Μι

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκή γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το γράμμα μι (επίσης μυ) (κεφαλαίο Μ, πεζό μ) είναι το δωδέκατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Το μ είναι σύμφωνο, έρρινο ημίφωνο.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία μ´=40.

Προήλθε από το φοινικικό γράμμα Mem, που στα φοινικικά σήμαινε νερό. Αντιστοιχεί στο γράμμα M m άλλων αλφαβήτων.

Ως σύμβολο

Το κεφαλαίο Μ συμβολίζει:

• το πρόθεμα μέγα (ίσο με $10^6$)
• Το 10.000 (ΜΥΡΙΟΙ) σε ένα αρχαιότερο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το ακροφωνικό σύστημα αρίθμησης.

Το πεζό μ χρησιμοποιείται για να συμβολίζει:

• το πρόθεμα μίκρο (ίσο με $10^{-6}$)
• Τη θεμελιώδη μονάδα μέτρησης μήκους μέτρο ως συντομογραφία (ο συστηματικός συμβολισμός τού είναι το m).
• το μυόνιο (ή μιόνιο) (στοιχειώδες σωμάτιο).
• τον μέσο πληθυσμό και την αναμενόμενη τιμή στην θεωρία πιθανοτήτων και την στατιστική.
• την ανηγμένη μάζα στο πρόβλημα δύο σωμάτων (μηχανική)