Προφήτης Ελισσαίος Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°08′22″N 21°36′07″E / 38.13944°N 21.60194°E / 38.13944; 21.60194

Προφήτης Ελισσαίος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΔυτικής Αχαΐας
Δημοτική ενότηταΔύμης
Τοπική κοινότηταΑλισσού
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο60
Πληθυσμός23 (2011)

Ο Προφήτης Ελισσαίος είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αλισσού, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας[1][2]. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Αλισσού[3][4][1][2].

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πήρε την ονομασία του από το ομώνυμο ξωκλήσι που βρίσκεται στην περιοχή[5]. Στη θέση που βρίσκεται το σημερινό ξωκλήσι του Προφήτη Ελισσαίου υπήρχε παλαιότερος ναός, πιθανόν μεταβυζαντινής εποχής[5].

Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971[1]. Όταν απογράφηκε για πρώτη φορά το 1971, δεν επρόκειτο στην ουσία για οικισμό αλλά αφορούσε την εκεί αγροτοσχολή με επωνυμία «Αδαμάντειον Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα», η οποία, όταν έκλεισε, οδήγησε στην μη απογραφή του ως οικισμού το 1981· Από το 1991 κ.εξ. απογράφεται αδιάκοπα ως οικισμός έχοντας μόνιμο πληθυσμό[4].

Δημογραφική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[6][7] είναι η εξής:

1971 1981 1991 2001 2011
286[4] Δ/Α[4] 15[4] 67[4][8] 23[9]

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ελισσαίος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]