Πι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ελληνικό αλφάβητο
Pi uc lc.svg
Βασικά γράμματα
Α α Άλφα Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι Ω ω Ωμέγα
Απαρχαιωμένα γράμματα
Ϝ ϝ Δίγαμμα Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα
Ϻ ϻ Σαν Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί
Άλλα γράμματα
Ϛ ϛ Στίγμα
Βακτριανα γράμματα
Ϸ ϸ Σω

Το γράμμα πι (κεφαλαίο Π, πεζό π ή ϖ) είναι το δέκατο έκτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία π´=80. Την επόμενη αξία την έχει το Κόππα Ϟ´=90 (ϟ´=90). Προήλθε από το φοινικικό γράμμα pe, που στα φοινικικά σήμαινε στόμα.

To πι αντιστοιχεί στο γράμμα P, p του λατινικού αλφαβήτου.

Το πεζό π χρησιμοποιείται ως σύμβολο για:

Το κεφαλαίο Π συμβολίζει:

Το «Π» επίσης συμβόλιζε το πέντε σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης, το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.