Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λουδοβίκος Γ' του Ανζού
Louis3anjou.jpg
Περίοδος 29 Απριλίου 1417 - 12 Νοεμβρίου 1434
Προκάτοχος Λουδοβίκος Β΄ του Ανζού
Διάδοχος Ρενέ Α΄ της Νάπολης
Περίοδος 1426 - 12 Νοεμβρίου 1434
Προκάτοχος Λουδοβίκος Β΄ του Ανζού
Διάδοχος Ρενέ Α΄ της Νάπολης
Σύζυγος Μαργαρίτα της Σαβοΐας
Οίκος Οίκος των Βαλουά
Πατέρας Λουδοβίκος Β΄ του Ανζού
Μητέρα Γιολάντα της Αραγωνίας
Γέννηση 25 Σεπτεμβρίου 1403
Ανζέ, Γαλλία
Θάνατος 12 Νοεμβρίου 1434 (31 ετών)
Κοζέντσα, Ιταλία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού (Louis III d'Anjou, 25 Σεπτεμβρίου 140312 Νοεμβρίου 1434) ήταν τιτουλάριος βασιλιάς της Νάπολης από το 1417 έως το 1426, κόμης της Προβηγκίας, Πεδεμοντίου, Μαιν, δούκας του Ανζού από το 1417 έως το 1434, και δούκας της Καλαβρίας από το 1426 έως το 1434. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Β΄ του Ανζού και της Γιολάνδης της Αραγωνίας διεκδικήτρια των τεσσάρων βασιλείων.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θρόνος της Αραγωνίας ήταν κενός με τον θάνατο του βασιλιά Μαρτίνου Α΄ το 1410 και η μητέρα του Γιολάνδη, ως κόρη του προκατόχου του Μαρτίνου, Ιωάννη Α΄, απαιτούσε το θρόνο για τον νεαρό της γιο, Λουδοβίκο.

Η διαδοχή στην Αραγωνία ήταν αμφίβολη διότι οι εκλέκτορες προτιμούσαν ο νέος βασιλιάς να ανήκει στην αρσενική βασιλική γραμμή και όχι στους γιους μιας ινφάντα. Το 1412 εξελέγη ο Φερδινάνδος Α΄ της Αραγωνίας, δεύτερος γιος της Ελεονώρας της Αραγωνίας και του Ιωάννη Α΄ της Καστίλης. Εκείνη την χρονιά ο οκτάχρονος Λουδοβίκος έχασε ένα από τα τέσσερα βασίλεια. Τα άλλα τρία βασίλεια ήταν η Σικελία, η Κύπρος και τα Ιεροσόλυμα, όπου η Γιολάνδη εξακολουθούσε να αναζητά δικαιώματα για λογαριασμό των γιων της. Κατόρθωνε παροδικά να αναλαμβάνει την διοίκηση σε ορισμένα τμήματα αλλά ποτέ δεν κατόρθωσε να εξασκήσει ολοκληρωτική εξουσία.

Το 1419 ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ έστεψε τον Λουδοβίκο βασιλέα της Σικελίας, αντίθετα με τις επιθυμίες της ηλικιωμένης και άτεκνης Ιωάννας Β΄ που ήθελε ως διάδοχό της τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας. Το 1420 ο Λουδοβίκος αναχώρησε από την Καμπανία και πολιόρκησε την Νάπολη, αλλά είχε να αντιμετωπίσει τον Αραγωνέζικο στρατό που ερχόταν αποφασισμένος. Ο Αλφόνσος μπήκε στην πόλη το 1421 και ο Λουδοβίκος έχασε την υποστήριξη του πάπα, που κουράστηκε από τις προσπάθειες.

Όταν ξαφνικά οι σχέσεις του Αλφόνσου και της βασίλισσας χειροτέρευσαν και μετά την καταστολή του κυριότερου υπουργού της, Τζοβάνι Καράτσιολο, η βασίλισσα μετακινήθηκε προς την Αμβέρσα, όπου ο Λουδοβίκος έτρεξε να την συναντήσει. Τον λάτρεψε και τον όρισε διάδοχό της στην θέση του Αλφόνσου χρίζοντάς τον δούκα της Καλαβρίας. Εκεί έζησε με την σύζυγό του Μαργαρίτα της Σαβοΐας (1416 – 1479) κόρη του Αμεδαίου Η΄ της Σαβοίας με την οποία δεν έκανε κανένα παιδί.

Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 1434 από ελονοσία, την επόμενη χρονιά πέθανε και η Ιωάννα που την διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ρενέ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis III of Anjou της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]