Ποιμενοχώρι Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°05′25″N 21°37′42″E / 38.09028°N 21.62833°E / 38.09028; 21.62833

Ποιμενοχώρι
Το Ποιμενοχώρι Αχαΐας.
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ποιμενοχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΔυτικής Αχαΐας
Δημοτική ενότηταΩλενίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο80
Πληθυσμός47 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΜπουντουραίικα

Το Ποιμενοχώρι, γνωστότερο κυρίως με την προηγούμενη ονομασία του Μπουντουραίικα, είναι μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας, και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Ωλενίας ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Αγίου Νικολάου Κράλη[1]. Πολύ κοντά του είναι η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Κάτω Μαζαράκι και Καλαμάκι (Χαρμπιλαίικα) του πρώην Δήμου Ωλενίας, ενώ κοντά του βρίσκονται και τα μικρά χωριά Αυγεραίικα και Κουνελαίικα.

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων[2].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία του οικισμού πρόκειται για ανθρωπωνυμικό και πήρε το όνομά του από το επίθετο της οικογένειας Μπουντούρη, που κατοικεί στην περιοχή.

Οι πρώτοι οικιστές του χωριού προέρχονται από τη Σάπια Βρύση, χωριό που είχε εγκαταλειφθεί ήδη πριν το 1920, ερχόμενοι αρχικά με τα κοπάδια τους τους θερινούς μήνες, γεγονός που οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού[3].

Με το ΦΕΚ της 16/10/1940 τα Μπουντουραίικα αναγνωρίζονται ως οικισμός και προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κραλίου[1]. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 τα Μπουντουραίικα μετονομάζονται σε Ποιμενοχώρι[1][4].

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[5][6] είναι η εξής:

1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
30[7] 32[7] 66[7] 42[7][8][2] 43[7] 39[7][9] 44[7] 53[7][10] 47[11]

Λοιπά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία (κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες).

Παραπομπές και υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ποιμενοχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/11/2017.
  2. 2,0 2,1 Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Μπουντουραίικα.
  3. Λουλούδης 2010, σελ. 299.
  4. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Μπουντουραίικα-Ποιμενοχώριον, pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 05/05/2011.
  5. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  6. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 Λουλούδης 2010, σελ. 298.
  8. Επειδή η απογραφή εκτυπώνεται τόσο στα ελληνικά όσο και στα γαλλικά, όλοι οι οικισμοί έχουν δίπλα τους και το όνομά τους στο λατινικό αλφάβητο. Τα Μπουντουραίικα εδώ αναφέρονται ως Piménokhori (Boudouréica).
  9. Αναφέρονται ξανά ως Piménokhori (Boudouréica).
  10. Μόνιμος πληθυσμός: 52 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  11. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μπουντουραίικα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]