Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ραϊμόνδος Γ' της Τρίπολης)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ραϊμόνδος Γ' της Τρίπολης
RaymondIIIofTripoli.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1140
Θάνατος Σεπτεμβρίου 1187[1]
Τρίπολη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Αντιβασιλέας
Οικογένεια
Γονείς Ραϋμόνδος Β΄ της Τρίπολης και Οδιέρνα της Ιερουσαλήμ
Αδέλφια Μελισάνθη της Τρίπολης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βάιλος του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ (1174–1176)
Βάιλος του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ (1185–1186)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ραϋμόνδος Γ΄ (Raymond III de Tripoli, 1140 - Σεπτέμβριος/Οκτώβριος 1187) από τον Οίκο της Τουλούζης ήταν κόμης της Τρίπολης από το 1152 έως το 1187. Ήταν επίσης πρίγκιπας της Γαλιλαίας και της Τιβεριάδας λόγω της συζύγου του, Εσίβ ντε Μπυρ.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Ραϋμόνδου Β΄ κόμη της Τρίπολης και της Οδιέρνας της Ιερουσαλήμ (των Ρετέλ), κόρης τού Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ.

Το 1152 οι Ασσασσίνοι δολοφόνησαν τον πατέρα του. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ ήταν 12 ετών και ο Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ όρισε τη Οδιέρνα επίτροπο της αρχής. Πέρασε τα νεανικά του έτη στην Αυλή της Ιερουσαλήμ. Το 1155 ενηλικιώθηκε και διαδέχτηκε τον πατέρα του ως κόμης της Τρίπολης. Συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον τού Νουρεντίν Ζενγκί ηγεμόνα της Δαμασκού. Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων αρνήθηκε τελικά να νυμφευτεί την αδελφή του Μελισσάνθη και ο Ραϋμόνδος Γ΄ για εκδίκηση πλήρωσε πειρατές, που λεηλάτησαν τις ακτές και τα νησιά της Ρωμαϊκής επικράτειας.

Αιχμαλωτίστηκε το 1164 στη μάχη τού Χαρίμ· φυλακίστηκε στο Χαλέπιο περί τα δέκα έτη. Το διάστημα αυτό ο Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ διοίκησε την κομητεία της Τρίπολης στο όνομά του. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ ελευθερώθηκε μετά από οκτώ χρόνια, το 1172, έναντι υπέρογκων λύτρων, αφού δανείστηκε από τους Ιππότες τού Νοσοκομείου και έδωσε ομήρους ως εγγύηση της αποπληρωμής τού υπολοίπου ποσού.

Το 1174, έγινε πρίγκιπας της Γαλιλαίας και της Τιβεριάδας μέσω του γάμου του με την Εσίβ ντε Μπυρ, χήρα του Γκωτιέ του Σαιντ-Ομέρ. Αυτός ο γάμος τον κατέστησε έναν από τους ισχυρότερους άρχοντες εκτός Γαλλίας, αλλά τον έκανε στόχο των δολοπλοκιών της βασιλικής αυλής της Ιερουσαλήμ. Ο βασιλιάς Αμωρί Α', είχε μόλις πεθάνει εκείνη την εποχή. Ο γιος του Βαλδουίνος Δ', ακόμη ανήλικος, είχε πέσει θύμα της λέπρας. Ο Ραϋμόνδος διεκδίκησε την αντιβασιλεία, ως ο πλησιέστερος άρρεν συγγενής τού δεκατριετούς Βαλδουίνου. Αν και τον υποστήριξαν επίσκοποι και πολλοί ευγενείς, έγινε μόνο έπειτα από μακρές συζητήσεις. Ο Ραϋμόνδος ανέλαβε την αντιβασιλεία του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ από το 1174 ως το 1176, αλλά πολλές από τις συμβουλές του δεν εφαρμόστηκαν.

Ο Βαλδουίνος Δ' ο Λεπρός και ο Γουλιέλμος της Τύρου

Ο Νουρ Αντ-Ντιν πέθανε λίγο καιρό μετά τον Αμωρί, με τους γιους του να τον διαδέχονται στο Χαλέπι, την Μοσσούλη και την Δαμασκό, ενώ ο Σαλαντίν, ο οποίος είχε κιόλας ανεξαρτητοποιηθεί, κυβερνούσε την Αίγυπτο. Δεν θ'αργήσει να βγάλει από την μέση τους γιους του Νουρ Αντ-Ντιν και να καταλάβει την την Δαμασκό, έχοντας, έτσι, υπό την κατοχή του το σύνολο των εδαφών της Αιγύπτου και της Συρίας και περικυκλώνοντας τα σταυροφορικά κράτη. Ο Ραϋμόνδος, ο Γουλιέλμος της Τύρου και μια μερίδα των Φράγκων βαρόνων αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο, ενώ από την άλλη, μια άλλη μερίδα, συσπειρωμένη γύρω από την βασιλομήτορα Αγνή του Κουρτεναί και τον Ρενώ του Σατιγιόν, έψαχνε την εσωτερική διαμάχη, ούσα αναίσθητη της επικινδυνότητας της κατάστασης.

Ο Ραϋμόνδος Γ΄ και ο Βοημούνδος Γ΄ πρίγκιπας της Αντιόχειας θέλησαν να μειώσουν την επιρροή, που είχαν στον Βαλδουίνο Δ΄ η μητέρα του Αγνή των Κουρτεναί και ο αδελφός της Ζοσλέν Γ΄ κόμης της Έδεσσας και βάδισαν στην Ιερουσαλήμ. Η αιφνίδια άφιξή τους, που έκανε τον βασιλιά να νομίσει ότι ήλθαν να τον εκθρονίσουν, επέφερε τα αντίθετα: ο Βαλδουίνος Δ΄ πάντρεψε σε δεύτερο γάμο την αδελφή του Σίβυλλα με τον Γκυ των Λουζινιάν, υποστηρικτή των Κουρτεναί. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ αναγκάστηκε να φύγει και να μην μπορεί να επιστρέψει για δύο έτη. Η σχέση του με τον Γκυ ήταν τεταμένη. Ο βασιλιάς στην επιθανάτιο κλίνη του αποκλήρωσε τη Σίβυλλα και όρισε διάδοχό του τον Βαλδουίνο Ε΄, γιο της Σιβύλλας από τον πρώτο της γάμο. Οι πατριώτες τού Ραϋμόνδου Γ΄ έπεισαν τον Βαλδουίνο Δ΄ να ορίσει τον κόμη της Τρίπολης ως νομικό επιβλέποντα (bailiff) για τον 16ετή Βαλδουίνο Ε΄. Αλλά ο Ζοσλέν Γ΄ έγινε επίτροπος του νεαρού βασιλιά και έθεσε φρουρά σε όλα τα κάστρα της επικράτειας.

Για την αντιμετώπιση του Σαλαντίν, ο Ραϋμόνδος ήταν υποστηρικτής μιας συμμαχίας με το Χαλέπι, το οποίο επίσης απειλούνταν από τον Σαλαντίν. Αυτή η συμμαχία θα του χρεωθεί σε παραπάνω από μια περίπτωση, ενώ θα του αποφέρει τον χαρακτηρισμό του "φίλου των Μουσουλμάνων" από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Όταν ο Βαλδουίνος Δ΄ ενηλικιώθηκε, ο Ραϋμόνδος Γ΄ παρέμεινε ως σύμβουλος του βασιλιά, με τον τελευταίο όμως να βρίσκεται πάντοτε μετέωρος μεταξύ των δύο αντίπαλων παρατάξεων.

Ο Ραϋμόνδος Γ΄ ανέλαβε και πάλι αντιβασιλέας στη διάρκεια της βασιλείας του Βαλδουίνου Ε΄ από το 1185 ως το 1186. Όταν το 1186 απεβίωσε ο Βαλδουίνος Ε΄, ο Ραϋμόνδος Γ΄ συγκάλεσε τους βαρόνους τού βασιλείου σε συγκέντρωση στο Ναμπλούς, αυτό όμως έκανε τους υποστηρικτές της Σίβυλλας να καταλάβουν την Ιερουσαλήμ και δεν θα κατάφερε να εμποδίσει την στέψη του Γκυ ντε Λουζινιάν, υποψηφίου για το συγκεκριμένο αξίωμα της αντίπαλης παράταξης. Η Σίβυλλα και ο Γκυ στέφθηκαν νέοι βασιλείς· τότε ο Ραϋμόνδος Γ΄ προσπάθησε να πείσει την νεότερη αδελφή της Ισαβέλλα Α΄ και τον σύζυγο αυτής Χάμφρεϋ Δ΄ κύριο τού Τορόν να διεκδικήσουν τον θρόνο, αλλά ο Χάμφρεϋ Δ΄ ορκίστηκε πίστη στους νέους βασιλείς. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ αρνήθηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στους νέους βασιλείς και συμμάχησε με τον Σαλαντίν: του επέτρεπε να περνάει από τη Γαλιλαία κατά τις εκστρατείες του εναντίον της Ιερουσαλήμ και να θέσει φρουρά στην Τιβεριάδα.

Το 1187 ο Σαλαντίν ξεκίνησε μία μεγάλης κλίμακας επίθεση στους Σταυροφόρους και ο Ραϋμόνδος Γ΄ συμφιλιώθηκε με τον Γκυ. Ο Γκυ των Λουζινιάν, χωρίς να διαθέτει καμία πολιτική ή στρατιωτική αρετή, αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον του Σαλαντίν υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, παρά να τον περιμένει, όπως τον συμβούλευαν ο Ραϋμόνδος και οι Ιωαννίτες Ιππότες. Τελικώς, θα καταφέρουν να μεταπείσουν τον Γκυ, προτού αυτός ετοιμαστεί για την εκστρατεία, οδηγώντας έτσι τον στρατό του στην καταστροφή. Θα κατηγορήσει αργότερα τον Ραϊμόνδο Γ΄ για λιποψυχία και ενώ η γυναίκα του, Εσίβ, βρισκόταν πολιορκημένη στην Τιβεριάδα.

Ο Ραϋμόνδος έλαβε μέρος στη Μάχης του Χατίν στις 4 Ιουλίου 1187, ως διοικητής της εμπροσθοφυλακής τού Σταυροφορικού στρατού. Η μάχη έληξε με καταστροφική ήττα. Ο φραγκικός στρατός καταστράφηκε ολοκληρωτικά. Ο Ραϋμόνδος Γ΄ ήταν από τους λίγους διοικητές, που δεν σκοτώθηκε ή αιχμαλωτίστηκε. Κατάφερε να διαφύγει ζωντανός, περνώντας μέσα από τις γραμμές του αντίπαλου στρατού, αλλά, καθώς είχε απομείνει μονάχα με την εμπροσθοφυλακή του, υποχρεώθηκε να διαφύγει προς την Τύρο.

Χωρίς να συναντήσει πλέον καμία αντίσταση απέναντί του, ο Σαλαντίν κατέλαβε την Γαλιλαία εντός των επόμενων ημερών, κατέλαβε τα διάφορα λιμάνια των Αγίων Τόπων στην διάρκεια του καλοκαιριού και στην συνέχεια κατέλαβε, ύστερα από πολιορκία, την Ιερουσαλήμ τον Οκτώβριο του 1187.

Ο Ραϋμόνδος Γ΄, ο οποίος είχε διαφύγει στην Τύρο, κατέφυγε στη συνέχεια στην Τρίπολη, όπου πέθανε λίγο καιρό αργότερα από πλευρίτιδα, τον Σεπτέμβριο του 1187. Κληροδότησε την κομητεία του στον εγγονό τού εξαδέλφου του[2] και αναδεκτό του Ραϋμόνδο Δ΄ των Πουατιέ, δευτερότοκο γιο τού Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την Εσίβα τού Μπουρ, κόρη (ή ανιψιά) και κληρονόμο τού πρίγκιπα της Γαλιλαίας, η οποία τον έκανε πρίγκιπα της Γαλιλαίας και έτσι έναν από τους πλουσιότερους ευγενείς τού βασιλείου. Η Εσίβα ήταν χήρα τού Βάλτερ του Σαιντ Ομερ.

Σχετικά Λήμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2013.
  2. Είναι: Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ > Χοντιέρνα των Ανζού > Ραϋμόνδος Γ΄ κόμης της Τρίπολης και
    Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ > Αλίκη των Ανζού > Κωνσταντία πριγκίπισσα της Αντιόχειας > Βοημούνδος Γ΄ πρίγκιπας της Αντιόχειας > Ραϋμόνδος Δ΄ κόμης της Τρίπολης.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Raymond III, Count of Tripoli της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).