Ζάρκο Πάσπαλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Εθνική Ομάδα Καλαθόσφαιρισης
Εθνική Ομάδα Καλαθόσφαιρισης
Ζάρκο Πάσπαλι
Προσωπικά στοιχεία
Πλήρες όνομα Ζάρκο Πάσπαλι
Εθνικότητα Σέρβος
Ημερ. Γέννησης 27 Μαρτίου 1966 (1966-03-27) (48 ετών)
Τόπος Γέννησης Pljevlja, Σοσιαλιστική Δημοκρατία
του Μαυροβουνίου, Γιουγκοσλαβία
Ύψος 208 cm
Θέση Σμολ φόργουορντ
Επαγγελματικοί σύλλογοι
1984-19860Flag of SFR Yugoslavia.svg0Μπούντουνοστ Πογκόριτσα

1986-19890Flag of SFR Yugoslavia.svg0Παρτιζάν
1989-19900Flag of the United States.svg0Σαν Αντόνιο Σπερς
1990-19910Flag of SFR Yugoslavia.svg0Παρτιζάν
1991-19940Flag of Greece.svg0Ολυμπιακός
1994-19950Flag of Greece.svg0Παναθηναϊκός
1995-19960Flag of Greece.svg0Πανιώνιος
1996-19970Flag of France.svg0Ρασίνγκ Παρί
1997-19980Flag of Greece.svg0Άρης
1998-19980Flag of Italy.svg0Βίρτους Μπολόνια (Κίντερ)

Εθνική Ομάδα
1987-19920Flag of SFR Yugoslavia.svg0Εθνική Γιουγκοσλαβίας Ανδρών

1992-19960Flag of FR Yugoslavia.svg0Εθνική Γιουγκοσλαβίας Ανδρών

1Ενημέρωση: 25 Δεκεμβρίου, 2010

Ο Ζάρκο Πάσπαλι (σερβικά: Жарко Паспаљ, Žarko Paspalj), γεννημένος στις 27 Μαρτίου 1966 στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Μαυροβουνίου, είναι Σέρβος πρώην καλαθοσφαιριστής, ένας από τους τελευταίους αστέρες της μεγάλης σχολής των πλάβι.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιουγκοσλαβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Μπουντούτσνοστ της Ποντγκόριτσα. Ήταν ήδη μεγάλο αστέρι από την αρχή της καριέρας του στην Παρτιζάν με την οποία κατέκτησε κύπελλο Κόρατς πρωτάθλημα και κύπελλο Γιουγκοσλαβίας παρέα με το Βλάντε Ντίβατς και τον Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς.

Σαν Αντόνιο Σπερς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ηλικία 23 χρόνων δίχως να επιλεγεί ποτέ σε ντραφτ αποκτήθηκε από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, με τους οποίους δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί, εξαιτίας κυρίως της κακής εξωγηπεδικής ζωής του που ήταν άμεσα συνδυασμένη με το τσιγάρο και την πίτσα, αγαπήθηκε όμως από τους φίλους της ομάδας.

Επιστροφή στη Γιουγκοσλαβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990 επέστρεψε στην Παρτιζάν Βελιγραδίου και παρέα με τους Τζόρτζεβιτς και Ντανίλοβιτς προσπάθησαν ανεπιτυχώς να σταματήσουν την κυριαρχία της Γιουγκοπλάστικα των Ντίνο Ράτζα και Τόνι Κούκοτς.

Ολυμπιακός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε μια οριακή στιγμή της καριέρας του Ζάρκο αποκτήθηκε τη σεζόν 1991-1992 από τον Ολυμπιακό, ο οποίος την προηγούμενη χρονιά είχε τερματίσει 8ος διαθέτοντας μια ομάδα χωρίς στόχους και φιλοδοξίες. Με την καθοδήγηση του Γιάννη Ιωαννίδη και το Ζάρκο Πάσπαλι στην πρώτη χρονιά του να σκοράρει 32 πόντους μ.ο. ο Ολυμπιακός ξαναγεννιέται και φτάνει στον τελικό του πρωταθλήματος, τον οποίο έχασε μετά από σκληρές μάχες από τον ΠΑΟΚ.

Την επόμενη σεζόν 1992-1993 ο Ολυμπιακός με πρωταγωνιστή και πάλι τον Πάσπαλι και με τη βοήθεια του Μπέρι κατακτά το πρωτάθλημα απέναντι στον ενισχυμένο Παναθηναϊκό των Γκάλη, Βράνκοβιτς, Κόμαζετς, Σοκ, ενώ αποκλείεται ένα βήμα πριν το φάιναλ φορ της Αθήνας για την Ευρωλίγκα από τη Λιμόζ.

Η σεζόν 1993-1994 βρίσκει τον Ολυμπιακό να είναι μια από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρώπης. Με Πάσπαλι, Τάρπλεϊ και Φασούλα να βρίσκονται στο ζενίθ της ευρωπαϊκής τους καριέρας και τους νεαρούς Σιγάλα, Τάρλατς, Τόμιτς, Νάκιτς να έχουν αποκτήσει την ωριμότητα για να μπουν σε τροχιά πρωταθλητισμού ο Ολυμπιακός φτάνει με κεκτημένη ταχύτητα στον τελικό της Ευρωλίγκα στο Τελ Αβίβ κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό, στερώντας από το Νίκο Γκάλη την τέταρτη και τελευταία ευκαιρία να αγωνιστεί σε τελικό Ευρωλίγκας. Στον τελικό του Τελ Αβίβ ο Ζάρκο χρεώθηκε την ευθύνη της μεγαλύτερης ίσως μπασκετικής αποτυχίας στην ιστορία του Ολυμπιακού, καθώς έχασε το τρόπαιο από μια ομάδα που όλοι πίστευαν ότι ο Ολυμπιακός θα συντρίψει δια περιπάτου. Όμως η αλήθεια ήταν διαφορετική, καθώς ο Ολυμπιακός δε σκόραρε για τα 7 τελευταία λεπτά με το Ζάρκο να αστοχεί σε κρίσιμες βολές, αλλά και σε αρκετές προσπάθειες για σουτ. Στέφτηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδος και αποχώρησε από τον Ολυμπιακό.

Παναθηναϊκός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σεζόν 1994-1995 τον βρίσκει στο μεγάλο αντίπαλο Παναθηναϊκό παρέα με τους Παναγιώτη Γιαννάκη, Στόγιαν Βράνκοβιτς και το Νίκο Γκάλη, ο οποίος μετά από λίγο αποχώρησε. Με το ξεκίνημα της σεζόν ο ΠΑΟ κερδίζει τον Ολυμπιακό για το κύπελλο και ο Πάσπαλι, που ήταν πρωταγωνιστής, γίνεται κόκκινο πανί για τους φίλους του Ολυμπιακού και ήρωας για τους φίλους του ΠΑΟ. Αγωνιστικά επηρεασμένος από την αστοχία που όλο και μεγαλώνει μεταμορφώνεται από ένα δεινό σουτέρ σε ένα ευκίνητο φόργουρντ που εκμεταλλεύεται τον αιφνιδιασμό και τις γρήγορες επιθέσεις σκοράροντας όλο και πιο κοντά στο καλάθι.

Η αστοχία του αποδεικνύεται και πάλι καθοριστική, καθώς στο κρίσιμο παιχνίδι της κανονικής περιόδου απέναντι στον Ολυμπιακό ο Πάσπαλι αστοχεί και πάλι σε κρίσιμη βολή και ο Παναθηναϊκός χάνει το πλεονέκτημα έδρας που έχει ως συνέπεια να χάσει και το πρωτάθλημα. Την ίδια χρονιά στην Ευρωλίγκα ο ΠΑΟ στηριζόμενος σε Πάσπαλι, Βράνκοβιτς, Γιαννάκη κάτω από τις οδηγίες του Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου παίζει ίσως το θεαματικότερο μπάσκετ της νεότερης ιστορίας του, βασιζόμενο στην ταχύτητα, τους αιφνιδιασμούς και τις εντυπωσιακές ενέργειες και είναι το φαβορί για το τρόπαιο, όμως στον ημιτελικό του φάιναλ φορ της Σαραγόσα χάνει και πάλι από τον Ολυμπιακό.

Πανιώνιος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη χρονιά ο Πανιώνιος του Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν η ομάδα που κέρδισε από το πέρασμα του Ζάρκο καθώς με τη βοήθειά του κατέκτησε την τρίτη θέση.

Στο τέλος της σεζόν οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα έκαναν τους Ατλάντα Χωκς να του δώσουν την ευκαιρία να δοκιμαστεί και να αγωνιστεί στο ΝΒΑ. Για εξωαγωνιστικούς λόγους η απόδοση του έπεσε και πάλι και δεν κατάφερε να ξαναγωνιστεί τελικά στο ΝΒΑ, αγωνίστηκε όμως στη γαλλική Ρασίγκ Παρί την οποία βοήθησε να κερδίσει το πρωτάθλημα μετά από 43 χρόνια.

Άρης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη σεζόν 1997-1998 επιστρέφει στην αγαπημένη του Ελλάδα για τον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κέρδισε το κύπελλο Ελλάδος και δεν εγκατέλειψε όπως πολλοί συμπαίκτες λόγω των χρεών που είχε η ομάδα απέναντι σε όλους τους αθλητές της.

Τελευταία του στάση τη σεζόν 1998-1999 στη Βίρτους Μπολόνια στην οποία μετά από προβλήματα υγείας λόγω της μεγάλης του εξάρτησης από το κάπνισμα και τραυματισμών έκανε απογοητευτικές εμφανίσεις και η Βίρτους τον αποδέσμευσε στα μισά της σεζόν.

Σταμάτησε το μπάσκετ σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνική Γιουγκοσλαβίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας.

Το 1987 σε ηλικία 21 ετών ήταν ένας από τους ηγέτες της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας και ο Νίκος Γκάλης και η παρέα του του στέρησαν την ευκαιρία να κατακτήσει το τρόπαιο στον τελικό.

Το 1988 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Σεούλ χάνοντας στον τελικό από την εξίσου ισχυρότατη ΕΣΣΔ.

Το 1989 είχε την τύχη να αγωνιστεί επάξια στην καλύτερη ίσως ομάδα της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που πολλοί ονόμασαν ευρωπαϊκή ντριμ τιμ και να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ απέναντι στην Ελλάδα και δίπλα σε ονόματα όπως οι Πέτροβιτς, Ράτζα, Ντίβατς, Βράνκοβιτς, Κούκοτς, Ζντοβτς, Ντανίλοβιτς.

Το 1990 στο Μουντομπάσκετ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.

Το 1991 στο Ευρωμπάσκετ της Ρώμης απέναντι στη γηπεδούχο Ιταλία κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο.

Το 1995 επανέλαβε την επιτυχία του στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας κερδίζοντας και πάλι το χρυσό μετάλλιο απέναντι στη Λιθουανία, αφού στον ημιτελικό η Γιουγκοσλαβία είχε ήδη αποκλείσει την Ελλάδα.

Το 1996 στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο αφού η Γιουγκοσλαβία δεν κατάφερε να σταματήσει τη Ντριμ Τιμ 2.

Εθνικοί τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1988 αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο
  • 1996 αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]