Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης
Ernst Ludwig von Hessen 1905 Foto Jacob Hilsdorf.jpeg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 25  Νοεμβρίου 1868[1][2][3]
Ντάρμστατ[4]
Θάνατος 9  Οκτωβρίου 1937[1][2][3]
Schloß Wolfsgarten
Χώρα πολιτογράφησης Γερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γερμανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας[5]
σκιτσογράφος[5]
Οικογένεια
Σύζυγος Βικτώρια Μελίτα του Σάξεν-Κόμπουργκ και Γκότα (1894–1901)
Princess Eleonore of Solms-Hohensolms-Lich
Τέκνα Ελισάβετ της Έσσης και του Ρήνου
Γεώργιος Δονάτος της Έσσης
Λουδοβίκος της Έσσηςτιτουλάριος μέγας δούκας της Έσσης
Γονείς Λουδοβίκος Δ´, Μέγας Δούκας της Έσσης και Πριγκίπισσα Αλίκη του Ηνωμένου Βασιλείου
Αδέλφια Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Έσσης και του Ρήνου
Ειρήνη της Έσσης και του Ρήνου
Πριγκίπισσα Βικτωρία της Έσσης – Ντάρμσταντ
Ελισάβετ Φεοντόροβνα
Μαρία της Έσσης και του Ρήνου
Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα
Οικογένεια Landgraviate of Hesse-Darmstadt
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός στρατηγός/
Πόλεμοι/μάχες Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Βασιλική Βικτοριανή Αλυσίδα (1902)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος, γερμ. Ernst-Ludwig (25 Νοεμβρίου 1868 - 9 Οκτωβρίου 1937) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν ο τελευταίος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω (1892-1918)[6].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος-Κάρολος-Αλβέρτος-Γουλιέλμος ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου Δ΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Αλίκης των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Αλβέρτου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα.

Οι γονείς του μεγάλωναν τα παιδιά τους με στοργή. Στα πέντε έτη του ο αδελφός του Φρειδερίκος, που υπέφερε από αιμο(ρο)φιλία, έπεσε από το παράθυρο και απεβίωσε 2 ετών. Όταν ήταν δέκα ετών όλα τα αδέλφια ασθένησαν από επιδημία διφθερίτιδας, μάλιστα η μικρότερη Μαρία απεβίωσε 4 ετών. Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος ζήτησε τη Μαρία και όταν του είπε η μητέρα του ότι απεβίωσε, στενοχωρήθηκε. Τότε η μητέρα του τον φίλησε, κόλλησε και απεβίωσε 35 ετών (1878). Το 1892 διαδέχθηκε τον πατέρα του.

Οι δύο γάμοι του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Βικτώρια-Μελίτα, εγγονή της Βικτωρίας της Βρετανίας και πρώτη του ξαδέρφη. Στο γάμο η αδελφή του Αλίκη συνάντησε τον Νικόλαο Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και αρραβωνιάστηκαν. Η Βικτώρια-Μελίτα ήταν ευθύνη, οργάνωνε διασκεδάσεις και κρατούσε ένα χαρωπό σπίτι[7]. Δεν της άρεσε ο δημόσιος ρόλος της, αλλά προτιμούσε τους νέους ανθρώπους από τους ηλικιωμένους και τους εύθυμους από τους βαρετούς, ακόμη και αν αυτοί είχαν υψηλές θέσεις[8]. Το ζεύγος δεν ήταν ευτυχισμένο και στις φιλονικίες του η Βικτώρια-Μελίτα έσπαγε τις πορσελάνες στον τοίχο[8]. Είχαν μία κόρη και γι' αυτό η Βασίλισσα Βικτώρια δεν επέτρεπε το διαζύγιο. Η Βικτώρια-Μελίτα πήγε τη Νότια Γαλλία και ξόδευε τεράστια ποσά σε χαρτιά στο Μόντε-Κάρλο. Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος αφιερώθηκε στην κόρη του[9]. Το 1901 απεβίωσε η Βικτώρια και το ζεύγος μπόρεσε να χωρίσει[10]. Η Βικτώρια-Μελίτα είπε σε συγγενείς της ότι ο σύζυγός της ήταν ομοφυλόφιλος[11][12], αλλά αυτό δεν πιστοποιείται από αλλού[13][14]. Και οι δύο έκαναν δεύτερο γάμο.

Ο δεύτερος γάμος του ήταν αρμονικός και ευτυχισμένος. Επιπρόσθετα με τον γάμο, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος διατηρούσε σχέση με τον Κάρλ-Άουγκουστ Λίνγκερ, τον εφευρέτη του πρώτου στοματικού διαλύματος[15]. Όταν αυτός απεβίωσε από καρκίνο, του άφησε το κάστρο Τάρασπ στην Ελβετία. Δεν έμεινε κανείς από την οικογένεια· πωλήθηκε το 2016.

Πολιτιστική προσφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν προστάτης των Τεχνών[16] και ίδρυσε την Αποικία Καλλιτεχνών του Ντάρμστατ, ένα κτήριο στο Ματίλντενχεε, που στέγαζε μία ομάδα καλλιτεχνών του Γιούγκεντστιλ. Ο Ερνέστος-Λουδοβίκος ήταν ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και συνθέτης έργων για πιάνο.

Ξεκίνησε το 1903 το κτίσιμο του Νέου Μαυσωλείου, που τα εγκαίνια έγιναν το 1910. Παρευρέθηκαν οι αδελφές του Βικτωρία σύζυγος Λουδοβίκου πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ, Ελισάβετ σύζυγος Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας, Ειρήνη σύζυγος Ερρίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και Αλίκη (Αλεξάνδρα) σύζυγος Νικολάου Β΄ της Ρωσίας. Τα λείψανα των γονιών τους και των δύο πρόωρα χαμένων αδελφών τους αποτέθηκαν στο Νέο Μαυσωλείο[17].

Απώλεια του μεγάλου δουκάτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο αρχηγείο του Γουλιέλμου Β΄. Το 1917 η επανάσταση στη Ρωσία είχε αποτέλεσμα να εκτελεστούν από τους Μπολσεβίκους η αδελφή του Αλεξάνδρα με την οικογένειά της και την έτερη αδελφή Ελισάβετ. Το 1918, όταν ξέσπασε η επανάσταση στη Γερμανία, και ο Ερνέστος-Λουδοβίκος έχασε το μεγάλο δουκάτο της Έσσης[18]. Έπειτα από μακρά ασθένεια στο ανάκτορο Βόλφσγκαρτεν, κοντά στο Ντάρμστατ, απεβίωσε το 1937. Έλαβε μία -ισοδύναμη με κρατική- κηδεία και τάφηκε δίπλα στην κόρη του Ελισάβετ, στο κοιμητήριο που είχε φτιάξει στο πάρκο Ρόζενχεε του Ντάρμστατ, δίπλα στο Νέο Μαυσωλείο[19].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1894 την εξαδέλφη του Βικτώρια-Μελίτα των Βέττιν, κόρη του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και είχε τέκνο:

Διαζεύχθηκαν το 1901 και ο Ερνέστος-Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελεονόρα, κόρη του Χέρμαν πρίγκιπα του Ζολμς-Χόχενσολμς-Λιχ και είχε τέκνα:

Αναφορές σε Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ernest-Louis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 The Peerage. p10073.htm#i100730. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  5. 5,0 5,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 2  Απριλίου 2015.
  6. «EX-RULER OF HESSE DEAD IN GERMANY; Grand Duke Ernst Ludwig Was Ousted in 1918 After Reign Praised for Its Wisdom.». The New York Times: σελ. 29. 10 October 1937. http://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F70C12FC385A157A93C2A8178BD95F438385F9&scp=5&sq=Ernst%20Grand%20Duke%20of%20Hesse&st=cse. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  Paid subscription required to read the full article.
  7. Sullivan, p. 148
  8. 8,0 8,1 Sullivan, p. 152
  9. Sullivan, pp. 217-218
  10. See Princess Victoria Melita of Saxe-Coburg and Gotha
  11. Röhl,John C. G. R "Wilhelm II: Into the Abyss of War and Exile, 1900–1941", Cambridge University Press, p534
  12. Cockfield,Jamie H."White Crow: The Life and Times of the Grand Duke Nicholas Mikhailovich", p61
  13. Terence Elsberry, Marie of Romania, St. Martin's Press, 1972, p.62
  14. Sullivan, p. 182
  15. Funke, Ulf-Norbert "Leben und Wirken von Karl August Lingner: Lingners Weg vom Handlungsgehilfen zum Grossindustriellen", Diplomica Verlag GmbH, 2014
  16. Stopes, Charlotte C. (10 May 1914). «ART AT HOME AND ABROAD; American Paintings at Reinhardt Galleries – Sale of Modern Pictures in Paris – Important Art Exhibitions Abroad.» (PDF). The New York Times: σελ. SM11. https://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=9907E4D61E39E633A25753C1A9639C946596D6CF. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  See section titled Two Important Art Exhibitions in Darmstadt (Hesse) Under the Patronage of the Grand Duke of Hesse-Darmstadt
  17. Christopher Warwick, author of the biography of Grand Duchess Elisabeth Feodorovna, entitled 'Ella Princess, Saint & Martyr' published in hardback the United Kingdom by John Wiley & Sons.
  18. «TWO MORE RULERS GIVE UP THRONE; Republics Proclaimed in Wurttemburg and Hesse—Ducal Lands Seized» (PDF). The New York Times: σελ. 1. 14 November 1918. https://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?_r=1&res=9F04E4DC1239E13ABC4C52DFB7678383609EDE. Ανακτήθηκε στις 8 December 2008.  Hesse mentioned toward the middle of the article
  19. Grand Duchy of Hesse webside, discussing burials of the grand ducal family (Retrieved 8 December 2008).
  20. Van der Kiste, John. Princess Victoria Melita, Grand Duchess Cyril of Russia, 1876–1936, p. 64, Sutton Publishing, 1991, (ISBN 978-0-86299-815-8)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ernest Louis, Grand Duke of Hesse της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).