Λάμδα

Ελληνικό αλφάβητο
Α α Άλφα	Ν ν Νι
Β β ϐ Βήτα	Ξ ξ Ξι
Γ γ Γάμμα	Ο ο Όμικρον
Δ δ Δέλτα	Π π ϖ Πι
Ε ε Έψιλον	Ρ ρ ϱ Ρω
Ζ ζ Ζήτα	Σ σ ς Σίγμα
Η η Ήτα	Τ τ Ταυ
Θ θ ϑ Θήτα	Υ υ Ύψιλον
Ι ι Ιώτα	Φ φ ϕ Φι
Κ κ ϰ Κάππα	Χ χ Χι
Λ λ Λάμβδα	Ψ ψ Ψι
Μ μ Μι	Ω ω Ωμέγα
Αρχαϊκά γράμματα
() Δίγαμμα	() Κόππα
Σαν	() Σαμπί
Άλλα γράμματα
Στίγμα	Σω
Ἧτα (δασυνόμενο)

Το γράμμα λάμδα (επίσης λάμβδα) (κεφαλαίο Λ, πεζό λ) είναι το ενδέκατο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία λ´ = 30.

Προήλθε από το φοινικικό γράμμα lamedh, που στα φοινικικά σήμαινε αλέτρι.

Έχει άμεση σχέση με το γράμμα L,l άλλων αλφαβήτων.

Το κεφαλαίο "Λ" είναι σύμβολο:

• Των Λακεδαιμονίων
• Της Κοσμολογικής σταθεράς
• του σωματίου Λ στη σωματιδιακή φυσική

Το πεζό "λ" χρησιμοποιείται για να συμβολίζει:

• το μήκος κύματος στην φυσική (αλλά και γενικότερα μήκη)
• τη σταθερά ραδιενεργούς διάσπασης
• ιδιοτιμές στην γραμμική άλγεβρα
• την αφαίρεση ή συνάρτηση στο λογισμό λάμδα

Το λ είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται υγρό ημίφωνο.