Νι
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ελληνικό αλφάβητο | |
|---|---|
| Α α Άλφα | Ν ν Νι |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι |
| Λ λ Λάμβδα | Ψ ψ Ψι |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα |
| Αρχαϊκά γράμματα |
|
| Άλλα γράμματα |
|
(δασυνόμενο) |
|
Το γράμμα νι (επίσης νυ) (κεφαλαίο Ν, πεζό ν) είναι το δέκατο τρίτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ν´ = 50.
Προήλθε από το φοινικικό γράμμα Νουν, που στα φοινικικά σήμαινε ψάρι.
Έχει άμεση σχέση με το γράμμα N,n άλλων αλφαβήτων.
το κεφαλαίο "N" συμβολίζει:
- τους νέους οδηγούς
- τον Nότο
Το πεζό "ν" χρησιμοποιείται για να συμβολίζει:
- το νετρίνο στην φυσική στοιχειωδών σωματιδίων.
- την συχνότητα ενός κύματος στην φυσική.
Το ν είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται έρρινο ημίφωνο.