Σερ (νομός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 47°00′00″N 2°35′00″E / 47°N 2.583333°E / 47; 2.583333

Νομός Σερ
Cher-Position.svg
Διοίκηση
ΧώραFlag of France.svg Γαλλία
ΠεριοχήΣαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
ΠρωτεύουσαΜπουρζ
ΥπονομαρχίαΣαιντ-Αμάν Μονρόν
Βιερζόν
Δημογραφία
Πληθυσμός307.110 κατ.
Πυκνότητα42/km2
Δημογραφία
Έκταση7.235 km2
Υποδιαιρέσεις
Διαμερίσματα3
Καντόνια19
Συνδέσεις
Ιστότοποςhttps://www.departement18.fr/
επεξεργασία
Gtk-dialog-info.svg

Ο Σερ (γαλλικά: Cher) είναι γαλλικός νομός στην περιοχή Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ, στο κέντρο της Γαλλίας. Το όνομά του προέρχεται από τον ποταμό Σερ που τον διαρρέει. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 18. Πρωτεύουσα είναι η Μπουρζ και μεγάλες πόλεις είναι οι Βιερζόν και Σαιντ-Αρμάν-Μονρόν.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νομός Σερ είναι ένας από τους 6 νομούς ( Σερ, Ερ-ε-Λουάρ, Αντρ, Αντρ-ε-Λουάρ, Λουάρ-ε-Σερ και Λουαρέ) της διοικητικής περιοχής Σαντρ-Βαλ-ντε Λουάρ. Περιβάλλεται από τους νομούς Αντρ, Λουάρ-ε-Σερ, Λουαρέ, Νιέβρ, Αλιέ και Κρεζ. Καλύπτει έκταση 7.235 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Οι κύριοι ποταμοί του νομού είναι ο Λίγηρας, ο Αλιέ και ο Σερ, από τον οποίο έλαβε το όνομα. Την περιοχή διαρρέουν επίσης πολλοί παραπόταμοι.

Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Μπερισόν, από την πρώην επαρχία Μπερί, ή Σεριάν, από την ονομασία του νομού.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σερ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790 και αντικατέστησαν τη διαίρεση της χώρας σε επαρχίες, δουκάτα και κομητείες. Συγκροτήθηκε από το ανατολικό τμήμα της ιστορικής επαρχίας Μπερί και από μικρά τμήματα των επαρχιών Μπουρμποναί και Νιβερναί. Στο παρελθόν, με το νομό Αντρ σχημάτιζαν την επαρχία Μπερί, ενώ το νοτιοανατολικό άκρο του νομού αποτελούσε τμήμα του δουκάτου της Βουρβόνης.

Το 52 π.Χ., στην περιοχή έμενε η γαλατική φυλή των Βιτουρίγων, οι οποίοι συμμετείχαν στη συσπείρωση και εξέγερση των γαλατικών φυλών κατά των Ρωμαίων εισβολέων. Αρνήθηκαν να εφαρμόσουν το σχέδιο του αρχηγού της εξέγερσης Βερκιγγετόριξ, ο οποίος είχε υιοθετήσει την τακτική της καμμένης γης ώστε οι Ρωμαίοι να μην βρίσκουν εφόδια, και δεν έκαψαν το Αβάρικο, την πρωτεύουσά τους. Η πόλη πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα και οι κάτοικοι σφαγιάστηκαν.[1]

Ο πύργος Μεάν-συρ-Υέβρ, από το χειρόγραφο Οι πολύ πλούσιες ώρες του δούκα του Μπερί, 1416
Ο νομός Σερ και οι παλιές επαρχίες πριν το 1790

Ενσωματωμένη στη Ρωμαϊκή Ακουιτανία, η περιοχή υπέστη το 475 την εισβολή των Βισιγότθων, στη συνέχεια, το 507 περίπου, των Φράγκων και στην Καρολίγγεια εποχή περιήλθε στους υποκόμητες της Μπουρζ, οι οποίοι ενώ αναγνώριζαν την κυριαρχία του βασιλιά, διατηρούσαν κάποια ανεξαρτησία έως το 1101, οπότε ο τελευταίος υποκόμης της Μπουρζ, Εντ Αρπέν πούλησε το φέουδο στον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Α' στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει τους απαραίτητους χρηματικούς πόρους για την συμμετοχή του στην Α΄Σταυροφορία. Από τότε, η περιοχή, που αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Μπερί, δεν έπαψε να ανήκει στο βασιλικό Στέμμα, παρά μόνο όταν κατά διαστήματα δίνονταν ως κτήμα (παραχωρούμενο στους μη πρωτότοκους βασιλόπαιδες) σε ορισμένα μέλη της βασιλικής οικογένειας.

Το 1360 ο Γάλλος βασιλιάς Ιωάννης Β΄, ονόμασε το Μπερί δουκάτο προς όφελος του τρίτου γιου του, του Ιωάννη του Μπερί, ο οποίος ήταν μεγάλος προστάτης των τεχνών και των γραμμάτων και ανήγειρε ή αναστήλωσε πολλά κάστρα και πύργους σε όλη την επαρχία, συγκεκριμένα στην περιοχή του σημερινού νομού Σερ, ανάμεσα σε άλλα, το πολυτελές κάστρο Μεάν-συρ-Υέβρ, που χρησιμοποιούσε σαν κατοικία του. Επίσης, κατόπιν παραγγελίας του δημιουργήθηκαν μερικά περίφημα ιστορημένα χειρόγραφα, όπως οι Πολύ πλούσιες ώρες του δούκα του Μπερί.

Το 1418, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου αλλά και του γαλλικού εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στους Αρμανιάκ και τους Βουργουνδούς, ο 15χρονος δελφίνος Κάρολος, μελλοντικός Κάρολος Ζ΄, με τους συμβούλους του κατέφυγε στη Μπουρζ. Εκεί, το 1422 ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Η περιοχή έγινε το κέντρο της αντίστασης κατά των Άγγλων και ο Κάρολος Ζ΄ την υπερασπίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, με τους εχθρούς του Άγγλους και τους συμμάχους τους Βουργουνδούς να τον αποκαλούν χλευαστικά «βασιλιά της Μπουρζ».

Σημαντικός υποστηρικτής και οικονομικός σύμβουλος του νεαρού βασιλιά ήταν ο πλούσιος έμπορος Ζακ Κερ, ο οποίος με την υποστήριξη της Ζαν ντ' Αρκ ξεκίνησε την εκστρατεία ανακατάληψης του βασιλείου του. Ο Κερ παραμένει και σήμερα η συμβολική φυσιογνωμία της πόλης και το ανάκτορό του είναι ένα από τα πλέον σημαντικά αξιοθέατά της.

Η περιοχή ενσωματώθηκε οριστικά στις βασιλικές κτήσεις το 1601.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Σερ

Ο νομός Σερ χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 19 καντόνια και 287 κοινότητες.

Διαμέρισμα Καντόνια Κοινότητες Πληθυσμός

(απογραφή 2016)

Έκταση

χμ²

Πυκνότητα

Κάτ./χμ²

Κωδ.

INSEE

Μπουρζ 11 128 173.054 2.783,87 62 181
Σαιντ-Αμάν-Μονρόν 5 116 63.921 2.683,72 24 182
Βιερζόν 5 43 70.135 1.767,36 40 183
Σύνολο 19 287 307.110 7.234,95 42 18

Πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Σερ είναι:

Πόλη Πληθυσμός

(2016)

Διαμέρισμα
Μπουρζ 65.555 Μπουρζ
Βιερζόν 26.365 Βιερζόν
Σαιντ-Αμάν-Μονρόν 9.830 Σαιντ-Αμάν-Μονρόν
Σαιν-Ντουλσάρ 9.486 Μπουρζ
Σαιν-Φλοράν-συρ-Σερ 6.618 Μπουρζ
Μεάν-συρ-Yέβρ 6.571 Βιερζόν
Ωμπινύ-συρ-Nερ 5.514 Βιερζόν
Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Πυί 5.081 Μπουρζ

Έμβλημα -Σημαία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομία του νομού στηρίζεται στην καλλιέργεια δημητριακών, τη βοοτροφία, την μελισσοκομία, την αμπελουργία, κυρίως γύρω από την Σανσέρ και τη βιομηχανία. στο νομό υπάρχουν βιομηχανίες μεταποίησης μετάλλων, αεροσκαφών, γεωργικών μηχανημάτων, όπλων, πορσελάνης, οι περισσότερες εκ των οποίων είναι συγκεντρωμένες στις πόλεις Μπουρζ και Βιερζόν.[2]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίσημη σελίδα του νομού (γαλλικά)

Σερ (γαλλικά)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. . «Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, βιβλ. Ζ΄». 
  2. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τομ. 53, σελ. 353