Δέλτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Delta uc lc.svg
Ελληνικό αλφάβητο
Αα Άλφα Νν Νι
Ββ Βήτα Ξξ Ξι
Γγ Γάμμα Οο Όμικρον
Δδ Δέλτα Ππ Πι
Εε Έψιλον Ρρ Ρο
Ζζ Ζήτα Σσς Σίγμα
Ηη Ήτα Ττ Ταυ
Θθ Θήτα Υυ Ύψιλον
Ιι Ιώτα Φφ Φι
Κκ Κάππα Χχ Χι
Λλ Λάμδα Ψψ Ψι
Μμ Μι Ωω Ωμέγα
Ιστορία
  • Δίγαμμα
  • Ήτα
  • Σαν
  • Κόππα
  • Σαμπί
  • Τσαν
Σε άλλες γλώσσες
Σχετικά λήμματα


Το γράμμα δέλτα (κεφαλαίο Δ, πεζό δ) είναι το τέταρτο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στην ελληνική αναπαριστά στον φθόγγο ð (βλ. Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο). Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία δ´=4.

Αντιστοιχεί στο γράμμα D,d του λατινικού αλφαβήτου και στο Д, д του κυριλλικού. Προήλθε από το φοινικικό γράμμα daleth (Phoenician daleth.png), που στα φοινικικά σήμαινε πόρτα.


Το όνομα Δέλτα μπορεί να αναφέρεται:

Το κεφαλαίο Δ ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις:

Το πεζό δ χρησιμοποιείται ως:

Το Δ επίσης συμβόλιζε το δέκα σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.

Το δ είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται άφωνο, οδοντικό και μέσο.