Βήτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Beta uc lc.svg
Ελληνικό αλφάβητο
Αα Άλφα Νν Νι
Ββ Βήτα Ξξ Ξι
Γγ Γάμμα Οο Όμικρον
Δδ Δέλτα Ππ Πι
Εε Έψιλον Ρρ Ρω
Ζζ Ζήτα Σσς Σίγμα
Ηη Ήτα Ττ Ταυ
Θθ Θήτα Υυ Ύψιλον
Ιι Ιώτα Φφ Φι
Κκ Κάππα Χχ Χι
Λλ Λάμδα Ψψ Ψι
Μμ Μι Ωω Ωμέγα
Ιστορία
  • Δίγαμμα
  • Ήτα
  • Σαν
  • Τσαν
  • Κόππα
  • Σαμπί
Σε άλλες γλώσσες
Σχετικά λήμματα


Το βήτα (παλαιά γραφή: βῆτα· κεφαλαίο Β, πεζό β και ϐ) είναι το δεύτερο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στη νέα ελληνική αναπαριστά τον φθόγγο [v] (βλ. ΔΦΑ), π.χ. βήμα. Το β ανήκει στα σύμφωνα και είναι άφωνο, χειλικό και μέσο. Η σημερινή προφορά του ανάγεται στα ελληνιστικά χρόνια. Παλαιότερα η προφορά του έμοιαζε περισσότερο με τον φθόγγο που σήμερα αποδίδεται με το μπ [b] (βλ. ΔΦΑ), όπως στη λ. μπάλα. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία β´=2 και ˏβ =2.000

Το Β αντιστοιχεί στο γράμμα B, b του λατινικού αλφαβήτου και στα В, в και Б, б του κυριλλικού, τα οποία προήλθαν από το ελληνικό βήτα. Στο λατινικό αλφάβητο μεταγράφεται ως b, ή πολλές φορές ως v όπου θεωρείται ότι αποδίδει τη νεοελληνική προφορά. Το βήτα προήλθε από το φοινικικό γράμμα beth, που στα φοινικικά σήμαινε σπίτι. Το όνομα του γράμματος είναι η ελληνική απόδοση της φοινικικής λέξης.


Ως σύμβολο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γράμμα β ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις: