Λητή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°44′41″N 22°58′41″E / 40.74472°N 22.97806°E / 40.74472; 22.97806

Λητή
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Ωραιοκάστρου
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Θεσσαλονίκης
Υψόμετρο 200
Πληθυσμός 7.841 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Μυγδονία [1]

Η Λητή είναι ημιορεινή κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης που ήταν έδρα του άλλοτε καποδιστριακού δήμου Μυγδονίας. Με το σχέδιο όμως Καλλικράτης υπάχθηκε διοικητικά στο Δήμο Ωραιοκάστρου.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη χτίστηκε πάνω στα ερείπια της ομώνυμης πόλης της αρχαιότητας και βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης, 14 χλμ. ΒΑ της πόλης της Θεσσαλονίκης. Η άποψη, ότι η αρχαία πόλη θα πρέπει να ήταν ΒΑ της Θεσσαλονίκης ενισχύεται και από τη λεγόμενη Ληταία πύλη του δυτικού σκέλους των τειχών της Θεσσαλονίκης, στο σημείο όπου περνά σήμερα η οδός Αγίου Δημητρίου.[2]

Αρχαιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Δερβένι (Λητή) βρέθηκε ο μόνος πάπυρος στην Ελλάδα, γνωστός ως Πάπυρος του Δερβενίου, ίσως ο αρχαιότερος ελληνικός πάπυρος (μέσα 4ου αι. π. Χ.)

Τα ερείπια της αρχαίας Λιτής απλώνονται σε μεγάλη έκταση ανάμεσα στους οικισμούς Λαγυνά και Λητής και στη θέση Δερβένι, περίπου 6-8 χλμ. ΒΑ της Θεσσαλονίκης. Ο Στέφανος Βυζάντιος (6oς αι. μ.Χ.) βασίστηκε στα Μακεδονικά του Θεαγένη (3ος -4ος αι. μ.Χ.) και αναφέρει ότι η Λητή πήρε την ονομασία της από ένα ιερό της Λητούς εκεί κοντά, ενώ το εθνικό επίθετο ήταν Ληταίος.

Νεότερη ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Αειβάτι -- Λητή
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή των 30 τόμων, τόμ. 17, σ.33 ISDBN 960-8177-67-7
  3. Γενικά Αρχεία του Κράτους, Φάκελοι Αγωνιστών του 1821
  4. Νίκος Εμμ. Παπαοικονόμου, "Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821 από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη", έκδοση Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2016, σ. 79, ISBN 978-960-9458-12-2
  5. Μάνος, Νικόλαος. Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913), Ι. Σ. Κολιόπουλος (επιστ. εποπτεία), Ι. Δ. Μιχαηλίδης – Κων. Σ. Παπανικολάου (επιμ.), Θεσσαλονίκη, Ε.Μ.Σ. – University Studio Press, 2008, σ.59


Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]