Ταυ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ελληνικό αλφάβητο | ||
|---|---|---|
| Α α Άλφα | Ν ν Νι | |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι | |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον | |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι | |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω | |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα | |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ | |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον | |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι | |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι | |
| Λ λ Λάμβδα | Ψ ψ Ψι | |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα | |
| Αρχαϊκά γράμματα |
||
| Ϝ ϝ Ͷ ͷ Δίγαμμα | Ϙ ϙ Ϟ ϟ Κόππα | |
| Ϻ ϻ Σαν | Ϡ ϡ Ͳ ͳ Σαμπί | |
| Άλλα γράμματα |
||
| Ϛ ϛ Στίγμα | Ϸ ϸ Σω | ϳ Ιότ |
Το γράμμα ταυ (κεφαλαίο Τ, πεζό τ) είναι το δέκατο ένατο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία τ´=300. Το τ είναι άφωνο οδοντικό σύμφωνο. Προήλθε από το φοινικικό γράμμα taw, που στα φοινικικά σήμαινε «σημάδι». Αντιστοιχεί στο γράμμα T t του λατινικού αλφαβήτου.
To πεζό τ συμβολίζει:
- το στοιχειώδες σωμάτιο ταυ στην σωματιδιακή φυσική
- την ροπή, στην φυσική