Βήτα

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμβδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκά γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το βήτα (παλαιά γραφή: βῆτα· κεφαλαίο Β, πεζό β και ϐ) είναι το δεύτερο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου. Στη νέα ελληνική αναπαριστά τον φθόγγο [v] (βλ. ΔΦΑ), π.χ. βήμα. Το β ανήκει στα σύμφωνα και είναι άφωνο, χειλικό και μέσο. Η σημερινή προφορά του ανάγεται στα ελληνιστικά χρόνια. Παλαιότερα η προφορά του έμοιαζε περισσότερο με τον φθόγγο που σήμερα αποδίδεται με το μπ [b] (βλ. ΔΦΑ), όπως στη λ. μπάλα. Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία β´=2 και ˏβ =2.000

Το Β αντιστοιχεί στο γράμμα B, b του λατινικού αλφαβήτου και στα В, в και Б, б του κυριλλικού, τα οποία προήλθαν από το ελληνικό βήτα. Στο λατινικό αλφάβητο μεταγράφεται ως b, ή πολλές φορές ως v όπου θεωρείται ότι αποδίδει τη νεοελληνική προφορά. Το βήτα προήλθε από το φοινικικό γράμμα beth, που στα φοινικικά σήμαινε σπίτι. Το όνομα του γράμματος είναι η ελληνική απόδοση της φοινικικής λέξης.

Ως σύμβολο

Το γράμμα β ως σύμβολο το συναντούμε σε διάφορες περιπτώσεις:

• Σωμάτιο βήτα
• ακτινοβολία βήτα και
• βήτα διάσπαση στην φυσική.
• Η ταχύτητα ενός αντικειμένου σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός (β = v/c) στην ειδική θεωρία της σχετικότητας.