Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλβέρτος
Πρίγκιπας σύζυγος
Prince Albert of Saxe-Coburg-Gotha by Franz Xaver Winterhalter.jpg
Περίοδος 10 Φεβρουαρίου 1840 - 14 Δεκεμβρίου 1861
Προκάτοχος Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Διάδοχος Αλεξάνδρα της Δανίας
Γέννηση 26 Αυγούστου 1819
Κάστρο Ρόζεναου, Κόμπουργκ, Σαξονία-Κόμπουρκ και Ζάαλφελντ, Γερμανία
Θάνατος 14 Δεκεμβρίου 1861 (42 ετών)
Κάστρο Ουίνσδορ, Μπέρκσαϊρ, Ηνωμένο Βασίλειο
Τόπος ταφής 23 Δεκεμβρίου 1861
Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, Ουίνδσορ
18 Δεκεμβρίου 1862
Φρόγκμουρ, Ουίνδσορ
Σύζυγος Βασίλισσα Βικτωρία
Επίγονοι Βικτώρια
Εδουάρδος Ζ΄
Αλίκη
Αλφρέδος
Έλενα
Λουίζα
Αρθούρος
Λεοπόλδος
Βεατρίκη
Πλήρες όνομα
   Φραγκίσκος Αλβέρτος Αύγουστος Κάρολος Εμμανουήλ
Γερμανικά:Franz Albrecht August Karl Emanuel
Οίκος Σαξονίας-Κόμπουρκ και Γκότα
Πατέρας Ερνέστος Α΄ δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα
Μητέρα Πριγκίπισσα Λουίζα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Πρίγκιπας Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουρκ και Γκότα (αγγλικά: Albert of Saxe-Coburg and Gotha, 26 Αυγούστου 1819 - 14 Δεκεμβρίου 1861) ήταν το δεύτερο παιδί και γιος του Ερνέστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουρκ και Γκότα και σύζυγος της βασίλισσας Βικτωρίας.

Ο Αλβέρτος πέθανε σε σχετικά νεαρή ηλικία ήταν 42 ετών, βυθίζοντας τη βασίλισσα σε βαθύ πένθος για το υπόλοιπο της ζωής της. Μετά το θάνατο της βασίλισσας Βικτωρίας το 1901, ο μεγαλύτερος γιος τους ανέβηκε στο θρόνο ως Εδουάρδος Ζ΄, και έγινε ο πρώτος Βρετανός μονάρχης του Οίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα.

Γέννηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλβέρτος (αριστερά) με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερνέστο και την μητέρα του Λουίζα, λίγο πριν από την εξορία της από το δικαστήριο.

Ο Αλβέρτος γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1819 στο κάστρο Ρόζεναου, Κόμπουργκ, Σαξονίας-Κόμπουργκ και Ζάαλφελντ, στη Γερμανία. Γιος του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα και της πρώτης συζύγου του Λουίζας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Γκότα και Άλτενμπουρκ.[1] Ο Αλβέρτος βαφτίστηκε σε Λουθηρανική Ευαγγελική Εκκλησία στις 19 Σεπτεμβρίου 1819 στην Μαρμάρινη Αίθουσα του κάστρου Ρόζεναου με νερό που λαμβάνεται από τον τοπικό ποταμό, Ιτζ.[2][3]

Ανάδοχοί του ήταν: η Αυγούστα, χήρα δούκισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Ζάαλφελντ (γιαγιά από την πλευρά του πατέρα), ο Αύγουστος, δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ (παππούς από την πλευρά της μητέρας), ο Φραγκίσκος Β´ της Αυστρίας, ο Αλβέρτος, δούκας του Τέσεν και ο Εμμανουήλ, κόμης του Μένσντορφ-Πουγί.

Πορτραίτο από τον Τζον Πάρτριτζ, 1840.

Γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1836 η ιδέα του γάμου μεταξύ του Αλβέρτου και της εξαδέλφης του Βικτωρίας ήταν μια σκέψη στο νου του φιλόδοξου θείου τους, Λεοπόλδου. Εκείνη τη στιγμή η Βικτωρία ήταν η διάδοχος του βρετανικού θρόνου, καθώς ο πατέρας της, Εδουάρδος Αύγουστος, Δούκας του Κεντ και του Στράδερν, τέταρτος γιος του βασιλιά Γεωργίου Γ΄, είχε πεθάνει όταν η Βικτωρία ήταν μωρό, και ο ηλικιωμένος θείος της, βασιλιάς Γουλιέλμος Δ΄, δεν είχε νόμιμα παιδιά.

Ο Λεοπόλδος κανόνισε με την αδελφή του, Βικτωρία (μητέρα της Βικτωρίας), να καλέσει τον αδελφό τους, Ερνέστο, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουρκ και Γκότα και τους γιους του να την επισκεφθούν τον Μάιο του 1836, με σκοπό να συναντήσει την Βικτωρία. Ο Γουλιέλμος Δ΄ ωστόσο απέρριψε να δεχτεί οποιοδήποτε μέλος από τους Κόμπουργκ και αντ' αυτού ευνόησε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο, δευτερότοκο γιο του πρίγκιπα της Οράγγης.

Η Βικτωρία γνώριζε καλά τα διάφορα σχέδια περί γάμου και αξιολογούσε με κριτική την παρέλαση των υποψηφίων πριγκίπων. Έγραφε: «Ο [Αλβέρτος] είναι πολύ όμορφος. Τα μαλλιά του είναι περίπου το ίδιο χρώμα με το δικό μου. Τα μάτια του είναι μεγάλα και μπλε, και έχει μια όμορφη μύτη και ένα πολύ γλυκό στόμα με ωραία δόντια, αλλά η γοητεία της όψης του είναι η έκφρασή του, η οποία είναι πιο ευχάριστη.»[4] Τον Αλέξανδρο, από την άλλη πλευρά, τον περιέγραψε ως "πολύ απλό".

Η Βικτωρία έγραψε στον θείο της Λεοπόλδο για να τον ευχαριστήσει «για την προοπτική μιας μεγάλης ευτυχίας που συνέβαλες να τις δώσεις, στο πρόσωπο του αγαπητού Αλβέρτου... Κατέχει κάθε ποιότητα που θα μπορούσε να είναι επιθυμητή και να καταστεί με απόλυτη ευχαρίστηση.» Η Βικτωρία ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών, στις 20 Ιουνίου 1837.[5]

Ο Αλβέρτος επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με τον Ερνέστο, τον Οκτώβριο του 1839 για να επισκεφθεί τη βασίλισσα, με σκοπό την ανακοίνωση του γάμου. Ο Αλβέρτος και η Βικτωρία είχαν αμοιβαία αγάπη και η βασίλισσα πρότεινε να αρραβωνιαστούν στις 15 Οκτωβρίου 1839. Η πρόθεση της Βικτωρίας να παντρευτεί ανακηρύχθηκε επισήμως από Συμβούλιο της Επικρατείας στις 23 Νοεμβρίου, και το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 10 του Φεβρουαρίου του 1840 στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Ανακτόρου του Αγίου Ιακώβου. Λίγο πριν το γάμο ο Αλβέρτος πολιτογραφήθηκε με νόμο του Κοινοβουλίου, και του χορηγήθηκε η προσφώνηση Αυτού Βασιλική Υψηλότητα με διάταγμα του Συμβουλίου.[6][7]

Τα παιδιά του Αλβέρτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Γέννηση Θάνατος Σύζυγος
Βικτωρία 21 Νοεμβρίου 1840 5 Αυγούστου 1901 παντρεύτηκε το 1858 τον Φρειδερίκο Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας. Απέκτησαν 8 παιδιά.
Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου 9 Νοεμβρίου 1841 6 Μαΐου 1910 παντρεύτηκε το 1863 την Αλεξάνδρα της Δανίας, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Απέκτησαν 6 παιδιά.
Αλίκη 25 Απριλίου 1843 14 Δεκεμβρίου 1878 παντρεύτηκε το 1862 τον Λουδοβίκο Δ΄ μεγά δούκα της Έσσης. Απέκτησαν 7 παιδιά.
Αλφρέδος δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα 6 Αυγούστου 1844 31 Ιουλίου 1900 παντρεύτηκε το 1874 τη μεγάλη δούκισσα Μαρία Αλεξάνδροβνα, κόρη του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Απέκτησαν 5 παιδιά (και ένα θνησιγενές).
Έλενα 25 Μαΐου 1846 9 Ιουνίου 1923 παντρεύτηκε το 1866 τον Χριστιανό πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χολστάιν. Απέκτησαν 5 παιδιά (και ένα θνησιγενές).
Λουίζα 18 Μαρτίου 1848 3 Δεκεμβρίου 1939 παντρεύτηκε το 1871 τον Τζον Κάμπελ, μαρκήσιο του Λορν αργότερα 9ο δούκα του Αργκάιλ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Αρθούρος δούκας του Κόννωτ και Στράθερν 1 Μαΐου 1850 16 Ιανουαρίου 1942 παντρεύτηκε το 1879 τη Λουίζα-Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου-Καρόλου πρίγκιπα της Πρωσίας. Απέκτησαν 3 παιδιά.
Λεοπόλδος δούκας του Όλμπανι 7 Απριλίου 1853 28 Μαρτίου 1884 παντρεύτηκε το 1882 την Ελένα, πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
Βεατρίκη 14 Απριλίου 1857 26 Οκτωβρίου 1854 παντρεύτηκε το 1885 τον Ερρίκο πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ. Απέκτησαν 4 παιδιά.

Στα 40 εγγόνια (και δύο θνησιγενή) του Πρίγκιπα Αλβέρτου συμπεριλαμβάνονται τέσσερις μονάρχες: Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, Γουλιέλμος Β΄ αυτοκράτορας της Γερμανίας, Ερνέστος-Λουδοβίκος, μέγας δούκας της Έσσης, Κάρολος-Εδουάρδος δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα και πέντε σύζυγοι μοναρχών: Ματθίλδη της Νορβηγίας, Σοφία της Ελλάδας, Βικτωρία-Ευγενία της Ισπανίας, Μαρία της Ρουμανίας, Αλίκη (Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα) αυτοκράτειρα της Ρωσίας. Πολλοί απόγονοι του Αλβέρτου είναι βασιλείς και ευγενείς σε όλη την Ευρώπη.

Η Οικογένεια της Βικτωρίας και του Αλβέρτου, αριστερά προς τα δεξιά:η πριγκίπισσα Έλενα, ο Πρίγκιπας της Ουαλίας, η βασίλισσα, ο πρίγκιπας Αλβέρτος, η πριγκίπισσα Αλίκη, ο πρίγκιπας Αλφρέδος και η πριγκίπισσα Βικτωρία, το 1846 από τον Φρανς Ξάβερ Γουιντερχάλτερ.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλβέρτος ήταν σοβαρά άρρωστος με κράμπες στο στομάχι τον Αύγουστο του 1859. Τον Μάρτιο του 1861 η μητέρα της Βικτωρίας και θεία του Αλβέρτου, δούκισσα του Κεντ, πέθανε και η Βικτωρία είχε πληγεί από την οδύνη. Ο Αλβέρτος ανέλαβε τα περισσότερα από τα καθήκοντα της βασίλισσας, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν άρρωστος με χρόνια προβλήματα στο στομάχι.

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους η Βικτωρία και ο Αλβέρτος επέστρεψαν στο Ουίνσδορ, και ο πρίγκιπας της Ουαλίας είχε επιστρέψει στο Κέιμπριτζ, όπου ήταν μαθητής. Δύο από τα ξαδέρφια του Αλβέρτου, ο βασιλιάς Πέτρος Ε΄ της Πορτογαλίας και ο πρίγκιπας Φερδινάνδος της Πορτογαλίας, πέθαναν από τυφοειδή πυρετό. Εκτός από αυτή την είδηση, ο Αλβέρτος πληροφορήθηκε τα κουτσομπολιά που ακουγόντουσαν σε κλαμπ κυρίων και το ξένο τύπο ότι ο πρίγκιπας της Ουαλίας ήταν ακόμα σε σχέση με την Νέλλι Κλίφντεν, μια νεαρή Ιρλανδέζα ηθοποιό. Ο Αλβέρτος και η Βικτωρία ήταν τρομοκρατημένοι από την αδιακρισία του γιου τους, και φοβήθηκαν εκβιασμό, σκάνδαλο ή και εγκυμοσύνη. Αν και ο Αλβέρτος ήταν άρρωστος, ταξίδεψε στο Κέιμπριτζ για να δει τον πρίγκιπα της Ουαλίας στις 25 Νοεμβρίου για να συζητήσουν την υπόθεσή του.

Στην τελευταίες εβδομάδες του ο Αλβέρτος υπέφερε από πόνους στην πλάτη και τα πόδια. Στις 9 Δεκεμβρίου ένας από τους γιατρούς του Αλβέρτου, ο Γουιλίαμ Τζέννερ, διέγνωσε τυφοειδή πυρετό. Ο Αλβέρτος πέθανε στις 22:50 μ.μ. στις 14 Δεκεμβρίου 1861 στο μπλε δωμάτιο του Κάστρου Ουίνσδορ, παρουσία της βασίλισσας και πέντε από τα εννέα παιδιά τους.

Η σύγχρονη διάγνωση ήταν τυφοειδής πυρετός, αλλά σύγχρονοι συγγραφείς έχουν επισημάνει ότι ο Αλβέρτος ήταν άρρωστος για τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από το θάνατό του, το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι μια χρόνια ασθένεια, όπως η νόσος του Crohn, νεφρική ανεπάρκεια, ή κοιλιακός καρκίνος, ήταν η αιτία του θανάτου.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 26 Αυγούστου 1819 - 12 Νοεμβρίου 1826: Η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότητα ο Πρίγκιπας Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Ζάαλφελντ, δούκας της Σαξονίας
  • 12 Νοεμβρίου 1826 - 6 Φεβρουαρίου 1840: Η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότητα ο Πρίγκιπας Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα, δούκας της Σαξονίας
  • 6 Φεβρουαρίου 1840 - 25 Ιουνίου 1857: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Πρίγκιπας Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουργκ και Γκότα, δούκας της Σαξονίας
  • 25 Ιουνίου 1857 - 14 Δεκεμβρίου 1861: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα ο Πρίγκιπας Βασιλικός Σύζυγος Αλβέρτος

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρετανικές

  • Ιππότης του Περικνημίδας, 16 Δεκεμβρίου 1839[8]
  • Ιππότης του Αγκαθιού[9]
  • Ιππότης του Αγίου Πατρικίου[9]
  • Τάγμα του Μπαθ
    • Ιππότης Μεγαλόσταυρου, 6 Μαρτίου 1840[10]
    • Μεγάλος Κύριος, 25 Μαΐου 1847
  • Επιπλέον Ιππότης του Αστεριού της Ινδίας, 25 Ιουνίου 1861[11]
  • Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου[9]

Ξένες

  • Flag of Spain.svg Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος, 27 Απριλίου 1841[12]
  • Flag of Denmark.svg Ιππότης του Ελέφαντα, 10 Ιανουαρίου 1843[13]
  • Flag of Sweden.svg Ιππότης του Σεραφείμ, Φεβρουάριος 1856[14]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hobhouse 1983, σελ. 2· Weintraub 1997, σελ. 20· Weir 1996, σελ. 305.
  2. Weintraub 1997, σελ. 21.
  3. e.g. Montgomery-Massingberd 1977, σελίδες 259–273.
  4. Victoria quoted in Weintraub 1997, σελ. 49.
  5. Hobhouse 1983, σελίδες 17–18· Weintraub 1997, σελ. 67.
  6. Quoted in Jagow 1938, σελ. 37.
  7. Ames 1968, σελίδες 132–146, 200–222; Hobhouse 1983, σελίδες 70–78. The National Gallery, London, received 25 paintings in 1863 presented by Queen Victoria at the Prince Consort's wish. See external links for works in the Royal Collection.
  8. Weir 1996, σελ. 305.
  9. 9,0 9,1 9,2 Burke's Peerage & Baronetage, 1921, p. 3.
  10. Nicolas, Sir Nicholas Harris (1842). History of the Orders of Knighthood of the British Empire; of the Order of the Guelphs and of the Medals, Clasps, and Crosses Conferred for the Naval and Military Services. 3. London: John Hunter, σελ. 190. https://archive.org/stream/historyoforderso03nico#page/n645/mode/2up. Ανακτήθηκε στις 26 February 2017. 
  11. London Gazette: no. 22523. p. 2622. 25 June 1861.
  12. «Badge of the Order of the Golden Fleece». Royal Collection. https://www.royalcollection.org.uk/collection/441170/badge-of-the-order-of-the-golden-fleece. Ανακτήθηκε στις 13 February 2016. 
  13. Jørgen Pedersen (2009) (στα da). Riddere af Elefantordenen, 1559–2009. Syddansk Universitetsforlag. ISBN 978-87-7674-434-2. https://books.google.com/books?id=glw-AQAAIAAJ. 
  14. London Gazette: no. 21851. p. 624. 19 February 1856.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Βέττιν
Γέννηση: 26 Αυγούστου 1819 Θάνατος: 14 Δεκεμβρίου 1861
Βρετανική βασιλική οικογένεια
Προκάτοχος
Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν
ως βασιλική σύζυγος
Σύζυγος της Βρετανής μονάρχη
(δημιουργήθηκε "Πρίγκιπας Σύζυγος" 1857)

1840–1861
Διάδοχος
Αλεξάνδρα της Δανίας
ως βασιλική σύζυγος