Ολυμπιακός (καλαθοσφαίριση)
Το άρθρο αναφέρεται στο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού. Για τα υπόλοιπα τμήματα δείτε το άρθρο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π..
| Στοιχεία Συλλόγου | |
|---|---|
| Ψευδώνυμο | Θρύλος |
| Έτος ίδρυσης | Σύλλογος: 1925 Τμήμα: 1931 |
| Έδρα | Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (χωρητικότητα: 11.390) |
| Περιοχή | Πειραιάς, Αττικής, Ελλάδα |
| Χρώματα | Κόκκινο & Λευκό |
| Διεύθυνση | Ακτή Θεμιστοκλέους 2 & Υγείας 1-3, Τ.Κ. 185 36, Πειραιάς |
| Ιστοσελίδα | www.olympiacosbc.gr |
| Ανδρικό τμήμα | |
| Πρόεδρος | Παναγιώτης Αγγελόπουλος |
| Προπονητής | Ντούσαν Ίβκοβιτς |
| Διοργανώσεις | Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών, Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών, Ευρωλίγκα ανδρών |
| Διακρίσεις | |
Σύνολο τίτλων: 20
|
|
Η Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός είναι ελληνικός καλαθοσφαιρικός σύλλογος με έδρα δραστηριοτήτων του την πόλη του Πειραιά. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1931 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Αποτελεί το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού Σ.Φ. Πειραιώς.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ιστορία
[Επεξεργασία] Ίδρυση και πρώτες δεκαετίες
Το τμήμα μπάσκετ του Ολυμπιακού, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ομάδες στον ελληνικό αθλητικό χώρο με αρκετές σημαντικές επιτυχίες στην Ευρώπη. To 1931 αθλητές του τμήματος βόλεϊ της ομάδας, ξεκίνησαν την δημιουργία της ομάδας μπάσκετ.
Το 1937 το μπάσκετ έχει ατονίσει στον Πειραιά. Η διοίκηση του Ολυμπιακού επιθυμώντας να φέρει και πάλι στην επιφάνεια το άθλημα καλεί ορισμένους φιλάθλους του Πειραιά και τους εξουσιοδοτεί εν λευκώ να δημιουργήσουν και πάλι ομάδα μπάσκετ. Με επικεφαλής τον Γ. Ιερώνυμο, έφορο τον Κουτσουλέντη και βοηθούς τους Σ. Παπαδάκη, Μ. Κρικίδη και με παίκτες από την Ιωνίδειο Σχολή Πειραιά, ο Ολυμπιακός αποκτά και πάλι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ομάδα μπάσκετ.
Την προπόνηση είχε αναλάβει ο Ν. Καραβιάς, ο οποίος μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε φτιάξει ένα ισχυρό συγκρότημα, το οποίο αποτέλεσαν οι γνωστοί μπασκετμπολίστες της εποχής εκείνης: Ξ. Νικολαΐδης, Κατσαβής, Αναγνωστόπουλος, αδελφοί Ανδρεάδη, Π. Δημητρόπουλος, Σ. Μιχόπουλος, Έμ. Χατζηνικολάου και Αλ. Κατσούκος. Πριν όμως ισχυροποιηθεί η ομάδα ήρθε ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος και σταμάτησε κάθε κίνηση. Αμέσως μετά τον πόλεμο ο Ολυμπιακός με γενικό αρχηγό τον κ. Ι. Κουτσουλέντη βρίσκεται εξ' αρχής μεταξύ των καλύτερων ομάδων.
Το πρώτο γήπεδο που χρησιμοποίησε η ομάδα ήταν αυτό του «Μπάκαλα», όπως λεγόταν, στην Καστέλλα, και κατασκευάστηκε το 1938 με προσωπική εργασία μελών του Ολυμπιακού. Το 1948 μεταφέρθηκε στο γήπεδο της οδού Μικράς Ασίας και μετέπειτα στο Πασαλιμάνι.
[Επεξεργασία] Πρώτες επιτυχίες
Η ανδρική ομάδα κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα το 1949, ενώ το δεύτερο 11 χρόνια μετά, το 1960, γεγονός που επέτρεψε στον Ολυμπιακό την συμμετοχή του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών για πρώτη φορά, όπου αντιμετώπισε την Γαλατασαράι.
Οι αδερφοί Αλέκος και Γιάννης Σπανουδάκης, ο οποίος ήταν παίκτης - προπονητής του Ολυμπιακού, εφάρμοσαν καινοτομίες στον τρόπο παιχνιδιού και υπήρξαν σημαντικοί συντελεστές στη δημιουργία μιας αξιόλογης ομάδας. Ήταν από τους πρωταγωνιστές στα πρωταθλήματα του 1949 και του 1960.
[Επεξεργασία] Το αήττητο πρωτάθλημα και οι επιτυχίες της δεκαετίας του '70
Οι Στηβ Γιατζόγλου, Γιώργος Καστρινάκης και Γιώργος Μπαρλάς, με προπονητή τον Φαίδωνα Ματθαίου, οδηγούν τον Ολυμπιακό στο πρώτο νταμπλ της ιστορίας του, το 1976. Μεγάλη επιτυχία ήταν ότι τη χρονιά εκείνη κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα, αήττητος, έχοντας 22 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, ενώ έφτασε και στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων.
Τη επόμενη χρονιά θα κατακτήσει και πάλι το Κύπελλο Ελλάδας με τον Κώστα Μουρούζη στον πάγκο της ομάδας, με πιο χαρακτηριστική νίκη το 110-68 επί του Παναθηναϊκού, που συνιστά την μεγαλύτερη νίκη στις αναμετρήσεις μεταξύ των 2 αιωνίων αντιπάλων.
Το επόμενο πρωτάθλημα που κατακτήθηκε το 1978 συνοδεύτηκε πάλι με την κατάκτηση του Κυπέλλου και διακρίθέντες ήταν και πάλι οι Στηβ Γιατζόγλου και Γιώργος Καστρινάκης με προπονητή τον Κώστα Μουρούζη. Το 1979 ο Ολυμπιακός έφτασε στην τελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (φάση των «6»), η σημαντικότερη επιτυχία του μέχρι τότε στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.
Η περίοδος Γιατζόγλου, Καστρινάκη ολοκληρώθηκε με 1 ακόμα Κύπελλο Ελλάδος το 1980, έχοντας για προπονητή τον Γιώργο Μπαρλά. Από τότε ξεκινάει μια εποχή πτώσης για την ομάδα, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
[Επεξεργασία] Η περίοδος της αφάνειας
Τα επόμενα χρόνια υπήρξε στον Ολυμπιακό μια σταδιακή ανανέωση, όμως οι αθλητές που αποκτήθηκαν δεν ήταν σε θέση να κάνουν τη διαφορά και να κατακτήσουν κάποιο τίτλο. Το 1986 κατέκτησε τη δεύτερη θέση και ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Μεγάλη μορφή της ομάδας εκείνη την περίοδο ήταν ο Αργύρης Καμπούρης, που ταυτίστηκε με την ομάδα. Στα τέλη της δεκαετίας αξιόλογοι ξένοι, όπως ο Κάρεϊ Σκάρι, που αποκτήθηκε από το ΝΒΑ, και ο Τοντ Μίτσελ, δεν κατάφεραν να ανασύρουν την ομάδα από την αφάνεια.
[Επεξεργασία] Αναγέννηση και η περίοδος των μεγάλων επιτυχιών
Το 1991 ανέλαβε την προεδρία της ομάδας ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο οποίος προσέλαβε ως προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν μετεγγραφές ακριβών παικτών, ενώ ο σύλλογος μετακόμισε από το Παπαστράτειο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα την περίοδο 1993-97 και δύο κύπελλα το 1994 και το 1997. Παράλληλα, έφτασε σε δύο συνεχόμενα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα το 1994 στο Τελ Αβίβ και το 1995 στη Σαραγόσα. Και τις δύο φορές έφτασε στον τελικό κερδίζοντας στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό και εν συνεχεία ηττήθηκε από δύο ισπανικές ομάδες, τη Μπανταλόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα.
Το 1996 κέρδισε το πρωτάθλημα Ελλάδας, νικώντας στον πέμπτο τελικό των πλέι-οφ του πρωταθλήματος τον Παναθηναϊκό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με 73-38, που αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο, μετά το 110-68 στο Κύπελλο το 1976.
Το 1997 με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, κατέκτησε όλους τους τίτλους που διεκδίκησε (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρωλίγκα), επιτυγχάνοντας το Τριπλ Κράουν. Στον τελικό του φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα κέρδισε την Μπαρτσελόνα με 73-58 και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης. Στο φάιναλ φορ πέρασε αφού απέκλεισε στα προημιτελικά τον Παναθηναϊκό με 69-49 στο ΟΑΚΑ. Κατέκτησε το ελληνικό πρωτάθλημα κερδίζοντας την ΑΕΚ. Την επόμενη περίοδο ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε στο τουρνουά McDonald's Open και έφτασε στον τελικό, όπου έχασε από τους πρωταθλητές του NBA, Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν.
[Επεξεργασία] Περιορισμένες διακρίσεις και περίδος κρίσης
Από το 1998 έως το 2002 οι διακρίσεις του ήταν περιορισμένες. Το 1999 ο Ολυμπιακός έφτασε στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στο Μόναχο και αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ζαλγκίρις Κάουνας, καταλαμβάνοντας τελικά την τρίτη θέση. Έκτοτε οι μοναδικοί τίτλοι του συλλόγου είναι τρία κύπελλα ελλάδας με πρώτο το 2002, και αυτά των ετών 2010,2011.
Από το 2003 έως το 2005 ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε μια από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας του καθώς κατετάγη 4ος το 2003, 8ος το 2004 και πάλι 8ος το 2005. Μοναδική διάκριση η συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου το 2004, όπου και ηττήθηκε από τον Άρη.
[Επεξεργασία] Ανασυγκρότηση και επιστροφή στις διακρίσεις
Από το 2006 ο Ολυμπιακός, ο οποίος περνάει πλέον στα χέρια των αδερφών Αγγελόπουλων, επέστρεφει σε τροχιά διεκδίκησης του πρωταθλήματος συμμετέχοντας συνεχόμενα στους τελικούς (2006, 2007, 2008, 2009, 2010). Η διοίκηση του συλλόγου ξοδεύει πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά και φέρνει στην ομάδα παίχτες αναγνωρισμένης αξίας όπως οι Τζος Τσίλντρες και Λίνας Κλέιζα, που μαζί με ταλαντούχους Έλληνες και ξένους αθλητές όπως οι Γιάννης Μπουρούσης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Νίκολα Βούισιτς, Μίλος Τεόντοσιτς και Θεόδωρος Παπαλουκάς οδήγούν την ομάδα στον δρόμο των επιτιχιών. Το 2008 και το 2009 είναι φιναλίστ του Κυπέλλου, ενώ σημαντική επιτυχία είναι η συμμετοχή του στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα το 2009, που ουσιαστικά σηματοδοτεί την επιστροφή του, μετά από 10 χρόνια, στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Παράλληλα, κατακτά την πρώτη θέση του πρωταθλήματος στην κανονική περίοδο με 25 νίκες και 1 ήττα, επίδοση που την καταρίπτει την σεζόν 2010-11, με το απόλυτο 26-0, που αποτελεί ρεκόρ στη σύγχρονη ιστορία του θεσμού (μετά το τελευταίο αήττητο πρωτάθλημα του Άρη το 1987-88).
Το 2010 επιστρέφει στους τίτλους με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας, ενώ στην Ευρώπη φτάνει στον τελικό της Ευρωλίγκα, όπου χάνει το τρόπαιο από τη Μπαρτσελόνα. Την επόμενη σεζόν κατακτάει το δεύτερο συνεχόμενο Κύπελλο Ελλάδας και 9ο συνολικά στην ιστορία του, ενώ ηττάται στους τελικούς του πρωταθλήματος. Κατακτά την Ευρωλίγκα 2011-2012 στην Κωνσταντινούπολη με προπονητή ξανά τον Ντούσαν Ίβκοβιτς σε έναν ανεπανάληπτο τελικό, όταν επέστρεψε στο παιχνίδι έχοντας μειονέκτημα 19 πόντων στο 28ο λεπτό και κέρδισε με 62-61, πετυχαίνοντας το νικητήριο καλάθι εφτά δέκατα του δευτερολέπτου πριν τη λήξη του αγώνα[1].
[Επεξεργασία] Έδρα
Έδρα του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού αποτελέι το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ).
Το ΣΕΦ κτίστηκε το 1985. Είναι το πλέον πολυ-λειτουργικό κλειστό γήπεδο στην Ελλάδα, καθώς εκτός από μπάσκετ μπορεί επίσης να φιλοξενήσει αγώνες στίβου, βόλεϊ, γυμναστικής, παγοδρομιών, super-cross και άλλων αθλημάτων, καθώς και ποικίλες διοργανώσεις όπως συναυλίες, συνέδρια και εκθέσεις. Το 1991 έλαβε το Χρυσό Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό που διοργάνωσε το IAKS (International Working Group for the Construction of Sports and Leisure Facilities), για την λειτουργικότητα και την ποιότητά του. Το 2004 ανακατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τους αγώνες βόλεϊ των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ενώ στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει κι άλλες μεγάλες διεθνείς αθλητικές συναντήσεις και οργανώσεις όπως το ευρωπαικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρησης του 1987 όπου η Εθνική ομάδα των ανδρών κατέκτησε την 1η θέση νικώντας την ΕΣΣΔ με 103-101.
[Επεξεργασία] Διακρίσεις
Σύνολο Τίτλων: 20
[Επεξεργασία] Πανελλήνιοι τίτλοι
- 9 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1949, 1960, 1976, 1972,1978, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997.
- 9 Κύπελλα Ελλάδας: 1976, 1977, 1978, 1980, 1994, 1997, 2002, 2010, 2011.
[Επεξεργασία] Διεθνείς τίτλοι
- 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης: 1997, 2012.
[Επεξεργασία] Η πορεία στην Α' και Α1 εθνική συνοπτικά
Από την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας την περίοδο 1963–64, ο Ολυμπιακός απουσίασε από τρεις διοργανώσεις, καθώς γνώρισε τον υποβιβασμό στην πρώτη του παρουσία στη νεοσύστατη κατηγορία. Από την περίοδο 1967–68 μετέχει ανελλιπώς σε όλα τα πρωταθλήματα, ενώ έχει κατακτήσει τις περισσότερες δεύτερες θέσεις (18 φορές) στην ιστορία της Α' και Α1 εθνικής.
| Θ. | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| 3 | 3 | 3 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 4 | 4 | 4 | 4 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 5 | 5 | 5 | 5 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 6 | 6 | 6 | 6 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 7 | 7 | 7 | 7 | 7 | 7 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 8 | 8 | 8 | 8 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 9 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 10 | 10 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 11 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 12 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 13 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 14 |
[Επεξεργασία] Τρέχουσα Σύνθεση
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 Ιουνίου 2012
| Νο | Παίκτης | Ημ. Γέννησης | Ύψος | Προηγούμενη ομάδα |
|---|---|---|---|---|
| Γκάρντ | ||||
| 17 | 16.04.1990 | 1.95 | Περιστέρι | |
| 55 | 25.01.1985 | 1.91 | Παρτιζάν | |
| 19 | 01.10.1991 | 1.94 | Μαντουλίδης | |
| 7 | 07.08.1982 | 1.93 | Παναθηναϊκός | |
| 18 | 15.01.1990 | 1.92 | Άρης | |
| 13 | 16.05.1988 | 1.93 | Λιέτουβος Ρίτας | |
| Φόργουορντ | ||||
| 11 | 25.05.1981 | 1.98 | Μαρούσι | |
| 10 | 02.01.1988 | 2.08 | Ερυθρός Αστέρας | |
| 16 | 01.08.1990 | 2.03 | Άρης | |
| 8 | 08.02.1984 | 2.02 | ΠΑΟΚ | |
| 15 | 22.02.1985 | 2.06 | Ουνικάχα Μάλαγα | |
| 6 | 29.07.1982 | 2.10 | Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης | |
| Σέντερ | ||||
| 9 | 16.12.1983 | 2.03 | Κάχα Λαμποράλ | |
| 4 | 02.09.1986 | 1.98 | Μπάσκετς Μπάμπεργκ | |
| 12 | 03.06.1980 | 2.13 | ΠΑΟΚ | |
| 14 | 26.08.1981 | 2.16 | Μαρούσι | |
| Προπονητής | ||||
| C | 29.10.1943 | - | Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Ανδρών Σερβίας | |
[Επεξεργασία] Παραπομπές
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
|||||||