Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας
- Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Καλαμάκι Αχαΐας
- Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Καλαμάκι
Συντεταγμένες: 38°9′24.1″N 21°29′40.9″E / 38.156694°N 21.494694°E
| Καλαμάκι | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου |
| Περιφέρεια | Δυτικής Ελλάδας |
| Περιφερειακή Ενότητα | Αχαΐας |
| Δήμος | Δυτικής Αχαΐας |
| Δημοτική Ενότητα | Μόβρης |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Πελοπόννησος |
| Νομός | Αχαΐας |
| Υψόμετρο | 34 μέτρα |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 356 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Παλαιά ονομασία | Βίδοβα |
| Ταχ. κώδικας | 25200 |
| Τηλ. κωδικός | 2693 |
Το Καλαμάκι της Μόβρης, ιδιαίτερα γνωστό και με την πρώην ονομασία του Βίδοβα[1][2], είναι χωριό του Νομού Αχαΐας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος και πρώην κοινότητας Λιμνοχωρίου[3]. Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα προς τον Άραξο και τις προς τα εκεί φημισμένες παραλίες της Καλόγριας και του Γιαννισκαρίου ενώ βρίσκεται στην περιοχή ανάμεσα στα Νιφοραίικα και τη Λακκόπετρα.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήρθαν από την ευρύτερη περιοχή της Ζουμπάτας στο Παναχαϊκό και ήταν αρβανίτες[4][5].
Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 υπήχθη στην τότε κοινότητα Στριγκλεΐκων[3]. Απογράφεται για πρώτη φορά το 1861 και έχει 77 κάτοικους[4]. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε περίπου δυο ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης στον οποίο ανήκε διοικητικά[6]. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Βίδοβα ή Βέδοβα σε Καλαμάκι[3].
Δημογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[7][8] είναι η εξής:
| 1861 | 1879 | 1889 | 1896 | 1907 | 1920 | 1928 | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 | 2021 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 77[4] | 123[4] | 132[4] | 167[4] | 201[4] | 210[4] | 226[4] | 288[4] | 329[4] | 320[4] | 667[4] | 726[4] | 537[4] | 559[4][9] | 502[10] | 356[11] |
Παραπομπές και υποσημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Το όνομα «Βίδοβα» είναι σλάβικης προέλευσης και δηλώνει το επώνυμο του πρώτου ιδιοκτήτη της περιοχής που κατοίκησε το λεγόμενο βουνό της Βίδοβας (στο Παναχαϊκό). Λουλούδης 2010, σελ. 177.
- ↑ Υπάρχει και η άποψη που θέλει αλβανικής προέλευσης το όνομα Βίδοβα σημαίνον φτελιά ή τόπο με φτελιές. Βλ. Θανασουλόπουλος 2007, σελ. 32.
- 1 2 3 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλαμακίου Μόβρης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Λουλούδης 2010, σελ. 176.
- ↑ Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Καλαμάκι.
- ↑ Νουχάκης 1885, σελ. 60.
- ↑ Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
- ↑ Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
- ↑ Μόνιμος πληθυσμός: 498 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
- ↑ ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21830 (σελ. 248 του pdf).
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
- Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
- Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2.
- Λουλούδης, Θεόδωρος Η. (2010). Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση. Πάτρα: Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας.
- Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλαμάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλαμακίου Μόβρης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
- Βίδοβα. wikimapia.org