Καραμεσηναίικα Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°06′02″N 21°30′42″E / 38.10056°N 21.51167°E / 38.10056; 21.51167

Καραμεσιναίικα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καραμεσιναίικα
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Δημοτική ενότητα Μόβρης
Τοπική κοινότητα Καραίικων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Υψόμετρο 53
Πληθυσμός 158 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Καραμεσήνη

Τα Καραμεσιναίικα ή Καραμεσηναίικα, παλαιότερα Στου Καραμεσήνη[1], είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του τέως δήμου Μόβρης με 158 κατοίκους. Έχει δημοτικό σχολείο από το 1931 έως το 1997 που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στον Σπύρο Καραμεσήνη από την Βλασία Καλαβρύτων, που μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 αγόρασε στην περιοχή, ακατοίκητη τότε, εθνικές γαίες[1]. Παρόλο που ο Καραμεσήνης δεν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην περιοχή -το 1919 μάλιστα πούλησε όλα τα κτήματα που είχε- και λόγω της εγκατάστασης και άλλων από τα ορεινά των Καλαβρύτων (Άρμπουνας κ.τ.λ.), ήδη από το 1838, αλλά και από το κοντινό Πουρνάρι, επικράτησε το όνομα Καραμεσηναίικα[1]. Σαν συγκροτημένος οικισμός αναφέρεται μετά το 1930 και όλοι οι κάτοικοι με καταγωγή τα χωριά των Καλαβρύτων[1].

Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 με την δυάληση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Καραίικων[1]. Σε απογραφή του 1896 είχε 21 κατοίκους, 213 το 1940 και 303 το 1950[1].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Έτος Πληθυσμός
2001 184[2]
2011 158[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X.
  2. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  3. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.