Θήτα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ελληνικό αλφάβητο | |
|---|---|
| Α α Άλφα | Ν ν Νι |
| Β β ϐ Βήτα | Ξ ξ Ξι |
| Γ γ Γάμμα | Ο ο Όμικρον |
| Δ δ Δέλτα | Π π ϖ Πι |
| Ε ε Έψιλον | Ρ ρ ϱ Ρω |
| Ζ ζ Ζήτα | Σ σ ς Σίγμα |
| Η η Ήτα | Τ τ Ταυ |
| Θ θ ϑ Θήτα | Υ υ Ύψιλον |
| Ι ι Ιώτα | Φ φ ϕ Φι |
| Κ κ ϰ Κάππα | Χ χ Χι |
| Λ λ Λάμβδα | Ψ ψ Ψι |
| Μ μ Μι | Ω ω Ωμέγα |
| Αρχαϊκά γράμματα |
|
| Άλλα γράμματα |
|
(δασυνόμενο) |
|
Το γράμμα θήτα (κεφαλαίο Θ, πεζό θ ή ϑ) είναι το όγδοο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία θ´ = 9 Προήλθε από το φοινικικό γράμμα teth, που στα φοινικικά σήμαινε τροχός.
Στην Αγγλική γλώσσα συνήθως σχετίζεται με το th, .
Το πεζό θ χρησιμοποιείται:
- συνηθίζεται ως σύμβολο γωνιών στα μαθηματικά
Το κεφαλαίο Θ συμβολίζει:
- την συνάρτηση βήματος στα μαθηματικά
Το θ είναι σύμφωνο που χαρακτηρίζεται άφωνο, οδοντικό και δασύπνοο.