Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Γ΄
Allan Ramsay - King George III in coronation robes - Google Art Project.jpg
Ο Βασιλιάς Γεώργιος Γ΄ σε πίνακα του Άλαν Ράμζεϊ
Περίοδος 25 Οκτωβρίου 1760 - 1 Ιανουαρίου 1801
Στέψη 22 Σεπτεμβρίου 1761
Προκάτοχος Γεώργιος Β΄
Περίοδος 1 Ιανουαρίου 1801 - 29 Ιανουαρίου 1820
Διάδοχος Γεώργιος Δ΄
Αντιβασιλέας Διάδοχος Γεώργιος
Σύζυγος Καρλότα του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς
Επίγονοι Γεώργιος Δ' της Βρετανίας
Φρειδερίκος
Γουλιέλμος Δ' της Βρετανίας
Σάρλοτ
Εδουάρδος
Αυγούστα Σοφία
Ελισάβετ
Ερνέστος Αύγουστος Α'
Αύγουστος Φρειδερίκος
Αδόλφος
Μαίρη
Σοφία
Οκτάβιος
Αλφρέδος
Αμέλια
Πλήρες όνομα
   Γεώργιος Γουλιέλμος Φρειδερίκος
Οίκος Ανόβερο
Πατέρας Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας
Μητέρα Αυγούστα του Σάξεν-Γκότα
Γέννηση 4 Ιουνίου 1738
Νόρφολκ Χάουζ, Λονδίνο
Θάνατος 29 Ιανουαρίου 1820 (81 ετών)
Κάστρο Γουίντσορ, Γουίντσορ
Τόπος ταφής Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου
Υπογραφή George III Signature.svg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Γεώργιος Γ΄ (1738 - 1820) ήταν Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, καθώς και ο πρώτος Βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας.[1][2] Υπήρξε, επίσης, Βασιλιάς του Ανόβερο, παρότι δεν επισκέφθηκε ποτέ το εκεί Βασίλειό του. Γεννήθηκε στο Νόρφολκ Χάουζ του Λονδίνου στις 4 Ιουνίου 1738.[3] Ήταν ο εγγονός του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ και ο μεγαλύτερος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας του Σάξεν-Γκότα.[1][4][5] Εξαιτίας του ότι γεννήθηκε δύο μήνες πρόωρα, θεωρήθηκε απίθανο να επιβιώσει, γι΄ αυτό και βαπτίσθηκε την ίδια ημέρα από τον Τόμας Σέκερ, Επίσκοπο της Οξφόρδης.[6]

Η ζωή και η βασιλεία του ήταν έως τότε η μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο Βρετανό μονάρχη και σημαδεύτηκε από μια σειρά από στρατιωτικές συγκρούσεις.[1][7][8] Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του η Μεγάλη Βρετανία νίκησε τη Γαλλία στον Επταετή Πόλεμο και έγινε η κυρίαρχη ευρωπαϊκή δύναμη στη Βόρεια Αμερική και την Ινδία.[1] Ωστόσο, πολλές από τις αμερικανικές αποικίες της Βρετανίας χάθηκαν μετά από την Αμερικανική Επανάσταση.[1][2] Οι μάχες εναντίον της επαναστατικής και ναπολεόντειας Γαλλίας, που ξεκίνησαν το 1793, κατέληξαν στην τελική ήττα του Ναπολέοντα, κατά τη Μάχη του Βατερλώ το 1815.[1][2][9]

Κατά το τελευταίο μέρος της ζωής του ο Γεώργιος ανέπτυξε ψυχική ασθένεια.[1][2] Αν και ορισμένοι έχουν υποστηρίξει ότι έπασχε από την ασθένεια πορφυρία, η αιτία της νόσου του παραμένει ακόμη άγνωστη.[10] Μετά από μια τελική υποτροπή της υγείας του, το 1810, ανέλαβε τα ηνία της χώρας ως αντιβασιλέας ο μεγαλύτερος γιος του Γεώργιος, Πρίγκιπας της Ουλίας.[1] Απεβίωσε στις 29 Ιανουαρίου 1820 στο Κάστρο Γουίντσορ και ενταφιάστηκε στις 16 Φεβρουαρίου στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου.[1][11][12]

Ο Γεώργιος παντρεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1761 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου την Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς.[1][2] Μαζί της απέκτησε τα εξής παιδιά:[13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]