Πι

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμβδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκά γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το γράμμα πι (κεφαλαίο Π, πεζό π ή ϖ) είναι το δέκατο έκτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία π´=80. Την επόμενη αξία την έχει το Κόππα Ϟ´=90 (ϟ´=90). Προήλθε από το φοινικικό γράμμα pe, που στα φοινικικά σήμαινε στόμα.

To πι αντιστοιχεί στο γράμμα P, p του λατινικού αλφαβήτου.

Το πεζό π χρησιμοποιείται ως σύμβολο για:

• τον υπερβατικό (άρρητο) αριθμό 3,14 στα μαθηματικά (βλ. αριθμός π).
• το σωματίδιο μεσόνιο π (πιόνιο) στη σωματιδιακή φυσική

Το κεφαλαίο Π συμβολίζει:

• τον τελεστή γινομένου στα μαθηματικά (παρόμοιος με τις σειρές)
• Την παροχή, στην φυσική

Το «Π» επίσης συμβόλιζε το πέντε σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης, το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.