Ερώ (νομός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°21′00″N 3°13′00″E / 43.35°N 3.216667°E / 43.35; 3.216667

Νομός Ερώ
Hérault-Position.svg
Διοίκηση
ΧώραFlag of France.svg Γαλλία
ΠεριοχήΟξιτανία
Δημιουργία νομού4 Μαρτίου 1790
ΠρωτεύουσαΜονπελιέ
ΥπονομαρχίαΜπεζιέ
Λοντέβ
Κωδικός νομού34
Δημογραφία
Πληθυσμός1.132.481 (2016)
Πυκνότητα182/km2
Δημογραφία
Έκταση6.224 km2
Υποδιαιρέσεις
Διαμερίσματα3
Εκλογικές περιφέρειες9
Καντόνια25
Θυρεός
Συνδέσεις
Ιστότοποςhttp://www.herault.gouv.fr/
επεξεργασία
Gtk-dialog-info.svg

Ο Ερώ (γαλλικά: Hérault) είναι νομός της νότιας Γαλλίας. Ανήκει στην περιοχή Οξιτανία και έλαβε το όνομά του από τον ποταμό Ερώ που τον διασχίζει. Το INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 34. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Μονπελιέ.

Έως το 2016 ο νομός Ερώ ανήκε στην περιοχή Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, η οποία συνενώθηκε με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Ερωλταί και Ερωλταίζ.[1]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ποταμός Ορμπ στην κοινότητα Μπεζιέ

Ο νομός Ερώ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής της Οξιτανίας και βρίσκεται στο νότο της Γαλλίας.

Συνορεύει στα νοτιο-δυτικά με το νομό Ωντ, στα βορειο-δυτικά με τους νομούς Ταρν και Αβερόν, στα βορειο-δυτικά με το νομό Γκαρ και στα νότια με τη Μεσόγειο θάλασσα (κόλπος του Λέοντα).

Η έκταση του νομού είναι 6.224 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Μονπελιέ, με 281.613 κατοίκους το 2016, που βρίσκεται 595 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή νότια του Παρισιού.[2] Σημαντικές πόλεις οι Μπεζιέ, Σετ, Αγκντ και Λοντέβ.

Ο νομός γεωγραφικά παρουσιάζει πολυμορφία, με παραλίες (Μεσόγειος θάλασσα) στο νότο, τα όρη Σεβέν (νότιοι πρόποδες της Κεντρικής Οροσειράς) στα βόρεια και αγροτικές εκτάσεις στο ενδιάμεσον. Το έδαφος παρομοιάζεται με ανοιχτό αμφιθέατρο που βλέπει στη θάλασσα[3], καθώς το ορεινό βόρειο τμήμα του νομού κατεβαίνει βαθμιαία μέχρι τη θάλασσα και σχηματίζει την παραλιακή πεδιάδα.

Στα βορειοδυτικά, το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Άνω-Λανγκεντόκ[4] περιλαμβάνει τα βουνά Καρού και Εσπινούζ. Το ελάχιστο υψόμετρο του νομού βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και το υψηλότερο σημείο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.181 μέτρων σε μια από τις κορυφές του Εσπινούζ. Το μέσο υψόμετρο είναι περίπου 227 μέτρα.

Ο νομός Ερώ διασχίζεται από αρκετούς ποταμούς που προέρχονται από τους νότιους πρόποδες της Μασίφ Σαντράλ και εκβάλλουν στη Μεσόγειο μετά από μια πορεία γενικού προσανατολισμού βορρά-νότου. Οι κυριότεροι είναι:

  • ο Βιντούρλ, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, ο οποίος σηματοδοτεί τα σύνορα με το νομό Γκαρ.
  • ο Λεζ που διασχίζει κυρίως το Μονπελιέ
  • ο Ερώ, που έδωσε το όνομά του στο νομό
  • ο Ορμπ ο οποίος διαρρέει την κοινότητα Μπεζιέ
  • ο Ωντ στα δυτικά, ποταμός 224 χιλιομέτρων που κατεβαίνει από τα Πυρηναία, με πορεία δυτικά-ανατολικά, αποτελεί το όριο με το ίδιο όνομα.

Αυτοί οι ποταμοί καθώς και οι παραπόταμοί τους διασχίζουν την περιοχή μέσα από βαθιά φαράγγια. Σε πολλά σημεία έχουν δημιουργηθεί φράγματα, προκειμένου να περιοριστούν οι πλημμύρες ή να παραχθεί ηλεκτρική ενέργεια.

Στην ακτογραμμή του νομού, συνολικού μήκους 87 χιλιομέτρων, υπάρχουν αμμώδεις παραλίες και παραθαλάσσια θέρετρα, καθώς και διαδοχικές λιμνοθάλασσες, προστατευόμενα οικοσυστήματα, μερικές από τις οποίες καταλαμβάνουν μεγάλη περιοχή, η μεγαλύτερη είναι η λιμνοθάλασσα του Τω με έκταση περίπου 7.500 εκταρίων. Η διώρυγα Κανάλ ντυ Μιντί, που ενώνει τη Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό, περνά από τις λιμνοθάλασσες αυτές.

Η ενδοχώρα της πεδιάδας Κάτω-Λανγκεντόκ γίνεται σταδιακά λοφώδης. Είναι το έδαφος των αμπελώνων, των ελαιώνων και των οπωρώνων. Η ελιά και η αμπελοκαλλιέργεια συμβολίζουν ένα σημαντικό μέρος της μεσογειακής κληρονομιάς και τρόπου ζωής της περιοχής.

Το κλίμα του νομού είναι μεσογειακό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μενίρ στην Σαλβέργκ

Προϊστορία-Αρχαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή κατοικήθηκε από την προϊστορική εποχή, όπως μαρτυρούν αρχαιολογικά ευρήματα κοντά στην κοινότητα Πεζενά. [5] Μεγαλιθικά μνημεία (μενίρ και ντολμέν) έχουν βρεθεί στην περιοχή (Salvergues).

Στην αρχαιότητα, άρχισαν να καλλιεργούν το αμπέλι, που έφεραν οι Έλληνες. Έκτοτε, η εξέλιξη των τοπίων, της αρχιτεκτονικής, της οικονομίας και της πολιτικής παραμένει συνδεδεμένη με έναν πραγματικό «πολιτισμό κρασιού».

Κατά τη ρωμαϊκή εποχή χαράχθηκαν νέοι δρόμοι, η Δομιτία οδός διέσχιζε ολόκληρη την περιοχή του Λανγκεντόκ και συνέδεε τη Ρώμη με την Ισπανία, και διευρύνθηκε η αστική ανάπτυξη: φρούρια (oppidum) του Αμπρούσουμ και της Ενσερύν. Παρατηρήθηκε εκμετάλλευση των ορυχείων και επέκταση της αμπελοκαλλιέργειας. Μερικές γαλατο-ρωμαϊκές βίλες ήταν ιδιαίτερα πολυτελείς, όπως μαρτυρούν τα ερείπια της βίλας Λουπιάν ( Villa Loupian).

Μεσαίωνας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η οικονομία άκμασε και η ελαιοκαλλιέργεια και αμπελοκαλλιέργεια επεκτάθηκαν. Η υφαντουργία εξελίχθηκε. Στο Μονπελιέ, εμπορική και οικονομική πόλη, το 1221 ιδρύθηκε η πρώτη σχολή Ιατρικής. Πολλά θρησκευτικά μνημεία μαρτυρούν για την ευημερία της εποχής: Αγκντ, Μαγκελόν, Σαιν-Γκιλέμ-λε-Ντεζέρ στην προσκυνηματική διαδρομή για τον Άγιο Ιάκωβο της Κομποστέλα.

Η αίρεση του Καθαρισμού εξαπλώθηκε κυρίως στην περιοχή της Μπεζιέ και της Μινέρβ. Η σκληρή σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών, με επικεφαλής τον Σιμόν ντε Μονφόρ κατέστειλε την αίρεση: καταστροφή της Μπεζιέ και της Μινέρβ το 1209. Η περιοχή τέθηκε υπό την άμεση εξουσία της μοναρχίας.

Κατά τον 16ο αιώνα η περιοχή του νομού Ερώ, και κυρίως οι πόλεις της πεδιάδας, όπως το Μονπελιέ και το Λυνέλ, συνδέθηκαν με το κίνημα της Μεταρρύθμισης. Η περιοχή έγινε πεδίο μαχών ανάμεσα στους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ουγενότους, που τερματίστηκαν με το διάταγμα της Αλέ το 1629.

Νεότερη και Σύγχρονη εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη του 17ου αιώνα κατασκευάστηκε το λιμάνι της Σετ και το κανάλι του Μιντί, που ένωσε τη Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό, και ευνοήθηκαν οι εξαγωγές δημητριακών, κρασιών, ποτών και προϊόντων υφαντουργίας.

Ο νομός Ερώ δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790 από τμήμα της επαρχίας Λανγκεντόκ.

Η έλευση του σιδηρόδρομου συνέβαλε στην εξαγωγή του κρασιού της περιοχής σε όλη τη Γαλλία. Ωστόσο, ο νομός Ερώ γνώρισε κατάρρευση της αμπελοκαλλιέργειας και της βιομηχανίας του κρασιού στις αρχές του 20ού αιώνα εξ αιτίας μια ασθένειας των αμπέλων (φυλλοξήρα), που ώθησε στην εξέγερση χιλιάδων μικρο-αμπελοκαλλιεργητών (1907).

Ο καταστροφικός παγετός του χειμώνα του 1956 κατέστρεψε την καλλιέργεια της ελιάς, η οποία επανήλθε στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, το λεκανοπέδιο του Μονπελιέ γνώρισε μία ισχυρή δημογραφική ανάπτυξη, όταν εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί επαναπατρισθέντες Γάλλοι της Αλγερίας.[6] Από τη δεκαετία του 1960, η δημιουργία παραθαλάσσιων θέρετρων προσελκύει παραθεριστές και άρχισε την τουριστική ανάπτυξη του νομού Ερώ.

Την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα διαμερίσματα του νομού Ερώ
Χάρτης του Λανγκεντόκ και οι νομοί μετά το 1790

Ο νομός Ερώ αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 25 καντόνια και 342 κοινότητες.

Διαμέρισμα Καντόνια Κοινότητες Πληθυσμός

Απογραφή 2016

Έκταση

χμ²

Πυκνότητα

Κατ./χμ²

Κωδ.

INSEE

Μπεζιέ 9 153 309.800 3.092,42 100 341
Λοντέβ 5 122 138.746 2.004,98 69 342
Μονπελιέ 16 67 683.935 1.031,96 663 343
Σύνολο νομού 25 342 1.132.481 6.129,36 185 34


Σημαντικότερες πόλεις

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Hérault Fête du centenaire.jpg

Στον ορεινό βορρά, εκτρέφονται αιγοπρόβατα. Η γεωργία του νομού είναι προσανατολισμένη αποκλειστικά προς την αμπελουργία και σε μικρή έκταση καλλιεργούνται φρούτα, λαχανικά και οπωροφόρα δέντρα: ελιές, κάστανα, φουντούκια, δαμάσκηνα, μήλα. Στην οινοπαραγωγή αξίζει να αναφερθούν τα Coteaux du Languedoc, Faugères, Saint-Chinian και Muscat de Frontignan. Όλες αυτές οι ποικιλίες είναι προϊόντα "Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης" (ΠΟΠ).

Στην ακτή υπάρχουν μικρά αλιευτικά λιμάνια και η πόλη Σετ, το πρώτο αλιευτικό λιμάνι και δεύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου, καθώς και πολυάριθμοι τουριστικοί σταθμοί, όπως το La Grande-Motte, το Palavas-les-Flots ή το Καπ ντ'Αγκντ.

Η βιομηχανία του νομού περιλαμβάνει εργοστάσια κατασκευής αμπελουργικών εργαλείων, χημικά συγκροτήματα και μεγάλα διυλιστήρια πετρελαίου.[7]

Ο τουρισμός αναπτύσσεται στα παράλια της Μεσογείου με τη δημιουργία λουτροπόλεων. Ο νομός προσφέρει επίσης εξαιρετικές τοποθεσίες όπως το περιφερειακό πάρκο Άνω Λανγκεντόκ (6.224 χλμ.), αρχαιολογικά σπήλαια και ιστορικές πόλεις.

Το Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ που ιδρύθηκε το 1289 είναι γνωστό κυρίως για την ιατρική του σχολή (που ιδρύθηκε το 1221).

Τουρισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μονπελιέ, το υδραγωγείο Σαιν Κλεμάν
Μονπελιέ, ο καθεδρικός ναός

Τουριστικά μέρη στο νομό Ερώ

Μέρος του Καπ ντ’Αγκντ είναι ένα σημαντικό θέρετρο γυμνιστών.

Οι κρουαζιέρες κατά μήκος του καναλιού του Μιντί και περπάτημα ή ποδηλασία στις όχθες του είναι μια δημοφιλής επιλογή διακοπών.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίσημη σελίδα του νομού ΕρώΕρώ-Τουρισμός

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. . «habitants.fr/herault». 
  2. . «distance-from-paris-fr-to-montpellier-fr». 
  3. . «paysages.languedoc-roussillon.developpement-durable.gouv.fr». 
  4. . «/haut-languedoc». 
  5. . «sciencedirect.com». 
  6. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τομ 42, σελ 338
  7. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τομ. 24, σελ. 366