Mercedes-Benz R107

Mercedes-Benz R107 / C107
Mercedes-Benz R107 / C107
	Mercedes-Benz SL-Class R107 300SL; Mercedes-Benz SLC-Class C107 στις ΗΠΑ
Σύνοψη
Κατασκευαστής	Mercedes-Benz
Μητρική εταιρεία	Daimler-Benz
Παραγωγή	Απρίλιος 1971 — Αύγουστος 1989 (SL); Οκτώβριος 1971 — Σεπτέμβριος 1981 (SLC)
Συναρμολόγηση	Ζίντελφινγκεν, Γερμανία (έως το 1990 Δυτική Γερμανία); East London, Νότια Αφρική
Σχεδιαστής	Joseph Gallitzendörfer και Friedrich Geiger (1968)
Αμάξωμα και σασί
Κατηγορία	Σπορ αυτοκίνητο πολυτελείας
Αμάξωμα	2-πορτο coupé (SLC); 2-πορτο roadster cabrio (SL)
Διαμόρφωση	Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Σχετική εξέλιξη	Mercedes-Benz W114 / W115
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας	Βενζίνη:; 2.8 - 5.6 λίτρα
Μετάδοση	4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο (μόνο στα 280 SL/SLC και 350 SL/SLC); 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο (μόνο στα 280 SL/SLC και 300 SL/SLC); 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο (1971 - 1980); 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο (από το 1980)
Χωρητικότητα καυσίμου	85 ή 90 λίτρα, αναλόγως με την έκδοση
Διαστάσεις
Μεταξόνιο	2.460 - 2.820 χιλιοστά
Μήκος	4.390 - 4.750 χιλιοστά
Πλάτος	1.730 χιλιοστά
Ύψος	1.290 - 1.330 χιλιοστά
Κενό Βάρος	1.500 - 1.720 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλο	Mercedes-Benz W113; Mercedes-Benz W111 (coupé)
Επόμενο μοντέλο	Mercedes-Benz R129; Mercedes-Benz C126

Το Mercedes-Benz R107 ήταν ένα πολυτελές σπορ αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Απρίλιο του 1971 έως τον Αύγουστο του 1989. Ήταν διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις αμαξωμάτων: 2-θέσιο καμπριολέ, η SL-Class R107, και 2-πορτο 4-θέσιο κουπέ με μακρύτερο μεταξόνιο, η SLC-Class C107. Αντικατέστησε τις σειρές W113, γνωστή ανεπίσημα ως Παγόδα, και W111. Η εκδοχή SLC-Class C107 αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1981 από την C126, ενώ η SL-Class R107 αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1989 από την SL-Class R129.

Εκδοχές αμαξώματος

Η έκδοση SL (R107) ήταν ένα 2-θέσιο cabrio/roadster με στάνταρ soft-top και με προαιρετική χειμερινή αποσπώμενη σκληρή οροφή, και μόνο σπάνια παραγγέλθηκε με πολύ μικρό πίσω κάθισμα. Κατόπιν αιτήματος του πελάτη, αντί για την τυπική σχάρα αποσκευών πίσω από τα καθίσματα, ένα είδος πίσω «καθίσματος» ήταν διαθέσιμο με επιπλέον χρέωση, το οποίο, ωστόσο, επιτρεπόταν μόνο για παιδιά με βάρος έως 30 κιλά και ήταν πολύ μικρών διαστάσεων.

Το παράγωγο SLC (C107) ήταν ένα 2-πορτο hardtop coupé (hardtop = σκληρή οροφή), με μακρύτερο μεταξόνιο κατά 36 cm (14,2 in) και με πίσω καθίσματα κανονικού μεγέθους. Η εκδοχή SLC ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που η Mercedes-Benz βάσισε την S-class coupé σε μια τεντωμένη πλατφόρμα της SL roadster και όχι σε ένα μεγάλο σεντάν S-class της εταιρείας.

Παραγωγή

Η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1971, αρχικά μόνο με τη 2-θέσια εκδοχή καμπριολέ και μόνο στην έκδοση 350 SL, ενώ η αντίστοιχη 4-θέσια κουπέ 350 SLC μπήκε στην παραγωγή τον Οκτώβριο του 1971. Ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έναρξη των πωλήσεων στην αγορά έγινε το 1972.

Ο προκάτοχος W113 ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος στη Βόρεια Αμερική, με 19.440 αντίτυπα (40%) να πωλούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες από τα 48.912 συνολικά αντίτυπα.^[1] Τα R107 και C107 επικεντρώθηκαν ακόμη περισσότερο στην αμερικανική αγορά, με εξειδικευμένους κινητήρες, σχέδια προφυλακτήρων (με αμερικανικών κανονισμών ογκώδεις προφυλακτήρες), μπροστινούς κυκλικούς προβολείς (το μοναδικό ντιζάιν που επέτρεπαν τότε οι κανονισμοί των ΗΠΑ) και συστήματα διαχείρισης εκπομπών καυσαερίων. Τα R107 και C107 πώλησαν 204.373 μονάδες στις ΗΠΑ (68%) από τις συνολικά 300.175 μονάδες που πωλήθηκαν παγκοσμίως (εξαιρουμένων των πωλήσεων στην «γκρίζα αγορά» των Ηνωμένων Πολιτειών, έως ότου η επιλογή της «γκρίζας αγοράς» απαγορεύτηκε από το Κογκρέσο το 1988).^[2]

Κατά τη διάρκεια της παραγωγής της, η SL-Class R107 ήταν το μοναδικό roadster που προσέφερε η Mercedes-Benz.

Η παραγωγή της έκδοσης SLC έληξε τον Σεπτέμβριο του 1981, τον ίδιο μήνα που μπήκε στη μαζική παραγωγή ο διάδοχός του, το 2-πορτο coupé, τύπου grand tourer, Mercedes-Benz C126, που ήταν η 2-πορτη εκδοχή του μεγάλου σεντάν πολυτελείας της κατηγορίας F υπό την ονομασία Mercedes-Benz S-Class W126.

Αντιθέτως, η έκδοση SL διατηρήθηκε στη μαζική παραγωγή για 8 έτη ακόμα, έως την εισαγωγή της διαδόχου Mercedes-Benz R129 τον Μάρτιο του 1989. Η ανάπτυξη της R129 ξεκίνησε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, αλλά μετά τέθηκε σε αναμονή για αρκετά έτη, επειδή τα εντελώς νέα μοντέλα W201 και W124 κατανάλωσαν πολλούς πόρους ανάπτυξης. Το πρότζεκτ εξέλιξης επανεκκίνησε μόλις το 1982 και το σχέδιο του νέου μοντέλου καθορίστηκε γύρω στο 1984. Αυτό εξηγεί επίσης τον ασυνήθιστα μεγάλο κύκλο παραγωγής της SL-Class R107, που διήρκησε από το 1971 έως το 1989. Το τελευταίο αντίτυπο της SL-Class R107, ένα κόκκινο 500 SL (κωδικός εξωτερικής βαφής Signal Red), κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 4 Αυγούστου 1989 και κατέληξε στο μουσείο της Mercedes-Benz στη Στουτγκάρδη, Γερμανία, όπου και διατηρείται.

Συνολικά κατασκευάστηκαν 300.175 αντίτυπα και των δύο εκδοχών, από τα οποία τα 237.287 ήταν SL και τα 62.888 ήταν SLC.^[3] Με την παραγωγή της SL να διαρκεί 18 συνολικά χρόνια, η εκδοχή SL-Class R107 υπήρξε το δεύτερο μακροβιότερο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας, μετά το τετρακίνητο SUV παντός εδάφους W462 G-Class.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο για τα στάνταρ του 1971 και των πρώτων ετών μετά την εισαγωγή των μοντέλων, ήταν ότι το ντεπόζιτο καυσίμων των SL-Class R107 και SLC-Class C107 είχε μετακομίσει πάνω από τον πίσω άξονα, πίσω από τον χώρο αποσκευών, ακουμπώντας πάνω στο ίδιο επίπεδο με αυτόν (ως η νοητή προέκταση του χώρου αποσκευών προς το κέντρο και προς τους επιβάτες), ακριβώς πίσω από τα πίσω καθίσματα και προς το κέντρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να εκραγεί σε οπίσθια πρόσκρουση και να ξεσπάσει φωτιά (προηγουμένως, σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας το ντεπόζιτο ήταν επίπεδο και έπιανε ολόκληρο το κάτω μέρος της «ουράς» μέχρι και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, και μάλιστα η τάπα ανεφοδιασμού ήταν στο πίσω άκρο του αμαξώματος, αντί στο πλάι). Για την ιστορία, η μετακόμιση αυτή, στη συνέχεια, έλαβε χώρα από την εταιρεία 1 χρόνο μετά και στην Mercedes-Benz W116 που εισήχθη τον Σεπτέμβριο του 1972 και ήταν η πρώτη γενιά της S-Class, ενώ ολοκληρώθηκε με την έναρξη των πωλήσεων της Mercedes-Benz E-Class W123 τον Ιανουάριο του 1976 (καθώς η παλέτα της Mercedes-Benz τότε αποτελείτο μόνο από 3 μοντέλα).^[4]

Αν και σήμερα σε όλα τα αυτοκίνητα τοποθετείται στο κέντρο του σασί, η απομάκρυνση από το πίσω άκρο του αμαξώματος ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο εν έτει 1971, καθώς έως και τότε, σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα είχαν τη δεξαμενή καυσίμων στο πίσω άκρο του αμαξώματος, καταλαμβάνοντας ολόκληρο τον χώρο έως και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, έχοντας έτσι εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς μετά από τέτοια σύγκρουση. Μάλιστα αρκετά αμερικανικά μοντέλα είχαν αυτή την επικίνδυνη διάταξη ως τη δεκαετία του 1990 και ορισμένα που συνέχιζαν να βασίζονται σε παλαιές πλατφόρμες τη διατήρησαν ακόμα και ως τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000.

Επίσης, η μπροστινή κολώνα του αμαξώματος και το παρμπρίζ είχαν εξ αρχής λάβει ενισχύσεις για προστασία σε ενδεχόμενη ανατροπή. Αναπτύχθηκαν από το μηδέν και προσέφεραν 50% υψηλότερη αντοχή από την προηγούμενη γενιά. Επιπλέον, το παρμπρίζ ήταν κολλημένο στο πλαίσιο για να αυξήσει τη δύναμη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αντίσταση στη δοκιμή πτώσης οροφής, πράγμα που σήμαινε ότι το ανοιχτό αυτοκίνητο ήταν επίσης επιτρεπτό στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς μπάρα Targa. Το πίσω παράθυρο στη σκληρή οροφή ήταν επίσης κολλημένο.

Υπήρχαν ακόμη και καινοτομίες που καθορίζουν τις τάσεις στο εσωτερικό. Το ταμπλό ήταν ανθεκτικό στους κραδασμούς και με επένδυση από αφρό τόσο στην περιοχή του άνω μέρους όσο και στα γόνατα. Μια άλλη καινοτομία ήταν το τετράκτινο τιμόνι, κατασκευασμένο σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών ατυχημάτων. Η στεφάνη του τιμονιού, οι τέσσερις ακτίνες, η πλάκα ταπετσαρίας και η πλήμνη φέρουν επένδυση από αφρό πολυουρεθάνης. Η τηλεσκοπική κολόνα τιμονιού ασφαλείας και το σύστημα διεύθυνσης πίσω από τον μπροστινό άξονα συμπληρώνουν τα μέτρα ασφαλείας κάτω από τη λαμαρίνα. Από την αρχή, τα καθίσματα ήταν διαθέσιμα με προσκέφαλα και αυτόματες ζώνες ασφαλείας τριών σημείων. Οι κλειδαριές των θυρών επανασχεδιάστηκαν επίσης, ώστε να μην ανοίγουν μόνες τους ακόμη και μετά από ατυχήματα, αλλά να μπορούν να ανοίγουν με το χέρι. Το 1980 εισήχθη στη Mercedes-Benz R107 σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) και το 1982 αερόσακος οδηγού.

Εύκολη στη χρήση – η «ταχύτερη» από όλα τα κάμπριο και roadster – ήταν η μαλακή οροφή της SL, μια έξυπνα απλή κατασκευή που ήταν ελεύθερη από κάθε αυτοματισμό. Όταν ξεδιπλωθεί, εξαφανίζεται κάτω από ένα κάλυμμα, όπως και με τους προκατόχους του. Ο βασικός εξοπλισμός παράδοσης περιελάμβανε επίσης τη σκληρή οροφή, που συνιστάται για χειμερινή χρήση, η οποία μπορεί να μετατραπεί με λίγα απλά βήματα και δίνει στο roadster την εμφάνιση ενός coupé.

Κινητήρες - Τεχνικά χαρακτηριστικά

R107

Μοντέλο	Κωδικός κινητήρα	Αριθμός κυλίνδρων/διάταξη	Βαλβίδες	Κυβισμός	Ισχύς σε PS	Ροπή σε N·m	Τελική ταχύτητα	Βάρος σε kg	Περίοδος παραγωγής
280 SL	M 110	6/σε σειρά	12	2.746 cm³	185	238	207 km/h	1.560	1974 - 1985
300 SL	M 103	6/σε σειρά	12	2.962 cm³	188	255	210 km/h	1.530	1985 - 1989
350 SL	M 116	8/V	16	3.499 cm³	200	286	212 km/h	1.600	1971 - 1980
380 SL				3.818 cm³	218	299	215 km/h	1.640	1980 - 1985
420 SL				4.196 cm³	218	392	210 km/h	1.600	1985 - 1989
450 SL	M 117			4.520 cm³	225	377	218 km/h	1.640	1971 - 1980
500 SL				4.973 cm³	240	402	215 km/h	1.600	1980 - 1989
560 SL				5.547 cm³	231	389	215 km/h	1.660	1985 - 1989

Αναφορές

↑ «Motor vehicle with a concave top». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2025.
↑ «Production figures for the Mercedes-Benz 107 series». ^{[νεκρός σύνδεσμος]}
↑ Werner Oswald: Deutsche Autos 1945–1990, vol. 5. Motorbuch Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-613-02131-5, p. 52.
↑ Ιστοσελίδα που δείχνει την τοποθέτηση στα ντεπόζιτα και τα συστήματα ασφαλείας όλων των Mercedes-Benz από το 1971, καθώς και των μοντέλων των θυγατρικών της εταιρειών.

Βιβλιογραφία

Halwart Schrader: Mercedes-Benz R/C 107 1971–1989 – eine Dokumentation. 1. Auflage, Motorbuch-Verlag, Stuttgart 2007, (Schrader-Typen-Chronik) ISBN 978-3-613-02711-4.
Günter Engelen, Mercedes Benz 280 SL–500 SLC, S. 13f.
Oswald Werner: Foreword. In: The Anthropology of Space. University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1983, ISBN 978-1-5128-1839-0, doi: 10.9783/9781512818390-001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Commons logo

Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Mercedes-Benz R107

107SL-Club – weitere Informationen auf der Webseite des R/C107SL-Club Deutschland e.V.
Classicway R107-Farben Αρχειοθετήθηκε 2020-02-19 στο Wayback Machine. – Άλμπουμ με φωτογραφίες της R107.

Αυτοκίνητα της Mercedes-Benz 1946 - Δεκαετία 1970																																	νεότερα ->
Κατηγορία	Σειρά	Δεκαετία 1940				Δεκαετία 1950										Δεκαετία 1960										Δεκαετία 1970
		6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9	0	1	2	3	4	5	6	7	8	9
Τετρακύλινδρα	4-πορτα	W136 / W191							W120 / W121								W110								W115
	Roadster										W121
Εξακύλινδρα	4-πορτα						W187			W105 / W180 / W128							W111								W114								W123
	Coupé						W187					W180 / W128
Μεγάλα	4-πορτα						W186 / W189								W111				W108 / W109							W116
	Πολυτελειας							W188									W112
	Υπερπολυτελείας						W186 / W189										W112				W100 (600)
Σπορ	Roadster									W198										W113									R107