Κωνσταντίνος Υψηλάντης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ξυλογραφία του Κωνσταντίνου Υψηλάντη από το περιοδικό Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1863

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης (1760-1816) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας, ηγεμόνας της Μολδαβίας & μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Φαναριώτη Αλέξανδρου Υψηλάντη, μέγα διερμηνέα της Υψηλής Πύλης και ηγεμόνα της Βλαχίας. Μορφώθηκε στη Γερμανία και αρχικά άρχισε να οργανώνει αντιτουρκική εξέγερση στη Βλαχία. Το 1796 όμως και αφού είχε πείσει τις τουρκικές αρχές για την υπακοή του διορίστηκε μέγας διερμηνέας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1799. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1802 ανέλαβε την ηγεμονία της Βλαχίας, την οποία όμως έχασε το 1806 λόγω της συμμετοχής του στον ρωσοτουρκικό πόλεμο που ξέσπασε εκείνη τη χρονιά στο πλευρό των Ρώσων.[1]

Μετά από την καθαίρεση του δραπέτευσε μαζί με την οικογένειά του στην Αγία Πετρούπολη ενώ για αντίποινα, ο σουλτάνος διέταξε τον αποκεφαλισμό του πατέρα του Κωνσταντίνου, που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη.[2]

Τιμήθηκε πλείστες φορές από τον Τσάρο ενώ διακρίθηκε και για την μόρφωση του. Είχε μεταφράσει στα τούρκικα γαλλικά συγγράμματα ενώ είχε γράψει διάφορα ποιήματα, τα οποία όμως δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθούν.

Λίγο πριν το θάνατό του υπέβαλε στον Ιωάννη Καποδίστρια σχετικές διπλωματικές προτάσεις περί του Σερβικού ζητήματος, τις οποίες φαίνεται ν΄ αποδέχθηκε ο δεύτερος όπου και προσπάθησε να τις προωθήσει στον Τσάρο σε αποκήρυξη της συνθήκης του Βουκουρεστίου (1812), ως προς τη Σερβία και την ανακήρυξή της σε ανεξάρτητο Βασίλειο. Απεβίωσε στο Κίεβο το 1816.

Οικογενειακή κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης παντρεύτηκε αρχικά την Ραλλού Καλλιμάχη, η οποία πέθανε χωρίς το ζευγάρι να προλάβει να αποκτήσει παιδιά. Αργότερα πραγματοποίησε δεύτερο γάμο, παίρνοντας ως σύζυγο την Ελισάβετ (Σάφτα), κόρη ευκατάστατης οικογένειας της Βλαχίας με την οποία απέκτησε πέντε γιους (Αλέξανδρος, Δημήτριος και Νικόλαος, Γεώργιος και Γρηγόριος) και μια κόρη (Μαρία).[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γούδας, Αναστάσιος Ν (1874). Βίοι Παράλληλοι των επί της Αναγεννήσεως της Ελλάδος Διαπρεψάντων Ανδρών, τόμος ΣΤ'. Αθήνησι: Τύποις Χ. Ν. Φιλαδελφέως. 
  2. Φραντζή, Αμβροσίου (1839). Επιτομή της Ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος αρχομένη από του έτους 1715, και λήγουσα το 1837. Εν Αθήναις: κ της Τυπογραφίας Η Βιτώρια του Κωνστ. Καστόρχη και Συντροφίας, σελ. 72. 
  3. Σκαρλάτος ο Βυζάντιος, Δημήτριος (2015). Κωνσταντινούπολις, Α'. Πελεκάνος, σελ. 537. 
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Προκάτοχος:
Pavel Chichagov
Πρίγκιπας της Βλαχίας
Coat of arms of Wallachia, 1700.svg
1806-1812
Διάδοχος:
Ιωάννης Γεώργιος Καρατζάς


Προκάτοχος:
Αλέξανδρος Καλλιμάχης
'Πρίγκιπας της Μολδαβίας'
Stema aneniinoi.jpg
1799-1801
Διάδοχος:
Αλέξανδρος Σούτσος

΄