ETR 470

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
ETR 470
ETR 470 MIChiasso.jpg
Αυτοκινητάμαξα ETR 470 στο Chiasso
Σε λειτουργία1997-
ΚατασκευαστήςFiat Ferroviaria , Schindler, Vevey Technologies
Τόπος κατασκευήςFiat Ferroviaria, Σαβιλιάνο
Όνομα γενιάςPendolino
Χρόνος καστασκευής1994-1997
Είσοδος σε λειτουργία1997
Ανακαίνιση2018 (επικείμενη)
Έξοδος από λειτουργία2015 (4 οχήματα της SBB)
Κατασκευάστηκαν9
Αριθμός εκτός λειτουργίας4
Σχεδιασμός2 κινητήρια + 7 οχήματα
Χωρητικότητα151 (1η θέση), 324 (2η θέση), 475 συνολικά
ΔιαχειριστήςTrenitalia
Διευκρινίσεις
Μήκος συρμού236.600 mm
Μήκος βαγονιού27,6 μ (Κινητήρια) 25,9 μ (Μεσαία)
Πόρτες4 ανά βαγόνι
Διάμετρος ροδών890 mm
Βάση ροδών(1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 '+ 2'2' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)' + 2'2 ' + (1A) '(A1)' + (1A) '(A1)'
Μέγιστη ταχύτητα200 χλμ/ώρα
Βάρος800 t
Φορτίο14.2 t
Έλξη260 kN
Πρωτοστάτης12 MTA 550
Είδος μηχανής12 MTA 550
Παροχή ενέργειας15 kV 16.7 Hz 3 kV GS
Τρόπος συλλογής ρεύματοςΠαντογράφος
Βαγόνια ανά συρμό9
Σύστημα φρένωνΔυναμική πέδη, δισκόφρενα
Σύστημα ασφαλείαςSABIB / Signum / ZUB / INDUSI / RS
ΣύζευξηScharfenberg
Κανονικό (1435 mm)
Εσωτερικό 2ης θέσης

Οι ETR 470 (από το Ιταλικό Elettro Treno Rapido) είναι ηλεκτρικές αυτοκινητάμαξες υψηλών ταχυτήτων που κυκλοφορούν στην Ιταλία υπό την διαχείριση της κρατικής Trenitalia[1] Κατασκευάστηκαν από την Ιταλική Fiat Ferroviaria και τις Ελβετικές Vevey Technologies και Schindler, και ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια αυτοκινηταμαξών υψηλών ταχυτήτων Pendolino, με κύριο χαρακτηριστικό τους τον μηχανισμό ανάκλισης που διαθέτουν, που τους επιτρέπει να διατηρούν υψηλές ταχύτητες σε στροφές. Συνολικά υπάρχουν 5 τέτοιες αυτοκινητάμαξες, οι οποίες εκτελούν υπηρεσίες υπό την ονομασία Frecciabianca.[2]

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αυτοκινητάμαξες ETR 470 διαθέτουν 475 θέσεις, εκ των οποίων οι 151 είναι πρώτης θέσης. Στο μέσο των αμαξοστοιχιών λειτουργεί όχημα-εστιατόριο με 29 θέσεις. Η διάταξη των θέσεων είναι 2+1 στην πρώτη θέση, και 2+2 στην δεύτερη θέση, ενώ υπάρχουν και ειδικά διαμορφωμένες θέσεις για ΑΜΕΑ και κατάλληλα διαμορφωμένο WC. Οι αυτοκινητάμαξες είναι κλιματιζόμενες, και διαθέτουν ατομικό σύστημα ακρόασης στην πρώτη θέση, καθώς και πρίζες σε όλα τα οχήματα.[3]Ο σχεδιασμός τους έγινε από την Ιταλική Giugiaro.[4]

Το πιο αξιόλογο χαρακτηριστικό των αυτοκινηταμαξών είναι ο μηχανισμός ανάκλισης που διαθέτουν, που τις επιτρέπει να γέρνουν έως και 8 μοίρες στις στροφές, καθιστώντας τις ικανές να διατηρούν υψηλότερες ταχύτητες. Τα απαραίτητα δεδομένα για την λειτουργία του μηχανισμού λαμβάνονται από γυροσκόπια που βρίσκονται στα δύο κινητήρια οχήματα. Οι αυτοκινητάμαξες μπορούν να λειτουργήσουν σε σιδηροδρομικά δίκτυα διαφορετικών χωρών (Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία), καθώς διαθέτουν εξοπλισμό για 15kV και 3kV, και τα απαραίτητα συστήματα ασφαλείας.

Πίνακας Τροχαίου Υλικού ETR 470
Αρίθμηση Εταιρία Κατάσταση
ETR 470.001 Trenitalia Λειτουργικό
ETR 470.002 SBB CFF FFS Εκτός κυκλοφορίας - Διάλυση
ETR 470.003 SBB CFF FFS Εκτός κυκλοφορίας - Διάλυση
ETR 470.004 Trenitalia Λειτουργικό
ETR 470.005 SBB CFF FFS Εκτός κυκλοφορίας - Διάλυση
ETR 470.006 Trenitalia Λειτουργικό
ETR 470.007 Trenitalia Λειτουργικό
ETR 470.008 Trenitalia Λειτουργικό
ETR 470.009 SBB CFF FFS Εκτός κυκλοφορίας - Διάλυση

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 9 αυτοκινητάμαξες βρίσκονταν αρχικά στην ιδιοκτησία της Ελβετικής Cisalpino. Το 2009, μετά τον τερματισμό των εργασιών της εταιρίας, μοιράστηκαν στην Ελβετική SBB και την Ιταλική Trenitalia, με την κάθε μια να παίρνει 4 και 5 συρμούς αντίστοιχα.[1] Η συντήρηση στην Ελβετία γίνονταν στην Βασιλεία, ενώ στην Ιταλία, στο Μιλάνο. Τα δρομολόγια που εκτελούνταν ήταν:

  • Ζυρίχη - Μπελιντσόνα- Μιλάνο- Φλωρεντία / Βενετία
  • Γενεύη - Λοζάνη - Μπρίγκ - Μιλάνο - Βενετία
  • Βασιλεία - Βέρνη - Μπρίγκ - Μιλάνο

Τον Μάιο του 2011, η SBB ανακοίνωσε ότι τα 4 οχήματα που βρίσκονταν στην κατοχή της θα έβγαιναν από την κυκλοφορία το αργότερα μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015, λόγω του εκσυγχρονισμού του τροχαίου υλικού της.[5]Το ίδιο έτος έκανε επενδύσεις ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ για την διασφάλιση της κυκλοφορίας των 4 συρμών μέχρι το 2014. Τον Απρίλιο του 2014 η αυτοκινητάμαξα 470.005 ακινητοποιήθηκε οριστικά και χρησιμοποιήθηκε για την παροχή ανταλλακτικών στους υπόλοιπους 3 συρμούς, έχοντας διανύσει 4.2 εκατομμύρια χιλιόμετρα.[6] Παρά την εκτενή αναζήτησή της στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, η SBB δεν κατόρθωσε να βρει κάποιον αγοραστή, ενώ η Trenitalia δεν διέθετε τα απαραίτητα κεφάλαια, γεγονός που οδήγησε στην διάλυση των 4 συρμών στις αρχές του 2016. [7]

Οι υπολειπόμενοι 5 Ιταλικοί συρμοί, μετά την έλευση των νέων Ελβετικών αυτοκινηταμαξών, από το 2016 και μετά λειτουργούν υπό το όνομα Frecciabianca στην γραμμή Ρώμη-Ρέτζιο Καλαμπρία.

Ανακατασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι 5 αυτοκινητάμαξες που λειτουργούν σήμερα στην Ιταλία αναμένεται να υποστούν ανακατασκευή, ώστε αντί για τα 15 kV του Ελβετικού δικτύου, να μπορούν να κυκλοφορήσουν στα 25kV του Ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Οι εργασίες αναμένεται να ξεκινήσουν μόλις τελειώσουν οι δοκιμές των συγγενικών τους ETR 485 στο Ελληνικό δίκτυο, και πιστοποιηθούν για κυκλοφορία.[8] Οι μετατροπές θα γίνουν από την Ferrovie Dello Stato, μητρική εταιρία της Ελληνικής ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Η κυκλοφορία τους στο Ελληνικό δίκτυο αναμένεται να γίνει όταν θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα ηλεκτροκίνησης στον άξονα Θεσσαλονίκη-Αθήνα.[9]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

http://www.railfaneurope.net/list_frameset.html

http://www.leferrovie.it/leferrovie/wiki/doku.php?id=schede_tecniche:elettrico:etr:etr_470

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «SBB CFF FFS | ETR 470». www.passiontrain.ch. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  2. «Frecciabianca- collegamenti e servizi - Le Frecce - Trenitalia». www.trenitalia.com (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  3. «ETR 470 Cisalpino - Neigetechnik-Hochgeschwindigkeitszug für die Schweiz». www.hochgeschwindigkeitszuege.com. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  4. «Giugiaro Design designed the Cisalpino AG and the corporate image» (στα αγγλικά). Italdesign. https://www.italdesign.it/project/cisalpino-ag/. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018. 
  5. «Good result in difficult environment – debt stabilised: SBB improves result – stagnating demand for rail transport | SBB» (στα αγγλικά). https://company.sbb.ch/en/media/media-relations/press-releases/detail.html/2013/3/2603-1. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  6. «Ein prägender Zeitgenosse verschwindet für immer - ETR 470, der Pendolino vom Süden». schweizer-bahnen.ch (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018. 
  7. Häusermann, Dario. «Abschied ETR 470 - Schweizer Bahnen». www.schweizer-bahnen.ch (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  8. «Ferrovie.it - Nuova vita in Grecia per gli ETR.470» (στα it). Ferrovie.it. http://www.ferrovie.it/portale/articoli/7660. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018. 
  9. Νέα, Σιδηροδρομικά (23 Ιουλίου 2018). «Σιδηροδρομικά Νέα: Το «Λευκό Βέλος» στις ράγες της ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Σιδηροδρομικά Νέα. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018.