Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ και του Στράθερν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πρίγκιπας Εδουάρδος
Δούκας του Κεντ και του Στράθερν
Edward, Duke of Kent and Strathearn by Sir William Beechey.jpg
Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος σε πίνακα του 1818
Γέννηση 2 Νοεμβρίου 1767
Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, Λονδίνο
Θάνατος 23 Ιανουαρίου 1820 (52 ετών)
Γούλμπρουκ Κότατζ, Σίντμουθ
Τόπος ταφής Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου
Σύζυγος Βικτώρια της Σαξονίας-Κόμπουρκ-Ζάαλφελτ
Επίγονοι Βικτώρια
Πλήρες όνομα
   Εδουάρδος Αύγουστος
Οίκος Ανόβερο
Πατέρας Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Μητέρα Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ και του Στράθερν (1767 - 1820), ήταν ο τέταρτος γιος και πέμπτο παιδί του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς, καθώς και ο πατέρας της Βασίλισσας Βικτώριας.[1][2][3][4]

Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1767, τέταρτος στη γραμμή διαδοχής για το βρετανικό θρόνο.[1][2] Βαφτίστηκε στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους με αναδόχους τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπούτελ, τον Κάρολο του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς, την Πριγκίπισσα Αυγούστα και την Πριγκίπισσα Μαίρη της Μεγάλης Βρετανίας.[2][5]

Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος ονομάστηκε Δούκας του Κεντ και του Στράθερν και Κόμης του Δουβλίνου στις 23 Απριλίου 1799 και, λίγες εβδομάδες αργότερα, διορίστηκε ως στρατηγός και διοικητής βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Βόρεια Αμερική.[1][2] Στις 23 Μαρτίου 1802 διορίστηκε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του.[1][2] Τον Σεπτέμβριο του 1805 πήρε το βαθμό του στρατάρχη.[1][6]

Ήταν το πρώτο μέλος της βασιλικής οικογένειας που έζησε στη Βόρεια Αμερική ένα σημαντικό μέρος της ζωής του (1791-1800) και, το 1794, ο πρώτος πρίγκιπας που εισήλθε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την ανεξαρτησία τους.[4] Στις 27 Ιουνίου 1792 ο Εδουάρδος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο "Καναδός", για να καταστείλει μια εξέγερση μεταξύ Γάλλων και Άγγλων στο Τσάρλσμπουργκ.[7][8]

Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 1820 από πνευμονία στο Γούλμπρουκ Κότατζ του Σίντμουθ και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου.[1][2] Έξι ημέρες μετά το θάνατό του, πέθανε ο πατέρας του Βασιλιάς Γεώργιος.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]