Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών
Οργανισμός: Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Εκπομπών
Έτος ιδρύσεως: 1938
Έναρξη λειτουργίας: 25 Μαρτίου 1938
Τέλος λειτουργίας: 1952
Τοποθεσία: Ζάππειο, Αθήνα
Γλώσσα: Ελληνικά (1938-1941, 1944-1952), Γερμανικά (1941-1944)
Περιοχή εκπομπής: Αττική
Συχνότητα: 729 kHz (AM)

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ήταν ο πρώτος δημόσιος ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα, ο πρώτος στην περιοχή της Αττικής και ο δεύτερος σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Ιδρύθηκε το 1938 από την κυβέρνηση Μεταξά και ξεκίνησε να εκπέμπει την ίδια χρονιά στην Αθήνα. Ουσιαστικά ήταν ο προπομπός του ΕΙΡ. Το 1952 μετεξελίχθηκε στο Πρώτο Πρόγραμμα.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης: Ραδιόφωνο στην Ελλάδα

Το 1920 είχαν αρχίσει ήδη οι προσπάθειες αναπτύξης ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα, όμως δεν είχαν συνέχεια. Το φθινόπωρο του 1928 ο Χρίστος Τσιγγιρίδης, πωλητής ραδιοφώνων, ξεκινάει τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, με έδρα την Θεσσαλονίκη και εξέπεμπε στη Βόρεια Ελλάδα[1]. Το 1929 ξεκίνησαν και οι προσπάθειες δημιουργίας δημόσιου ραδιοφωνικού σταθμού, που όμως δεν καρποφόρησαν.

Με την έλευση της Αυγουστινιανής δικτατορίας του 1936, εντείνονται οι προσπάθειες δημιουργίας ραδιοφωνικού σταθμού. Την ίδια χρονιά, ιδρύθηκε η Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Εκπομπών (με τα αρχικά: ΥΡΕ). Η προσπάθεια της 4ης Αυγούστου είχε ως πρότυπο την Ναζιστική Γερμανία, η οποία είχε επενδύσει στο ραδιόφωνο σαν μέσο προπαγάνδας[2], αλλά και την Φασιστική Ιταλία, η οποία είχε ιδρύσει το 1924, την Ιταλική Ραδιοφωνία (σημερινή RAI).

Εκκίνηση εκπομπών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 25 Μαρτίου του 1938 ο Βασιλεύς των Ελλήνων Γεώργιος Β΄ εγκαινιάζει τον πομπό των 14KW στα Νέα Λιόσια. Την ίδια ημέρα ξεκινάει τις πρώτες του εκπομπές, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών, ενώ έβγαλε πλήρες πρόγραμμά στις 21 Μαΐου του ίδιου έτους[3]. Πρώτη εκφωνήτρια ήταν η Αφροδίτη Λαουτάρη[4] ενώ θρυλικό έγινε το σήμα του σταθμού, η βουκολική μελωδία, ο Τσοπανάκος, που έμεινε γνωστό ως τις ημέρες μας.[5]

Ελληνοϊταλικός Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πόλεμου το ραδιόφωνο μετέδιδε πληροφορίες για τις συγκρούσεις και χρησιμοποιήθηκε για την κινητοποίηση της ελληνικής πλευράς. Λίγο πριν από την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα, σε μια δραματική έκκληση ο εκφωνητής κάλεσε τους ακροατές να μην πιστεύουν το σταθμό που σε λίγο θα μετέδιδε ψέματα. Μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ο ΡΣΑ μετέδιδε τη γερμανικη προπαγάνδα,[6] αν και το προσωπικό προσπαθούσε με κάθε τρόπο να το διακόπτει, προσποιούμενο τεχνικές δυσκολίες.

Μεταπολεμικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Γερμανοί, λίγο πριν αποχωρήσουν από την Αθήνα τον Οκτώβριο του 1944, προσπάθησαν να ανατινάξουν τους πομπούς του σταθμού στα Νέα Λιόσια, ωστόσο κατέστρεψαν μόνο έναν στους τρεις.[7] Αυτό δεν εμπόδισε τον σταθμό να εκπέμψει πρόγραμμα την ημέρα της απελευθέρωσης, που ξεκίνησε με τον Εθνικό ύμνο. Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) που ιδρύθηκε στις 16 Ιουλίου 1945 και αντικατέστησε την κατοχική ΑΕΡΕ (Ανώνυμη Εταιρεία Ραδιοφωνικών Εκπομπών), λειτουργούσε πλέον τον σταθμό. Το 1952, στα πλαίσια αναδιοργάνωσης του ραδιοφώνου, μετονομάστηκε σε Πρώτο Πρόγραμμα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]