Σαν
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ελληνικό αλφάβητο | ||
|---|---|---|
| Αρχείο:San uc lc | ||
| Α α Άλφα | Ν ν Νι | |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι | |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον | |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι | |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω | |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα | |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ | |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον | |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι | |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι | |
| Λ λ Λάμβδα | Ψ ψ Ψι | |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα | |
| Αρχαϊκά γράμματα |
||
| Ϝ ϝ Ͷ ͷ Δίγαμμα | Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα | |
| Ϻ ϻ Σαν | Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί | |
| Άλλα γράμματα |
||
| Ϛ ϛ Στίγμα | Ϸ ϸ Σω | ϳ Ιότ |
To Ϻ ήταν γράμμα σε πρώιμες μορφές του ελληνικού αλφάβητου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα στη γραφή συγκεκριμένων Δωρικών διαλέκτων για να αποδώσει πιθανώς μια μορφή συρριστικού συμφώνου που φωνητικά προσέγγιζε το /ts/ ή το /s/.
Τὸ Δωριέες μὲν σὰν καλέουσι, Ἴωνες δὲ σίγμα.
Ἡρόδοτος.
Ακόμα και ο όρος σαμφορά (ενν. ίππος) πλάστηκε (πρβλ. Αριστοφ. Ιππ 603) για να χαρακτηρίσει τους ίππους της Σικυώνος (Ϻικύων) που έφεραν Ϻ) ήταν δηλαδή στιγματισμένοι με το γράμμα σαν, εν αντιθέσει προς τους ίππους της Κορίνθου (Ϙόρινθος) που έφεραν το χαρακτηριστικό του γράμματος κόππα ( εξ ου και κοππατίαι).
Στο ίδιο αλφάβητο δεν συνυπήρχαν σίγμα και σαν.