Ωμέγα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ελληνικό αλφάβητο
Omega uc lc.svg
Α α Άλφα Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα Χ χ Χι
Λ λ Λάμβδα Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκά γράμματα
Digamma uc lc.svg (Pamphylian digamma uc lc.svg) Δίγαμμα Qoppa uc lc.svg (Qoppa new uc lc.svg) Κόππα
San uc lc.svg Σαν Sampi uc lc T-shaped.svg (Sampi uc lc.svg) Σαμπί
Άλλα γράμματα
Stigma uc lc.svg Στίγμα Sho uc lc.svg Σω
Heta uc lc.svg Ἧτα
(δασυνόμενο)

Το γράμμα ωμέγα (παλαιά ονομασία: ὦ μέγα‧ κεφαλαίο Ω, πεζό ω) είναι το εικοστό τέταρτο και τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο / ɔ / (βλ. ΔΦΑ), π.χ. κώμα, όπως και το όμικρον. Στα αρχαία ελληνικά η προφορά του ήταν διαφορετική: αναπαριστούσε τον φθόγγο /ɔː/, δηλ. προφερόταν σε διπλάσιο χρόνο, περίπου σαν διπλό όμικρον, γι' αυτό και ονομάζεται μακρό (ή μακρόχρονο) φωνήεν όπως και το ήτα.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ω´=800. Την επόμενη αριθμητική αξία (στην κλίμακα των εκατοντάδων) την έχει το δίσιγμα ( Ϡ ϡ) ϡ´=900 και την προηγούμενη το ψ (700).

Στο λατινικό αλφάβητο αντιστοιχεί στο O o. Στο πρώιμο κυριλλικό αλφάβητο υιοθετήθηκε ως Ѡ, ѡ αλλά σταδιακά η χρήση του περιορίστηκε.

Ως σύμβολο [Επεξεργασία]

Το κεφαλαίο Ω χρησιμοποιείται ως σύμβολο:

ανεστραμμένο (℧) μερικές φορές συμβολίζει την μονάδα ηλεκτρικής αγωγιμότητας Μω (Mho) της οποίας η συνηθισμένη ονομασία είναι Siemens και συμβολισμός της το S.

Το πεζό ω χρησιμοποιείται ως σύμβολο: · για την γωνιακή ταχύτητα στη φυσική.

Δείτε επίσης [Επεξεργασία]