Ιωάννης του Μπερί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης του Μπερί
Duc de Berry.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean Ier de Berry (Γαλλικά)
Γέννηση 30  Νοεμβρίου 1340[1]
Βανσέν[2]
Θάνατος 15  Ιουνίου 1416 και 15  Ιουλίου 1416[1]
Hôtel de Nesle και Παρίσι[2]
Τόπος ταφής Bourges Cathedral
Υπηκοότητα Γαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συλλέκτης τέχνης
Οικογένεια
Σύζυγος Ζαν ντ' Αρμανιάκ
Ζαν η Β΄, κόμισσα της Ωβέρν
Τέκνα Μαρία του Μπερί
Μπον ντε Μπερί
Ζαν ντε Βαλουά, κόμης του Μονπεσιέ
Γονείς Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας και Μπόννη του Λουξεμβούργου
Αδέλφια Μαρία των Βαλουά, Δούκισσα του Μπαρ
Ιωάννα των Βαλουά, Βασίλισσα της Ναβάρας
Ισαβέλλα των Βαλουά
Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας
Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού
Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας
Συγγενείς Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (θείος)
Οικογένεια Οίκος των Βαλουά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ιωάννης, δούκας του Μπερί (Jean Ier de Berry, 30 Νοεμβρίου 1340 - 15 Ιουνίου 1416) ήταν τρίτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη Β΄ και της Μπόνης του Λουξεμβούργου. Τα αδέρφια του ήταν ο Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού και ο Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας.

Με το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ε΄ (1380) τοποθετήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του αντιβασιλιάς του ανήλικου Καρόλου ΣΤ΄. Μετά τον θάνατο και του δεύτερου αδελφού του Λουδοβίκου στάθηκαν μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο, κυρίαρχες φυσιογνωμίες, στο βασίλειο. Ο μικρός βασιλιάς ενηλικιώθηκε (1388) και έδωσε την εξουσία στους υπουργούς του πατέρα του που ήταν εχθροί των ισχυρών θείων του.

Τα δύο αδέλφια κατάφεραν να ενισχύσουν την δύναμη τους το 1392, όταν ο μικρός βασιλιάς είχε την πρώτη κρίση παραφροσύνης, ένα δεινό που θα τον συνοδεύσει σε όλη του την ζωή. Οι δύο δούκες είχαν την απόλυτη εξουσία ως το 1302 που σε μια στιγμή διαύγειας ο Κάρολος ΣΤ΄ έδωσε δύναμη στον αδελφό του Λουδοβίκο, δούκα της Ορλεάνης.

Μετά τον θάνατο και του Φιλίππου Β΄ (1404), έμεινε ο μόνος επιζών γιος του Ιωάννη Β΄ και ο μόνος που θα μπορούσε να παίξει ρόλο ανάμεσα στους ανταγωνισμό μεταξύ των ανιψιών του δούκα της Ορλεάνης και του Ιωάννη του Ισχυρού. Μετά τον φόνο του δούκα της Ορλεάνης στον εμφύλιο που ακολούθησε ο Ιωάννης πήρε την υποστήριξη του οίκου της Ορλεάνης αλλά πάντοτε έπαιζε τον ρόλο του ειρηνοποιού συμφιλιωτή.

Παροτρύνθηκαν ο Κάρολος ΣΤ΄ και οι γιοί του να μην είναι παρόντες στην μάχη του Αζενκούρ (1415). Οι άσχημες αναμνήσεις στην μάχη του Πουατιέ με την μακρόχρονη αιχμαλωσία του πατέρα του δεν άφηναν περιθώρια να σκεφτεί τίποτα διαφορετικό. Πέθανε λίγους μήνες μετά την μάχη, που ήταν τόσο καταστροφική όσο φοβόταν.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την πρώτη σύζυγο του Ιωάννα των Αρμανιάκ (1346 - 1387), κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Αρμανιάκ, παιδιά του ήταν:

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John, Duke of Berry της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).