Θόδωρος Αγγελόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Θόδωρος Αγγελόπουλος
Theodoros Angelopoulos Athens 26-4-2009-2.jpg
Γέννηση και
Τόπος γέννησης Αθήνα
Θάνατος
Τόπος θανάτου Πειραιάς
Υπηκοότητα Ελλάδα
Επάγγελμα/
ιδιότητες
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών, κριτικός κινηματογράφου και ηθοποιός
Βραβεύσεις βραβείο των Γερμανών Καθολικών για τις τέχνες και τον πολιτισμό (), Sutherland Trophy (), Best Screenplay Award (Cannes Film Festival) (), European Film Award for Best Film (), European Film Academy Critics Award () και Χρυσός Φοίνικας ()
Επίσημη ιστοσελίδα
Θόδωρος Αγγελόπουλος στο IMDb
Commons page Wikimedia Commons
Λογότυπο google.gr στις 27 Απριλίου 2012 - 77η επέτειο γέννησης του Αγγελόπουλου.
Η αγγλόφωνη αφίσα της ταινίας Μια αιωνιότητα και μια μέρα που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών.
Οικία της Φλώρινας στην οποία γυρίστηκαν οι σκηνές από την ταινία Ο Μελισσοκόμος. Οι λίμνες Πρέσπες και η Φλώρινα αποτελούν το σκηνικό πολλών ταινιών του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (Αθήνα, 27 Απριλίου 1935 - 24 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με βραβεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την προσφορά του στον κινηματογράφο, με σπουδαιότερο της καλύτερης ταινίας με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1998 για την ταινία Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935.[1] Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του. Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC[1] και στο Musée de l' homme. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου[1] στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή[1], στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου. Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού «Σύγχρονος Κινηματογράφος». Ανήκε ιδεολογικά στο χώρο της Αριστεράς.[2]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Ιανουαρίου 2012 πεζός τραυματίστηκε σοβαρά στο διάλειμμα των γυρισμάτων της νέας του ταινίας «Η άλλη θάλασσα» στη Δραπετσώνα από διερχόμενη μοτοσυκλέτα.[3][4] Το ίδιο βράδυ άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Φαλήρου, όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση.[5][6] H κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, στις 27 Ιανουαρίου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.[7]

Υστεροφημία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθιέρωσαν το 2012 Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος» ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού. Το βραβείο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ (Festival des Films du Monde de Montréal) Σερζ Λοζίκ (Serge Losique) και προσωπικός φίλος του Αγγελόπουλου, ανακοίνωσε ότι η επόμενη διοργάνωση το 2012 θα γίνει στην μνήμη του Έλληνα σκηνοθέτη.[8] Έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Ο Μελλισοκόμος των Αγγέλων» του ζωγράφου Οδυσσέα Άννινου για το Θόδωρο Αγγελόπουλο παρουσιάστηκε στο Πολυχώρο Πολιτισμού ΑΘΗΝΑΪΣ .Το δρώμενο προλόγισε ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς και τα εγκαίνια τίμησε με τη παρουσία του  ο πρωθυπουργός, πρόεδρος τότε του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.[9] Στην επέτειο της γέννησής του τον ίδιο χρόνο, η ελληνική έκδοση της μηχανής αναζήτησης "Google" εμφάνισε στην αρχική της σελίδα γκραβούρα που παραπέμπει στον Έλληνα σκηνοθέτη. Παράλληλα, την ίδια μέρα διοργανώθηκε εκδήλωση στη μνήμη του στο κτήριο της οδού Περαιώς του Μουσείου Μπενάκη.[10]

Το Δημοτικό Ωδείο Φλώρινας, τίμησε το Θεόδωρο Αγγελόπουλο, δίνοντας το όνομά του στη θεατρική αίθουσα του, όπου πραγματοποιούνται θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές προβολές, αλλά και πλήθος άλλων εκδηλώσεων.

Ο Αγγελόπουλος και οι ταινίες του χαίρουν βαθύτατης εκτίμησης από μεγάλους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Ο ίδιος έχει συναντηθεί με αρκετούς από τους σπουδαίους σκηνοθέτες.

O Βέρνερ Χέρτζογκ όταν είχε δει το Θίασο είχε εντυπωσιαστεί τόσο πολύ με το μεγαλείο της ταινίας που φίλησε τα πόδια του Αγγελόπουλου.[11]

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα έπλεξε το εγκώμιο του Αγγελόπουλου, αφού τον χαρακτήρισε ως «Μεγάλη μορφή του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου», ενώ παραδέχτηκε ότι οι ταινίες του αποτέλεσαν επιρροή για τον ίδιο.[12]

Ο Ακίρα Κουροσάβα είχε πει για τον Μεγαλέξαντρο: «Μέσα από το φακό του, ο Αγγελόπουλος κοιτάει τα πράγματα σιωπηλά. Είναι το βάρος αυτής της σιωπής και η ένταση του αμετακίνητου βλέμματος της κάμερας του Αγγελόπουλου, που κάνει τον Μεγαλέξανδρο τόσο δυνατό, που ο θεατής δεν μπορεί να αποδράσει από τη οθόνη. Αυτού του είδους η κινηματογράφηση, τόσο προσωπική και μοναδική στην ιδιαιτερότητά της, τείνει να επιστρέφει στις ρίζες του σινεμά. Αυτό ακριβώς είναι που δημιουργεί την εντύπωση της φρεσκάδας και της δύναμης. Όσο για μένα, παρακολουθώντας αυτό το φιλμ, ένιωσα βαθιά την απόλαυση του κινηματογράφου, με την πιο απόλυτη έννοια του όρου».[13]

O Ίνγκμαρ Μπέργκμαν είχε σχολιάσει επιγραμματικά το Μελισσοκόμο με τα καλύτερα λόγια: «Είδα τον 'Μελισσοκόμο' που άλλοτε θεωρούσα μια καλή ταινία. Τώρα, αντιλαμβάνομαι πως είναι ένα αριστούργημα. Είναι μια εμπειρία απίστευτα συγκλονιστική».[14]

Ο Βιμ Βέντερς είχε μιλήσει για το βλέμμα του Οδυσσέα με εξαιρετικά λόγια: «Έφυγα από τις Κάννες μαγεμένος με το Βλέμμα του Οδυσσέα. Ακόμα κι εδώ στο Τόκιο που βρίσκομαι τώρα με ακολουθεί η μαγεία. Πιστεύω ότι είναι μια ταινία που θα μείνει στην ιστορία του σινεμά».[15]

Ο Ντούσαν Μακαβέγεφ είχε εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα από το Τοπίο στην ομίχλη .Συγκεκριμένα ανέφερε: «Πριν δω την ταινία του Αγγελόπουλου, εγώ, που έχω μεγαλώσει χωρίς πατέρα, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα τον ανακάλυπτα στην εικόνα ενός δέντρου. Η τελευταία σκηνή του Τοπίου στην Ομίχλη ήταν μια αποκάλυψη για μένα. Είναι μια μοναδική, θα μπορούσε κάποιος να πει, 'Ιαπωνική' σκηνή, που με εξέπληξε, γιατί είχα πάντα στο μυαλό μου την ελληνική παράδοση αποκλειστικά συνδεδεμένη με ερείπια, βράχους και θεούς. Σε αυτήν την σκηνή είδα μια πρόκληση απέναντι σε κάθε αναστολή και εξουσία. Γι’ αυτό θα χρησιμοποιούσα τα λόγια του Μπέργκμαν για να πω ότι ο στόχος του σινεμά είναι να φέρει πάλι το όνειρο πίσω στη ζωή μας, βοηθώντας μας έτσι να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της ζωής.»[16]

Ο Γουίλιαμ Φρίντκιν[17] είχε πει ότι επηρεάστηκε πολύ από το κινηματογραφικό του ύφος .

Ο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα τον εκτιμούσε βαθύτατα και τον αποκαλούσε «ποιητή».[18]

Κάποτε είχε γνωρίσει τον Μικελάντζελο Αντονιόνι, τον οποίο θαύμαζε απεριόριστα. Μια φορά είχε έρθει άρρωστος για να δει το Το μετέωρο βήμα του πελαργού και δάκρυσε σε μία από τις σκηνές.[19]

Είχε γνωριστεί με τον Φεντερίκο Φελίνι , ο οποίος του έσφιξε το χέρι και του αποκρίθηκε «Έλπιζα ότι θα ήσασταν λιγότερο νέος».[19]

Υπήρξε συγκάτοικος με τον Αντρέι Ταρκόφσκι, μετά από από ένα ταξίδι του στη Ρώμη.[20]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Συνεισφορά Σημείωση
1968 Η Εκπομπή Σκηνοθέτης μικρού μήκους
1970 Αναπαράσταση (ταινία) Σκηνοθέτης -
1972 Μέρες του '36 Σκηνοθέτης -
1975 Ο θίασος Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1977 Οι κυνηγοί Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1980 Μεγαλέξαντρος Σκηνοθέτης -
1983 Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη Σκηνοθέτης Τηλεταινία
1984 Ταξίδι στα Κύθηρα Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1986 Ο Μελισσοκόμος Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1988 Τοπίο στην ομίχλη Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1991 Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1995 Το βλέμμα του Οδυσσέα Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
1998 Μία αιωνιότητα και μία μέρα Σκηνοθέτης/Συγγραφέας Χρυσός Φοίνικας 1998
2003 Τριλογία 1: Το λιβάδι που δακρύζει Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
2008 Τριλογία 2: Η σκόνη του χρόνου Σκηνοθέτης/Συγγραφέας -
2012[21] Τριλογία 3: Η άλλη θάλασσα Σκηνοθέτης/Συγγραφέας Ανολοκλήρωτη

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Εκπομπή, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
  • Αναπαράσταση, Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1970 και άλλα 4 βραβεία, βραβείο Ζωρζ Σαντούλ (Γαλλία, 1971), καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ Hyères (1971), ειδική μνεία της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1971).
  • Μέρες του `36, Βραβείο σκηνοθεσίας και φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1972, βραβείο της FIPRESCI στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου (1972).
  • Ο Θίασος, Καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α΄ αντρικού και Α΄ γυναικείου ρόλου, Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1975, καλύτερη ταινία της δεκαετίας 1970-1980 από την Ένωση Κριτικών της Ιταλίας, βραβείο Fipresci-Parallel sections στο Φεστιβάλ των Καννών, Interfilm award στο Φεστιβάλ Βερολίνου, Sutherland Trophy για την καλύτερη ταινία στο Βρετανικό Φεστιβάλ, βραβείο για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στο φεστιβάλ Kinema Jumpo (Ιαπωνία) και ειδική αναφορά στο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Ταορμίνα (Ιταλία).
  • Οι Κυνηγοί, Βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Σικάγο (1977), βραβείο της Ένωσης Τούρκων κριτικών (1977), επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Καννών.
  • Ο Μεγαλέξανδρος έλαβε το βραβείο FIPRESCI και το ειδικό βραβείο της επιτροπής το 1980 στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας,καθώς και 5 βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • Ταξίδι στα Κύθηρα, βραβείο σεναρίου και Fipresci στο Φεστιβάλ των Καννών (1984), κρατικά βραβεία καλύτερης ταινίας, σεναρίου, α΄ ανδρικού ρόλου, α΄ γυναικείου ρόλου, σκηνογραφίας, βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Ρίο ντε Τζανέιρο (1984),
  • Τοπίο στην Ομίχλη, έλαβε το Αργυρό Λιοντάρι Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας, όπως και τα βραβεία Prize of the Students of the University 'La Sapienza', Passineti award, C.I.C.A.E. Award, Fipresci prize, (μοιράστηκε) το OCIC Award, κέρδισε το δεύτερο βραβείο στο φεστιβάλ του Σικάγο και το βραβείο Φελίξ καλύτερης Ευρωπαϊκής ταινίας (1988).
  • Το Βλέμμα του Οδυσσέα έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, βραβείο της FIPRESCI (1995), Critics Award στο Γαλλικό συνδικάτο ταινιών και αργυρή κορδέλα και Ευρωπαϊκή αργυρή κορδέλα. Επίσης, οι κριτικοί του περιοδικού Time το ψήφισαν στις 100 καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.[22]
  • Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα και το Οικουμενικό βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών (1998) και 7 βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • Τριλογία - Το Λιβάδι που Δακρύζει κέρδισε βραβείο της FIPRESCI (2004).
  • Βραβείο «Αλεξάνταρ Λίφκα» του Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πάλιτς, για το σύνολο του έργου του (2006).[23]
  • Xρυσό μετάλλιο του ιδρύματος Circulo de Bellas Artes (Mαδρίτη, 2008) για το σύνολο του έργου του.
  • Χρυσή Σφραγίδα, ανώτατη διάκριση της Γιουγκοσλαβικής Κινηματοθήκης.[23]
  • Βραβείο Σεναρίου ΄98
  • Τιμητική Πλακέτα από το 40ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ‘99
  • Τιμητική Πλακέτα από το Σύλλογο Ελλήνων Φοιτητών ‘’MINERVA’’ 2002
  • Βραβείο στο Φεστιβάλ του Μόντρεαλ 2004
  • Life Time Achievement Award (Napoli Film Festival) 2005
  • The 21st Haifa International Festival Award for Cinematic Excellence and Innovation
  • Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη για την ταινία Ο Θίασος ‘79
  • Βραβείο από τον 13ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Φιλμ PALIC για την ταινία ‘’Μέγας Αλέξανδρος’’

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Μικελίδης, Φενέκ (1997). 100 χρόνια Ελληνικές ταινίες από το 1897 μέχρι σήμερα. Αθήνα: εκδόσεις Μανιατέα, σελ. 142-143. 
  2. Μπίστης, Νίκος (28-01-2012). «Ο Αγγελόπουλος της Αριστεράς» (στα el-GR). Protagon.gr. http://www.protagon.gr/apopseis/blogs/o-aggelopoulos-tis-aristeras-12143000000. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  3. «Real.gr - Κοινωνία - «Έφυγε» ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος». 26-01-2012. http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=119387&catID=3. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  4. «Τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος». in.gr. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231147050. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2012. 
  5. «Έφυγε από τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έπειτα από τροχαίο». in.gr. 24-01-2012. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231147070. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  6. Ζουμπουλάκης, Γιάννης (24-01-2012). «tovima.gr - Την Παρασκευή στις 16.00 το ύστατο αντίο στον Θ. Αγγελόπουλο». TO BHMA. http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=439984. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  7. «Το τελευταίο «αντίο» στον σκηνοθέτη Θ.Αγγελόπουλο». in.gr. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231147490. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2012. 
  8. Εφημ. Πρώτο Θέμα, Στη μνήμη του Αγγελόπουλου το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, 28/01/2012
  9. Πηγή έμπνευσης σε έργα ζωγραφικής ο Θόδωρος Αγγελόπουλος - πολιτισμός - Το Βήμα Online
  10. Εφημ. Καθημερινή, Στο λογότυπο της Google ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, 27/04/2012
  11. «55ο ΦΚΘ: 1914 – 2014: 100 Χρόνια Ελληνικός Κινηματογράφος». www.filmfestival.gr. Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. http://www.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=607&newsid=2006. Ανακτήθηκε στις 2015-12-14. 
  12. «Ο Αγγελόπουλος ήταν μεγάλη μορφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, είπε ο Εμίρ Κουστουρίτσα». in.gr. 25-01-2012. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231147161. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  13. «Οι Ακίρα Κουροσάουα, Βιμ Βέντερς, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν είπαν για τον Αγγελόπουλο...». in.gr. 22-01-2013. http://www.in.gr/entertainment/cinema/news/article/?aid=1300140568. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  14. «Θ. Αγγελόπουλος: πέθανε ο ποιητής των εικόνων». edu4u.gr. 25-01-2012. http://edu4u.gr/Comments.aspx?qId=9397. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  15. Δημητρόπουλος, Θοδωρής. «Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μέσα από τα λόγια των άλλων». www.oneman.gr. http://www.oneman.gr/keimena/diabasma/malebox/o-thodwros-aggelopoylos-mesa-apo-ta-logia-twn-allwn.1590143.html. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  16. «Θόδωρος Αγγελόπουλος, 1935 – 2012». antikleidi.com. 25-01-2012. http://antikleidi.com/2012/01/25/aggelopoulos-rip/. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  17. Μικελίδης, Νίνος Φένεκ (26-07-2014). «Επηρεάστηκα από τον Φελίνι, τον Αντονιόνι και τον Αγγελόπουλο». enet.gr. Ελευθεροτυπία. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=440811. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  18. «Μανουέλ ντε Ολιβέιρα: Ο πρύτανης του σινεμά «έφυγε» σε ηλικία 106 ετών |thetoc.gr» (στα el-GR). The TOC. 02-04-2015. http://www.thetoc.gr/politismos/article/manouel-nte-olibeira-o-prutanis-tou-sinema-efuge-se-ilikia-106-etwn. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  19. 19,0 19,1 Σταθογιάννης, Πάνος (26-01-2012). «"Δεν έχω πει ακόμα αυτό που θα ’θελα να πω". Η πιο ειλικρινής συνέντευξη του Θ. Αγγελόπουλου». LiFO.gr. http://www.lifo.gr/team/readersdigest/28700. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 
  20. «Και πάλι ο Θ. Αγγελόπουλος». Παιδείας Εγκώμιον. 2012-02-10. https://anthologio.wordpress.com/2012/02/11/%ce%ac-%cf%8c-7/. Ανακτήθηκε στις 2016-06-24. 
  21. Το γύρισμα της ταινίας διακόπηκε καθώς ο σκηνοθέτης σκοτώθηκε σε ατύχημα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της και δεν ολοκληρώθηκε. Είναι άγνωστο αν και πότε θα κυκλοφορήσει.
  22. «All-TIME 100 Movies». Time. ISSN 0040-718X. http://entertainment.time.com/2005/02/12/all-time-100-movies/. 
  23. 23,0 23,1 «Ο Αγγελόπουλος ήταν μεγάλη μορφή του ευρωπαϊκού πολιτισμού, είπε ο Εμίρ Κουστουρίτσα». in.gr. 25-01-2012. http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231147161. Ανακτήθηκε στις 24-06-2016. 

Επιπλέον βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θόδωρος Αγγελόπουλος, Διαβάζω, τ/χ. 457, (Δεκέμβριος 2004), σελ. 77-114

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]