Χι
| Ελληνικό αλφάβητο | ||
|---|---|---|
| Α α Άλφα | Ν ν Νι | |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι | |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον | |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι | |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω | |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα | |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ | |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον | |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι | |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι | |
| Λ λ Λάμβδα | Ψ ψ Ψι | |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα | |
| Αρχαϊκά γράμματα |
||
| Ϝ ϝ Ͷ ͷ Δίγαμμα | Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα | |
| Ϻ ϻ Σαν | Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί | |
| Άλλα γράμματα |
||
| Ϛ ϛ Στίγμα | Ϸ ϸ Σω | ϳ Ιότ |
Το γράμμα χι (κεφαλαίο Χ, πεζό χ) είναι το εικοστό δεύτερο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Αναπαριστά τον φθόγγο /x/ (βλ. ΔΦΑ), π.χ. χαρά. Όπως το Φ και το Ψ, το Χ προστέθηκε στο αλφάβητο από τους Έλληνες και δεν έχει κάποιο αντίστοιχο στο φοινικικό αλφάβητο.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία χ´=600. Σε παλαιότερο ελληνικό αριθμητικό σύστημα, το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης, συμβόλιζε τον αριθμό χίλια.
Σε παλαιότερα ελληνικά αλφάβητα είχε χρησιμοποιηθεί και για τον συμβολισμό του «ξ». Ως εκ τούτου ο χαρακτήρας αντιστοιχεί στο λατινικό X, x, που αναπαριστά βασικά τον ήχο /ks/. Για τη μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο ελληνικών λέξεων που το περιέχουν χρησιμοποιείται, ως επί το πλείστον, ο συνδυασμός ch.
Στα μαθηματικά δηλώνει έναν άγνωστο παράγοντα ή μεταβλητή.