Δέλτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνικό αλφάβητο
Delta uc lc.svg
Βασικά γράμματα
Α α Άλφα Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι Ω ω Ωμέγα
Απαρχαιωμένα γράμματα
Ϝ ϝ Δίγαμμα Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα
Ϻ ϻ Σαν Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί
Άλλα γράμματα
Ϛ ϛ Στίγμα
Βακτριανα γράμματα
Ϸ ϸ Σω

Το γράμμα δέλτα (κεφαλαίο Δ, πεζό δ) είναι το τέταρτο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στην ελληνική αναπαριστά στον φθόγγο ð (βλ. Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο). Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία δ´=4.

Αντιστοιχεί στο γράμμα D,d του λατινικού αλφαβήτου και στο Д, д του κυριλλικού. Προήλθε από το φοινικικό γράμμα daleth (Phoenician daleth.png), που στα φοινικικά σήμαινε πόρτα.


Το όνομα Δέλτα μπορεί να αναφέρεται:

Το κεφαλαίο Δ ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις:

Το πεζό δ χρησιμοποιείται ως:

Το Δ επίσης συμβόλιζε το δέκα σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.

Το δ είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται άφωνο, οδοντικό και μέσο.