απαίτηση του νέου του προπονητή μετακόμισε από το Παπαστράτειο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Επιπλέον, τα επόμενα χρόνια πραγματοποιήθηκαν μετεγγραφές ξένων παικτών διεθνούς κλάσης, όπως οι Ζάρκο Πάσπαλι, Έντι Τζόνσον, Ντέιβιντ Ρίβερς, Ρόι Τάρπλεϊ, Γουόλτερ Μπέρι, Ντράγκαν Τάρλατς, Αλεξάντερ Βολκόφ, Φράνκο Νάκιτς, Μίλαν Τόμιτς και Κρίστιαν Βελπ που συνδυάστηκαν ιδανικά με Έλληνες πάικτες όπως οι Παναγιώτης Φασούλας, Γιώργος Σιγάλας και Δημήτρης Παπανικολάου. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε 5 συνεχόμενα Πρωταθλήματα την περίοδο 1993–97 και δύο κύπελλα το 1994 και το 1997. Παράλληλα, έφτασε σε δύο συνεχόμενα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα το 1994 στο Τελ Αβίβ και το 1995 στη Σαραγόσα. Και τις δύο φορές έφτασε στον τελικό κερδίζοντας στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό και εν συνεχεία ηττήθηκε από δύο ισπανικές ομάδες, τη Μπανταλόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα.

Το 1996 κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, νικώντας στον πέμπτο τελικό των πλέι-οφ του πρωταθλήματος τον Παναθηναϊκό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με 35 πόντους διαφορά και σκορ 73–38,[11] που αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο, μετά την νίκη του Ολυμπιακού με 110–68 (42 πόντοι διαφορά) στο Κύπελλο το 1977.[12]

Το 1997 με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, η ομάδα κατέκτησε όλους τους τίτλους που διεκδίκησε (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρωλίγκα) κσι έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που πανηγύρισε το Τριπλ Κράουν. Στον τελικό του φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στη Ρώμη, κέρδισε την Μπαρτσελόνα με 73–58 και στέφθηκε Πρωταθλητής Ευρώπης. Στο φάιναλ φορ προκρίθηκε αφού απέκλεισε στα προημιτελικά τον Παναθηναϊκό με 2 νίκες, 69–49 στο ΟΑΚΑ και 65–57 στο ΣΕΦ. Κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας επικρατώντας της ΑΕΚ με 3−1 νίκες και το Κύπελλο με νίκη 80–78 επί του Απόλλωνα Πάτρας στον τελικό. Την επόμενη περίοδο ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε στο τουρνουά ΝΒΑ-FIBA McDonald's Open και έφτασε στον τελικό, όπου αντιμετώπισε τους πρωταθλητές του NBA, Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν.

Περιορισμένες διακρίσεις και περίοδος κρίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1998 έως το 2002 οι διακρίσεις του ήταν περιορισμένες. Το 1999 ο Ολυμπιακός έφτασε στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στο Μόναχο και αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την μετέπειτα Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ζαλγκίρις Κάουνας, καταλαμβάνοντας τελικά την τρίτη θέση. Ο μοναδικός τίτλος του συλλόγου ήρθε το 2002 με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας.

Από το 2003 έως το 2005 ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε μια από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας του καθώς κατετάγη 4ος το 2003, 8ος το 2004 και πάλι 8ος το 2005. Μοναδική διάκριση η συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου το 2004, όπου και ηττήθηκε από τον Άρη.

Ανασυγκρότηση και επιστροφή στις διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 2006 ο Ολυμπιακός, ο οποίος περνάει πλέον στα χέρια των αδερφών Αγγελόπουλων, επιστρέφει σε τροχιά διεκδίκησης του πρωταθλήματος συμμετέχοντας συνεχόμενα στους τελικούς (2006, 2007, 2008, 2009, 2010). Η διοίκηση του συλλόγου ξοδεύει πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά και φέρνει στην ομάδα παίχτες αναγνωρισμένης αξίας όπως οι Τζος Τσίλντρες και Λίνας Κλέιζα, που μαζί με ταλαντούχους Έλληνες και ξένους αθλητές όπως οι Γιάννης Μπουρούσης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Νίκολα Βούισιτς, Μίλος Τεόντοσιτς και Θεόδωρος Παπαλουκάς οδηγούν την ομάδα στον δρόμο των επιτυχιών. Το 2008 και το 2009 είναι φιναλίστ του Κυπέλλου, ενώ σημαντική επιτυχία είναι η συμμετοχή του στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα το 2009, που ουσιαστικά σηματοδοτεί την επιστροφή του, μετά από 10 χρόνια, στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Το Σεπτέμβρη του 2009 η ομάδα ταξιδεύει στις ΗΠΑ και δίνει φιλικά παιχνίδια με τους Σαν Αντόνιο Σπερς και Κλίβελαντ Καβαλίερς. Παράλληλα, κατακτά την πρώτη θέση του πρωταθλήματος στην κανονική περίοδο με 25 νίκες και 1 ήττα, επίδοση που την καταρρίπτει την σεζόν 2010–11, με το απόλυτο 26–0, που αποτελεί ρεκόρ στη σύγχρονη ιστορία του θεσμού (μετά το τελευταίο αήττητο πρωτάθλημα του Άρη το 1987–88).

Το 2010 επιστρέφει στους τίτλους με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, ενώ στην Ευρώπη φτάνει στον τελικό της Ευρωλίγκα, όπου χάνει το τρόπαιο από τη Μπαρτσελόνα. Την επόμενη σεζόν έρχεται στην ομάδα ο Βασίλης Σπανούλης και αυτή κατακτάει το δεύτερο συνεχόμενο Κύπελλο Ελλάδας και 9ο συνολικά στην ιστορία της, ενώ ηττάται στους τελικούς του πρωταθλήματος.

Ευρωπαϊκή εποποιία και παγκόσμια κορυφή – Back-to-back Πρωταθλητής Ευρώπης 2012 και 2013, Πρωταθλητής Ηπείρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την σεζόν 2011–12 η ομάδα αλλάζει φιλοσοφία και μειώνει δραστικά τον προϋπολογισμό της. Στηριζόμενη κυρίως σε νεαρούς Έλληνες παίχτες όπως οι Κώστας Παπανικολάου, Κώστας Σλούκας και Βαγγέλης Μάντζαρης, αλλά και σε εμπειρότερους όπως οι Βασίλης Σπανούλης και Γιώργος Πρίντεζης κατακτά την Ευρωλίγκα στην Κωνσταντινούπολη με προπονητή ξανά τον Ντούσαν Ίβκοβιτς σε έναν ανεπανάληπτο τελικό, όταν επέστρεψε στο παιχνίδι έχοντας μειονέκτημα 19 πόντων στο 28ο λεπτό και κέρδισε με 62–61, πετυχαίνοντας το νικητήριο καλάθι εφτά δέκατα του δευτερολέπτου πριν τη λήξη του αγώνα με τον Πρίντεζη. Η ανατροπή του Ολυμπιακού από το -19 είναι η μεγαλύτερη ανατροπή που έχει καταγραφεί από ευρωπαϊκή ομάδα στην ιστορία των τελικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στις εγχώριες διοργανώσεις χάνει το Κύπελλο Ελλάδας ύστερα από δύο χρόνια συνεχών κατακτήσεων, αλλά επιστρέφει στην κορυφή της ελληνικής καλαθοσφαίρισης κατακτώντας το Πρωτάθλημα Ελλάδας ύστερα από 15 χρόνια, νικώντας στους τελικούς τον Παναθηναϊκό με συνολικό σκορ νικών 3–2 και στέφεται Πρωταθλητής Ελλάδας μέσα στο κατάμεστο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Το 2013, ο Ολυμπιακός κατέκτησε για 2η συνεχόμενη φορά και 3η συνολικά στην ιστορία του το Πρωτάθλημα Ευρώπης, νικώντας στον τελικό του φάιναλ φορ την 8 φορές κάτοχο του τροπαίου Ρεάλ Μαδρίτης με 100–88, κι αφού προηγουμένως είχε προηγηθεί η νίκη του με 69–52 επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό, που αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση νίκη ελληνικής ομάδας σε φάιναλ φορ. Ο Ολυμπιακός έγινε έτσι η μοναδική ελληνική ομάδα και μόλις η τρίτη στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ (μετά τη Γιουγκοπλάστικα και τη Μακάμπι Τελ Αβίβ) που κατακτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ευρώπης. Επίσης, κατάφερε να γίνει μόλις η δεύτερη ομάδα στην Ευρώπη που καταφέρνει να φτάσει τους 100 πόντους σε τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μετά τη Μακάμπι στον τελικό του 2004 (118–74 τη Φορτιτούντο Μπολόνια).

Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς η ομάδα κατακτά και το Διηπειρωτικό Κύπελλο, επικρατώντας με 2–0 νίκες (81–70, 86–69) επί της Πρωταθλήτριας Αμερικής Πινιέιρος στo Σάο Πάολο της Βραζιλίας.[13]

Έδρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έδρα του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού αποτελεί το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ). Το ΣΕΦ βρίσκεται στο Φάληρο του Πειραιά, απέναντι από το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Το στάδιο κτίστηκε το 1985. Είναι το πλέον πολυ-λειτουργικό κλειστό γήπεδο στην Ελλάδα, καθώς εκτός από καλαθοσφαίριση μπορεί επίσης να φιλοξενήσει αγώνες στίβου, πετοσφαίρισης, γυμναστικής, παγοδρομιών, super-cross και άλλων αθλημάτων, καθώς και ποικίλες διοργανώσεις όπως συναυλίες, συνέδρια και εκθέσεις. Το 1991 έλαβε το Χρυσό Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό που διοργάνωσε το IAKS για τη λειτουργικότητα και την ποιότητά του. Το 2004 ανακατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τους αγώνες πετοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ενώ στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει κι άλλες μεγάλες διεθνείς αθλητικές συναντήσεις και οργανώσεις όπως το Ευρωπαικό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης του 1987 όπου η Ελληνική Εθνική ομάδα των ανδρών κατέκτησε την 1η θέση νικώντας την ΕΣΣΔ με 103–101.Αποτελεί από τα πιο καλά γήπεδα μπάσκετ στην Ελλάδα, με διεθνείς προδιαγραφές.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάιλ Χάινς μετά τη νίκη με 100–88 επί της Ρεάλ Μαδρίτης και την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου Πρωταθλήματος Ευρώπης το 2013 στο Λονδίνο

Πανελλήνιοι τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνείς τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τοπικοί τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μικρές ηλικίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ευρωπαϊκές και Παγκόσμιες διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Διάκριση Σημειώσεις
Κύπελλο Πρωταθλητριών
1978–79 Τελικός γύρος Κατακτά την 6η θέση. Αντιμετώπισε τις: Μπόσνα Σαράγιεβο, Βαρέζε, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Ρεάλ Μαδρίτης και Ζουβεντού Μπανταλόνα
1992–93 Προημιτελικός Αποκλείεται από τη Λιμόζ με συνολικό σκορ 1–2, 70–67 στην Πάτρα, 53–59 και 58–60 στη Λιμόζ
1993–94 Τελικός Νίκη επί του Παναθηναϊκού 77–72 στον ημιτελικό, ήττα 57–59 στον τελικό από την Ζουβεντού Μπανταλόνα στο Φάιναλ Φορ του Τελ Αβίβ
1994–95 Τελικός Νίκη επί του Παναθηναϊκού 58–52 στον ημιτελικό, ήττα 61–73 στον τελικό από την Ρεάλ Μαδρίτης στο Φάιναλ Φορ της Σαραγόσα
1995–96 Προημιτελικός Αποκλείεται από τη Ρεάλ Μαδρίτης με συνολικό σκορ 1–2, 68–49 στον Πειραιά, 77–80 και 65–80 στη Μαδρίτη
1996–97 Πρωταθλητής Ευρώπης Στέφεται Πρωταθλητής Ευρώπης στη Ρώμη νικώντας 74–65 την Ολίμπια Λιουμπλιάνας στον ημιτελικό και 73–58 τη Μπαρτσελόνα στον τελικό
1998–99 Φάιναλ Φορ 3η θέση στο Μόναχο. Ήττα 71–87 από την Ζαλγκίρις Κάουνας στον ημιτελικό, νίκη 74–63 στον μικρό τελικό επί της Φορτιτούντο Μπολόνια
Ευρωλίγκα
2000–01 Προημιτελικός Αποκλείεται από τη Σάσκι Μπασκόνια με συνολικό σκορ 0–2, 72–78 στον Πειραιά, 76–98 στη Βιτόρια
2001–02 Προημιτελικός 2η θέση σε όμιλο με Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Ολίμπια Λιουμπλιάνας
2002–03 Προημιτελικός 2η θέση σε όμιλο με Μπαρτσελόνα, Ολίμπια Λιουμπλιάνας και Βιλερμπάν
2005–06 Προημιτελικός Αποκλείεται από την Μακάμπι Τελ Αβίβ με συνολικό σκορ 1–2, 78–87 στο Τελ Αβίβ, 76–70 στον Πειραιά, 73–77 στο Τελ Αβίβ
2006–07 Προημιτελικός Αποκλείεται από τη Ταού Κεράμικα με συνολικό σκορ 0–2, 59–84 στη Βιτόρια, 89–95 στον Πειραιά
2007–08 Προημιτελικός Αποκλείεται από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με συνολικό σκορ 1–2, 76–74 στη Μόσχα, 73–83 στον Πειραιά, 56–81 στη Μόσχα
2008–09 Φάιναλ Φορ 4η θέση στο Βερολίνο
2009–10 Τελικός Νίκη επί της Παρτιζάν Βελιγραδίου 83–80 στον ημιτελικό, ήττα 68–86 από την Μπαρτσελόνα στον τελικό στο Φάιναλ Φορ του Παρισιού
2010–11 Προημιτελικός Αποκλείεται από την Σιένα με συνολικό σκορ 1–3, 89–41 και 65–82 στον Πειραιά, 72–81 και 76–88 στη Σιένα
2011–12 Πρωταθλητής Ευρώπης Κατακτά το Πρωτάθλημα Ευρώπης για δεύτερη φορά, νικώντας 68–64 τη Μπαρτσελόνα στον ημιτελικό και 62–61 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό της Κωνσταντινούπολης
2012–13 Πρωταθλητής Ευρώπης Κατακτά το Πρωτάθλημα Ευρώπης για τρίτη φορά συνολικά και δεύτερη συνεχόμενη, νικώντας 69–52 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό και 100–88 την Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του Λονδίνου. Γίνεται έτσι η μοναδική ελληνική ομάδα και η μόνη ομάδα –μαζί με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ– στο ευρωπαϊκό μπάσκετ που έχει κατακτήσει δύο συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ευρώπης από την καθιέρωση του συστήματος Final Four τo 1988 και μόλις η τρίτη ομάδα στην Ευρώπη που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα συνεχόμενες χρονιές (back-to-back Euroleague Champions), μετά την Γιουγκοπλάστικα και τη Μακάμπι
2013–14 Προημιτελικός Αποκλείεται από την Ρεάλ Μαδρίτης, έχοντας μειονέκτημα έδρας και με συνολικό σκορ 2–3, 71–88 και 77–82 στη Μαδρίτη, 78–76 και 71–62 στον Πειραιά και 69–83 στο 5ο παιχνίδι στην ισπανική πρωτεύουσα
Διηπειρωτικό Κύπελλο
2013 Πρωταθλητής Ηπείρων Κατακτά τον τίτλο με 2–0 νίκες (81–70, 86–69) επί της Πρωταθλήτριας Αμερικής Πινιέιρος στo Σάο Πάολο της Βραζιλίας
Κύπελλο Σαπόρτα
1975–76 Προημιτελικός Τερματίζει τέταρτος σε όμιλο μαζί με Ραμποτνίσκι, Τουρ και ΤΣΣΚΑ Σόφιας
Κύπελλο Κόρατς
1979–80 Προημιτελικός Τερματίζει δεύτερος σε όμιλο με Νουόβα Σεμπαστιάνι, Ζουβεντού Μπανταλόνα και Τόφας
1988–89 Προημιτελικός Τερματίζει τέταρτος σε όμιλο με Ζαντάρ, Ζουβεντού Μπανταλόνα και Χάποελ Τελ Αβίβ
McDonald's OPEN (ανεπίσημη διοργάνωση)
1997 Τελικός Νίκη επί της Ατένας ντε Κόρντομπα 89–86 στον ημιτελικό, ήττα 78–104 στον τελικό από τους πρωταθλητές του NBA, Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν στο Παρίσι


Η πορεία προς την κατάκτηση των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρωλίγκα 1997[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φάση Ομάδα Εντός  Εκτός 
Α' φάση ομίλων Flag of Germany.svg Άλμπα Βερολίνου 64–67 61–62
Flag of Italy.svg Φορτιτούντο Μπολόνια 96–80 72–81
Flag of Belgium.svg Σπιρού Σαρλερουά 87–60 79–72
Flag of Croatia.svg Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ 62–61 61–63
Flag of Spain.svg Εστουντιάντες 110–78 78–87
Β' φάση ομίλων Flag of Russia.svg ΤΣΣΚΑ Μόσχας 82–51 79–70
Flag of Italy.svg Ολίμπια Μιλάνου 87–84 71–73
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 69–60 78–82
Play-Off
Α' γύρος
Flag of Serbia and Montenegro.svg Παρτιζάν Βελιγραδίου 60–61 81–71
74–69
Προημιτελικός Flag of Greece.svg Παναθηναϊκός 65–57 69–49
Ημιτελικός Flag of Slovenia.svg Ολύμπια Λιουμπλιάνας 74–65
Τελικός Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 73–58

Ευρωλίγκα 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φάση Ομάδα Εντός  Εκτός 
Φάση ομίλων
(1ος όμιλος)
Flag of Spain.svg Μπιλμπάο 88–81 61–76
Flag of Turkey.svg Φενερμπαχτσέ 81–74 70–86
Flag of Spain.svg Κάχα Λαμποράλ 84–82 79–81
Flag of Italy.svg Καντού 86–61 63–64
Flag of France.svg Νανσί 91–78 79–74
Φάση των 16
(5ος όμιλος)
Flag of Russia.svg ΤΣΣΚΑ Μόσχας 78–86 64–96
Flag of Turkey.svg Γαλατασαράι 88–81 77–78
Flag of Turkey.svg Αναντολού Εφές 83–65 67–65
Προημιτελικός Flag of Italy.svg Σιένα 75–55 82–75
76–69 80–81
Ημιτελικός Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 68–64
Τελικός Flag of Russia.svg ΤΣΣΚΑ Μόσχας 62–61

Ευρωλίγκα 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φάση Ομάδα Εντός  Εκτός 
Φάση ομίλων
(Γ' Όμιλος)
Flag of Spain.svg Κάχα Λαμποράλ 85–81 89–72
Flag of Turkey.svg Αναντολού Εφές 75–53 72–98
Flag of Lithuania.svg Ζαλγκίρις Κάουνας 61–79 77–63
Flag of Croatia.svg Τσεντεβίτα 79–77 84–62
Flag of Italy.svg Αρμάνι Μιλάνο 82–81 84–71
Φάση των 16
(Στ' Όμιλος)
Flag of Spain.svg Κάχα Λαμποράλ 82–74 74–82
Flag of Turkey.svg Μπεσίκτας 77–64 79–60
Flag of Spain.svg Μπαρτσελόνα 77–90 68–76
Flag of Italy.svg Σιένα 72–74 68–67
Flag of Israel.svg Μακάμπι Τελ Αβίβ 67–73 78–77
Flag of Turkey.svg Φενερμπαχτσέ 82–71 78–73
Flag of Russia.svg Χίμκι Μόσχας 79–70 87–82
Προημιτελικός Flag of Turkey.svg Αναντολού Εφές 67–62 72–83
71–53 73–74
82–72
Ημιτελικός Flag of Russia.svg ΤΣΣΚΑ Μόσχας 69–52
Τελικός Flag of Spain.svg Ρεάλ Μαδρίτης 100–88

Αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με ομάδες του NBA[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1997 ο Ολυμπιακός έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που αντιμετώπισε ομάδα από το NBA. Αγωνίστηκε ως Πρωταθλητής Ευρώπης στο τουρνουά ΝΒΑ-FIBA McDonald's Open και έφτασε στον τελικό, όπου αντιμετώπισε τους πρωταθλητές του NBA, Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Τον Οκτώβριο του 2009 η ομάδα ταξίδεψε στις ΗΠΑ και αντιμετώπισε τους Σαν Αντόνιο Σπερς και τους Κλίβελαντ Καβαλίερς του ΛεΜπρόν Τζέιμς σε φιλικούς αγώνες.[14]

Χρονιά Διοργάνωση Τόπος Ομάδα NBA Σκορ
1997
NBA-FIBA McDonald's OPEN Παρίσι Flag of the United States.svg Σικάγο Μπουλς Flag of Greece.svg Ολυμπιακός 104–78
2009
Φιλικό Σαν Αντόνιο Flag of the United States.svg Σαν Αντόνιο Σπερς Flag of Greece.svg Ολυμπιακός 107–89
2009
Φιλικό Κλίβελαντ Flag of the United States.svg Κλίβελαντ Καβαλίερς Flag of Greece.svg Ολυμπιακός 111–94

Η πορεία σε όλες τις διοργανώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Πρωτάθλημα Κύπελλο Ευρώπη Προπονητής Σύνθεση
1945–46 Δεν συμμετείχε Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Πέτρος Δημητρόπουλος, Ξενοφών Νικολαΐδης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Γιώργος Ανδρεάδης, Σπύρος Ανδρεάδης, Αναγνωστόπουλος, Μιχόπουλος
1946–47 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Πέτρος Δημητρόπουλος, Ξενοφών Νικολαΐδης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Εμμανουήλ Χατζηνικολάου, Αναγνωστόπουλος, Μιχόπουλος
1947–48 Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Πέτρος Δημητρόπουλος, Εμμανουήλ Χατζηνικολάου, Ξενοφών Νικολαΐδης, Αλέξανδρος Κουτσούκος
1948–49 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Στυλιανός Τσικάτος, Εμμανουήλ Χατζηνικολάου, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αλέκος Σιδηρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας
1949–50 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Εμμανουήλ Χατζηνικολάου, Μπάμπης Γερακαράκης, Αλέκος Σιδηρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας
1950–51 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αλέκος Σιδηρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας
1951–52 Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αλέκος Σιδηρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας
1952–53 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αλέκος Σιδηρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος, Αρκουδέας
1953–54 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αλέξανδρος Κουτσούκος, Μπάμπης Γερακαράκης, Σινόπουλος, Γουνόπουλος
1954–55 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος, Σινόπουλος, Γουνόπουλος
1955–56 Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος
1956–57 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν υπήρξε διοργάνωση Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος, Μπίσυλλας
1957–58 6η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος, Μπίσυλλας
1958–59 4η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος, Πολυχρονίου
1959–60 Πρωταθλητής Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Βασίλης Φασιλής, Νίκος Νικολαϊδης, Μάρκος Καλούδης, Μίμης Δουράτσος, Μπάμπης Γερακαράκης, Αργυρόπουλος, Πολυχρονίου, Σπανός, Καζουνίδης
1960–61 Εκτός τελικής φάσης Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Πρωταθλητριών
Προκριματικός Γύρος
Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μάκης Κατσαφάδος, Βασίλης Φασιλής, Θύμιος Φιλίππου, Μάρκος Καλούδης, Μίμης Δουράτσος, Νίκος Νικολαϊδης, Μπάμπης Γερακαράκης, Μεϊμάρης, Αργυρόπουλος, Πολυχρονίου, Καζουνίδης
1961–62 Εκτός τελικής φάσης Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μάκης Κατσαφάδος, Μάρκος Καλούδης, Νίκος Νικολαϊδης
1962–63 Εκτός τελικής φάσης Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Μάκης Κατσαφάδος, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Μάρκος Καλούδης, Νίκος Νικολαϊδης
1963–64 10η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Κουτσουλέντης, Γιάννης Σπανουδάκης Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Σταύρος Κατσαφάδος, Μάκης Κατσαφάδος, Αρης Γκιόκας, Μάρκος Καλούδης, Νίκος Νικολαϊδης, Θεόδωρος Βαμβακούσης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Μανώλης Αράπης, Πέτρος Πολυκανδριώτης, Γιώργος Μαλτίδης, Νάσος Χλέλμης, Κώστας Περδικάρης
1964–65 Β' κατηγορία Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Κουτσουλέντης, Γιάννης Σπανουδάκης Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφάδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Στηβ Πλερόπουλος, Πέτρος Πολυκανδριώτης, Γιώργος Μαλτίδης, Νάσος Χλέλμης, Μάρκος Καλούδης, Νίκος Νικολαϊδης
1965–66 Β' κατηγορία Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Σπανουδάκης Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφάδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Πέτρος Πολυκανδριώτης, Γιώργος Μαλτίδης, Νάσος Χλέλμης, Στηβ Πλερόπουλος, Νίκος Νικολαϊδης
1966–67 Β' κατηγορία Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφάδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Στηβ Πλερόπουλος, Πέτρος Πολυκανδριώτης, Γιώργος Μαλτίδης, Μανώλης Ευστρατίου, Σπίρμαν
1967–68 4η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Τόλης Σπανός, Θανάσης Ράμμος, Στέλιος Αμερικάνος, Μάκης Κατσαφάδος, Δημήτρης Συμεωνίδης, Πέτρος Πολυκανδριώτης, Θανάσης Παπανάγνος, Μανώλης Ευστρατίου, Στηβ Πλερόπουλος, Σπίρμαν
1968–69 5η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Τόλης Σπανός, Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφαδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Στέλιος Αμερικάνος, Δημήτρης Συμεωνίδης, Θανάσης Παπανάγνος, Μανώλης Ευστρατίου
1969–70 5η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Τόλης Σπανός, Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφαδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Δημήτρης Συμεωνίδης, Θανάσης Παπανάγνος, Μανώλης Ευστρατίου
1970–71 3η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Τόλης Σπανός, Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφαδος, Σταύρος Κατσαφάδος, Δημήτρης Συμεωνίδης, Θανάσης Παπανάγνος, Μανώλης Ευστρατίου
1971–72 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Τόλης Σπανός, Θανάσης Ράμμος, Μάκης Κατσαφαδος, Δημήτρης Συμεωνίδης, Θανάσης Παπανάγνος, Μανώλης Ευστρατίου
1972–73 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 16
Φαίδων Ματθαίου Τσάρλι Γιέλβερτον, Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Θανάσης Ράμμος, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Τόλης Σπανός, Μάκης Κατσαφάδος, Μανώλης Ευστρατίου
1973–74 6η θέση Δεν υπήρξε διοργάνωση Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 16
Φαίδων Ματθαίου Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Θανάσης Ράμμος, Γιώργος Μπαρλάς, Τόλης Σπανός, Μάκης Κατσαφάδος, Μανώλης Ευστρατίου
1974–75 Φιναλίστ Δεν υπήρξε διοργάνωση Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Νίκος Σισμανίδης, Γιάννης Γκαρώνης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Θανάσης Ράμμος, Τόλης Σπανός, Μάκης Κατσαφάδος, Πολ Μελίνι, Μανώλης Ευστρατίου
1975–76 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 8
Φαίδων Ματθαίου Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Νίκος Σισμανίδης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Παρασκευάς Τσάνταλης, Θανάσης Ράμμος, Γιάννης Γκαρώνης, Τόλης Σπανός, Πολ Μελίνι
1976–77 Φιναλίστ Κυπελλούχος Κύπελλο Πρωταθλητριών
Φάση των 8
Κώστας Μουρούζης Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Θανάσης Ράμμος, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Νίκος Σισμανίδης, Τόλης Σπανός, Γιάννης Γκαρώνης, Πολ Μελίνι
1977–78 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 16
Κώστας Μουρούζης Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Θανάσης Ράμμος, Γιάννης Γκαρώνης, Νίκος Σισμανίδης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Τόλης Σπανός, Πολ Μελίνι, Χελιώτης, Σπετσιώτης, Καρέλας
1978–79 Φιναλίστ Φιναλίστ Κύπελλο Πρωταθλητριών
Ημιτελικός γύρος
6η Θέση
Κώστας Μουρούζης Αργύρης Καμπούρης, Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Τόλης Σπανός, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Μπαρλάς, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Νίκος Σισμανίδης, Θανάσης Ράμμος, Δημήτρης Σαμπάνης, Πολ Μελίνι, Άρης Ραφτόπουλος
1979–80 Φιναλίστ Κυπελλούχος Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 8
Γιώργος Μπαρλάς Αργύρης Καμπούρης, Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Παύλος Διάκουλας, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Χρήστος Ιορδανίδης, Θανάσης Ράμμος, Τόλης Σπανός, Δημήτρης Σαμπάνης, Πολ Μελίνι, Άρης Ραφτόπουλος
1980–81 Φιναλίστ Φάση των 16 Κύπελλο Κυπελλούχων
Φάση των 32
Γιώργος Μπαρλάς Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Γιώργος Σκροπολίθας, Παύλος Διάκουλας, Χρήστος Ιορδανίδης, Δημήτρης Σαμπάνης, Άρης Ραφτόπουλος
1981–82 6η Θέση Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 32
Γιώργος Μπαρλάς Αργύρης Καμπούρης, Στιβ Γιατζόγλου, Παύλος Διάκουλας, Γιώργος Καστρινάκης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Γιώργος Σκροπολίθας, Χρήστος Ιορδανίδης, Δημήτρης Σαμπάνης, Άρης Ραφτόπουλος
1982–83 5η Θέση Φιναλίστ Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 32
Γιώργος Μπαρλάς Αργύρης Καμπούρης, Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Κίμωνας Κοκορόγιαννης, Γιώργος Σκροπολίθας, Δημήτρης Σαμπάνης, Γιάννης Παραγιός, Άρης Ραφτόπουλος, Ανδρέας Κοζάκης, Κασσίμης
1983–84 7η Θέση Φάση των 16 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 16
Θύμιος Φιλίππου Στιβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης, Νίκος Δαρίβας, Αργύρης Καμπούρης, Τζίμης Μανιάτης, Δημήτρης Σαμπάνης, Σαράντης Παπαχριστόπουλος, Γιάννης Παραγιός, Ανδρέας Κοζάκης, Άρης Ραφτόπουλος
1984–85 7η Θέση Φάση των 16 Δεν αγωνίστηκε Φαίδων Ματθαίου Νίκος Δαρίβας, Αργύρης Καμπούρης, Τζίμης Μανιάτης, Δημήτρης Σαμπάνης, Άρης Ραφτόπουλος, Γιάννης Παραγιός, Ανδρέας Κοζάκης, Γιάννης Κουκής, Σαράντης Παπαχριστόπουλος, Άγγελος Ναλμπάντης, Παπαδάκης, Κυπριώτης
1985–86 Φιναλίστ Φιναλίστ Δεν αγωνίστηκε Κώστας Αναστασάτος Αργύρης Καμπούρης, Αλέξης Χριστοδούλου, Βασίλης Ντάκουλας, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Τζίμης Μανιάτης, Δημήτρης Σαμπάνης, Γιάννης Παραγιός, Ανδρέας Κοζάκης, Γιάννης Κουκής, Άγγελος Ναλμπάντης, Κώστας Γιαννόπουλος, Χρήστος Μαργέλης
1986–87 7η Θέση Φάση των 4 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 32
Κώστας Αναστασάτος Τζίμης Μανιάτης, Δημήτρης Σαμπάνης, Ηλίας Καρκαμπάσης, Αργύρης Καμπούρης, Αλέξης Χριστοδούλου, Βασίλης Ντάκουλας, Δήμος Οικονομάκος, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Γιάννης Παραγιός, Θανάσης Κρεμπούνης, Αντρέας Καρκαβάσης, Γιάννης Κουκής, Κώστας Γιαννόπουλος
1987–88 6η Θέση Φάση των 16 Δεν αγωνίστηκε Στιβ Γιατζόγλου Αργύρης Καμπούρης, Τζίμης Μανιάτης, Αλέξης Χριστοδούλου, Δημήτρης Σαμπάνης, Βασίλης Ντάκουλας, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Ηλίας Καρκαμπάσης, Δήμος Οικονομάκος, Γιάννης Παραγιός, Πιτ Μπαλής, Θανάσης Κρεμπούνης
1988–89 8η Θέση Φάση των 16 Κύπελλο Κόρατς
Φάση των 8
Στιβ Γιατζόγλου Κάρεϊ Σκάρι, Λάρι Μίντλετον, Αργύρης Καμπούρης, Τζορτζ Παπαδάκος, Σταύρος Ελληνιάδης, Βασίλης Ντάκουλας, Βαγγέλης Αγγέλου, Αλέξης Χριστοδούλου, Τζίμης Μανιάτης, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Ηλίας Καρκαμπάσης
1989–90 7η Θέση Φάση των 16 Δεν αγωνίστηκε Μάκης Δενδρινός, Μιχάλης Κυρίτσης Τοντ Μίτσελ, Αργύρης Καμπούρης, Τζορτζ Παπαδάκος, Σταύρος Ελληνιάδης, Βαγγέλης Αγγέλου, Αλέξης Χριστοδούλου, Τζίμης Μανιάτης, Κώστας Μωραΐτης, Βασίλης Ντάκουλας, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Ηλίας Καρκαμπάσης, Γκρεγκ Οικονόμου
1990–91 8η Θέση Φάση των 16 Δεν αγωνίστηκε Μιχάλης Κυρίτσης Αργύρης Καμπούρης, Αλέξης Γιαννόπουλος, Τζορτζ Παπαδάκος, Βαγγέλης Αγγέλου, Παναγιώτης Καρατζάς, Τζίμης Μανιάτης, Αλέξης Χριστοδούλου, Γιώργος Σιγάλας, Ηλίας Καρκαμπάσης, Σταύρος Ελληνιάδης, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Μόμτσος, Γκλεν Μπλάκγουελ, Τάσος Ρόκος, Στράτος Μακρής
1991–92 Φιναλίστ Φάση των 8 Δεν αγωνίστηκε Γιάννης Ιωαννίδης Ζάρκο Πάσπαλι, Γιώργος Σιγάλας, Αντώνης Σταμάτης, Αργύρης Καμπούρης, Τζορτζ Παπαδάκος, Σταύρος Ελληνιάδης, Παναγιώτης Καρατζάς, Βαγγέλης Αγγέλου, Τζίμης Μανιάτης, Κώστας Μωραΐτης, Μπάμπης Παπαδάκης, Αλέξης Γιαννόπουλος, Ηλίας Καρκαμπάσης, Γκρεγκ Μπρούκς
1992–93 Πρωταθλητής Φάση των 4 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Φάση των 8
Γιάννης Ιωαννίδης Ζάρκο Πάσπαλι, Γουόλτερ Μπέρι, Αργύρης Καμπούρης, Τζορτζ Παπαδάκος, Σταύρος Ελληνιάδης, Γιώργος Σιγάλας, Φράνκο Νάκιτς, Μίλαν Τόμιτς, Ντράγκαν Τάρλατς, Αντώνης Σταμάτης, Μπάμπης Παπαδάκης, Γιώργος Λημνιάτης, Κώστας Μωραΐτης, Ροντ Χίγκινς
1993–94 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Φιναλίστ
Γιάννης Ιωαννίδης Ζάρκο Πάσπαλι, Ρόι Τάρπλεϊ, Παναγιώτης Φασούλας, Αργύρης Καμπούρης, Γιώργος Σιγάλας, Μίλαν Τόμιτς, Φράνκο Νάκιτς, Ντράγκαν Τάρλατς, Ευθύμης Μπακατσιάς, Τζορτζ Παπαδάκος, Παναγιώτης Καρατζάς, Αντώνης Σταμάτης, Γιώργος Λημνιάτης, Μπάμπης Παπαδάκης
1994–95 Πρωταθλητής Φάση των 26 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Φιναλίστ
Γιάννης Ιωαννίδης Έντι Τζόνσον, Αλεξάντερ Βολκόφ, Παναγιώτης Φασούλας, Ντράγκαν Τάρλατς, Ευθύμης Μπακατσιάς, Γιώργος Σιγάλας, Αργύρης Καμπούρης, Φράνκο Νάκιτς, Μίλαν Τόμιτς, Τζορτζ Παπαδάκος, Γιώργος Λημνιάτης, Αντώνης Σταμάτης, Μπάμπης Παπαδάκης
1995–96 Πρωταθλητής Φάση των 8 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
Φάση των 8
Γιάννης Ιωαννίδης Ντέιβιντ Ρίβερς, Γουόλτερ Μπέρι, Παναγιώτης Φασούλας, Ντράγκαν Τάρλατς, Γιώργος Σιγάλας, Νάσος Γαλακτερός, Δημήτρης Παπανικολάου, Φράνκο Νάκιτς, Ευθύμης Μπακατσιάς, Μίλαν Τόμιτς, Τζορτζ Παπαδάκος, Βασίλης Σούλης, Ανατόλι Ζουρπένκο
1996–97 Πρωταθλητής Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ντούσαν Ίβκοβιτς Ντέιβιντ Ρίβερς, Παναγιώτης Φασούλας, Γιώργος Σιγάλας, Νάσος Γαλακτερός, Ντράγκαν Τάρλατς, Γουίλι Άντερσον, Δημήτρης Παπανικολάου, Ευθύμης Μπακατσιάς, Φράνκο Νάκιτς, Μίλαν Τόμιτς, Ανατόλι Ζουρπένκο, Κρίστιαν Βέλπ, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Έβρικ Γκρέι, Βασίλης Σούλης
1997–98 3η Θέση 3η θέση Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Ντούσαν Ίβκοβιτς Μάικλ Χόκινς, Αρτούρας Καρνισόβας, Τζόνι Ρότζερς, Παναγιώτης Φασούλας, Ντράγκαν Τάρλατς, Μίλαν Τόμιτς, Ντούσαν Βούκσεβιτς, Φράνκο Νάκιτς, Δημήτρης Παπανικολάου, Ευθύμης Μπακατσιάς, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Ανατόλι Ζουρπένκο, Αλέξανδρος Ανθής, Δημήτρης Καραπλής, Νίκος Μίχαλος, Νίκος Πέττας
ΝΒΑ-FIBA McDonald's Open
Φιναλίστ
1998–99 Φιναλίστ Φάση των 21 Ευρωλίγκα
3η Θέση
Ντούσαν Ίβκοβιτς Άντονι Γκόλντγουαϊρ, Άριαν Κόμαζετς, Τζόνι Ρότζερς, Παναγιώτης Φασούλας, Φαμπρίσιο Ομπέρτο, Ντράγκαν Τάρλατς, Μίλαν Τόμιτς, Ντούσαν Βούκσεβιτς, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Δημήτρης Παπανικολάου, Αρσέν Αντέ-Μενσά, Δημήτρης Καραπλής, Βασίλης Σούλης, Περικλής Δορκοφίκης
1999–00 3η Θέση Φάση των 16 Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Γιάννης Ιωαννίδης Μπλου Έντουαρτς, Κρις Μόρις, Φαμπρίσιο Ομπέρτο, Ντράγκαν Τάρλατς, Μίλαν Τόμιτς, Ντούσαν Βούκσεβιτς, Φράνκο Νάκιτς, Δημήτρης Παπανικολάου, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Αρσέν Αντέ-Μενσά, Ινιάκι ντε Μιγκέλ, Περικλής Δορκοφίκης, Τζος Γκράντ, Γιάννης Λάππας, Βασίλης Σούλης, Νίκος Πέττας, Μάικ Μπράουν, Τζέιμς Ρόμπινσον
2000–01 Φιναλίστ 3η θέση Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Ηλίας Ζούρος Ντίνο Ράτζα, Ντέιβιντ Ρίβερς, Νίκος Οικονόμου, Νίκος Μπουντούρης, Μίλαν Τόμιτς, Ντούσαν Βούκσεβιτς, Ινιάκι ντε Μιγκέλ, Πάτρικ Φέμερλινγκ, Δημήτρης Παπανικολάου, Στεφάν Ρισασέ, Βασίλης Σούλης, Περικλής Δορκοφίκης, Σαμ Γιάκομπσον, Γιώργος Πρίντεζης, Νίκος Πέττας, Παναγιώτης Μαντζάνας
2001–02 Φιναλίστ Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Λευτέρης Σούμποτιτς Αλφόνσο Φορντ, Τζέιμς Φόρεστ, Νίκος Μπουντούρης, Πάτρικ Φέμερλινγκ, Ινιάκι ντε Μιγκέλ, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Μίλαν Τόμιτς, Στεφάν Ρισασέ, Μίσαν Νικαγκμπάτσε, Θοδωρής Παπαλουκάς, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιώργος Πρίντεζης, Περικλής Δορκοφίκης, Νιχάτ Εμρέ Εκίμ, Ντούσαν Γιέλιτς, Παναγιώτης Μαντζάνας
2002–03 4η Θέση Φάση των 8 Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Λευτέρης Σούμποτιτς Μορίς Έβανς, ΝτεΜάρκο Τζόνσον, Κένι Μίλερ, Χουάν Αντόνιο Μοράλες, Ινιάκι ντε Μιγκέλ, Χρήστος Χαρίσης, Νίκος Μπουντούρης, Μίλαν Τόμιτς, Μίσαν Νικαγκμπάτσε, Αλεξέι Ζεβροσένκο, Μαρκ Μπράντκε, Νέναντ Μάρκοβιτς, Βέλικο Μρσιτς, Γιώργος Πρίντεζης, Παναγιώτης Μαντζάνας, Παναγιώτης Κατράνας, Γιώργος Γιαννουζάκος
2003–04 8η Θέση Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Φάση των 16
Λευτέρης Σούμποτιτς, Ντράγκαν Σάκοτα,
Μίλαν Τόμιτς
Ρούμπεν Βολκοβίσκι, Παναγιώτης Λιαδέλης, Γιώργος Διαμαντόπουλος, Χρήστος Χαρίσης, Μπράνκο Μιλισάβλιεβιτς, Ντάλιμπορ Μπάγκαριτς, Μπόρις Γκόρενς, Κώστας Χαρίσης, Γκόραν Γιούρακ, Γιόσκο Καφετζής, Γιάννης Καλαμπόκης, Γιώργος Πρίντεζης, Βαγγέλης Σκλάβος, Μίλαν Τόμιτς, Γιώργος Γιαννουζάκος
2004–05 8η Θέση Φάση των 16 Ευρωλίγκα
Φάση των 32
Γιόνας Καζλάουσκας Μαρκί Πέρι, Ρότζερ Μέισον, Λαβόρ Ποστέλ, Μπόρις Γκόρενς, Ρόμπερτ Γκούλιας, Ιβάν Ζορόσκι, Ντούσαν Βούκσεβιτς, Άγγελος Κορωνιός, Λάζαρος Αγαδάκος, Ίβιτσα Γιούρκοβιτς, Βαγγέλης Σκλάβος, Γιάννης Καλαμπόκης, Νίκος Παπανικολόπουλος, Γιώργος Πρίντεζης, Μίλαν Τόμιτς, Έλβιρ Όβτσινα, Τζεφ Νόρντγκαρντ, Δημήτρης Μισιακός
2005–06 Φιναλίστ Φάση των 8 Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Γιόνας Καζλάουσκας Τάιους Έντνι, Κουίνσι Λιούις, Χρήστος Χαρίσης, Νίκος Χατζής, Μανόλης Παπαμακάριος, Γιώργος Πρίντεζης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Ρενάλντας Σεϊμπούτις, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Άντριγια Ζίζιτς, Εουρέλιους Ζουκάουσκας, Λάζαρος Αγαδάκος, Νίκος Μπάρλος, Ματ Φρίτζι, Ιβάν Κόλιεβιτς, Δημήτρης Καλαϊτζίδης, Νίκος Αργυρόπουλος
2006–07 Φιναλίστ Φάση των 16 Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Πίνι Γκέρσον Άλεξ Άκερ, Σκούνι Πεν, Χένρι Ντόμερκαντ, Άρβιντας Ματσιγιάουσκας, Γιάννης Μπουρούσης, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Μανόλης Παπαμακάριος, Άντριγια Ζίζιτς, Χρήστος Χαρίσης, Ράιαν Στακ, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Νίκος Μπάρλος, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, Βρίμπιτσα Στεφάνοφ, Σαμ Χόσκιν, Τζέρι ΜακΝαμάρα
2007–08 Φιναλίστ Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Πίνι Γκέρσον, Παναγιώτης Γιαννάκης Κίντελ Γουντς, Λιν Γκριρ, Άρβιντας Ματσιγιάουσκας, Ρόντρικ Μπλάκνει, Μαρκ Τζάκσον, Γιάννης Μπουρούσης, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Γιώργος Πρίντεζης, Κώστας Βασιλειάδης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Μανώλης Παπαμακάριος, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Ιάκωβος Τσακαλίδης, Ρεϊνάλντας Σεϊμπούτις, Μίλος Τεόντοσιτς, Παναγιώτης Καυκής
2008–09 Φιναλίστ Φιναλίστ Ευρωλίγκα
4η Θέση
Παναγιώτης Γιαννάκης Τζος Τσίλντρες, Τζανίρο Πάργκο, Θοδωρής Παπαλουκάς, Νίκολα Βούισιτς, Γιάννης Μπουρούσης, Γιοτάμ Χαλπερίν, Λιν Γκριρ, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Ίαν Βουγιούκας, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Γιώργος Πρίντεζης, Ζόραν Έρτσεγκ, Μίλος Τεόντοσιτς, Μιχάλης Πελεκάνος, Ιγκόρ Μιλόσεβιτς, Κώστας Σλούκας
2009–10 Φιναλίστ Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φιναλίστ
Παναγιώτης Γιαννάκης Τζος Τσίλντρες, Θοδωρής Παπαλουκάς, Σκούνι Πεν, Νίκολα Βούισιτς, Γιάννης Μπουρούσης, Γιοτάμ Χαλπερίν, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Λίνας Κλέιζα, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Μίλος Τεόντοσιτς, Κώστας Σλούκας, Κώστας Παπανικολάου, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Πάτρικ Μπέβερλι, Βον Ουέιφερ
2010–11 Φιναλίστ Κυπελλούχος Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Ντούσαν Ίβκοβιτς Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιάννης Μπουρούσης, Γιοτάμ Χαλπερίν, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Μίλος Τεόντοσιτς, Κώστας Παπανικολάου, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Βασίλης Σπανούλης, Ματ Νίλσεν, Ράσο Νεστέροβιτς, Μάρκο Κέσελ, Τζαμόν Γκόρντον, Δημήτρης Κατσίβελης, Γιώργος Πρίντεζης, Μιχάλης Πελεκάνος
2011–12 Πρωταθλητής Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Ντούσαν Ίβκοβιτς Βαγγέλης Μάντζαρης, Έισι Λο, Δημήτρης Κατσίβελης, Βασίλης Σπανούλης, Κώστας Σλούκας, Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους, Μιχάλης Πελεκάνος, Μάρκο Κέσελ, Κώστας Παπανικολάου, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Γιώργος Πρίντεζης, Πέρο Άντιτς, Τζόι Ντόρσεϊ, Κάιλ Χάινς, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Ματ Χάουαρντ, Κέιλιν Λούκας
2012–13 Φιναλίστ Φιναλίστ Ευρωλίγκα
Πρωταθλητής
Γιώργος Μπαρτζώκας Βαγγέλης Μάντζαρης, Έισι Λο, Δημήτρης Κατσίβελης, Βασίλης Σπανούλης, Κώστας Σλούκας, Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους, Κώστας Παπανικολάου, Γιώργος Πρίντεζης, Πέρο Άντιτς, Τζος Πάουελ, Κάιλ Χάινς, Στράτος Περπέρογλου, Γκιόργκι Σερμαντίνι, Δημήτρης Μαυροειδής, Γιώργος Γεωργάκης, Τζόι Ντόρσεϊ, Ντορόν Πέρκινς
2013–14 Φιναλίστ Φάση των 4 Ευρωλίγκα
Φάση των 8
Γιώργος Μπαρτζώκας Βαγγέλης Μάντζαρης, Έισι Λο, Μάρντι Κόλινς, Δημήτρης Κατσίβελης, Ανδρέας Χριστοδούλου, Βασίλης Σπανούλης, Κώστας Σλούκας, Στράτος Περπέρογλου, Ιωάννης Παπαπέτρου, Ματ Λοτζέσκι, Γιώργος Πρίντεζης, Δημήτρης Αγραβάνης, Μπρεντ Πέτγουεϊ, Τζαμάριο Μουν, Μπράιαντ Ντάνστον, Μίρζα Μπέγκιτς, Σέντρικ Σίμονς, Βασίλης Καββαδάς, Δημήτρης Μαυροειδής, Γκιόργκι Σερμαντίνι
Διηπειρωτικό Κύπελλο
Κυπελλούχος
2014–15 Πρωτάθλημα Φάση των 8 Ευρωλίγκα
Γιώργος Μπαρτζώκας Βαγγέλης Μάντζαρης, Δημήτρης Κατσίβελης, Ανδρέας Χριστοδούλου, Βασίλης Σπανούλης, Όλιβερ Λαφαγιέτ, Κώστας Σλούκας, Βασίλης Μουράτος, Τρεμέλ Ντάρντεν, Ιωάννης Παπαπέτρου, Ματ Λοτζέσκι, Γιώργος Πρίντεζης, Δημήτρης Αγραβάνης, Μπρεντ Πέτγουεϊ, Μπράιαντ Ντάνστον, Σέντρικ Σίμονς, Βασίλης Καββαδάς, Οθέλο Χάντερ

Τελικές κατατάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πορεία στην Α' εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας την περίοδο 1963–64, ο Ολυμπιακός απουσίασε μόνο από τρεις διοργανώσεις. Από την περίοδο 1967–68 μετέχει ανελλιπώς σε όλα τα πρωταθλήματα.

Θ. 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14
1 1 1 1 1 1 1 1 1
2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2
3 3 3
4 4 4 4
5 5 5 5
6 6 6 6
7 7 7 7 7 7
8 8 8 8
9
10 10
11
12
13
14

Διακεκριμένοι καλαθοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικοί προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρέχουσα σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίστα καλαθοσφαιριστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η φανέλα του Ολυμπιακού (2010)
Ο Έισι Λο με τη φανέλα του back-to-back Πρωταθλητή Ευρώπης 2012–2013

Η ομάδα όπως ήταν στις 28 Νοεμβρίου 2014

Νο Παίκτης Ημ. Γέννησης Ύψος Προηγούμενη ομάδα
Γκάρντ
7 Flag of Greece.svg Βασίλης Σπανούλης 07.08.1982 1.93 Παναθηναϊκός
10 Flag of Greece.svg Κώστας Σλούκας 15.01.1990 1.92 Άρης
13 Flag of Greece.svg Βασίλης Μουράτος 24.11.1997 1.93 Γ.Σ. Αγίων Αναργύρων
14 Flag of Cyprus.svg Ανδρέας Χριστοδούλου 22.05.1995 1.97 Μαντουλίδης
17 Flag of Greece.svg Βαγγέλης Μάντζαρης 16.04.1990 1.95 Περιστέρι
19 Flag of Greece.svg Δημήτρης Κατσίβελης 01.10.1991 1.94 Μαντουλίδης
20 Flag of the United States.svg Όλιβερ Λαφαγιέτ 06.05.1984 1.88 Βαλένθια
Φόργουορντ
4 Flag of the United States.svg Μπρεντ Πέτγουεϊ 12.05.1985 2.05 Ρέθυμνο
9 Flag of Greece.svg Ιωάννης Παπαπέτρου 30.03.1994 2.07 Πανεπιστήμιο του Τέξας
15 Flag of Greece.svg Γιώργος Πρίντεζης 22.02.1985 2.06 Μάλαγα
16 Flag of Greece.svg Δημήτρης Αγραβάνης 20.12.1994 2.08 Πανιώνιος
21 Flag of the United States.svg Τρεμέλ Ντάρντεν 17.12.1981 1.94 Ρεάλ Μαδρίτης
24 Flag of the United States.svg Ματ Λοτζέσκι 24.07.1985 1.98 Οστάνδη
Σέντερ
5 Flag of the United States.svg Οθέλο Χάντερ 28.05.1986 2.03 Σιένα
6 Flag of the United States.svg Μπράιαντ Ντάνστον 28.05.1986 2.03 Βαρέζε
18 Flag of Greece.svg Βασίλης Καββαδάς 28.12.1991 2.04 Πανιώνιος
Προπονητής
C Flag of Greece.svg Γιάννης Σφαιρόπουλος 21.03.1967 Πανιώνιος

Διάγραμμα ομάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Βασικός Αναπληρωματικός Αναπληρωματικός Αναπληρωματικός
Σέντερ Μπράιαντ Ντάνστον Οθέλο Χάντερ Βασίλης Καββαδάς
Πάουερ φόργουορντ Γιώργος Πρίντεζης Μπρεντ Πέτγουεϊ Δημήτρης Αγραβάνης
Σμολ φόργουορντ Ματ Λοτζέσκι Τρεμέλ Ντάρντεν Ιωάννης Παπαπέτρου
Σούτινγκ γκάρντ Βασίλης Σπανούλης Κώστας Σλούκας Ανδρέας Χριστοδούλου Βασίλης Μουράτος
Πόιντ γκάρντ Βαγγέλης Μάντζαρης Όλιβερ Λαφαγιέτ Δημήτρης Κατσίβελης

Προπονητικό τιμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το προπονητικό τιμ είναι:

Προπονητικό τιμ
Προπονητής Flag of Greece.svg Γιάννης Σφαιρόπουλος
Α' Βοηθός προπονητή Flag of Greece.svg Μίλαν Τόμιτς
Β' Βοηθός προπονητή Flag of Greece.svg Χρήστος Μαρμαρινός
Γ' Βοηθός προπονητή
Δ' Βοηθός προπονητή Flag of Greece.svg Ευάγγελος Κουτσουκέρας
Γυμναστής Flag of Greece.svg Αντρέας Γκατζούλης

Τεχνικό επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τεχνικό επιτελείο είναι:

Τεχνικό επιτελείο
Αθλητικός διευθυντής Flag of Greece.svg Μίλαν Τόμιτς
Βοηθός Τιμ Μάνατζερ Flag of Greece.svg Αντώνης Νταής
Φροντιστής Flag of Greece.svg Δημήτριος Πασχόπουλος
Φροντιστής Flag of Greece.svg Ιωάννης Ταμπάκος

Ιατρικό επιτελείο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ιατρικό επιτελείο είναι:

Ιατρικό επιτελείο
Ιατρός Flag of Greece.svg Γεώργιος Παπαγιαννόπουλος
Ιατρός Flag of Greece.svg Μανώλης Μυριοκεφαλιτάκης
Φυσιοθεραπευτής Flag of Greece.svg Μάριος Τσαγγαράς
Φυσιοθεραπευτής Flag of Greece.svg Τόλης Καρατζάς

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Michael Jordan biography: "By acclamation, Michael Jordan is the greatest basketball player of all time"» (στα Αγγλικά). NBA.com. http://www.nba.com/history/players/jordan_bio.html. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2013. 
  2. «Όταν ο Ολυμπιακός συνάντησε τον Τζόρνταν». redplanet.gr. http://www.redplanet.gr/basket/article670277.ece. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2012. 
  3. «2011–12 season, Final Four: The 2011-12 Euroleague season will always be remembered by providing one of the most exciting finishes in world basketball history. In one of the most unbelievable comebacks ever seen in continental basketball history, Olympiacos wrote a brilliant page in Euroleague history by rallying from 19 down in the final 12 minutes to beat CSKA Moscow 61-62 on a last-second shot by Georgios Printezis» (στα Αγγλικά). EUROLEAGUE.NET. http://www.euroleague.net/competition/seasons/2011-12. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2013. 
  4. «ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ». gazzetta.gr. http://www.gazzetta.gr/final-four-2012/article/288671-thrylikos-aytokratoras-pics-vids. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2012. 
  5. «Πρωταθλητής Ευρώπης ο Ολυμπιακός». real.gr. http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=146106&catID=6. 
  6. «Long Live the King». sportfm.gr. http://www.sport-fm.gr/article/Long-live-the-King/674929. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2013. 
  7. «Στην ιστορία ο Ολυμπιακός». gazzetta.gr. http://www.gazzetta.gr/basketball/article/505371/stin-istoria-o-olympiakos. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2013. 
  8. Παγκόσμιος Ολυμπιακός
  9. Ιστορία του Ολυμπιακού, επίσημη ιστοσελίδα της ΚΑΕ Ολυμπιακός, www.olympiacosbc.gr
  10. «Το ιστορικό 110–68 του Ολυμπιακού». SPORTFM.GR. http://www.sport-fm.gr/article/475588. 
  11. «Ολυμπιακός – ΠΑΟ 73–38». redplanet.gr. http://www.redplanet.gr/basket/a1_basket/istorikh-epeteios-olympiakos-pao-73-38.1782042.html. 
  12. «Το 110–68 του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού». SPORTFM.GR. http://www.sport-fm.gr/article/452256. 
  13. Ο Πλανήτης είναι κόκκινος
  14. «Olympiacos falls to Spurs, Cavs in 2009 NBA Tour» (στα αγγλικά). interbasket.net. http://www.interbasket.net/news/4822/2009/10/olympiakos-falls-to-spurs-cavs-in-2009-nba-tour/. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014. 

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]